ทางด้านของโรงเรียนมัธยมปลายดองฉาน ความวุ่นวายได้เกิดขึ้น เนื่องจากทหาร ตำรวจและเ้าหน้าที่ เคฮันเตอร์ได้เข้ามาปิดล้อมพื้นที่ และ ได้เริ่มทำการเคลื่อนย้ายประชนชนด้วย ถึงแม้ว่าพลเรือนแต่ละคนต่างก็รู้เื่การไปดินแดนอื่น และ สัตว์อสูรมาบ้างแล้ว แต่ตัวของพวกเขาเองไม่ได้เป็ฮันเตอร์จึงไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ คนที่ร่ำรวยหน่อยก็จะมีพละกำลังที่มากกว่าประชาชนทั่วไปเพราะพวกเขาสามารถ นั่งรอประมูลของล้ำค่ามากมายได้ โดยไม่ต้องออกไปเสี่ยงชีวิต แต่ว่าพลเรือนทั่วไปส่วนมากนั้นไม่ได้ร่ำรวย ยิ่งในโรงเรียนมัธยมปลายดองฉานนี้แล้ว ทุกคนในโรงเรียนล้วนเป็คนธรรมดาทั้งสิ้น พวกเขาไม่มีทางดูแลตัวเองจากสัตว์อสูรได้อย่างแน่นอน
ใจกลางสนามฟุตบอลของโรงเรียน มีประตูศิลาที่คล้ายกับภาพโฮโลแกรมที่แจ้งเตือนอินแจก่อนหน้า ตั้งอยู่ รอบ ๆ มันเต็มไปด้วยประกายสายฟ้า ปละ พลังเวทมากมาย ปะทุฟาดอากาศจนเกิดเสียงฟ้าผ่า ะเิตูมม ตูมมม อยู่เป็ระยะ ๆ
ทั่วฟ้าโดยรอบเริ่มมืดครึ้มอย่างน่าใ มันไม่แม้แต่จะมีร่องรอยของพายุ
“หัวหน้า นั้นมันอะไร” ทหารนายหนึ่งชี้ไปทาง ประตูที่ค่อย ๆ เปิดออก ฉากภายในล้วนเป็สีดำสนิทพร้อมมีม่านวงเวท อ่อน ๆ เรืองรองสีม่วง หมุนวนบนผิวของความมืดนั้นอย่างช้า ๆ
“ประตูดันเจี้ยนเปิดขึ้นแล้ว”ร้อยโท จุนกวาง ชายที่เป็ผู้นำพูดขึ้น เขาเป็ทหารยสร้อยโท และเป็เคฮันเตอร์ระดับทองคำ อีกด้วย เขารับรู้ถึงพลังเวทได้ทันที ว่าดันเจี้ยนแห่งนี้ เป็ระดับทองคำไม่ผิดอย่างแน่นอน
“รายงานทุกหน่วย ให้เร่งมือเคลื่อนย้ายเดียวนี้” ร้อยโท หันมาพูดเสียงจริงจังที่เต็มไปด้วยความกังวล
ในขณะที่ทหารติดอาวุธหนักทุกคนกำลังช่วยกำพาประชาชนอพยพอยู่นั้น
ชายถือหอกได้เดินขึ้นมายืนอยู่ข้าง ๆ ร้อยโท จุนกวาง และพูดว่า
“พวกมันออกมาแล้ว” ชายที่ถือหอกนั้นมีรอยแผลเป็ที่แก้มขวา เขารูปร่างสูงเพียว
“รุ่นพี่ จียุนซอก ไม่ได้พบกันนานมาก” ร้อยโท จุนกวาง ทำความเคารพพร้อมกล่าวทักทาย
ชายที่ชื่อ จียุนซอก เป็รองหัวหน้าหน่วยที่ หนึ่ง ของเคฮันเตอร์ที่ประจำการใกล้ที่สุด เขาเป็ฮันเตอร์ระดับ าา
“ไม่ต้องมากพิธีหรอก ฉันส่งทีมไปประจำทุกจุดแล้ว ดันเจี้ยนนี้ถูกยืนยันแล้วว่าเป็ดันเจี้ยนระดับ ทองคำ” จียุนซอกพูดพร้อมมองไปยังเงาของสัตว์อสูรที่กำลังเคลื่อนตัวออกมาจากประตู มันมีรูปร่างสูงใหญ่กว่าสามเมตร
