สาวใช้คนโปรดของท่านดยุค
ตอน แข่งยิงธนูกับประธานาธิบดี
เช้าวันนี้อากาศสดใส ท้องฟ้าสีครามสวยจับใจเมื่อเมฆหมอกจางหาย สายลมเย็นพัดโยกช่อดอกไม้ในทุ่งกว้างปลิวไหว ผู้คนมากหน้าหลายตาทยอยเดินเข้ามาในรั้วคฤหาสน์กว้างหนึ่งพันไร่
เนื่องจากวันนี้ท่านดยุคจัดมหกรรมกีฬากลางแจ้ง จึงมีแขกหลายร้อยคนมาร่วมแข่งขันทั้งเด็กและผู้ใหญ่ มีทั้งการแข่งวิ่ง ะโไกล แข่งยิงธนูและตีกอล์ฟ
กีฬาสำหรับเด็กก็มีปาลูกโป่ง ลิงชิงบอลกลางแจ้ง และเกมส์สันธนาการต่างๆเช่นปิดตาตีหม้อและหมากรุก
ฮิ! ๆ สาวใช้ตัวน้อยยิ้มกว้างขณะยืนมองเด็กและผู้ใหญ่กำลังสนุกสนานในลานหญ้ากว้างสุดลูกหูลูกตา มีการแจกของรางวัลเป็ขนมและของใช้ ที่น่ายินดีคืองานนี้ไม่ได้เชิญแต่คนรวย ครอบครัวทุกคนสามารถเดินเข้ามาร่วมงานได้อย่างอิสระและไม่แบ่งแยก
วื๊ด! ๆ ๆ ท่านดยุคเพิ่งขับรถกอล์ฟออกจากตัวคฤาสน์ ท่านมองหญิงสาวตัวเล็กจากระยะไกลด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ
สาวน้อยสวมเสื้อยืดตัวเล็กสีฟ้ายัดชายเสื้อใส่ในกระโปรงจีบบานสีขาวสั้นเหนือเข่า เปียผมยาวสลวยไว้กลางหลัง เห็นหน้าผากนูนโหนกแบบคนโหงวเฮ้งดี ปากนิดจมูกหน่อยดูแล้วน่ารักน่าชัง
"ไปเเข่งปาลูกโป่งดีกว่า ฮ่า" สาวใช้ะโแล้วออกวิ่งหน้าตั้ง ตามองตุ๊กตาหมีั์ตัวเท่าคนที่เป็ของรางวัลใหญ่
วื๊ด! ๆ ๆ เ้านายขับรถกอล์ฟไล่หลังและะโเรียก
"วีวี่ มานี่ จะไปไหน เธอต้องไปต้อนรับท่านประธานาธิบดี"
"อ้าว! ทำไมต้องเป็หนูคะ" สาวน้อยหยุดถาม
"ก็จะได้แนะนำให้ท่านรู้จักไง อีกหน่อยจะได้เป็ใหญ่เป็โต ดึงกระโปรงขึ้นสูงอีกสิ จะได้เห็นขาขาว ยั่วๆท่านหน่อย"
"ไม่เอา หนูไม่อยากเป็ใหญ่เป็โต ขอเป็คนตัวเล็กที่สุขสบายได้ไหมคะ" สาวน้อยยืนกระทืบเท้า
"อย่ามาดื้อ ไม่อยากให้พ่อกับแม่มาอยู่ด้วยรึไง หือ! " เ้านายเอ่ย
"ได้เหรอคะ" สาวน้อยเดินมาเกาะรถกอล์ฟ
"ได้สิ ถ้าเธอเป็ใหญ่เป็โตก็ทำได้ทุกอย่างน้่นแหละ ขึ้นมา"
เ้านายตอบ สาวใช้รีบะโขึ้นมานั่งข้าง ยิ้มแก้มบานขณะก้มดึงกระโปรงจีบบานที่สั้นอยู่แล้วให้ขึ้นมาสูงเหนือเอวอีก มันทำให้เห็นขาอ่อนขาวจั๊วะและกางเกงในสีแดง
