ตอนที่72
ลายแทง
การประชุมส่งท้ายแพทช์เก่าของทีมงานวิจัยเกมLastFantasy Online เพิ่งจะเสร็จสิ้นลง รองหัวหน้าทีมวิจัย...ดอกเตอร์โจเซฟแวน. อบิเกล ยังคงนั่งอยู่ภายในห้องประชุมไม่ได้ลุกออกมาเช่นคนอื่น ๆแม้เขาจะได้ชื่อว่าเป็นสุดยอดอัจฉริยะในสายงานวิศวกลสมองกลแต่กลับไม่อาจคลายความสงสัยที่ตามรบกวนอยู่ในหัวของตนเองมาตลอดหลายวัน
...อีกแล้วทั้งข้อมูล เรื่องราวการอัพเดท หรือแม้แต่ช่วงเวลา ทำไมสมาร์ทถึงรู้ก่อนไหนจะเรื่องของเด็กหนุ่มที่ครอบครอง อาชีพราชันแห่งสงครามอีก
ติ๊ด ติ๊ด..!!!ติ๊ด ติ๊ด..!!!
เสียงข้อความที่ส่งเข้ามาทำให้อบิเกลรีบหยิบโทรศัพท์มือถือของตนเอง ขึ้นมาเปิดดู
...//สมาร์ทเป็นพี่ชายของเด็กหนุ่มที่ชื่อในเกมแอลเอฟโอว่า...แม็กซ์แต่เนื่องจากสมาร์ททำการเปลี่ยนแปลงชื่อและสกุลจริงไปจากเดิม...
ข้อความถูกอ่านด้วยความรวดเร็วแววตาของอบิเกลแฝงความสับสน ราวกับคนหลงทาง
“...หรือว่าสมาร์ทจะเป็นพวกผู้ก่อการร้ายทำไมต้องปกปิดตัว ไม่สิ เรื่องราวตอนนี้มันก็จำกัดแค่ผลประโยชน์ในเกม แต่ถ้าเป็น...ออราเคิลก็...” อบิเกลพึมพำเพียงลำพัง จนกระทั่งมีเสียงเคาะประตูไม้ที่เปิดอยู่เพื่อดึงความสนใจของเขา
“รองหัวหน้าอบิเกลคะคุณลืมนัดหารือพิเศษหรือเปล่าคะ”
“หารือพิเศษ”อบิเกลทวนคำ
“ก็เรื่องใบหอกว่างเปล่าอันนั้น...”
“เออ จริงด้วยขอบคุณมากครับ” อบิเกลยกนิ้วโป้งให้เจ้าหน้าที่แอดมินสาวก่อนจะรีบเก็บข้าวของบนโต๊ะ และมุ่งหน้าสู่สถานที่นัดหมายของเหล่าหัวกะทิประจำ...บริษัทWorld Game Technology Ltd
ห้อง Labสมองกลจุดเชื่อมต่อที่สามารถเข้าถึง...สมองกลผู้สร้างเกม LFOทั้งหก
