The World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก

ภายในโรงอาหารก่อนจะเกิดเรื่อง ที่บริเวณมุมหนึ่งมีนักศึกษาคณะแพทย์ปี 4 นั่งรวมกันอยู่ 6-7 คน ซึ่งประกอบด้วยผู้หญิง 4 คน และผู้ชายอีก 3 คน แต่ละคนต่างมีสีหน้าไม่สู้ดี ร่างกายดูอ่อนแรง
"เกรท เธอไหวมั้ย""อะ อื้ม ยังพอไหว"เกรท นักศึกษาสาวสวยประจำมหาลัย เธอเป็นดั่งดาวที่แต่ละคนต่างใฝ่ฝันถึง ไม่ว่าจะการศึกษา หน้าตา ท่าทาง ตลอดจนฐานะที่เธอมีทั้งหมดล้วนดีเลิศ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอเป็นที่นิยมของเหล่าชายหนุ่มในรั่วมหาลัยไม่ว่าจะนักศึกษารุ่นพี่ รุ่นน้องหรือกระทั่งอาจารย์หนุ่มๆก็ยังแอบมีใจให้เธอเช่นกัน
"ไอซ์เราจะทำยังไงกันดี""เราก็ไม่รู้""พวกเราจะเอายังไงกันดี"ไอซ์สาวแก่นแก้วประจำกลุ่ม เธอเป็นสาวสวยอีกคนซึ่งถือเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเกรท เนื่องจากพวกเธอทั้งสองต่างเป็นเพื่อนสนิทที่เรียนกันมาตั้งแต่ประถมยันมหาลัย
"ไม่รู้เหมือนกัน""กูหิว""กูก็หิว"
คำตอบของเพื่อนๆเธอ แทบจะทำให้เธอทรุด เพราะแต่ละคนต่างไร้ซึ่งคำตอบที่เป็นประโยชน์นอกจากการโอดควาญเหมือนเด็กน้อย
จะว่าไปกลุ่มของพวกเธอนั้นอาจจะเรียกว่าดีที่สุดก็ได้ เนื่องจากมีสาวสวยอยู่หลายคน อีกทั้งผู้ชายภายในกลุ่มก็ใช่จะเป็นชายแท้ จึงทำให้ตอนแรกที่ติดอยู่ในโรงอาหาร หนุ่มๆทั้งหลายจึงแบ่งอาหารในส่วนของตนเองมาให้พวกเขาเพื่อเอาใจเกรท ดังนั้นสภาวะขาดอาหารที่ทุกๆคนกำลังเผชิญนั้น กลุ่มพวกเธอจึงดีกว่าคนอื่นๆ เนื่องจากอาหารของพวกเธอพึ่งจะหมดไปเมื่อตอนสายของวันเท่านั้น
แม้ตอนนี้พวกเธอแต่ละคนจะดูอิดโรยและหิวโหย ทว่าก็ยังดีกว่าคนอื่นๆที่แทบจะไร้เรี่ยวแรง เนื่องจากขาดน้ำและอาหารมา 1 วันเต็มๆ
โครม"หือ มีอะไรกัน"กลุ่มของพวกเธอต่างพากันหันไปมองทางต้นเสียง โดยมีเสียงของหยกสาวสวยอีกคนเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความสงสัย
เพี้ยะ "ไหนๆก็ต้องตายแล้วงั้นกูขอเอาอีดอกนี่สักครั้งเหอะ ฮาฮา" ทว่าเหตุการณ์ต่อมาที่เกิดขึ้นนั้นกลับทำให้พวกเธอแทบช็อค เมื่อพบว่าอาจารย์สาวถูกทำร้าย ยิ่งเมื่อพวกเธอได้ยินเสียงตะโกนของผู้ชายคนที่ทำร้ายอาจารย์สาวดังขึ้นพร้อมกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อจากนั้น มันยิ่งทำให้พวกเธอต่างพากันหน้าซีดสลด
เพราะว่าเวลานี้ผู้ชายส่วนใหญ่ภายในโรงอาหารต่างแสดงความดิบเถื่อนในตัณหากันอย่างไม่ปกปิด และที่สำคัญหนึ่งในนั้นก็ต่างหันมาทางพวกเธอแล้วเช่นกัน
