บทที่เจ็ด
จูบแรกของแตงกวา
หลังจากที่กลับมาจากการทานข้าวด้านนอก และแวะซื้อของใช้ที่เริ่มร่อยหรอติดไม้ติดมือกลับมา ทั้งตรีพลและแตงกวาต่างก็แยกย้ายกันเข้าห้องของตัวเอง เพื่อจัดการอาบน้ำและพักผ่อนตามประสา
ดูเหมือนว่าทุกอย่างก็กำลังจะดำเนินไปตามปกติในทุก ๆ วัน หากไม่ใช่เพราะในกลางดึก ที่ประตูห้องของแตงกวาถูกเคาะขึ้นหลายครั้งติดกันด้วยน้ำมือของใครบางคน ราวกับว่ามีเื่ร้อนใจอะไรบางอย่าง
แตงกวาที่อยู่ในชุดนอนวาบหวิวซ้ำยังไม่ได้ใส่ชั้นใน ดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงด้วยความรวดเร็ว โชคดีที่ยังมีสติมากพอที่จะคว้าผ้าคลุมผืนใหญ่มาคลุมทับความอุจาดตานั้นของตัวเอง
เมื่อเปิดประตูออกไป ก็พบเจอเข้ากับตรีพลที่อยู่ในอาการเมามายอย่างหนัก ตามตัวมีแต่กลิ่นเหล้าและกลิ่นบุหรี่จนแตงกวาต้องเบ้หน้าใส่ด้วยความรู้สึกฉุนจมูก
และความวุ่นวายของจริงก็เกิดขึ้นหลังจากนั้น เมื่อคนเมาพยายามแทรกตัวเข้ามาในห้องนอนของแตงกวา และเดินโซซัดโซเซไปทิ้งตัวลงนอนทั้งที่ยังใส่รองเท้าลงบนเตียง
โดยที่แตงกวาไม่มีสิทธิ์ได้เอ่ยพูดออกมาสักคำ ร่างเล็กในตอนนั้นทำได้เพียงแค่อ้าปากพะงาบ ๆ เพราะทำอะไรไม่ถูก ครั้นเมื่อตั้งสติได้ก็พยายามที่จะเรียกปลุกให้อีกฝ่ายให้กลับห้องของตัวเอง
แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือการเงียบสอดแทรกมาด้วยเสียงลมหายใจเข้าออกดังเป็จังหวะสม่ำเสมอของคนตัวสูง ที่เมาจนหลับไปแล้วในทันทีที่หัววางถึงหมอน แตงกวาได้แต่ยืนเท้าสะเอวมองคนที่เมามายจนเข้าห้องผิดด้วยความหนักใจ
หากแต่สุดท้ายก็เลือกที่จะไม่ปลุกอีกฝ่ายให้ตื่นขึ้นมา และต้องแบกร่างที่โงนเงนจวนจะล้มให้กลับห้องของตัวเองไปอย่างที่ควรจะเป็ ร่างเล็กเดินวุ่นหาอุปกรณ์และผ้าเพื่อที่จะใช้เช็ดหน้าเช็ดตาให้กับอีกฝ่าย
เพราะจะให้อีกฝ่ายนอนหลับไปทั้งที่ตัวยังมีแต่กลิ่นเหล้าและกลิ่นบุหรี่ ก็คงจะเป็การใจร้ายเกินไป กับคนที่ในตอนปกติรักความสะอาดและความหอมของร่างกายของตัวเองมากกว่าสิ่งใดอย่างคนพี่
มือเล็กจัดการถอดรองเท้าหัวแหลมและถุงเท้าที่อีกฝ่ายสวมใส่ ก่อนจะนำไปวางไว้ที่มุมห้อง ความวุ่นวายที่เกิดขึ้น ทำเอาแตงกวาหลงลืมทิ้งผ้าคลุมไหล่ผืนใหญ่เอาไว้ในห้องน้ำ
และเดินไปเดินมาภายในห้องด้วยสภาพที่แต่งกายด้วยชุดนอนที่มีความเซ็กซี่ปลุกใจเสือป่าด้วยความเลินเล่อ เพราะมัวแต่ให้ความสนใจกับการดูแลคนเมาที่หลับลึกไปแล้ว
ร่างเล็กทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นที่ ที่ยังว่างอยู่ของเตียง ก่อนจะใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำที่บิดจนหมาด เช็ดไปตามกรอบหน้าให้กับคนพี่ พยายามที่จะเบามือให้ได้มากที่สุด เพราะไม่อยากจะรบกวนเวลานอนของอีกฝ่าย
