ณ อาคารศิลปะการต่อสู้ เวลาห้าโมงตรง
“ตึง!”
หมัดของเซี่ยฮุยกระแทกเข้าใส่คู่ต่อสู้จนทำให้อีกฝ่ายลงไปนอนกองอยู่ที่พื้น เซี่ยฮุยมองร่างของคู่ต่อสู้ด้วยท่าทางนิ่งสงบ วินาทีต่อมาร่างนั้นก็เปลี่ยนเป็แสงสีขาวลอยหายไปจากจุดที่เขายืนอยู่
เขาหอบหายใจเล็กน้อยขณะกวาดตามองไปรอบ ๆ หลังจากเห็นว่าไม่มีใครอยู่ที่นี่ เขาก็แอบรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย
“ชนะคู่ต่อสู้ คะแนนสะสม+5!”
เซี่ยฮุยเหลือบมองตัวเลขที่แสดงอยู่บนหน้าจอแสดงผล จากนั้นเขาก็มองไปที่หมัดของตัวเองอีกครั้ง
“การจับคู่คู่ต่อสู้แข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว!”
เขากำหมัดแน่นและพูดพึมพำภายในใจ
ถ้าหากรวมคู่ต่อสู้คนล่าสุด ตอนนี้เขาสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ไปได้ 18 คนแล้ว
แม้ว่าการต่อสู้จะไม่ได้เปิดใช้สกิลจากอาชีพนักมวย แต่ก็มีความรุนแรงและสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่างดุเดือดไม่แพ้กัน
แม้ว่าจะเป็เพียงแค่ภาพลวงตา แต่เซี่ยฮุยก็เลือกที่จะสู้กับคู่ต่อสู้ด้วยการใช้พลังแบบธรรมดาที่ไม่ได้รุนแรงถึงขั้นขอบเขตพิเศษ วิธีนี้ช่วยป้องกันไม่ให้ผู้ประเมินการทดสอบสงสัย และตรวจจับพลังที่แท้จริงของเขาได้
“ยังเหลืออีก 2 คน”
ร่างกายของเซี่ยฮุยเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ถ้าหากไม่ใช่เพราะเมื่อกี้คู่ต่อสู้ของเขาคือพวกบ้าบิ่นที่มีดีแค่สู้แบบซัดหมัดผลัดกันไปมา เขาเกรงว่าเขาอาจจะเผยความสามารถที่แท้จริงออกไปแล้ว
“แต่ก็กลัวว่าจะปิดเื่นี้ได้ไม่นานเหมือนกันแหะ...”
ภายในใจของเขาแอบรู้สึกกังวลเล็กน้อย แต่เขาก็เก็บซ่อนสิ่งเ่าั้ไว้ในใจโดยไม่ปริปากพูดออกมา
พลังปราณของเขานิ่งสงบลงแล้ว เขาใช้กระแสจิตเพื่อเริ่มการต่อสู้รอบถัดไป
หลังจากเซี่ยฮุยกดเลือกคู่ต่อสู้เพื่อเข้าสู่การแข่งขันรอบถัดไป หมอกจาง ๆ ก็เริ่มปกคลุมยอดเขาที่เขายืนอยู่ การมองเห็นของเขาจึงพร่ามัวอย่างฉับพลัน
เซี่ยฮุยมองฉากแปลกประหลาดที่อยู่รอบตัวด้วยท่าทางนิ่งสงบ สิ่งนี้เกิดขึ้นเื่จากภาพมายาเปลี่ยนฉากในการต่อสู้และคู่ต่อสู้ให้เขาใหม่
หลังจากยืนอยู่ท่ามกลางหมอกสีขาวสิบนาที หมอกเ่าั้ก็หายไปอยากรวดเร็วจนน่าใ การมองเห็นของเขากลับมาชัดเจนอีกครั้ง บัดนี้เขารู้สึกว่าจุดที่เขายืนอยู่ไม่ใช่ยอดเขาสูงอีกต่อไป
“ครั้งนี้คือถนนงั้นเหรอ?”