ด้วยท่าทางที่ผู้ชายแต่ละคนแสดงออกมา ไม่บอกก็รู้ว่าพวกเขาต้องการอะไรจากพวกเธอ แต่สิ่งที่เหนือความคาดหมายของพวกเธออีกอย่างหนึ่งคือ
"พวกแกถอยไปก่อน""เดี่ยวพวกชั้นกันให้""ให้ดี หนีไปก่อนเลย"เพื่อนชายของพวกเธอพลันเดินออกมายืนเบื้องหน้าด้วยท่าทางโคตรแมน เพื่อขวางทางเหล่าชายหนุ่มที่กำลังเดินเข้ามาหาพวกเธอ ซึ่งเป็นอะไรที่มันกินใจพวกเธอเป็นอย่างมาก
"อีอ้นพวกมึงจะทำไรกัน""มึงไม่เห็นหรออีหยก กูว่าพวกมึงรีบหนีกันก่อนเถอะ""อีพวกผู้ชายเหล่านี้ มันบ้ากันหมดแล้ว" ใช่ นอกจากพวกก่อนหน้าที่กำลังเดินเข้ามา เวลานี้ผู้ชายที่อยู่บริเวณรอบๆต่างเริ่มทยอยหันมาสนใจทางพวกเธอแล้วนั่นเอง แต่ยังไม่ทันให้พวกเธอได้คิดและตกลงกัน ผู้ชายกลุ่มแรกพลันพุ่งเข้ามาหาพวกเธอทันที
"พวกมึงหนีไปก่อน"อ้นหนึ่งในชายเทียมในกลุ่มพลันตะโกนไล่เพื่อนสาวของตน พร้อมกับที่ตัวเองวิ่งเข้าใส่พวกผู้ชายกลุ่มนั้น โดยหวังว่ามันจะช่วยยับยั้งและป้องกันเพื่อนของตนเองได้บ้าง
"อีอ้น รอกูด้วยสิย่ะ"พวกเพื่อนชายของอ้นอีก 2 คนต่างวิ่งตามไปด้วย โดยหนึ่งในนั้นยังไม่ลืมหันมาตะโกนไล่พวกเกรทให้รีบหนีไปเร็วๆ แม้พวกเธอจะไม่อยากหนี ทว่่่าด้วยสถานการณ์ตอนนี้หากพวกเธอยังดื้อดึง สุดท้ายพวกเธอทั้ง 4 คงจะมีสภาพไม่ต่างจากอาจารย์สาวคนนั้น ที่เวลานี้กำลังถูกพวกผู้ชายรุมข่มขืนอยู่ ซึ่งมันเป็นภาพที่ทำให้พวกเธอรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
ไม่ต้องเสียเวลาใดๆอีกพวกเธอทั้ง 4 พลันกลับหลังวิ่งหนีขึ้นบันไดทันที ถึงแม้โรงอาหารแห่งนี้จะมี 2 ชั้น ทว่าชั้น 2 ทางออกไปยังระเบียงกลับเป็นเพียงกระจกบานเลื่อนเท่านั้น ซึ่งปัจจุบันก็ถูกปิดและล็อคกลอนไว้ทั้งหมด ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงได้ข้อสรุปว่าจะอยู่ที่ชั้น 1 แทน เพราะหากขึ้นไปที่ชั้น 2 พวกซอมบี้อาจ มองเห็นและแห่กันมาก็ได้ ถึงแม้มันจะมีโอกาสเกิดขึ้นน้อยก็ตาม ทว่าบริเวณทางขึ้นบันไดไปชั้น 2 ก็ยังถือว่าเป็นจุดที่ปลอดภัยที่สุดอยู่ดี
พวกเธอทั้ง 4 ต่างพากันวิ่งไปยังประตูกระจกบานเลื่อน แม้จะรู้สึกหวาดกลัวที่เจอกับพวกซอมบี้ข้างนอก แต่สถานการณ์ตอนนี้การเจอซอมบี้อาจเป็นทางออกที่ดีกว่าเจอพวกข้างหลังนั้น
อ๊ากก"อีอ้น"ใช่เสียงร้องนั้นเป็นของอ้นเพื่อนชายไม่แท้ของพวกเธอ จากเสียงคงไม่ต้องสงสัยว่าตอนนี้อ้นคงจะถูกพวกผู้ชายเหล่านั้นรุมทำร้าย เนื่องจากมาขัดขวางจนทำให้พวกเธอหนีไปได้
แต่เพียงเวลาไม่นาน หลังจากพวกเธอวิ่งขึ้นมายังชั้น 2 ได้สำเร็จ เบื้องหน้านอกกระจกบานเลื่อนกลับพบซอมบี้ 4-5 ตัวเกาะระเบียงเพื่อปีนเข้ามา
พวกมันสามารถปีนขึ้นมาได้ยังไงกัน?