เมื่ออบิเกลมาถึงการหารืออย่างไม่เป็นทางการได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว แต่ครั้งนี้ไม่ได้มีเฉพาะทีมวิจัยที่ร่วมหารือด้วยที่ตรงกลางแท่นฉายโฮโลแกรม ปรากฏหนึ่งในหกสุดยอดสมองกลที่เป็นผู้ควบคุมโลกของเกม LastFantasy Online ยืนยิ้มอยู่ เมื่ออบิเกลมาถึงเขาก็ทักทายอย่างเรียบง่ายกับทุกคน ก่อนจะหันไปทักทายภาพฉายโฮโลแกรมขอเด็กหนุ่มอายุราวสิบสองสิบสามหน้าตาหมดจดในรูปลักษณ์ของชาวเอเชีย“สวัสดี เธอคือไวท์สินะ” อบิเกลยิ้มกว้าง
“สวัสดีครับ...คุณอบิเกล”เสียงพูดในตอนต้นเมื่อครั้งก่อน ๆ ของไวท์นั้นคล้ายเสียงสังเคราะห์อยู่บ้างแต่ตอนนี้มันเรียบเนียนและไม่แตกต่างจากน้ำเสียงสุภาพของมนุษย์วัยเยาว์แม้แต่น้อย
อบิเกลมองกวาดไปที่เพื่อนกลุ่มนักวิจัยของตนเองเมื่อเห็นว่าทุกคนพยายามจ้องไปยังไวท์ อบิเกลจึงหันกลับไปสนทนากับไวท์อีกครั้ง“นายได้ข้อสรุปหรือยังละ ว่าจะให้ขอบเขตมันแค่ไหน”
“ผมมีการประเมินเอาไว้หมดแล้วแต่ต้องยอมรับจริง ๆ ว่าผู้ที่เล่นอาชีพราชันแห่งสงครามคนนี้ คาดเดาได้ยากมากและตามคำขอที่คุณอบิเกลเคยส่งมาก่อนหน้าว่า...ขอให้อาวุธที่สร้างเหมาะสมกับผู้ใช้ผมจึงได้ข้อสรุปว่ารูปแบบอาวุธชิ้นนี้ให้เป็นไปตามความต้องการของผู้ใช้ในรูปแบบของตัวเลือก”
“ตัวเลือก...”อบิเกลทวนคำของไวท์
“ครับหอกจะไม่มีรูปแบบตายตัว แต่ผมจะให้ค่าคะแนนในการสร้างเท่ากับอาวุธระดับตำนานขั้นกลางส่วนความสามารถและพลังต่าง ๆ ผู้ใช้จะเป็นผู้กำหนดเองทั้งหมด”
“อ๋อเข้าใจละ แต่พลังระดับตำนานขั้นกลาง ถึงจะต่ำกว่าคะแนนสองหมื่นที่ระบบคำนวณ แต่มันคงจะไม่ทำลายสมดุลของเกมช่วงต้นใช่มั้ย”
“ข้อนี้ผมคิดเอาไว้แล้วครับไม่มีปัญหา อาวุธชิ้นนี้อาจจะได้เปรียบผู้เล่นในเซิร์ฟเวอร์ที่เจ็ดแต่หากทวีปใหม่ถูกเพิ่มเข้าไปมันก็จะไม่แตกต่างจากราชันคนอื่น ๆ มากนัก ดังนั้นผมจึงใช้ขั้นตอนและไอเทมในการสร้างอาวุธให้เป็นตัวกำหนดควบคุมพลังของมันอีกทีครับถ้าความต้องการสูง ไอเทมที่ใช้และวิธีสร้างก็จะยิ่งได้มายากเวลาที่ผู้เล่นจะได้ครอบครองไอเทมก็จะยืดยาวออกไปอีกครับ”
“ไอเทมในการสร้าง...”