“ระดับทองคำจริง ๆสินะ”จุนกวาง พยักหน้าและคิดถึงความรู้สึกที่ตัวเองััได้ เขาก็มั่นใจว่ามันเป็ดันเจี้ยนระดับทองคำ
ดันเจี้ยนระดับทองคำนั้นจำเป็ต้องใช้ ฮันเตอร์ระดับ ทองคำกว่า 100 คน และ ระดับาา อีก 3 คนเพื่อกวาดล้างดันเจี้ยนระดับ ทองคำ เพราะ ดันเจี้ยนระดับเงินนั้นจะมีสัตว์อสูรอย่างน้อย 150 ตัว ส่วนดันเจี้ยนระดับทองคำ นั้นจะมีสัตว์อสูรอย่างน้อย 400 ตัว และถ้าทุกตัวอยู่ระดับทองคำเป็ส่วนมาก นี่ไม่เท่ากับเป็หายนะอย่างนั้นหรอ
“มันออกมาแล้ว”
“กรี๊ดดดด”
“ทำยังไงดี? พวกเราตายแน่”
“พวกเราวิ่งกันเถอะครับ อย่ามัวแต่ยืนมองแบบนี้”
“นั้นมันตัวอะไรนะ??”
“พวกทหารฆ่ามันสิ ยืนทำอะไรกันอยู่”
“แม่จ๋า หนูรักแม่!”
“วิ่งเร็ว!”
เสียงร้องโหวกเหวกโวยวายกันจนชุนละมุนวุ่นวายไปทั่วทางเดิน ด้วยความใกลัว ในสถานะการณ์แบบนี้จิตใจของทุกคนจะเผยธาตุแท้ออกมา มีทั้งคนที่ช่วยเหลือ ผู้อื่น หรือ คนที่เอาแต่เองรอด และแม้แต่คนที่ใช้สถานะการณ์นี้ทำเื่สกปรก
ทหารทุกคนติดอาวุธปืนประจำการ พร้อมมีรถยนต์ที่ติดตั้งปืนกลหนัก มาปิดล้อมบริเวณกั้นการหลุดรอดออกไปของสัตว์อสูร
เคฮันเตอร์ทุกคนสวมใส่อุปกรณ์พิเศษและอาวุธพิเศษพร้อมต่อสู้แล้ว
โฮ๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เสียงคำรามของสัตว์อสูรดังสะท้อนไปในอากาศ มันก้องกังวานจนน่ากลัว
โฮ๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
โฮ๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เสียงคำรามเหมือนกำลังบ่งบอกถึงการมาถึงของพวกมันแต่ละตัวดังขึ้นอย่างไม่หยุด
ต๊ม ต๊ม ต๊มม
ตุ๊ทตุ๊ทตุ๊ทททตุ๊ทท
เสียงปืนกลของทหารและปืนกลหนักบนรถเริ่มทำการจู่โจม ทันทีที่เห็นร่างของสัตว์อสูรออกมา
ร่างของพวกมันยืนด้วยสองขา ใบหน้าเป็หมี ร่างกายกำยำสูงสามเมตร มือทั้งสองข้างมีกรงเล็บที่แหลมคม พลังเวทและแรงกดดันดูทรงพลังอย่างมาก คล้ายสามารถทุบทำลายอาคารได้ในการโจมตีเดียว
“ทุกคนสกัดพวกมันไว้ อย่าให้หลุดรอดออกไปภายนอก ถ่วงเวลาจนกว่ากำลังเสริมจะมาถึง”ร้อยโท จุนกวาง หันไปออกคำสั่งกับทหารของเขา ก่อนจะหันไปมอง จียุนซอก ที่เดินกวัดแกว่งหอกออกไปสู่สนามรบ
ทางด้านของอินแจตอนนี้นั้นกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุด
อินแจและทีมมุ่งหน้าไปพร้อมเหล่าฮันเตอร์ระดับเงินจำนวนนึง พวกเขาเหล่านี้ล้วนเป็ระดับแนวหน้าของกิลด์ที่โด่งดัง อินแจไม่ได้สนใจไปสำรวจว่ามีใครบ้าง ตอนนี้อินแจกังวลถึงความปลอดภัยของประชาชนมากกว่า