หากว่าพวกเธอออกไปนอกระเบียงและก้มตัวลงไปมองจะพบว่า พวกซอมบี้กำลังต่อตัวเสมือนบันได เพื่อส่งตัวอื่นๆไต่ขึ้นมายังชั้น 2 แห่งนี้ และหากมองให้ดีๆ พวกเธอจะสามารถเห็นสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดซึ่งมีลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่มี 3 หัวเวลานี้มันกำลังนั่งบนหลังมนุษย์ร่างใหญ่ที่มี 2 หัว ซึ่งเป็นภาพที่แปลกตาเป็นอย่างมาก

"พะ พวกมันปีนขึ้นมากันได้ยังไง"ไอซ์พลันเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก พร้อมกับสายตาหวาดกลัวที่หันไปมองเห็นพวกซอมบี้ที่กำลังทยอยปีนขึ้นมายังระเบียง
"ทางนี้"แม้สถานการณ์เหมือนเข้าตาจนและแทบสิ้นหวัง เพราะทางหนึ่งก็โดนปิดล้อมด้วยมนุษย์เพศชาย อีกทางก็ถูกปิดล้อมด้วยเหล่าซอมบี้ ทำให้พวกเธออดรู้สึกที่จะสิ้นหวังไม่ได้ ทว่าในสถานการณ์เช่นนี้เกรทกลับเป็นคนที่ใจเย็นและตั้งสติได้รวดเร็วที่สุด พร้อมกันนั้นเธอก็ได้ออกวิ่งนำเพื่อนสาวคนอื่นๆไปที่ระเบียงซึ่งเป็นตำแหน่งที่ปลอดซอมบี้
เพียงเวลาต่อมาเหล่าชายหนุ่มที่บ้าคลั่งก็ได้ขึ้นมายังชั้น 2 สำเร็จ เมื่อพวกเขาเห็นซอมบี้หลายตัวกำลังทยอยปีนขึ้นมายังระเบียง มันทำให้่พวกเขาอดที่จะหวาดกลัวไม่ได้ แม้ส่วนใหญ่จะเห็นว่าเหล่าหญิงสาวที่พวกตนเองวิ่งตามมาจะไปทางระเบียงแต่ตอนนี้กลับไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าพอจะวิ่งตามไปอีก
ทว่าในเวลาต่อมาเหตุการณ์ไม่คาดฝันพลันเกิดขึ้น เมื่อผนังห้องของโรงอาหารชั้นที่ 1 กลับถูกทุบทำลายจนเกิดเป็นช่องโหว่ที่มากพอจะให้เหล่ากซอมบี้ที่อยู่ข้างนอกแห่กันเข้ามารุมฉีกกระชากมนุษย์ที่เหลือรอดในที่แห่งนี้ได้
ตูมมมมมแฮร่ แฮร่กรี๊ดอ๊ากกกเหล่าซอมบี้ต่างบุกฝ่าเข้ามาภายในโรงอาหาร ผู้คนที่เหลือรอดเมื่อเห็นเหตุการณ์ต่างวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น โดยเป้าหมายคือบันไดทางขึ้นไปยังชั้น 2 แม้บางคนจะหนีทัน แต่ก็มีบางคนที่ไม่ทันเช่นกัน และอาจารย์สาวก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น หลังถูกรุมทำร้ายและข่มขืน ตามเนื้อตัวอาจารย์สาวต่างเต็มไปด้วยน้ำสีขาวขุ่น ร่างกายมีรอยบอบช้ำ ทว่าแววตาของหล่อนกับหม่นมัว เมื่อหันไปเห็นพวกซอมบี้ที่กูกันเข้ามา ตัวเธอเองพลันหลับตาและทำใจในที่สุด