วื๊ด! ๆ ๆ รถกอล์ฟแล่นมาถึงแถวทหารหลายสิบคนที่ยืนอารักขาประธานาธิบดีอยู่ตรงเนินสนามกอล์ฟ มีแขกวีไอพีสามคนกำลังง้างธนูยิงเป้ากับท่านด้วย
"อ้าวท่าน" ประธานาธิบดีทักและโค้งหัวให้ท่านดยุคนิดนึง ไม่ใช่เพราะดยุคยิ่งใหญ่กว่า แต่เพราะท่านเป็รุ่นพี่ที่จบมาก่อนประธานาธิบดีคนนี้ แถมสมัยเรียนดยุคยังติวข้อสอบให้เขาแทบทุกเทอม การเคารพนับถือจึงไม่ได้นับกันที่ยศถาบรรดาศักดิ์
"สวัสดีท่าน ขออภัยที่ผมมาช้า สังขารแย่แล้วหละตอนนี้" ดยุคสูทดำเอ่ยและก้มหน้าจับมือกับประธานาธิบดีชุดสูทขาว
"อะไรกันท่านออกจะปึ๋งปั๋ง เมื่อก่อนนอนกับสาวทีละสองคนเลย ซ้ายคนขวาคน"ประธานาธิบดีตบบ่าดยุคและแซวเสียงดัง
ฮิ! ๆ ๆ ฮ่า! ๆ ๆ ๆ แขกวีไอพีและเหล่าทหารต่างก็หัวเราะลั่น
"เอ้ามา มาแข่งยิงธนูกัน ใครชนะฉันได้จะร้านอาหารให้สาขานึงเลย" ประธานาธิบดีประกาศก้อง นักแข่งอีกสามคนยืดยกยิ้มกริ่มทุกคนต่างก็รวยอยู่แล้ว แต่ร้านอาหารของประธานาธิบดีนั้นลือชื่อ
"ห๊ะ! พนันกันยังงี้เลยเรอะ บ้าปล้าว" สาวใช้ตัวน้อยที่ยืนหลบหลังเ้านายพึมพำอย่างตกตะลึง
"เอ่อ! ท่านครับ ผมแข่งไม่ไหวจริงๆ ขอส่งตัวแทนได้ไหม" ดยุคสะกิดแขนประธานาธิบดีและเอ่ยอย่างสุภาพ
"อะไรกันแค่นี้ก็ไม่ไหว งั้นที่บ่นว่านกเขาไม่ขันบ่อยๆก็เป็เื่จริงเรอะ" ประธานาธิบดีใ
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ นักแข่งและทหารหัวเราะดังลั่นกว่าทีแรกเสียอีก
"มามา จะให้ใครแข่งแทน" ประธานาธิบดีเอ่ยขณะเดินไปหยิบธนูรีเคิร์ฟที่ยาวและงอโค้งซึ่งทำด้วยไม้
"สวัสดีค่ะ ท่านประธานาธิบดี กระหม่อม เอ๊ยดิฉันชื่อวีวี่ ขอลงแข่งแทนท่านดยุคค่ะ" สาวใช้ตัวน้อยก้าวออกจากหลังเ้านายแล้วแหงนหน้ามองเ้าของประเทศ เธอยกมือไหว้แนะนำตัวโดยที่เ้านายไม่ต้องสั่งเพราะว่าหวังรางวัลใหญ่
"สะ หวัด ๆ ดีจ๊ะ" ประธานาธิบดีมือไหว้ตอบ ทำให้คันธนูร่วงลงไปกองกับพื้นหญ้า นักแข่งชายอีกสามคนก็ต่างหันมารุมมองสาวน้อยตัวขาวจั๊วะที่ผิวกายสะท้อนแสงแดดยามสายจนชวนแสบตา