ระบบข้อความแจ้งยืนยันระดับของดันเจี้ยนมาแล้ว มันคือดันเจี้ยนระดับทองคำแน่นอน ในข้อความจากสมาคมบอกว่าฮันเตอร์ที่ต่ำกว่าระดับเงินให้ถอนตัวกลับ
ฮันเตอร์มือใหม่นั้นถูกแบ่งออกเป็สามกลุ่ม ทั้งสามกลุ่มต้องไปสนับสนุนคนละพื้นที่ อินแจนั้นได้ไปยังประตูทางเข้าออกที่สองของโรงเรียน โรงเรียนแห่งนี้มีประตูเข้าออก สามทาง หนึ่งทางหลัก และ สองทางรอง ประตูรองนั้นใช้โดยครูและพนักงานของโรงเรียนสำหรับการเคลื่อนย้ายอุปกรณ์ในกรณีต่าง ๆ
ทันทีที่อินแจมาถึงประตูที่สองนี้ เขาก็มองเห็นการต่อสู้ข้างหน้า มันเต็มไปด้วยโลหิตของสองเผ่าพันธ์โลหิตสีแดงที่บ่งบอกถึงร่องรอยการาเ็ล้มตายของมนุษย์ โลหิตสีเขียวที่บ่งบอกถึงสัตว์อสูรที่ตกตายไป ในตอนนี้อินแจรู้สึกถึงพลังเวทของพวกสัตว์อสูรความกดดัน แต่ที่สำคัญเขารับรู้ถึงจิตสังหารที่รุนแรงจากพวกมัน
“ตรวจพบหมีตอบัส ระดับทองคำ ขั้นต้น” ระบบแจ้งเตือนชื่อสัตว์อสูรให้อินแจรับรู้ แต่อินแจไม่ได้สนใจเลย
“ไปฆ่าพวกมัน แต่อย่าได้ตายเป็อันขาด” อินแจพูดเสร็จก็เรียกดาบเขี้ยวัออกมา
“นายด้วย” มุนมยองและคังยองชิกกล่าวตอบ
ลียุนอาและคิมโกอึนไม่ได้พูดอะไรพวกเธอพวกพยักหน้ารับก่อนจะเรียกอาวุธของตัวเองออกมา
ก๊าซซซซซซซซ!
เสียงคำรามของหมีตอบัสดังลั่น พวกมันมีร่างกายที่แข็งแรงและกรงเล็บที่แหลมคม พวกมันกำลังต่อสู้กับเหล่าทหารและเคฮันเตอร์
อินแจก็เคลื่อนไหวไปอย่างรวดเร็ว อินแจ ะโขึ้นสูงและหมุนตัวควงดาบผ่าเข้ากลางศรีษะของหมีแยกออก สมองและโลหิตสีเขียวผสมไขมันสีขาวไหลออกมา
ภาพการเคลื่อนที่และจู่โจมของอินแจสร้างความประทับใจและซาบซึ้งให้กับเหล่าทหาร
“ปิดกั้นเส้นทางห้ามสัตว์อสูรหลุดออกไป”อินแจไม่คิดจะหยุดพูดคุยอะไรมากมาย เขาพูดประโยคสั้น ๆและ ทะยานร่างเปิดฉากต่อสู้อีกครั้งอีกครั้ง
บริเวณนี้มีรถทหารจอดอยู่สามคัน พวกทหารใช้ปืนกลหนักโจมตีพวกหมี และ ใช้ะเิมือสังหารพวกมันในบริเวณนี้มีเคฮันเตอร์อยู่ห้าคน อินแจสำรวจแล้วพบว่าทุกคนอยู่ระดับทองคำ ทั้งหมด
อินแจและทีมเริ่มเข้าช่วยเหลือทันที อินแจเขาไม่ได้ใช้สกิลเลย เขาใช้เพียงพลังโจมตีเท่านั้น ตอนนี้ระดับของอาวุธของเขามาถึงระดับ 3 แล้วมันทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อ
“หมีพวกนี้แข็งแกร่งมาก พวกเราสองคนยังฆ่าพวกมันลำบากเลย”
“ดูนั่นสิเขาตัดหัวมันอีกตัวแล้ว”
“พลังทำลายของอาวุธเขาต้องรุนแรงมากแน่ ๆ”
“เป็ชายที่น่ามหัศจรรย์อะไรแบบนี้!”