เมื่อผู้คนที่ชั้น 1 ต่างแห่แหนและผลักดันกันเพื่อขึ้นไปยังชั้น 2 จึงส่งผลให้พวกผู้ชายที่ขึ้นมาก่อนหน้าไม่อาจกลับหลังลงไปได้ ส่วนสาวๆทั้ง 4 คน ต่างวิ่งบุกออกไปที่ระเบียง เพื่อหวังจะข้ามไปยังระเบียงของอาคารอีกแห่ง ทว่าเหตุการณ์ดันไม่เป็นไปตามที่หวังเมื่อ ซอมบี้ที่เห็น 4 สาว ต่างพากันกูเข้าไปหา ด้วยท่าทางหิวกระหาย
แม้อีกฝั่งจะมีระเบียงเช่นกัน แต่ระยะห่างที่จะข้ามไปได้นั้นมันเป็นเรื่องยากมาก เพราะมันห่างกันเกือบ 2 เมตร ซึ่งต่อให้พวกเธอพยายามกระโดดข้ามไปก็ใช่ว่าจะทำได้ ยิ่งไปกว่านั้นหากข้ามไปได้จริงๆ พวกเธอจะทำยังไงกันต่อไป ไม่แน่ว่าอีกฝั่งก็อาจจะมีพวกซอมบี้อยู่เช่นกัน
ย่ะ ผวัะ "หลิน!!!" *3เพื่อนๆต่างประสานเสียงเมื่อเห็นว่าหลิน หนึ่งในเพื่อนกลุ่มเดียวกัน หยิบไม้ที่ถูกจัดแต่งไว้สำหรับทำเป็นซุ้มจัดพุ่มไม้ที่อยู่ข้างระเบียง ขึ้นมาฟาดเข้าใส่ซอมบี้ที่พยายามเดินเข้ามา
"เกรท! ชั้นรู้ว่าแกมีแผน รีบจัดการเร็ว""ได้"เกรทเมื่อเห็นว่าเพื่อนตนเองช่วยถ่วงเวลาให้ เธอก็ไม่รอช้าหยิบจับไม้และบอกให้เพื่อนๆอีก 2 คน ไปคว้าผ้าปูโต๊ะมาให้ เพราะเธอตั้งใจจะเอามันมาต่อกันเป็นทางเชื่อมไปอีกฝั่ง แม้วิธีนี้จะมันจะเสี่ยงแต่ตอนนี้พวกเธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นใด นอกจากต้องลองเสี่ยงกันดูสักตั้ง
ด้วยทางเดินตรงระเบียงที่ไม่ได้กว้างมากเท่าไหร่นัก ทำให้การจัดการซอมบี้ของหลินนั้นสะดวกไม่น้อย ถึงแม้จะจัดการไม่ได้อย่างน้อยเธอก็ยังสามารถผลักดันให้มันถอยห่างออกไปได้ เพราะพวกมันสามารถเข้ามาหาเธอได้ทีละตัวเท่านั้น ถึงเพื่อนๆจะเห็นว่าหลินสามารถจัดการพวกซอมบี้ไปได้ง่ายๆ แต่ความจริงแล้วมันกลับเป็นเรื่องยากมากที่ผู้หญิงแบบเธอจะล้มพวกซอมบี้เหล่านี้ได้จากการโจมตีเพียงครั้งเดียว ด้วยเหตุนี้เธอจึงสูญเสียแรงไปไม่หน่อยเช่นกัน
ผวัะๆ"เสร็จยัง"
"ดะ ได้แล้ว"เสียงตะโกนของหลินพลันปลุกทุกคนให้หันมามอง สภาพของหลินในยามนี้ ต่างชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ ผิวหน้าอันขาวผ่องของเธอกลับซีดเผือดเกินคาดคิด ร่างกายของหลินในตอนนี้แทบจะล้มทั้งยืน ทว่าตัวเธอเองก็ยังฝืนร่างกายกัดฟันปกป้องเพื่อนๆของเธอให้ถึงที่สุด เพื่อนๆที่เห็นต่างตื้นตันใจและเป็นห่วง แต่ว่าสถานการณ์ที่เกิดขึ้นคงไม่ดีแน่ถ้าพวกเธอยังมัวมาเสียเวลาแบบนี้