เซี่ยฮุยมองถนนสายหนึ่งที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองซึ่งเหมือนของจริงมาก เขาแอบขมวดคิ้วเข้าหากันเพราะครั้งนี้คู่ต่อสู้ไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา อีกทั้งยังต้องให้เขาออกตามหาด้วย
เพียงไม่นานคิ้วที่ถูกผูกเป็ปมก็คลายตัวออกจากกัน ศัตรูปรากฏตัวขึ้นแล้ว
ชายร่างอ้วนท้วม ศีรษะไร้เส้นผมมันวาวภายใต้แสงสว่าง อีกฝ่ายหักคอสลับซ้ายขวาขณะจ้องมองมาที่เซี่ยฮุย
“หึหึ!”
ท่าทางที่น่าขบขันของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าทำให้เซี่ยฮุยหลุดหัวเราะออกมา
“กล้าดียังไงถึงมาหัวเราะเยาะฉัน ไอ้ขี้ก้าง!”
ชายอ้วนหัวล้านมองเซี่ยฮุยด้วยความเดือดดาล
ยังไม่ทันที่เซี่ยฮุยจะได้พูดอะไร ร่างอ้วนท้วมของอีกฝ่ายก็จ้ำอ้าวเข้ามาหาเขาราวกับรอที่จะซัดเซี่ยฮุยไม่ไหวอีกต่อไป
หลังจากระยะห่างใกล้มากขึ้น เสื้อที่อยู่ด้านหลังของชายอ้วนหัวล้านแหวกออกอย่างฉับพลัน
ปีกคู่สีดำคู่หนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังของเขา มันขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วจนมีความกว้างถึงสิบเมตรภายในชั่วพริบตา
วินาทีต่อมาอีกฝ่ายก็พุ่งตัวเข้าใส่เซี่ยฮุย พร้อมกับร่างกายของเขาที่เปลี่ยนไปจากเดิม
หลังจากที่ชายอ้วนหัวล้านก้าวเท้าเข้ามาอีก 2-3 ก้าว ร่างของเขาก็กลายเป็ับินหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว
ับิน? ัอ้วนตัวใหญ่ต่างหากล่ะ!
เซี่ยฮุยมองร่างของชายอ้วนที่เปลี่ยนเป็ับินอย่าเงียบ ๆ พุงพลุ้ยของเขาห้อยลงมาแตะพื้นยางมะตอยที่อยู่ด้านล่าง ภาพตรงหน้าทำให้เซี่ยฮุยไม่สามารถหยุดยิ้มได้
ทว่าวินาทีต่อมารอยยิ้มของเขาก็หายไป
เพราะชายอ้วนหัวล้านที่กลายร่างเป็ัอ้วนตัวใหญ่กำลังบินเข้ามาหาเขาแล้ว!
“อ้วนขนาดนั้น ยังบินขึ้นอีกเหรอเนี่ย!”
หลังจากที่ัอ้วนตัวใหญ่แผดเสียงคำรามออกมา ปีกที่อยู่ด้านหลังของเขาก็กระพือและลอยตัวขึ้นจากพื้นดิน
ตอนที่บินขึ้นไปอยู่ในระดับความสูงที่พอดีแล้ว ปีกของเขาก็กระพือสุดแรงเพื่อพุ่งทะยานเข้าใส่จุดที่เซี่ยฮุยยืนอยู่
ร่างของับินม้วนตัวจนกลายเป็ลูกบอลทรงกลม ัตัวนี้ทรงพลังมาก เมื่อร่างของอีกฝ่ายฝ่าอากาศเข้ามาก็เกิดแรงะเิอย่างดุเดือด
เป็ไปอย่างที่คาดไว้ ถ้าหากเซี่ยฮุยถูกโจมตี มีความเป็ไปได้สูงมากที่เขาอาจจะแบนเป็กล้วยทับ
“ตายซะเถอะ!”
