ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

..อีกทางด้านหนึ่งบนต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกลเท่าไรนัก..“ถ่ายๆเอาไว้ ตั้งใจหน่อยได้ไหม..”นิชาผู้ประกาศสาวหามุมทำเลทองในการบันทึกภาพ โดยมีพี่นัททีมงานที่โดนบังคับมาด้วยเป็นตากล้อง หลังจากเหตุการณ์ที่เธอด่าประธานบริษัทไป เธอก็ตัดสินใจที่จะเปิดโปงเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้ด้วยตัวเอง เพื่อเอาไว้เป็นเครื่องต่อรองกับพวกผู้จัดการไม่ให้ไล่เธอออก ในเวลานี้เธอกำลังซุ่มตัวอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ที่หนาตา แน่นอนว่าไม่มีใครเห็นพวกเขาสองคนอย่างแน่นอน“ครับๆๆคุณหญิง.. เฮ้ออ น้องนิชา เราจำเป็นต้องทำอย่างนี้จริงๆเหรอ พี่ว่ามันออกจะ..:” นัทกำลังจะกล่าวเตือนนิชาสักเล็กน้อย ถ้ากลับไปตอนนี้ก็ยังทัน เขามีลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไรกับเรื่องนี้ แต่นิชาก็ยิ่งเร่งให้เขาถ่ายบันทึกมากกว่าเดิมเสียอีก“เร็วๆเข้า.. โอ้นั่นมันคุณชุนตง เจ้าของกลุ่มการค้าชุนนี่นา.. เอ้ยย! นั่นมันคุณหญิงเปรมปรีดา กับท่านสส.เสกสรรค์ พวกเขาเดินทางมาที่นี่ด้วยตัวเองเลยอย่างนั้นเหรอ พวกเขามาทำไมกัน..” นิชากล่าว ก่อนเธอจะยิ่งตกใจกับรถอีกคันที่ตรงเข้ามาจอด“บ้าน่า!.. นั่นมันท่านผบ.ทบ.เสรีนี่.. เรื่องนี้มันไม่ธรรมดาเสียแล้ว..” นิชากล่าว“มันก็ไม่ธรรมดาตั้งแต่เรามาทำอะไรอย่างนี้แล้วน้องนิชา เรากลับกันเถอะ... อย่าหาเรื่องใส่ตัวอีกเลย” นัทกล่าวออกมาอย่างไม่สบายใจ การที่มาแอบถ่ายเหล่าผู้มีอำนาจเช่นนี้ มันเรียกได้ว่าเสี่ยงตายชัดq“อะไรกัน! ฉันมีทางเลือกซะที่ไหน มันก็เป็นความผิดของพี่ด้วยเช่นกัน.. ดังนั้นหุบปากแล้วถ่ายๆไป” นิชากล่าว ก่อนที่เธอจะหันมาสนใจกับพฤติกรรมของพวกเขาที่ค่อนข้างผิดปกติ ทุกคนต่างก็ยืนเหมือนจะรออะไรสักอย่าง เวลาต่อมาก็ปรากฏเป็นปีเตอร์เจ้าของคิงแดรี่ฟูดส์ ในเวลาไล่กัน เฮลิคอปเตอร์อีกลำหนึ่งที่เหมือนจะบินไปที่ไหนสักแห่ง และเพิ่งจะกลับมาพร้อมกับชายชุดดำสุดเนี้ยบกระโดดโรยตัวลงมา และแล้วนิชาก็ต้องขยี้ตาของตัวเอง เพราะไม่ว่าใครที่อยู่จุดนั้นก็ต่างก้มหัวให้กับชายคนนั้น และเมื่อจะพูดอะไรสักอย่างที่เธอไม่ได้ยินดีนัก“พี่นัด เอาเครื่องที่ฟังเสียงระยะไกลมาหน่อย..” นิชากล่าวสั่ง ก่อนที่นัดจะหยิบให้กับเธออย่างทุลักทุเล พื้นที่บนต้นไม้ก็ยิ่งน้อยๆอยู่ และตอนนี้เขาก็ลงเรือลำเดียวกับเธอแล้ว ไหนๆก็ไหนๆก็ต้องไปให้สุด“ได้ยินแล้ว.. ว่าแต่พวกเขามาที่นี่กันทำไม แล้วชายคนนั้นเป็นใครกัน!...” นิชากล่าว และจู่ๆก็มีการเคลื่อนไหวจากทางเข้าประตู เธอจึงสั่งพี่นัดให้หันกล้องไปทางนั้นอีกครั้ง และคอยแอบฟังแอบถ่ายทันที.. ..