"ไอซ์เธอเดินข้ามไปก่อน""ได้"เกรทตัดสินใจทันที โดยให้ไอซ์เพื่อนสนิทวัยเด็กเป็นคนข้ามไปก่อนส่วนตัวเธอหันไปหยิบไม้ที่เหลือเข้าไปช่วยหลินทันที ส่วนไอซ์และหยกที่เห็นเหตุการณ์ก็เข้าใจและรีบทำตามสิ่งที่เกรทบอกอย่างทันทีเช่นกัน
พวกเขาทั้ง 4 ซึ่งเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันมานานถึง 4 ปี ย่อมทำให้เข้าใจความคิดของกันและกันได้ดีในระดับหนึ่ง ดังนั้นแต่ละคนจึงพยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
ฮึบตุบ"หยกตามมาเลย"ไอซ์ที่ข้ามไปอีกฝั่งได้สำเร็จหันไปตะโกนเรียกให้หยกตามมาทันที แม้ทางเชื่อมที่ถูกสร้างอย่างลวกๆนี้จะดูไม่แข็งแรง และเหมือนว่ามันจะไม่อาจรับน้ำหนักมากๆได้ ทว่าเรื่องนั้นกลับไม่เป็นปัญหาสำหรับ 4 สาวเนื่องจากพวกเธอแต่ละคนต่างมีน้ำหนักแทบจะไม่ถึง 50 กิโลด้วยซ้ำ
หยกเมื่อเห็นไอซ์ไปอีกฝั่งได้สำเร็จ ตัวเธอเองแม้จะหวาดกลัว แต่ก็กัดฟันก้าวขาออกไป เพราะว่าหากยังชักช้าอยู่แบบนี้ เพื่อนอีก 2 คนข้างหลังอาจจะไม่รอด เมื่อเป็นเช่นนี้หยกจึงกัดฟันเพื่อสะกดข่มความกลัวของตัวเอง พร้อมก้าวเดินไปอีกฝั่งด้วยความเด็ดเดี่ยว
ฮึบเมื่อคนที่ 2 ผ่านไปได้สำเร็จ หลินจึงหันมาบอกให้่เกรทรีบตามไป แม้ทีแรกเกรทจะยังลังเล เพราะใจจริงเธออยากให้หลินไปก่อน เนื่องจากหลินนั้นมีอาการเหนื่อยล้าที่สุด เธอจึงเป็นห่วงว่าหลินอาจจะข้ามมาไม่ได้ แต่ว่าเมื่อเกรทสบตากับหลินจึงได้เข้าใจว่า หลินนั้นได้ตัดสินใจไปแล้วว่าไม่ว่ายังไงก็ตามเธอจะข้ามไปเป็นคนสุดท้าย
"ตามมาเร็วๆนะหลิน"เกรทไม่เสียเวลาคิด เดินก้าวผ่านทางเชื่อมที่ตัวเองสร้างอย่างรวดเร็ว จริงๆแล้วถึงจะบอกว่าเดินข้ามทว่าพวกเธอทั้ง 3 กลับก้าวเพียงไม่กี่ก้าวจากนั้นจึงกระโดดข้ามไปอีกฝั่งน่าจะถูกกว่า
เมื่อหลินเห็นเพื่อนทั้ง 3 คนไปอีกฝั่งได้สำเร็จ เธอจึงตัดสินใจหวดไม้ด้วยแรงที่มีทั้งหมดฟาดเข้าใส่ซอมบี้ ส่งผลให้มันกระเด็นถอยหลังไปชนกับเพื่อนๆของมันจนพากันล้มไม่เป็นท่า และเมื่อได้โอกาสหลินจึงตัดสินใจวิ่งไปทางเชื่อมพร้อมเดินผ่านและกระโดดไปอีกฝั่งได้ในที่สุด แต่ว่าด้วยแรงกายของเธอที่ใช้ไปมากจนแทบยืนไม่ไหว ส่งผลให้ตอนที่หลินลงถึงพื้นขาข้างซ้ายที่ถึงก่อนเกิดแพลงขึ้นมา