แต่แม้ว่าจะยั้งแรงเอาไว้แค่ไหน หากแต่ความเย็นของน้ำก็ยังคงรบกวนคนที่หลับอยู่ดี ใบหน้าที่จัดได้ว่าหล่อเหลาพยายามที่จะเบี่ยงหลบเป็พัลวัน พร้อมกับส่งเสียงฮึมฮัม ที่บ่งบอกถึงความรำคาญดังตามมาติด ๆ ทำเอาคนที่หวังดี เริ่มที่จะหน้าเสีย เพราะกลัวว่าคนเมาจะตื่นขึ้นมาอาละวาดเข้าให้
“อื้อ” ร่างสูงที่โดนก่อกวนเวลานอนพยายามที่จะหันร่างกายที่หนักอึ้งของตัวเองหนีััที่เย็นเฉียบของน้ำ
“พี่ตรี เช็ดตัวก่อนค่ะ จะนอนทั้งแบบนี้ไม่ได้” แตงกวาถอนหายใจออกมา ก่อนจะเอ่ยพูดขึ้นกับคนที่พยายามจะหลบหลีกกันอย่างเดียว
ร่างเล็กจุ่มผ้าขนหนูลงกับกะละมังใบเล็กที่มีน้ำอยู่จนเกือบเต็มอีกครั้ง และบิดมันจนหมาดและวางพักเอาไว้ที่่หน้าขาของตัวเอง ก่อนจะยื่นมือออกไปจับไหล่ของคนที่เมาจนหมดสภาพ หวังจะดึงให้เ้าตัวได้หันกลับมานอนหงายอีกครั้ง
“ว้าย” แต่แล้วคนที่คิดว่าหลับลึกไปแล้ว กลับคว้าข้อมือเล็กเอาไว้และออกแรงดึงจนแตงกวาเสียหลักขึ้นไปนอนเกยทับอยู่บนร่างกายที่มีแต่กลิ่นเหล้าของอีกฝ่าย
แตงกวาที่ใจนหน้าซีดได้แต่พยายามที่จะดีดตัวให้ออกห่างจากคนที่ไม่ได้สติ แต่ตรีพลก็ช่างเป็คนเมาที่แรงเยอะและมือปลาหมึกเสียเหลือก่อน มือหนายังคงกำข้อมือเล็กของแตงกวาเอาไว้แน่น ก่อนจะดันร่างเล็กให้ลงไปนอนราบกับพื้นที่ข้างตัว
“พี่ตรี” แตงกวาเอ่ยเรียกอีกฝ่ายเสียงหลง เมื่อโดนรวบตัวเข้าไปไว้ในอ้อมกอด จนใบหน้าแทบจะจมหายไปกับหน้าอกของอีกฝ่าย
แตงกวาวางฝ่ามือลงบนหน้าอกแกร่ง เพียงแค่ออกแรงผลักออก แม้อาจจะทุลักทุเลไปบ้าง ก็คงจะไม่เหลือบ่ากว่าแรงที่จะทำให้หลุดพ้นจากสถานการณ์แบบนี้ หากแต่แตงกวาก็เลือกที่จะไม่ทำอย่างนั้น
หากแต่กลับแปรเปลี่ยนเป็วาดวงแขนเรียวกอดตอบกลับไป พร้อมกับซุกใบหน้าเข้าหาหน้าอกอุ่นด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม ใจดวงน้อยของเด็กสาวบ้านนอก ที่ไม่เคยได้มีโอกาสใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนขนาดนี้มาก่อน เต้นระรัวหากแต่ไม่เป็จังหวะเอาเสียเลย
และแตงกวาเองก็รู้ทั้งรู้ ว่าตัวเองกำลังจะถลำลึกลงไป หากแต่สุดท้ายก็เลือกที่จะหยิบฉวยโอกาสนี้เอาไว้ เพราะก็ไม่รู้ว่าโอกาสที่จะได้อยู่ใกล้ชิดกับคนที่ตัวเองมีใจให้แบบนี้มันจะเกิดขึ้นอีกเมื่อไหร่
แม้จะรู้อยู่แล้ว ว่าไม่มีทางที่ความรักครั้งนี้ของตัวเองจะสมหวัง เพราะดันไปรักผู้ชายที่มีจิตใจเป็หญิงเข้า แต่ไม่ว่าพี่ตรีจะเป็ยังไง มันก็ไม่ได้สำคัญกับแตงกวาขนาดนั้น เพราะสำหรับร่างเล็กแล้ว ขอแค่ให้ได้รักก็พอใจแล้ว
และก็เพราะรู้ว่าโอกาสของตัวเองในเื่นี้มันแทบที่จะไม่มีเลย ในวันนี้ ตอนนี้ แตงกวาก็ขอเลือกที่จะซึมซับ่เวลาเหล่านี้เอาไว้ แม้จะรู้สึกผิดกับคนพี่อยู่ไม่น้อย กับการที่เลือกจะฉกฉวยโอกาสในตอนที่อีกฝ่ายไม่ได้สติแบบนี้ เพื่อหาความสุขเล็ก ๆ ให้กับตัวเอง
แตงกวาช้อนสายตามองใบหน้าหล่อเหลา ที่ยังคงมีเครื่องสำอางบาง ๆ แต่งแต้มอยู่บนใบหน้า ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึก เพราะไม่เคยมีความรัก และพอเริ่มที่จะได้รู้จักกับมัน ก็ดันเกิดขึ้นกับคนที่ไม่มีทางที่จะสมหวัง