"เชิญเลยท่าน เชิญเลย" ท่านดยุคเอ่ยเรียกสติทุกคนแล้วก้มกระซิบหูสาวใช้ก่อนจะผลักหลังเธอมายืนเรียงแถวหน้ากระดานรวมกับนักแข่ง
"ขอยิงคนแรกเลย ยิงเสร็จแล้วยั่วๆหน่อย ก้มเยอะๆ"
"เอาหละ ใครจะยิงก่อน" ท่านประธานาธิบดีเดินมายืนเรียงหัวแถวแล้วประกาศดัง
"ดิฉันค่ะ" วีวี่ยกมือเหนือหัว
"ได้เลย เชิญ ๆ ผู้หญิงก่อนก็ได้" ทุกคนเอ่ยรับกัน
อึ๊บ! ๆ สาวใช้จับธนูไม้คันยาว ใส่ลูกศรแล้วง้างสายถึงถอยมาจนชนเต้านม ตามองไปยังเป้าธนูที่เป็กระดานไม้อัดไกลออกไปยี่สิบห้าเมตร
แข็งจัง ทำไมสายมันดึงยากจริงนะ? สาวน้อยนึกในใจ
ท่านดยุคเดินมากระซิบหู "ยิงให้เข้ากระดานพอ ตรงไหนก็ได้
ซู๊ดดด! สาวน้อยสูดลมหายใจเข้าปากแล้วกลั้นลมจนเต้าแอ่น แขนก็สั่นเกร็ง
ฟ้าววว! เสียงลูกศรแหวกอากาศ ปุ๊ก! มันพุ่งปักเป้าตรงวงกลมวงเกือบนอกสุดที่ได้คะแนนเพียงสองแต้ม
"ฮ่า! ๆ ต่อไปผม" นักแข่งท่านนึงเอ่ยแล้วง้างธนูเล็งเป้าอันเดียวกัน เขาดูมั่นใจมาก ท่าทางก็ขึงขังราวกับเล่นกีฬามาหลากหลายชนิด
ท่านดยุคที่ยืนข้างหลังสะกิดแขนสาวน้อย เธอรีบชูสองแขนและบิดี้เีในท่ายืดอกส่ายสะโพก
"เมื่อยจัง ยิงแค่ทีเดียวเอง" เธอบ่นขณะลมพัดชายกระโปรงเปิดข้างจนเห็นกางเกงในสีแดง
ปุ่ก! นักแข่งปล่อยคันศรทั้งๆที่หน้าหันมามองทางข้าง ลูกธนูพุ่งปักดินตรงหน้าไกลออกไปเพียงไม่กี่เมตร
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ ทหารและนักแข่งท่านอื่นหัวเราะลั่น
"ต่อไปผมนะ" หนุ่มอ้วนท้วมคนนึงเอ่ยและง้างคันศร หลับตาข้างนึงและเล็งเป้าอย่างแน่วแน่ ไม่มีทางเลยที่วีวี่จะยั่วยวนเขาได้เพราะเขาหลับตาข้างเดียวกับฝั่งที่เธอยืนอยู่
"เจ็บนมจัง สายมันดีด"
"ห๊ะ! อะไรนะ" หนุ่มอ้วนหันมาถาม
"เจ็บนมค่ะ"
ฟ้าววว! ลูกศรพุ่งออกไปปักต้นปาล์มริมสระน้ำหลังหลุมกอล์ฟ
"อะไรกันพวกคุณ มีสมาธิหน่อยสิ" หนุ่มแว่นตัวผอมสูงเอ่ยแล้วสูดลมจนตัวพอง ง้างคันธนูจนโก่ง