อะ โอ้ยยย"หลิน!!"*3ทุกคนต่างวิ่งเข้าไปดูหลินด้วยความเป็นห่วง เกรทที่เห็นว่าหลินจับข้อเท้าตัวเองอยู่นั้น ก็พลันเข้าใจ พร้อมกับที่ตัวเองเอาแขนอีกข้างของหลินขึ้นมาคล้องคอและพยุงให้ลุกขึ้น
"มะ ไม่เป็นไร"แม้หลินจะเจ็บ แต่เธอก็ฝืนร่างกายพยายามที่จะลุกขึ้นยืน ด้วยสถานการณ์เช่นนี้เธอไม่อยากจะเป็นตัวถ่วงของเพื่อนๆ แม้ว่าเธฮจะพยายามฝืนแล้วก็ตาม
"พะ พวกเธอไปกันก่อนเลย ฉะฉันไม่ไหวแล้ว""ไม่!! พวกเราต้องไปด้วยกัน"หยกที่ดูขี้กลัวที่สุด พลันตะโกนใส่หลิน พร้อมกับที่ตัวเธอเองเข้าไปช่วยเกรทพยุงหลินขึ้นมา พวกเธอทั้ง 4 เป็นเพื่อนสนิทกันมานาน ความสัมพันธ์ที่มีให้กันจึงแน่นแฟ้น
"ตามมาทางสะดวก" ไอซ์ที่คอยดูต้นทางและพยายามมองหาทางออก พลันตะโกนบอกเพื่อนๆของเธอให้เดินตามมา โดยในมือของเธอนั้นได้ถือท่อนไม้ที่หลินเอาติดมาด้วยไว้ พร้อมกับเดินนำออกไป
หลังพวกสาวๆเดินออกไปจากระเบียงของอีกฝั่งได้ 5 นาที ภายในโรงอาหารเวลานี้ต่างเต็มไปด้วยซอมบี้และเสียงกรี๊ดร้อง พวกที่อยู่ชั้น 2 ทีแรกที่เห็นพวกเกรทวางแผนจะไปอีกฝั่งด้วยการเดินไปตามทางเชื่อม ตอนแรกถึงจะไม่เห็นด่้วยแต่ตอนนี้พวกเขากลับไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้แล้ว เพราะตอนนี้ที่ชั้น 2 ต่างเต็มไปด้วยซอมบี้นับ 10 ที่กำลังทุบทำลายกระจกและเดินเล็ดลอดเข้ามาจากทางเข้าที่ 4 สาวเปิดไว้ก่อนหน้า
ข้างบนดูวุ่นวายแล้ว ทว่าข้างล่างกับย่ำแย่ยิ่งกว่า เพราะตั้งแต่กำแพงเกิดรูโหว่จากการโดนทุบทำลาย ทำให้ภายในชั้นที่ 1 เวลานี้มีซอมบี้กูกันเข้ามาไม่ต่ำกว่า 50 ตัว ผู้คนที่อยู่ในนั้นแทบบอกได้ว่าไม่รอดสักคน
พวกผู้ชายที่อยู่ชั้น 2 เมื่อเห็นว่าไม่มีทางเลือก พวกเขาจึงตัดสินใจลองเสี่ยงวิ่งออกไปทางที่พวก เกรทไป โดยพวกเขาจะต้องฝ่าซอมบี้ 2-3 ตัวที่ขวางทางไปอย่างทุลักทุเล แม้บางคนจะผ่านไปได้ แต่ก็มีบางคนที่ผ่านไปไม่ได้เช่นกัน พวกเขาต่างถูกรุมทึ้งและถูกฉีกกระฉากกัดกินอย่างน่าสยดสยอง
พวกที่ออกมายังระเบียงได้ต่างพากันเดินไปตามทางเชื่อมและกระโดดไปอีกฝั่ง ทว่าสิ่งที่ตามมากับขัดขวางทางเดินของพวกเขา
ฟ้าววโผล๊ะ
เพราะบริเวณใกล้ๆกันนั้น กลับปรากฏมนุษญ์กลายพันธุ์ร่างยักษ์หวดเสาเข้าใส่คนที่กระโดดไป จนร่างกายแหลกละเอียด เกิดเป็นภาพอันน่าสยดสยอง เลือดต่างสาดกระจายไปทั่วบริเวณชวนอ๊วกเป็นอย่างมาก