กลับมาทางด้านของโอ๊ต..“พวกแกมากันทำไม!?...” ประโยคที่โอ๊ตกล่าวออกมา ทุกคนถึงกับต้องคุกเข่าเคารพเขาอย่างสุภาพในทันที และกลุ่มคนที่ว่านั้นประกอบไปด้วย กิตติ ชุนตง ท่านเสรี สส.เสกสรรค์ ปีเตอร์ และคุณหญิงเปรม ซึ่งการกระทำเช่นนี้มันก็ทำให้โอ๊ตถึงกับชะงักตัวไป พร้อมกับตั้งคำถามในใจตัวเอง ‘อะไรของพวกมันอีกเนี่ย!... ยกพลกันมาทั้งตำบลแล้วมั้ง’ โอ๊ตคิด “เรียนคุณชาย.. กระผมในนามของข้ารับใช้ และพ่อบ้านใหญ่แล้ว กระผมต้องขออภัยที่ไม่สามารถปกป้องคุณชายจากพวกปากสวะที่คอยกัดกินคุณชายทางวาจาได้อย่างนี้.. กระผมผิดเองขอรับ และพวกเราได้ลงโทษพวกมันทั้งสองตระกูล ตระกูลของพวกมันตอนนี้ไม่มีอะไรเหลืออีกต่อไปแล้วขอรับ..”กิตติกล่าวรายงาน โอ๊ตที่ได้ยินอย่างนั้นเขาก็ต้องขมวดคิ้วในทันที ถ้าเขาจำไม่ผิด เวลาที่เขามีปากเสียงกับเจ้าขี้เสือกสองตัวนั้น มันก็เพิ่งจะผ่านไปแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นเอง ทำไมกิตติถึงได้รู้เรื่องเร็วขนาดนี้ และเขาก็ต้องถึงบางอ้อ เมื่อเขาหันไปหาปิงปิงที่กำลังยิ้มแห้งๆให้กับเขา..“ปิงปิงบอกอะไรพวกเขาบ้างล่ะครับเนี่ย..” โอ๊ตกล่าวถามกับปิงปิง“ก็..เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างละเอียดนั่นแหละค่ะ..” ปิงปิงกล่าวตอบพร้อมกับยิ้มๆ“หมายถึงทุกถ้อยคำเลยอย่างนั้นเลยเหรอครับ.. ช่างมันเถอะครับ แล้วพวกแกมีอะไรที่ฉันจะต้องรู้อีกไหม..” โอ๊ตกล่าวบอกกับปิงปิงไปอย่างไม่ใส่ใจเท่าไร เท่าที่ฟังกิตติกล่าวเรื่องมันน่าจะจบที่เท่านี้แล้ว แต่เขาก็ต้องแอบยิ้มในใจ การล่มสลายของสองตระกูลมันคงจะเป็นเรื่องที่ปิดได้ยาก และมันจะเข้าตามแผนของเขา“เรียนคุณชาย.. น้องชายของกระผมได้เข้าทำลายพวกนักเลงใต้ดินของกลุ่มเทียนหลงจนราบครบแล้วขอรับ นอกจากนี้ยังได้ยึดบริษัทเทียนหลงกรุ๊ปตามคำสั่งของท่านกิตติประสบผลสำเร็จไปด้วยดีขอรับ..” เสรีกล่าวรายงานต่อในทันที“เจ้าภาคภูมิน่ะเหรอ.. โอ้ว! มันช่างทำงานได้รวดเร็วจริงๆ” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เพราะครั้งนี้เจ้าหมูตอนนั้นทำงานได้ดี และตรงกับที่เขาอยากจะให้มันเป็น โอ๊ตภาวนาในใจให้มันทำให้มันเวอร์ๆไปเลย พวกนักข่าวจะได้ทำข่าวกันอย่างไม่หวั่นไม่ไหว...“เรียนคุณชาย.. กระผมได้เคลียร์นักข่าวในพื้นที่ออกไปทั้งหมดแล้วขอรับ คุณชายโปรดวางใจว่าจะไม่มีข่าวเกี่ยวกับคุณชายในสำนักข่าวไหนแน่นอนขอรับ..”สส.