อึ๊บ! ๆ ๆ สาวน้อยนั่งกับพื้นหญ้าแล้วเอามือแตะปลายรองเท้าส้นสูงราวกับกำลังยืดเส้นยืดสาย หนุ่มแว่นก้มมองคอเสื้อของเธอจนเห็นร่องนมขาวกับเสื้อชั้นใน
"ยิงรึยังคะ" จู่ๆวีวี่ก็ลุกยืน
"ยิงแล้ว โอ่ย!" หนุ่มแว่นตอบและเผลอปล่อยสายธนู ฟ้าวววว! จ๋อม! ลูกศรพุ่งไปไกลกว่าของหนุ่มอ้วนก่อนจะตกลงในบึงน้ำ
ท่านประธานาธิบดีเดินมายืนกลางแถวหน้ากระดานแล้วเอ่ยอย่างภูมิใจ
"ต่อไปฉันนะ ฉันเคยไปรบมากับมือ ยิงไรเฟิลอย่างแม่น ทำไมกับธนูแค่นี้จะไม่เข้าเป้า ฮ่า ๆ"
แปะ! ๆ ๆ ๆ ทุกคนต่างปรบมืออย่างยกย่องวีรบุรุษแห่งา
อึ๊บ! ๆ ๆ สาวใช้ตัวน้อยหาได้ฟัง เธอก้าวออกมาหน้าแถวก้าวนึงแล้วก้มหน้าเอาปลายนิ้วมือแตะรองเท้าส้นสูง วิ้ว! ๆ ๆ สายลมแรงพัดชายกระโปรงด้านหลังจนเปิดขึ้นมากองอยู่บนบั้นเอว ทุกคนตาค้างเมื่อเห็นตูดงอนขาวที่เนื้อนวลโผล่เลยออกมาจากกางเกงในสีแดง ่ล่างทั้งหมดก็กำลังเปิดเปลือย
อึ๊บ! ๆ ๆ ท่านประธานาธิบดีง้างสายธนูคาไว้จนแขนสั่นพั่บๆเมื่อมัวหันมาก้มมอง่ล่างเด็กสาววัยสะพรั่งที่ขาวออร่าสะท้อนแสงแดด
ฟ้าววว! ลูกธนูหลุดมือพุ่งไปปักเป้าตรงวงกลมวงนอกสุด
"หนึ่งแต้ม ฮ่า! ๆ ๆ ๆ" ท่านดยุคหัวเราะลั่น
ฮ่า! ๆ ๆ ๆ ทหารและนักแข่งก็หัวเราะตามกันเสียงดังกระหึ่ม
"ตายแล้ว! ตกลงดยุคได้ไปสินะ ร้านอาหารของฉัน ปัดโถ่วเอ๊ย" ประธานาธิบดีเกาหัว แต่หน้ายังก้มมองกางเกงในเด็กสาวคราวลูก
พูดคุยกันได้สักพักแขกฝรั่งก็มาพบท่านประธานาธิบดี พอท่านดยุคขอตัวออกไปชมกีฬาชนิดอื่นวีวี่ก็วิ่งตามมาเกาะแขนท่าน
"ท่านดยุคได้ร้านอาหารแล้วหนูจะได้อะไรคะ" สาวน้อยเงยหน้าถามหนุ่มร่างใหญ่ขณะกึ่งเดินกึ่งะโเหมือนเด็ก เธอน่ารักมาก
"ก็ยกร้านให้เธอเลยไง รอพ่อเธอรักษาตัวจนทำงานไหวก็ให้เขาพาแม่มาช่วยกันบริหารร้านเลยสิ ทั้งสองคนนั้นเคยทำร้านเบอเกอรี่นี่นา คงทำอาหารฝรั่งได้ด้วยแหละมั้ง" เ้านายลูบหัวและตอบสาวน้อย
"เย้! จริงหรือคะ"
"จริงสิ"
"ท่านดยุคน่ารักที่สุดเลย"
"อะไรนะ"
"หนูรักท่านดยุคที่สุดในโลกเลย"
สาวใช้ตัวน้อยะโลั่น ก่อนจะลากแขนเ้านายวิ่งไปแข่งปาลูกโป่งเอาตุ๊กตาหมี