“ไอเดียเล็กๆ น้อย ๆ จากฉันเอง” หนึ่งในรองหัวหน้าทีมวิจัยเอ่ยเสียงดัง“หากให้อาวุธระดับนี้ออกมาตั้งแต่ต้น คงจะเอาเปรียบเกิน แต่หากให้มันค่อย ๆพัฒนาไป อยากได้ของเทพมากก็ยากหน่อย นั่นละสมเหตุสมผล”
“แล้วนายเห็นข้อสรุปรายละเอียดอาวุธทั้งหมดหรือยัง”อบิเกลถาม
หนึ่งในทีมวิจัยส่ายหน้า“ไวท์บอกว่าเขาจะไปจัดการต่อเอง”
“ถ้ามันพัฒนาได้จะไม่มีปัญหาแน่นะ”อบิเกลย้ำ ไวท์ก็รับคำด้วยความหนักแน่น...ก่อนที่การสนทนาก็เปลี่ยนไปสู่หัวข้ออื่นๆ ที่รอการพิจารณาร่วมกันต่อไป
การหารือและตอบข้อซักถามระหว่างมนุษย์และสมองกลดำเนินต่อไปอีกพักใหญ่ กระทั่งเมื่อการหารือจบลง อบิเกลก็รีบเดินออกมาจากห้องเพื่อโทรศัพท์เขามีเรื่องที่จะต้องคุยกับสมาร์ท ตลอดการประชุมจิตใจของอบิเกลไม่เคยสงบนิ่งเลย...เขาไม่ต้องการร่วมขบวนการโกงเกมที่ตนเองสร้างขึ้นมาเช่นนี้ในหัวของอบิเกลสับสนเขาต้องการจะแก้ไขสิ่งทีไม่ถูกต้องให้มันเข้าสู่เส้นทางที่ควรจะเป็น
ทันทีที่สมาร์ทรับสายอบิเกลก็ไม่รอช้า เอ่ยความลับที่ตนเองใช้คนไปสืบเรื่องราวครอบครัวของสมาร์ทมาความสัมพันธ์ของสมาร์ทและแม็กซ์ถูกเปิดโปงอบิเกลรอฟังคำตอบเชิงสำนึกผิดของู้ที่อยู่ปลายสายแต่สิ่งที่ได้รับนั้นกลับตรงกันข้าม
“ฮ่าฮ่า ฮ่า กว่านายจะรู้ตัว ถือว่าช้ามากเลยนะเนี่ย”สมาร์ทหัวเราะร่วน “ใช่แล้วเจ้านั่นคือน้องชายของฉันและมันเล่นเกมเก่งมาก”
“นายไม่รู้สึกผิดอะไรเลย...”อบิเกลยังคงย้ำสิ่งที่ตนเองคิด
“ผิด...ทำไมละในเมื่อฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนี่ หรือว่าการเป็นพี่ชายของเจ้านั่นเป็นความผิด”
อบิเกลนึกย้อนกลับไปทุกอย่างเป็นจริงตามที่สมาร์ทตอบ เขาก็มอนิเตอร์ผู้เล่นคนนี้ด้วยตัวเองแถมยังใช้ให้มายาจับตาดูแม็กซ์เป็นพิเศษ แต่ไม่มีอะไรผิดปกติจริง ๆ ข้อมูลอาชีพต่างๆ ที่เขาได้รับ ทุกอย่างล้วนบังเอิญมาจากผู้คนรอบข้างทั้งสิ้งแม็กซืไม่ได้เป็นผู้ขวยขวานด้วยการเอาเปรียบ แต่เป็นการเอาเปรียบของผู้อื่น ที่ยื่นประเคนทุกสิ่งให้กับเขาเองยิ่งไปกว่านั้นสมาร์ทเองก็ไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับงานในส่วนนี้ของตนเองสิ่งที่สมาร์ทช่วยเหลือตนเองก็แค่เรื่องของออราเคิลและให้คำปรึกษาที่เขาต้องการเท่านั้น แต่...
