หลี่เป่าน้องสาวคนเล็ก
บทนำ
~ฮืมมม ฮื่มมม ฮื้มมม ฮืมมม~
เด็กหญิงตัวน้อยกำลังนั่งฮัมเพลงอยู่บนรถม้าแสนสะดวกสบาย ระหว่างการเดินทางเข้าเมืองมณฑลพร้อมบิดาและมารดา
บิดาของนางเป็คนฉลาดและชอบศึกษาหาความรู้ จนเขาสามารถสอบจิ้นซื่อเป็ลำดับที่หนึ่ง ได้ตำแหน่งจอหงวนไป และในไม่ช้านี้เขากำลังจะได้รับการแต่งตั้งเป็ผู้ว่าการมณฑลแห่งหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม บิดาของนางยังไม่ทันได้เดินทางไปรับหน้าที่ กลับถูกคนร้ายลอบสังหาร มารดาถูกดาบแทงเสียชีวิตต่อหน้าต่อตาเด็กหญิง บิดาเองก็าเ็สาหัสจนผู้คนต่างคิดว่าเขาเสียชีวิตลงแล้ว ทำให้คนร้ายเลิกสนใจสองสามีภรรยา แล้วหันมาสนใจเด็กหญิงตัวน้อยที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขาแทน
ด้วยความที่เด็กหญิงมีหน้าตาผิวพรรณดี พวกเขาจึงตัดสินใจจับนางไปขายให้พ่อค้าทาสในเมืองข้างเคียง และทิ้งสองสามีภรรยาไว้กลางป่า....
เมื่อมาถึงตลาดค้าทาส คนร้ายก็ได้ขายสินค้าชั้นดี ที่พวกเขาจับมาได้ในราคาที่น่าพึงพอใจเป็อย่างมาก ให้กับพ่อค้าทาส และหายตัวไปในทันที
-----------------
ั้แ่เด็กหญิงตัวน้อยถูกจับมาขายเป็ทาส นางก็เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด จนคนเหล่าผู้คนที่เดินทางซื้อและมาดูตัวทาสต่างส่ายหัวไปทางเดียวกัน....
จนกระทั่งวันหนึ่งได้มีชายวัยกลางคนเดินเข้ามาแล้วถามนางว่า
"เ้าร้องไห้ให้กับสิ่งใด"
"ท่านพ่อกับท่านแม่ข้าถูกฆ่าตายหมดแล้ว ข้าจะมีชีวิตไปเพื่อสิ่งใดกัน ฮือๆๆ ข้าจะร้องไห้จนตายไปเลย"
"์อาจไว้ชีวิตเ้าเพื่อให้เ้าได้แก้แค้นแทนพ่อแม่ของเ้าก็เป็ได้ เ้าไม่คิดเช่นนั้นหรือ?"
เด็กหญิงตัวน้อยเงยมองหน้าบุรุษแปลกหน้าก่อนจะเอ่ยถามขึ้นว่า
"เช่นนั้นท่านช่วยข้าแก้แค้นได้หรือไม่?"
แม้จะมีน้ำตาเอ่อคลอ แต่สายตามุ่งมั่นคู่นั้นทำให้ชายวัยกลางคนพึงพอใจ เขาตัดสินใจซื้อนางแล้วพากลับไปที่ค่ายลับแห่งหนึ่ง
นอกจากเด็กหญิงตัวน้อยแล้วยังมีเด็กๆ ที่รุ่นราวคราวเดียวกับนางอีกสิบคน ซึ่งแต่ละคนล้วนมีสายตาที่มุ่งมั่นไม่ต่างจากเด็กหญิงตัวน้อย
หลังจากเข้าไปอยู่ค่ายฝึกวันแรก ครูฝึกตั้งชื่อให้แต่ละคนตามลำดับอายุ นางเป็คนที่สามจึงมีนามว่า 'ซานซาน'
ตอนนั้นซานซานและคนอื่นๆ เป็เพียงเด็กตัวเล็กๆ แต่ทุกวันพวกนางกลับต้องพบเจอกับการฝึกฝนที่แสนทรมาน ต้องหลบดาบไม้ที่ฟาดฟันเข้าใส่ ถูกแช่อยู่ในน้ำเย็น หนึ่งชั่วยามทุกวัน ทั้งยังต้องเรียนหนังสือ ดนตรี วิชาการแพทย์ และทักษะที่จำเป็อื่นๆ ปริมาณอาหารของเด็กๆ ทั้งสิบคนยังมีจำกัด ต้องใช้ทักษะการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอาหารบนโต๊ะในแต่ละมื้อ
แม้ป่วยหนักเพียงใดก็ไม่ถูกงดเว้นการฝึก ทำให้สายตามุ่งมั่นของเด็กสิบคนที่เข้ามาพร้อมกันในตอนแรก มีเพียงไม่กี่คนที่ยังคงสายตามุ่งมั่นนั้นไว้ได้ และหนึ่งในนั้นคือซานซาน
ชายหนุ่มผู้คัดเลือกเด็กทั้งสิบคือครูฝึก ที่ตอนนี้สังเกตพฤติกรรมของเด็กแต่ละคน และเลือกเด็กที่ไม่สามารถฝึกได้ออกไป จนเหลือเพียงสองคนเท่านั้น
"อีกสามวันจะเป็วันสุดท้ายของการฝึกแล้ว พวกเ้าจงเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับบททดสอบให้ดี"