พวกที่เหลือที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันหวาดกลัวและหยุดชะงัก แต่การหยุดชะงักครั้งนี้กลับส่งผลให้พวกเขาที่เหลือพบกับจุดจบ เมื่อซอมบี้ต่างเข้ามาปิดล้อมพวกเขาได้สำเร็จอ๊ากกกกกกก

ทางด้าน 4 สาวหลังจากหลบๆซ้อนๆ จนสามารถออกมาจากอาคารหลังนั้นได้แล้ว พวกเธอต่างพากันมุ่งตรงไปยังลานจอดรถ ซึ่งเป้าหมายคือ รถของเกรทที่จอดทิ้งไว้
ด้วยการเดินกึ่งวิ่งที่ยากลำบาก ทำให้หลินรู้สึกปวดข้อเท้าเป็นอย่างมาก แม้สีหน้าของเธอจะเจ็บปวด แต่ว่าเธอกลับบอกเพื่อนๆว่าอย่าหยุดวิ่ง เพราะเธอรู้ดีว่าหากพวกเธอหยุดวิ่งสุดท้ายจะไม่มีใครสักคนที่รอด เมื่อด้านหลังของพวกเธอมีเหล่าซอมบี้ไม่ต่ำกว่า 20 ตัวกำลังตามมา
อะ โอ้ยยและด้วยสถานการณ์ที่แบกคนเจ็บและวิ่งไป ทำให้เกรทและหยกหมดแรงอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้พวกเธอทั้ง 3 พลันสะดุดล้มกระแทกพื้นในที่สุด ไอซ์ที่วิ่งอยู่ด้านหน้าหยุดตัวและหันกลับมาดูเพื่อนของตนเองด้วยสีหน้าเป็นห่วงทันที
ทว่าพวกซอมบี้กับไม่ให้โอกาส เมื่อพวกมันเข้ามาใกล้ 4 สาวที่หยุดชะงัก พวกมันต่างกระโจนเข้าใส่อย่างหิวกระหายโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ไอซ์ที่เห็นเหตุการณ์ได้ตัดสินใจพุ่งตัวออกไป พร้อมกับหวดไม้ฟาดเข้าไปซอมบี้ที่กระโดดเข้ามา แต่ด้วยแรงที่ปะทะแม้ไอซ์จะผลักซอมบี้ตัวนั้นให้กระเด็นกลับไปได้ แต่ตัวเธอเองที่เสียหลักจากแรงปะทะก็เซไปด้านข้างและล้มลงเช่นกัน ทว่าเบื้องหน้าของเธอกลับปรากฏซอมบี้อีกตัวที่กระโดดเข้ามาหมายจะขย้ำและฉีกกระชากเนื้อของเธอให้ขาดกระจาย
"ไอซ์!!"*3เพื่อนทั้ง 3 คนที่เหลือเมื่อเห็นสถานการณ์ของไอซ์ต่างพากันตะโกนเรียกไอซ์ด้วยความตกใจ ในเวลานั้นทุกคนต่างรู้สึกเสียใจและผิดหวัง เพราะท้ายที่สุดต่อให้พวกเธอดิ้นรนยังไงสุดท้ายก็ต้องตายอยู่ดี ทว่า
แฮร่ฉวัะ
เปรี้ยะๆๆ"โห ประสบการณ์เพียบเลยวะ"

"พะ พี่"

End

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 24 ดิ้นรน

นิยายแนะนำ

The World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 24 ดิ้นรน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้