เสกสรรค์ กล่าว เขาใช้อิทธิพลทั้งหมดที่เขามี เคลียร์พวกนักข่าวออกจากสถานที่เกิดเหตุออกไปทั้งหมด รวมถึงจุดตำแหน่งต่างๆที่พวกเขาได้ก่อเหตุเพื่อคุณชายอีกด้วย โอ๊ตที่ได้ยินก็พยักหน้ารับเพราะดูเหมือนจะเป็นเรื่องใหญ่อีกแล้ว แต่ทว่าเขาก็ต้องตกใจ และทำหน้าเหวอไปเลยทีเดียว“โอ้ว! ทำงานกันเร็วมากจริงๆ เออ.. เดี๋ยวนะ! งั้นก็แปลว่าจะไม่มีการทำข่าวเกี่ยวเหตุการณ์นี้น่ะสิ.. ไม่สิ! ยังมีพวกบนอินเทอร์เน็ตอะไรนั่นอยู่ มีอีกหลายคนที่ถ่ายติดเหตุการณ์นี้เอาไว้ อื้มๆ” โอ๊ตกล่าวอย่างมึนงง เมื่อยิ่งฟังทุกอย่างเริ่มจะไม่เป็นไปตามแผนเสียแล้ว แต่เขาก็ยังคงยิ้มรับเพราะยังมีในโลกอินเทอร์เน็ตนั้นอยู่ เขาเห็นหลายคนคอยถ่ายคลิปตอนที่เขามีปากเสียง และก่อเหตุ เรื่องนี้มันยังคงไม่จบเพียงเท่านี้“เรียนคุณชาย.. โปรดอย่าได้กังวล กระผมได้สั่งการไปยังรัฐมนตรีกระทรวงไอทีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไม่ว่าจะมีเศษเสี้ยวแค่ไหนของคุณชาย หรือเหตุการณ์นี้ คลิปพวกนั้นจะถูกลบออกอัตโนมัติขอรับ..อีกอย่างทางแฮกเกอร์ของตระกูลเรากำลังเจาะสัญญาณทั้งหมดบริเวณนี้ขอรับ รับรองได้เลยว่าปลอดภัยขอรับ..”กิตติกล่าวรายงานมันก็เป็นจุดที่สิ้นสุดความมั่นใจของโอ๊ตในทันที เขาดูถูกการทำงานของกิตติจนเกินไป ไม่ว่าเวลาจะน้อยสักแค่ไหน ไม่ว่าจะมีเรื่องที่ไม่ทันตั้งตัว มันก็ยังสามารถจัดการได้ทั้งหมด ตอนนี้เขาได้แต่ทำสีหน้าอึ้งๆไปเท่านั้น“หมายความว่าพวกแกจัดการเรื่องทั้งหมดแล้ว?..” โอ๊ตกล่าวถามเพื่อความมั่นใจ และทุกคนก็ตอบอย่างพร้อมเพียงกันว่า ‘ขอรับ/เจ้าค่ะ” และมันก็เป็นเหมือนราวกับตลกร้าย ทั้งๆที่โอ๊ตต้องการให้มันเป็นข่าว และเดือดร้อนไปถึงตาแก่นั่น แต่เจ้าพวกนี้มันเล่นจัดการทั้งหมดไปอย่างราบคาบ มันทำให้โอ๊ตถึงกับต้องตบหน้าผากของตัวเองทันที“แล้วมีอะไรที่ฉันต้องรู้อีกไหม..” โอ๊ตกล่าวถามอย่างเซ็งๆ และถ้ามันมีอะไรที่เขาต้องรู้อีกก็ขอให้เป็นเรื่องที่พวกมันจัดการได้ยากจะดีมาก แต่ทว่าเขาก็ต้องผิดหวังทันทีเมื่อกิตติกล่าวรายงาน..“เรียนคุณชาย.. นอกจากที่เราจะจัดการพวกเขาทั้งสองตระกูลทั้งหมดแล้ว เรายังได้ยึดทรัพย์สินของพวกมันมาเป็นเครื่องบรรณาการให้แก่คุณชายด้วยขอรับ กระผมจะทำข้อมูลสรุปเป็นรายการให้ท่านอีกครั้งหนึ่ง แต่ของที่ยึดมาได้ทั้งหมด มีมูลค่าไม่ต่ำกว่า 1 หมื่นล้านบาทแน่นอนครับ..” กิตติกล่าว ‘ยึดทรัพย์สิน? พร้อมกับทำลายล้างตระกูลพวกมัน?.. ในเวลาครึ่งชั่วโมงเนี่ยนะ’ โอ๊ตแสดงสีหน้าเครียด ตอนนี้เหตุการณ์มันเหนือกว่าที่เขาคาดคิดไปแล้ว และเมื่อกิตติเห็นเช่นนั้นเขาก็รีบกล่าวต่อในทันที “ถึงมันอาจจะดูน้อยจนเกินไป.. แต่ได้โปรดให้คุณชายรับเอาไว้แทนคำขอโทษจากพวกเราที่เคลื่อนไหวได้ช้ากว่าที่มันควรจะเป็นด้วยเถอะขอรับ..” กิตติกล่าว และโอ๊ตก็ต้องเบะปากออกมาทันที.. ‘หมื่นล้าน!.. เอาอะไรมาเรียกว่ามันน้อยกันฟะ.. แล้วไอ้ที่บอกว่าจัดการช้าไปเนี่ยมันเพิ่งจะผ่านมา 30-40 เองนะเฟ้ย.. มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ทำไมมันไม่เห็นเหมือนที่เราคิดเอาไว้เลยว้า..’โอ๊ตคิดอย่างเหนื่อยพระทัย และตอนนี้เขาไม่อยากจะฟังอะไรต่อไปแล้ว แค่นี้เขาก็ยอมแพ้แล้ว หวังจะเล่นงานคนอื่นเขา เจ้าตัวกลับโดนเสียเอง และถือว่าเจ้าสองตัวนั้นโคตรจะโชคร้ายเลย ทั้งๆที่พวกมันควรจะต้องเป็นตัวหมากในแผนของโอ๊ต แต่ก็ต้องมาซวยด้วยไร้ความหมายอย่างนี้..“เฮ้อออ... พวกแกเอาไปแบ่งๆกันเถอะ! ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น.. ฉันไปล่ะ!” โอ๊ตกล่าวก่อนจะเดินมุ่งตรงไปที่รถของตัวเองในทันที แต่ทว่ากิตติ และคนอื่นๆกลับก้มหัวลงแนบพื้น และร้องตะโกนออกมาในทันที“คุณชายได้โปรดรับเอาไว้ด้วยเถอะขอรับ.. ถ้าคุณชายไม่รับเอาไว้พวกเราก็คงจะไม่สบายใจ” กิตติกล่าว โอ๊ตก็ยิ่งเกาหัวมึนงงกับเหตุการณ์นี้ ปิงปิงเองที่เห็นว่าคุณตาส่งสัญญาณมาให้กับเธอ เธอก็ต้องหยุดชะงัก“โอ๊ตรับเอาไว้เถอะค่ะ.. ถ้าเป็นอย่างนี้ปิงปิงไม่สบายใจนะคะ คุณตาท่านก้มขอร้องโอ๊ตขนาดนั้น ปิงปิงจะยืนอยู่มันก็คงจะไม่เหมาะสม..” ว่าแล้วเธอก็เริ่มคุกเข่าไปด้วยอีกคนหนึ่ง ส่วนโอ๊ตที่ได้แต่กู่ร้องอยู่ในใจ“เออ.. รับเอาไว้ก็ได้! แค่นี้ใช่ไหม.. ปิงปิงลุกขึ้นมาเถอะ โอ๊ตก็ลำบากใจเหมือนกันนะ..” โอ๊ตกล่าว และเซ็งเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ ปิงปิงที่ได้ยินก็ลุกขึ้นมายิ้มๆ และเข้ามากระซิบข้างหูของโอ๊ตทันที“ขอโทษนะคะที่ทำอย่างนี้.. แต่ว่ามันลำบากใจจริงๆนะคะ..” ปิงปิงกล่าว ส่วนโอ๊ตก็ได้แต่ถอนหายใจโอ๊ตที่รู้สึกไม่สบอารมณ์เอามากๆ ที่ทุกอย่างไม่เห็นเป็นตามที่ตัวเองคิดเอาไว้ มันเหมือนกับว่าเขากำลังหาเรื่องให้ตัวเองมีทรัพย์สินมากขึ้น ทั้งๆที่ไม่ได้อยากจะมีเพิ่มเลย แล้วถ้าตาแก่นั้นรับรู้ว่าเขาคิดจะเล่นงานท่าน แต่กลับโดนเล่นเสียเองอย่างนี้ ตาแก่นั่นคงจะหัวเราะจนฟันหักแน่ๆ และเมื่อทุกคนได้ยินว่าคุณชายยอมรับแล้วพวกเขาก็กล่าวขึ้นมาพร้อมเพียงกัน..“ขอรับ/เจ้าค่ะคุณชาย..”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 102

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 102

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้