เมื่อพวกนางได้ยินคำพูดของผู้คุม ดวงตาของทั้งสองก็ส่องประกายขึ้นมาก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็วทั้งสองใช้เวลาฝึกฝนศาสตร์และศิลป์หลายประเภทเป็เวลานับสิบปี ในที่สุดพวกนางก็สามารถหลุดพ้นจากการฝึกที่แสนหฤโหดเหล่านี้เสียที
แต่นั่นก็เป็เพียงแค่ความฝัน เพราะบททดสอบสุดท้ายยากยิ่งกว่าการฝึกที่ผ่านมาทั้งหมด
"พวกเ้าต้องเข้าไปในป่าทมิฬจากคนละฟากฝั่ง ผู้ใดที่เอาชีวิตรอดออกมาจากป่านี้ได้ก่อนจะเป็ผู้ที่ผ่านการฝึกฝน และจะได้บรรจุเข้าหน่วยพยัคฆ์ติดตามอารักขาท่านผู้นั้น ส่วนคนที่แพ้ก็จงไปอยู่กับเหล่าสหายของพวกเ้าที่โรงงานเสีย"
เด็กหญิงทั้งสองมองหน้ากันด้วยสีหน้าตกตะลึง ั้แ่ได้ยินคำพูดของผู้คุม ต้าหนี่เอาแต่นั่งเหม่อลอย ในบรรดาเด็กทั้งสิบคน ต้าหนี่กับซานซานคือคนที่สนิทกันที่สุด และโชคดีที่พวกนางได้ผ่านมาจนถึงบททดสอบสุดท้ายพร้อมกัน แต่โชคร้ายที่พวกนางสองคนมีเพียงหนึ่งเดียวที่จะผ่านไปได้
ต้าหนี่เป็เด็กหญิงในครอบครัวขุนนางชั้นสูงที่ถูกเนรเทศและขายเป็ทาส นางมีความหวังที่จะตามหาครอบครัวและกอบกู้ชื่อเสียงของตระกูล ส่วนซานซาน นางคิดว่าตนเองไม่มีครอบครัวเหลืออยู่แล้ว มีเพียงการแก้แค้นที่หล่อหลอมให้นางมาอยู่ ณ จุดจุดนี้
ผู้ชนะนอกจากจะได้ผ่านบททดสอบแล้ว ผู้คุมยังเคยบอกว่าผู้นั้นจะได้เป็หน่วยพยัคฆ์ซึ่งนั่นสามารถทำให้ปณิธานในใจของพวกนางมีโอกาสสำเร็จได้ ทำให้ทั้งสองนั่งจมอยู่กับความคิดของตัวเอง
ครบเวลาสามวันตามกำหนด พวกนางทั้งสองต้องเข้าไปในป่าคนละฟากฝั่ง บรรยากาศด้านในน่ากลัวกว่าที่คิดเอาไว้มาก แต่ด้วยประสบการณ์และการฝึกฝนที่มีมาตลอดสิบปี ทำให้ทั้งสองสามารถฝ่าฟันการทดสอบครั้งนี้ได้แม้จะยากลำบากเพียงใดก็ตาม
ซานซานบังเอิญพบกับต้าหนี่ นางไม่ได้เปิดเผยตัวเองและคอยช่วยเพื่อนรักอย่างลับๆ โดยที่ต้าหนี่ไม่ทันรู้ตัว นางคิดไว้แล้วว่าจะเข้าไปในป่าและคอยช่วยเหลือต้าหนี่ให้สามารถออกจากป่านั้นมาได้ จึงไม่ได้ขอถอนตัวั้แ่แรก
แต่ต้าหนี่ไม่ได้รู้ถึงความคิดของสหาย นางกังวลว่าคนที่จะได้ออกไปก่อนจะเป็ซานซาน
หากเทียบความสามารถแล้ว ซานซานคือผู้ที่โดดเด่นที่สุดในกลุ่มเด็กทั้งสิบคน ไม่ว่าจะเป็ความสามารถและหน้าตา ส่วนต้าหนี่เป็คนที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจที่สุด จึงทำให้นางอยู่ได้จนถึงตอนนี้
ซานซานยังคงช่วยต้าหนี่ต่อไปอย่างเงียบๆ จนจังหวะที่ต้าหนี่เหลือบไปเห็นทางออกจากป่า นางไม่ลังเลที่จะซัดกระบี่ขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่ด้านหลัง
ฉัวะ~ ตุบ~
มีบางสิ่งตกจากต้นไม้กระทบพื้นเสียงดัง แต่ต้าหนี่ไม่สนใจแม้แต่น้อย นางเดินออกจากป่าไปเพียงลำพังทันที โดยไม่มีใครรู้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็สิ่งที่ตั้งใจหรือเป็แค่เื่บังเอิญ ที่ดาบของนางเล่มนั้นปักเข้ากลางลำตัวของซานซานอย่างพอดิบพอดี
ซานซานตกลงมาจากต้นไม้ด้วยความสับสน ร่างกายของนางไร้ซึ่งเรี่ยวแรง สติของนางเริ่มรางเลือน ก่อนจะสิ้นชีพไปโดยไม่รู้ว่าเหตุใดต้าหนี่ถึงได้ทำเช่นนี้กับนาง