เสียงคำรามที่แสดงออกถึงความไม่พอใจของชายอ้วนดังกึกก้องไปทั่วทุกสารทิศ เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายคงจะเกลียดเซี่ยฮุยถึงขั้นสุด เกลียดจนถึงขั้นอยากจะบี้เขาให้แบนไปกับพื้น
การเผชิญหน้ากับร่างกลมทรงลูกบอลที่กำลังทะยานเข้ามาด้วยความเร็ว เซี่ยฮุยเลือกที่จะถอยหลังออกไป 2-3 ก้าว และหลบการโจมตีอย่างชาญฉลาด
วินาทีต่อมา
ับินร่างกลมก็พุ่งเข้าใส่ตำแหน่งเดิมที่เซี่ยฮุยยืนอยู่ก่อนหน้านี้จนเกิดเสียง ‘ตูม’ เก้าอี้ยาวที่วางอยู่บริเวณนั้นถูกลมวายุขนาดใหญ่แยกออกเป็เสี่ยง ๆ และกระจัดกระจายไปทั่วทุกสารทิศ
บนพื้นดินมีหลุมทรงกลมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น และมีฝุ่นสีเทาฟุ้งกระจายไปทั่ว
เซี่ยฮุยหลี่ตาลงเล็กน้อย การโจมตีในครั้งนี้ทำให้เขาสามารถประเมินความแข็งแกร่งของชายอ้วนหัวล้านได้ทันที เขาคือผู้มีความสามารถเกือบถึงขั้นขอบเขตพิเศษแล้ว
จากความแข็งแกร่งที่เขาเปิดเผยออกมาในตอนนี้ ไม่มีทางที่เขาจะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้
“อะไรกัน หนีเป็อย่างเดียวเหรอเนี่ย?”
หลังจากฝุ่นควันมลายหายไป ัอ้วนหัวล้านกระตุกยิ้มและถมน้ำลายลงพื้นเพื่อเยาะเย้ยเซี่ยฮุย
“อย่าถมน้ำลายลงพื้นสุ่มสี่สุ่มห้า”
เซี่ยฮุยเบี่ยงตัวหลบและพูดเสียงเรียบ
“ฮ่า~ ถุย~ ถุย~ ถุย...”
เมื่อเห็นอีกฝ่ายถมน้ำลายลงพื้นราวกับปืนกล แม้ว่าเซี่ยฮุยจะไม่ได้เปื้อนน้ำลายของอีกฝ่าย แต่เขากลับรู้สึกขยะแขยงถึงขั้นสุด
การดูิ่ขั้นรุนแรงของอีกฝ่ายทำให้พลังสังหารของเขาถึงขีดจำกัด
ความโกรธปะทุขึ้นภายในใจ
เมื่อเห็นเวลาที่เหมาะสม เขาก็ขยับเท้าของตัวเองและพุ่งตัวไปทางขวามือของชายอ้วนหัวล้านอย่างรวดเร็ว
ฝ่ามือถูกกำจนกลายเป็หมัดอีกครั้ง หมัดของเขาแหวกอากาศออกไปพร้อมกับแรงสังหารที่โเี้
ชายอ้วนหัวล้านไหวตัวได้อย่างรวดเร็ว ร่างใหญ่โตของเขาพุ่งมาด้านหน้าอย่างฉับพลัน ในเวลาเดียวกันหางที่อยู่ด้านหลังก็แหวกอากาศเพื่อปะทะเข้าใส่หมัดของเซี่ยฮุยจนเกิดเสียงดังขึ้น
ตึง!
ความกดอากาศต่ำ วินาทีที่หมัดและหางปะทะเข้าใส่กัน ฝุ่นจากพื้นก็ลอยขึ้นมาอีกครั้งและกระจายไปไกลหลายสิบเมตร
เขาถอยหลังออกไปหนึ่งก้าวเล็ก ๆ จากนั้นก็ขยับเท้าเพื่อปะทะกับัตัวนี้อีกครั้ง
ความเร็วในการเคลื่อนไหวทำให้ร่างกายของเขาเป็ดั่งเงาที่หายตัวไปจากจุดเดิม ตอนที่เขามาถึงด้านขวามือของชายอ้วนหัวล้าน หมัดของเขาก็ซัดเข้ากลางหัวของอีกฝ่ายอีกครั้ง
การโจมตีในครั้งนี้เกิดขึ้นเร็วมากจนทำให้ชายอ้วนหัวล้านไม่ทันได้หลบหลีก แม้ว่าการโจมตีจะถูกส่งออกไปแต่ดวงตาคู่นั้นของเขากลับไม่แสดงออกถึงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย
แก๊ง!