“นายไม่ได้โกงเพราะนี่มันถือผลประโยชน์ทับซ้อนนะ หมอนั่นเป็นคนในครอบครัวของนายแต่นายชักจูงให้ฉันเลือกบางสิ่งเพื่อสนับสนุนการเล่นของเขา”
“อ้าวสรุปนายเลือก หรือว่าเกมนี้ใช่สมองกลเลือกกันแน่ อบิเกลนายอย่าคิดเล็กคิดน้อย กังวลไปกับเรื่องเล็กๆ แบบนี้เลย เชื่อฉันเถอะ ถ้าฉันจะช่วยน้องชายฉันโกงจริง ๆ นะ ฉันมีวิธีที่ดีกว่านี้เยอะและแน่นอนถ้าฉันจะทำฉันจะบอกนายเป็นคนแรกดีไหม เอาละตอนนี้นายก็รู้แล้ว ถ้ายังงั้นฉันจะบอกนายละว่าฉันจะช่วยเจ้านั่นยังไง”
“นายนี่มัน”
“อะไรบอกตรงๆ ยังงี้ ถ้านายไม่พอใจก็แค่ไปสั่งให้มายาแก้ไขได้นี่”
“อืม...ตกลงบอกมา”
“ฉันใบ้ชื่อNPCตัวหนึ่งกับน้องชายของฉัน”
“ชื่อของNPCหมายความว่ายังไง”
“เอาน่านายแค่จำไว้ถ้าไม่รู้ก็ไปถามมายาเอา ส่วนจะทำอะไรต่อก็แล้วแต่นายเลยละกันเพราะนายคงห้ามฉันไม่ได้แล้ว เพราะฉันส่งข้อความนั้นออกไปแล้ว”
“นายนี่มันเฮ้อ...ตกลง ถ้าไม่เข้าใจฉันจะไปถามมายาเอง แล้ว NPC ที่ว่าชื่ออะไรละ”
“เอลดาร์...”
“เอลดาร์...ชื่อของเผ่าเอลฟ์!”
.
.
“สวัสดีครับพ่อสวัสดีครับแม่ ไปเที่ยวสนุกไหมครับ” ชีวิตไม่ได้มีแต่โลกเสมือน เวลาช่วงปีใหม่ผ่านพ้นครอบครัวของแม็กซ์กลับมาเมืองไทยอีกครั้ง แม็กซ์เดินทางไปรับพ่อกับแม่ที่สนามบินเช่นเดียวกับขามาที่เขาเป็นคนอาสามาส่ง การทักทายอันอบอุ่นของฝากติดไม้ติดมืออันเป็นปกติธรรมดา ทุกอย่างเคยเกิดขึ้นคล้าย ๆ เดิม เช่นเดียวกับปีก่อนๆ แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไปเล็กน้อย...เพราะสมาร์ทที่ขาดการติดต่อกับแม็กซ์มาสามปีกลับมีของฝากถึงน้องชายตัวเอง
“แม็กซ์พี่แกมีของฝากมาให้”
“ของฝาก”แม็กซ์ทำเป็นไม่สนใจของฝากที่วางเอาไว้ แต่ท้องที่ซ่อนอยู่ภายใต้มัดกล้ามซึ่งถูกฝึกฝนมาอย่างดีตลอดสามปีกลับกำลังร่ำร้อง
...ช็อคโกแลตเบลเยียมรุ่นผสมแมคาเดเมียพรีเมี่ยมชุดใหญ่ เจ้านั่นยังจำของโปรดเราได้ด้วยเว้ยเดี๋ยวก่อนการ์ดนั่นมัน
“มีโน้ตด้วยเนอะ”
“ใช่ๆ พี่แกบอกแม่ว่า...ให้เตือนแกด้วยว่าอย่าลืมอ่าน สำคัญมาก”
“สำคัญมากแต่สั้นๆ แค่ม่กี่บรรทัดเดียวเนี่ยนะ อย่าลืมอ่าน มาร์ทมันจะเขียนอะไรมากวนผมอีกปะเนี่ยไหนดูสิ”
/...ขุนพลคนที่สองของนายอย่าเลือกผิดละ ฉันรู้ว่านายไม่ชอบให้บอกตรง ๆ งั้นก็ไปที่ห้องสมุดต้นไม้โลกลายแทงแค่นี้คงจะพอนะ.../
...ไอ้บ้ามาร์ทมันรู้เรื่องขุนพลคนที่สองได้ยังไงวะเนี่ยแต่เอาเถอะ คำแนะนำของนายเมื่อหลายปีก่อนพาฉันมายืนอยู่ที่จุดนี้ ไอ้ที่เคยเคือง ๆกันก็ไม่เหลือละ ดังนั้นครั้งนี้ก็คงมองข้ามไม่ได้เหมือนเดิมสินะ ไอ้พี่ชาย