“ฉัน.........ขอโทษ”
น้ำเสียงขวานผ่าซากกล่าวออกมาด้วยความไม่เต็มใจ สิ่งนี้มันทำให้ไอ้ขอนเริ่มสนุกขึ้นไปอีก!
“คุณไม่ต้องขอโทษหรอก.......เพราะถึงยังไงผมก็จะไปแล้ว”
“นี่แก ฉันขอโทษไปแล้วไง รู้มั้ยว่าคนอย่างฉันไม่เคยขอโทษใครก่อนง่ายๆ!”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องขอโทษ” ไอ้ขอนหันหลังเดินต่อ ก่อนที่ร่างระหงจะแผดเสียงออกมา
“นี่แก ฉันรีบอยู่นะ ถ้าแกช่วยฉันครั้งนี้รับรองฉันจ่ายให้แกไม่อั้นแน่ อาชีพอย่างแกนะหรอจะมีโอกาสดีๆ ได้เงินแบบนี้!”
คำพูดนั้นทำเอาไอ้ขอนหยุดนิ่ง ก่อนที่ใบหน้าเ้าเล่ห์จะหันกลับมา...
“มันก็จริงของคุณ...่นี้ผมเองก็เดือดร้อนเื่เงินซะด้วยสิ”
“หึ คิดได้สักทีนะ”
“รถของคุณ...คงต้องให้อู่มารับไปซ่อมพรุ่งนี้”
“อะไรนะ!”
“ถ้าคุณรีบ ขึ้นรถมากับผมสิ ผมจะไปส่งคุณเอง”
“แก.....รถคันนี้.....นะหรอ?!”
เจนมองไปยังใบหน้าของร่างสูงทึนทึก ก่อนจะมองไปทางด้านหลังของรถสิบล้อ หัวหน้าฝ่ายการขายของบริษัทั์ใหญ่อย่างเธอเนี้ยนะจะยอมนั่งรถแบบนี้ไปโรงแรมห้าดาว ถ้าตอนนี้เป็ตอนกลางวัน เจนขอยอมเดินไปโรงแรมเองเสียดีกว่า แต่ด้วยสถานการณ์มืดค่ำเช่นนี้...มันทำให้จนต้องคิดทบทวนข้อเสนออย่างไตร่ตรอง
“ว่าไง...”
“กะ....ก็ได้”
“ดี.....แต่ค่าเดินทางครั้งนี้ผมไม่ขอเป็เงินนะ”
“ชิ....แล้วแกอยากได้อะไร”
สายตาหื่นของไอ้ขอนจ้องลงไปยังหน้าอกลูกใหญ่ เมื่อเจนเห็นสายตาลามกนั้น เธอก็รู้ทันทีว่าไอ้คนขับสิบล้อนี้มัน้าอะไรจากเธอ!
“ไอ้โรคจิต! นี่แกคิดว่าฉันจะยอมหรือไง!!!”
ร่างระหงพุ่งตรงเข้าไปทุบตีชายร่างสูงด้วยความรุนแรง แต่มีหรือที่ฝ่ามือเท่าลูกแมวน้อยจะสะกดความเจ็บให้ไอ้ขอนได้รู้สึก มันทำงานใช้แรงมาหลายปี แรงทุบตีจากผู้จัดการสาวไม่สะกิดร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของมันเลยด้วยซ้ำ
“อ๊ายยยย”
มือแกร่งของไอ้ขอนผลักเบาๆ ไปด้านหน้า ก่อนที่บั้นท้ายอวบใหญ่จะล้มก้นจ้ำเบ้ากระแทกพื้นอีกรอบ ใบหน้าของหญิงสาวขึ้นสีแดงพราะความโกรธ แต่ความฟกช้ำที่กระจายอยู่ด้านหลังมันยังไม่ทำให้ฝีปากของเธอระบายความรังเกียจออกมาได้ ยกเว้นเสียแต่เสียงร้องโอดโอย...
“อื้ออ นี่แก โอ๊ยยย”
“ว่าไง ตกลงหรือเปล่า”
“แกคิดว่าแกเป็ใคร คนอย่างฉันไม่มีทางลดตัวไปทำเื่ต่ำๆ ให้คนชั้นต่ำอย่างแกหรอก! ไอ้ทุเรศ ไอ้ ไอ้...กรี๊ดดด”
“หึ อีผู้หญิงปาก งั้นมึงก็นั่งรอขอความช่วยเหลือจากคนอื่นอยู่ตรงนี้ก็แล้วกัน”
ไอ้ขอนเดินเข้ามายังร่างที่นั่งอยู่บนพื้นถนน สายตาของมันเด็ดเดี่ยวและมีน้ำเสียงทุ้มต่ำฟังดูน่าหลัว แม้แต่ผู้หญิงฝีปากกล้าอย่างเจนยังใจแป้วเมื่อได้เห็นใบหน้าโเี้นั้นใกล้ๆ ...
“แต่กูว่ากูน่าจะเป็รถคันสุดท้ายที่ผ่ายถนนเส้นนี้แล้วล่ะ นอกจากนั้นคงมีแต่พวกเด็กแว้น มันชอบมาขับมอเตอร์ไซค์แข่งกันแถวๆ นี้ บางทีมันอาจจะช่วยได้”
“.....”
“แต่ระวังหน่อยก็แล้วกัน ก่อนมันจะช่วย.....อาจจะต้องโดนลากเข้าไปในป่าข้างในซะก่อน”
ไอ้ขอนชี้เข้าไปในป่ารกทึบข้างทาง เมื่อสายตาของเจนมองหันไปตาม ใจของเธอก็เริ่มเต้นด้วยความกลัว จากหญิงสาวที่เคยปากดี ตอนนี้กลับมีใบหน้าซีดเซียวราบกับไก่ถูกเชือด
“ดะ..เดี๋ยวสิ แก....นาย....เดี๋ยว อื้ออ”
เจนดันร่างตัวเองขึ้น ก่อนจะพยายามเดินตามหลังของคนขับรถสิบล้อ แต่ไม่ทันที่หญิงสาวจะเข้าประชิดตัว ประตูรถก็ปิดใส่หน้า จากนั้นก็ตามด้วยเสียงสตาร์ทเครื่องยนต์
“เดี๋ยวสิ เปิดประตู เปิดประตูก่อน”
375