เสียงดังกังวานราวกับเสียงของระฆัง
เซี่ยฮุยรู้สึกได้ว่าหัวของชายอ้วนหัวล้านแข็งแรงราวกับเหล็ก นิ้วของเขาที่กระแทกเข้ากับหัวของฝ่ายจนเกิดอาการเจ็บจนชาเนื่องจากแรงสั่นะเื
“ฮ่า ๆ ๆ ไม่มีประโยชน์หรอกไอ้ขี้ก้าง หมัดของนายทำให้ฉันรู้สึกคันยุบยิบแค่นั้นแหละ”
ชายอ้วนหัวล้านหัวเราะร่าแต่ก็ไม่ได้โต้ตอบกลับมา อีกฝ่ายมองหน้าศัตรูที่กำลังยืนอึ้งอยู่ด้วยท่าทางชอบใจ
แม้ว่าไอ้ขี้ก้างคนนี้จะไม่แสดงสีหน้าและท่าทางอย่างที่เขาจินตนาการไว้ก่อนหน้านี้ แต่ชายอ้วนหัวล้านก็ไม่ได้สนใจ เพราะมันไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการโอ้อวดของเขาอยู่แล้ว
เซี่ยฮุยไม่ได้ใจนถึงขั้นช็อก เขาหรี่ตาลงและมองไปที่ชายอ้วนหัวล้านที่อยู่ตรงหน้า
หมอนี่ไม่เพียงแค่สามารถกลายร่างเป็ัได้ แต่คุณสมบัติของัก็เปลี่ยนไปด้วย ิัของอีกฝ่ายแข็งแรงไม่น้อยไปกว่าโลหะเลย ยุ่งยากจริง ๆ
“เข้ามาสิ! เข้ามาจัดการฉันต่อสิ!”
เมื่อเห็นว่าเซี่ยฮุยจนปัญญาที่จะทำอะไรเขาได้ ชายอ้วนหัวล้านก็เลิกถมน้ำลาย แต่กลับยืดตัวขึ้นและตวัดกรงเล็บไปมาเพื่อยั่วโมโหเขา
“เหอะ!”
เซี่ยฮุยแอบหัวเราะด้วยน้ำเสียงเ็าอยู่ภายในใจ : คิดว่าฉันหมดปัญญาที่จะจัดการนายได้จริง ๆ เหรอ
เขาขยับเท้าอีกครั้ง จากนั้นก็พุ่งตัวไปด้านหน้าจนเกิดภาพเงาเป็เส้นยาวขึ้น
เซี่ยฮุยปรากฏตัวขึ้นทางด้านขวาของชายอ้วนหัวล้านอีกครั้ง ครั้งนี้เขาไม่ได้ะโดีดตัวขึ้นสูง แต่กลับย่อตัวลงและใช้เท้าขวากระทืบลงบนพื้นเพื่อซัดหมัดออกไป
หมัดัตระหง่าน!
วายุหมัดขนาดใหญ่ ภาพมายาถูกเปลี่ยนให้กลายเป็ัยาวสีเขียวหนึ่งตัวที่พันอยู่รอบหมัดขวาของเขา
หมัดถูกส่งออกไปด้วยความเร็วถึงขั้นสุด ราวกับกระโจนออกมาจากช่องมิติ
หลังจากซัดหมัดออกไป หัวขนาดใหญ่ของัตัวสีเขียวก็พุ่งเข้าใส่ใต้คางของชายอ้วนหัวล้าน
ปัก!
ด้วยพลังมวลใหญ่ แม้ว่าชายอ้วนหัวล้านจะอยู่ในร่างของัั์ก็ยังไม่สามารถต้านการโจมตีนี้ได้ ร่างของเขาจึงกระเด็นลอยกลางอากาศ
หลังจากที่ร่างของเขากระแทกลงกับพื้น ร่างอ้วน ๆ ก็กลิ้งไปหลายตลบราวกับขวดน้ำเต้าจนเกิดควันฟุ้งกระจาย หลังจากร่างของเขาชนเข้ากับอาคารที่อยู่ข้าง ๆ ถนนใหญ่ การเคลื่อนไหวก็หยุดชะงักลง
“อ๊าก~”
ยังไม่ทันที่เสียงของเขาจะหยุดลง เงาหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางหมอกควัน ปีกขนาดใหญ่กระพือกลางอากาศ
ชายอ้วนหัวล้านลอยตัวอยู่กลางอากาศอีกครั้ง เขาแผดเสียงคำรามใส่เซี่ยฮุยด้วยความร้อนใจ “ไอ้ขี้ก้าง ในเมื่อแกปล่อยทักษะออกมาแบบนี้ ก็อย่าหาว่าฉันใจดำก็แล้วกัน!”