“เขาคือใครกัน”
“เขารวดเร็วมาก!”
หลังจากสังหารหมีตอบัสไปแต่ละตัว ข้อความจากระบบก็เด้งขึ้นมา แต่ว่าพวกสัตว์อสูรก็ไม่ได้ยอมให้อินแจได้พักอ่านหรอก และอินแจก็ไม่คิดจะอ่านมันเช่นกัน เป้าหมายของอินแจตอนนี้คือการฆ่าพวกมัน และกันไม่ให้พวกมันออกไปจากพื้นที่ควบคุมนี้ได้ เขาสังหารหมีตอบัสไปแล้วกว่าสิบสองตัว
“กองหนุน เคฮันเตอร์ระดับ ทองคำ 100 นาย และระดับ าา 2 นาย มาถึงแล้ว” เสียงของทหารตระโกนขึ้นมา เขาได้รับข้อความเสียงจากยืนยันจากประตูอีกฝั่ง ถึงการมาถึงของ เคฮันเตอร์ระดับ าา และ กองหนุนเคฮันเตอร์ระดับทองคำ
อินแจที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกเบาใจขึ้นมาก
ทางด้านของทีมอินแจ นั้นพวกเขาทั้งสี่ก็สามารถสังหารพวกมันได้มากกว่า สี่ตัวแล้วเช่นกัน แม้ว่าหมีตอบัส จะมีระดับ ทองคำ เท่ากัน หากแต่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาทั้งสี่จะรับมือได้ด้วยตัวคนเดียว ลียุนอา กับ คิมโกอึน คังยองชิก กับ มุนมยอง พวกเขาทั้งสี่แบ่งกันเป็สองทีม และช่วยกันสู้กับสัตว์อสูรหนึ่งตัว
ห่างออกไปร้อยเมตรอินแจเห็นว่า ฮันเตอร์หน้าใหม่สองนาย ระดับเงินกำลังเสียท่า หมีตอบัส ตะปป เข้าใส่ชายคนแรก จนร่างฉีกออกจากกัน มันง่ายราวตัดเต้าหู้ เคฮันเตอร์อีกคน ที่าเ็อยู่เมื่อเห็นภาพดังนั้นก็เปล่งเสียงร้องตื่นกลัวสุดขีด หมีตอบัส เคลื่อนกายเข้าหาและแทงกรงเล็บที่แหลมคมออกไป
บรึ้มมมมมมมมมม
โฮกกกกกกกกก
ความรู้สึกว่าร่างกายจะถูกแทงด้วยหมีั์กลับไม่เกิดขึ้น มีเพียงเสียงะเิและเสียงร้องคำรามของสัตว์อสูร ชายที่ร้องด้วยความกลัวจึงตั้งสติและมองไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเห็นแผ่นหลังของชายคนหนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้าของเขา
“หมีตอบัส ระดับทองคำ ขั้นกลาง”
หมีตอบัสที่ถูกคลื่นัะเิส่งร่างกระเด็นไปพลันยืนขึ้นอย่างว่องไว ร่างกายของมันเกิดาแลึกแต่ก็ยังลุกขึ้นมาได้โดยไม่แสดงอาการเ็ป หมีตอบัส ตัวนี้แข็งแกร่งกว่าทุกตัวที่อินแจฆ่ามาก่อนหน้ามันเหมือนจะเป็ผู้นำของหมีตอบัสฝูงนี้
ดวงตาของหมีตอบัสเปี่ยมไปด้วยความมุ่งร้ายในตัวอินแจ มันจ้องเขม็งพร้อมปล่อยรัศมีพลังเวทครอบคลุมกรงเล็บของมัน จากนั้นก็คำรามก่อนจะกระโจนเข้าหาอินแจ
อินแจขมวดคิ้ว ก่อนทะยานร่างพร้อมก่อพลังเวทเคลือบใบดาบ ในระยะโจมตี อินแจก็ตวัดดาบเป็กากบาท ปลดปล่อยพลังเวท ใบดาบสองเล่มออกไป
“เขี้ยวั”
174
![ใจปรารถนา [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/c5d22a760ee3bbf643c84bdefee9d303.webp)