ทำให้เด็กสาวเลือกที่จะปลดปล่อยมวลความรู้สึกที่อัดอั้นข้างในใจของตัวเอง ออกมาผ่านสายตาในค่ำคืนนี้อย่างที่ไม่คิดจะปิดบังและซ่อนเร้นมันเอาไว้อีกต่อไป
แตงกวาทอดสายตามองคนที่หลับตานิ่ง ใบหน้าสวยหวานที่ไร้เครื่องสำอางแต่งแต้ม แสดงออกผ่านอารมณ์ที่ผกผัน เดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวเศร้าเพราะจมอยู่กับความคิดของตัวเองที่เต็มไปด้วยเื่ของเ้าของอ้อมกอดที่อบอุ่น
“จูบได้ไหม” แต่แล้วคนที่คิดมาหลับไปแล้วอย่างตรีพล ก็เปิดเปลือกตาขึ้นและเอ่ยประโยคคำถามที่ทำให้หัวใจของคนฟังเต้นระส่ำเสียจนจับจังหวะไม่ถูก
แตงกวาตัวแข็งทื่ออยู่ในอ้อมกอดของคนตัวสูงที่กำลังหลุบสายตามองอยู่ที่ริมฝีปากของตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจพยักหน้ารับเบา ๆ พร้อมกับหลับตาพริ้มเพื่อรอรับััด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย
สิ้นการตอบรับผ่านการพยักหน้าของคนตัวเล็ก ตรีพลใช้มือหนาเชยคางของคนในอ้อมแขนขึ้นมารับจูบ ริมฝีปากที่ยังคงมีกลิ่นอายของนิโคตินกลิ่นมินต์ทาบทับลงไปบนกลีบปากเล็กเข้ารูปด้วยความนุ่มนวล
ละเมียดละไมในการบดจูบโดยที่ไม่เร่งจังหวะ เพราะเข้าใจถึงความไม่ประสาของคนน้อง ลิ้นร้อนที่มีรสเหล้าราคาแพงที่ได้ลิ้มลองไปเมื่อตอนหัวค่ำ สอดแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็ก ก่อนจะไล่กวาดต้อนชิมความหวานของปากเล็ก
แตงกวาที่ไม่เคยมีประสบการณ์ในเื่พวกนี้ ได้แต่ปล่อยให้คนที่กอดรัดกันเอาไว้เป็คนนำพา ร่างเล็กบดเบียดร่างกายของตัวเองเข้าหาคนพี่ยิ่งกว่าเก่า และพยายามที่จะส่งลิ้นของตัวเองตวัดเกี่ยวกับอีกฝ่ายด้วยความเงอะงะ
“อื้อ” แตงกวาส่งเสียงร้องออกมา เมื่อรับรู้ได้ว่ามือหนาของคนพี่กำลังบีบขยำอยู่ที่บั้นท้ายอวบอิ่มของตัวเองอย่างเมามัน
ตรีพลที่เริ่มหายใจแรงขึ้นเพราะร่างกายเริ่มตอบสนองจากความวาบหวิวถอนจูบอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะแลบลิ้นเลียแก้มใสไล่ยาวมาจนถึงซอกคอหอมกรุ่น ใบหน้าที่ค่อนข้างมีความหวานมุดเข้าหาความหอมที่ชื่นชอบ
พร้อมทั้งฝากฝังรอยจูบซับจนเป็รอยแดงจ้ำเอาไว้ที่ซอกคอขาวของคนในอ้อมกอด ก่อนที่จะภาพตัดจมหายไปให้ห้วงนิทราอีกครั้งด้วยความเมา ในสภาพที่ใบหน้ายังคงซุกอยู่ที่ซอกคอหอมกรุ่น และมือหนายังคงวางอยู่ที่ลูกพีชเด้งงอนของคนน้อง
“คนบ้า หลับเฉยเลย” แตงกวาเอ่ยสัพยอกออกมาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ หน้าอกคัพซีกระเพื่อมขึ้นลงเพราะแรงอารมณ์
ร่างเล็กจับศีรษะของคนที่หลับไปกลางอากาศวางลงบนหมอนตามเดิม พร้อมกับจัดท่าทางการนอนของอีกฝ่ายให้เสร็จสรรพ และทิ้งตัวลงนอนหนุนแขนของอีกฝ่ายอีกครั้ง ก่อนจะปิดเปลือกตาที่เริ่มล้าของตัวเองลงบ้าง และหลับไปด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม
7K