พูดจบกรงเล็บก็โผล่ออกมาจากนิ้วเท้าของเขา ปีกที่อยู่ด้านหลังกระพือขึ้นลงอย่างรวดเร็วจนทำให้ร่างของชายอ้วนคล้ายกับนกอินทรีที่กำลังทะยานเข้าใส่เซี่ยฮุย
“ฮ่า ๆ ๆ รอดูกรงเล็บของฉันฆ่าแกได้เลย!”
เสียงหัวเราะที่บ้าคลั่งดังขึ้นข้างหู เซี่ยฮุยยังคงแสดงสีหน้าและท่าทางนิ่งสงบราวกับคนหูหนวก
เมื่อเห็นชายอ้วนหัวล้านในร่างัั์พุ่งเข้ามา เซี่ยฮุยก็เตรียมตัวต้อนรับอีกฝ่ายอย่างดี
จื๋อเฉวียน!
เปิดใช้พลังสิบเท่า!
หลังจากเข้าสู่โหมดเปิดใช้พลังลมปราณจะไม่สามารถหยุดใช้งานได้ แต่ตอนนี้เซี่ยฮุยสามารถเปิดปิดเวลาใช้งานได้อย่างอิสระแล้ว
ตูม!
วินาทีต่อมา เสียงะเิก็ดังขึ้นจนหูรู้สึกได้ถึงแรงสั่นะเื
หลังจากหมัดและกรงเล็บปะทะเข้าใส่กัน ชายอ้วนหัวล้านในร่างัั์ก็เด้งกระเด็นลอยออกไปราวกับะุที่ถูกพายุเฮอริเคนพัดออกไปอย่างรุนแรง
หลังจากพลิกตลบอยู่กลางอากาศหลายรอบประกอบกับไม่สามารถทำให้ทรงตัวอย่างมั่นคงได้ ร่างของเขาจึงพุ่งดิ่งลงสู่จนทำให้ร่างกระแทกลงกับพื้นอย่างรุนแรง
วินาทีนั้นเศษหินและกรวดก็กระจุยกระจายขึ้นจากพื้น รวมถึงฝุ่นและดินทีกระจายไปทั่วทุกสารทิศจากแรงกระแทก...
หลังจากฝุ่นเ่าั้มลายหายไป เงาของชายอ้วนหัวล้านก็ปรากฏขึ้น
ตอนนี้เขากลับเข้าสู่ร่างของชายอ้วนผิวขาวไร้เสื้อผ้าแล้ว
ยังไม่ทันที่เซี่ยฮุยจะได้เห็นภาพอุจาดตา ชายอ้วนหัวล้านก็เป็ลมหมดสติ ก่อนจะกลายเป็เงาสีขาวที่ลอยหายไป
“ชนะคู่ต่อสู้ คะแนนสะสม+5!”
เซี่ยฮุยมองคะแนนสะสมของตัวเองก็พบว่าตอนนี้เขามีคะแนนสะสม 95 แต้มแล้ว!
ถ้าหากสามารถเอาชนะอีกคนได้ เขาก็จะได้รับคะแนนสะสมครบ 100 คะแนนพอดี แค่นี้ก็ทำให้เขามีคุณสมบัติสอบเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ได้แล้ว
เขาเรียกสติกลับคืนมาอีกครั้ง และไม่ได้รีบร้อนที่จะเข้าสู่การต่อสู้ในรอบสุดท้าย
เขาหย่อนก้นนั่งลงกับพื้นและค่อย ๆ หายใจเข้าออกอย่างช้า ๆ
แม้ว่าพลังทางกายภาพของเขาจะไม่ลดน้อยลงแม้แต่นิดเดียว แต่เขารู้สึกได้ว่าพลังจิตของเขาลดลง และไม่สามารถชดเชยให้กลับคืนมาได้
เขาจำเป็ต้องนั่งพักเพื่อเรียกจิติญญาของตัวเองให้กลับคืนมา เพื่อสู้กับการต่อสู้สนามสุดท้ายที่กำลังจะมาถึง