มิใช่ว่าหลินจางหย่งไม่รู้ถึงเหตุผลของการแต่งงานในครั้งนี้ แต่บิดาไม่ได้ขัดแย้งกับมารดาเลี้ยงตัวเขาจึงไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ แล้วคิดว่าตนจะแต่งกับใครก็ได้ จึงยอมรับงานหมั้นในครั้งนี้ไปกลายๆ เขาไม่ได้เป็คนส่งของหมั้นด้วยตนเองทั้งหมดเป็มารดาเลี้ยงที่จัดการ
หลังจากที่ค้นเจอสมุดบัญชีของตำหนักอวิ้นอ๋องแล้ว หลินจางหย่งก็เร่งเดินทางกลับเมืองหลวงโดยทิ้งหลินหยางไว้ที่เมืองหานโจวเพื่อสืบข่าวของตระกูลจาง
กู้หลิวหยางก็ไม่ได้นึกว่าคนที่เขาพบครั้งนั้นจะเป็บิดาของหลานทั้งสอง เพราะหลินจางหย่งแปลงโฉมของตนออกมาสืบราชการลับ อาจจะเป็ด้วยสัญชาตญาณของเด็กแฝด เมื่อกลับถึงเรือนจึงถามถึงบิดาของตนกับลี่ฟาง
นางเตรียมคำพูดไว้แล้วสำหรับคำถามนี้ จึงบอกบุตรชายทั้งสองว่าบิดาของตนออกไปรบแล้วเสียชีวิตกลางสนามรบ ถึงทั้งคู่จะดูเศร้าใจที่เกิดมาก็ไม่ได้พบบิดา แต่อารมณ์ของเด็กเพียงมีสิ่งอื่นเร้าใจกว่าก็สิ้นความเศร้าเสียแล้ว
หลินจางหย่งเดินทางถึงเมืองหลวงก็ขอเข้าพบฮ่องเต้ทันที นำหลักฐานที่ได้ทั้งหมดส่งขึ้นฎีกาถวายให้พระองค์ทรงตัดสินใจต่อไป ตัวเข้ากลับถึงหน่วยงานก็ขอแจ้งลาหยุดเพื่อเดินทางไปหาหลินหยางที่หานโจวต่อ ข่าวที่ส่งมาเด็กแฝดทั้งคู่อยู่ที่จวนตระกูลจางจริง และอดีตหมอหลวงอู่ยังรับจางลี่ฟางเป็บุตรบุญธรรมอีกด้วย
ครั้งนี้เขาจะบุกเขาไปที่จวนตระกูลจางไม่ได้ง่ายเหมือนเช่นเคย เพราะหมออู่ย้ายมาอยู่ที่จวนตระกูลจางแล้ว หลินจางหย่งอยู่เมืองหลวงย่อมต้องรู้จักหมอหลวงอู่ หากไม่มีเื่ตระกูลอู่บังคับให้เขารับอนุจนเกิดเื่ใหญ่โต ตอนนี้หมอหลวงอู่ต้องขึ้นเป็หัวหน้าหมอหลวงแน่นอน
ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าเด็กทั้งสองคือบุตรของตน แต่บุรุษที่อยู่กับเด็กแฝดเขายังไม่มั่นใจว่าเป็บิดาเลี้ยงของทั้งคู่หรือไม่ หากเป็เช่นนั้นเขาจะรับเด็กกลับเข้าตระกูลของตนทันที หากจางลี่ฟางมีสามีใหม่ เขาไม่มีทางยอมให้ลูกของตนมีบิดาเลี้ยงแน่ เพราะตัวเขายังไม่ตายเสียหน่อย(แต่ลูกรู้แล้วนะว่าพ่อตายไปแล้ว)
หลินจางหย่งกับเข้าจวนของตนเพื่อไปหาของที่จะนำไปมอบให้กับบุตรทั้งสอง จากที่เขาฟังทั้งคู่พูดคุยกับบุรุษในห้องรับรอง คนหนึ่งชอบเล่าเรียน อีกคนชอบวรยุทธ เขาคิดจะเลือกตำราที่เหมาะกับเด็กน้อย และดาบไม้ที่แกะสลักอย่างงดงาม
เมื่อกลับถึงจวนก็พบไป๋จินเยว่อยู่ภายในจวน เขาไม่ได้มีความรู้สึกรักชอบนางเพียงพยักหน้าแล้วทำความเคารพบิดามารดาเลี้ยงเท่านั้น ไป๋จินเยว่ก้มหน้าลงอย่างนึกโมโหนางรู้ว่าเขากลับมาถึงเมืองหลวงแล้วจึงแต่งตัวให้งามเพื่อให้เขาสนใจ อีกไม่กี่เดือนเขาจะออกจากการไว้ทุกข์แล้ว งานแต่งของทั้งคู่ก็เป็ที่แน่นอนแล้ว แต่เขามิสนใจนางเลย
"หย่งเออร์ เ้ากลับมาครั้งนี้ก็สมควรจะพูดคุยเื่งานแต่งได้แล้ว เยว่เออร์รอเ้าจนอายุล่วงเลยมาสิบแปดหนาวแล้ว ปล่อยให้นางรอต่อก็คงไม่ดี" ไป๋ซูเจียวมารดาเลี้ยงเจอหน้าก็เปิดปากพูดเื่แต่งทันที ไป๋จินเยว่ก้มหน้าอย่างเขินอาย
"เื่นี้ข้ายังไม่รีบ ยังมีเื่ให้จัดการอีกขอรับ" ไป๋ซูเจียวแค่นเสียงอย่างโมโห
หลินฮุ่ยหมินบิดาของหลินจางหย่งสบสายตากับบุตรก็รู้ว่าบุตรมีเื่ที่จะพูดด้วย ทั้งสองจึงแยกตัวไม่ห้องหนังสือ เขารักบุตรที่เกิดกับฮูหยินคนแรกมาก เพียงแต่เื่แต่งงานที่เขาปล่อยให้ฮูหยินคนใหม่จัดการเป็เพราะ เขาเห็นไป๋จินเยว่ั้แ่เด็กนางก็มิได้ร้ายกาจในสายตาของเขา เขาจึงเห็นด้วยกับการแต่งครั้งนี้ หากจะให้บุตรชายของเขาเลือกเองคงอีกนานกว่าเขาจะได้ลูกสะใภ้ ถ้าหากบุตรชายเขาเอ่ยคัดค้านเขาย่อมจะตามใจ แต่บุตรชายกลับพยักหน้าเขาจึงเฉยๆ
"เ้ากลับมาครั้งนี้จะอยู่ที่จวนนานหรือไม่"
"ลูกจะเดินทางไปเมืองหานโจวในวันพรุ่งนี้ขอรับ ลูกมีเื่ต้องแจ้งให้ท่านพ่อทราบเสียก่อน"
หลินจางหย่งเล่าเื่เมื่อสี่ปีที่แล้วให้บิดาฟัง และเื่ที่พบเด็กแฝดระหว่างทางที่กลับเมืองหลวงด้วย และเื่ที่มารดาของเด็กแฝดเป็บุตรบุญธรรมของอดีตหมอหลวงอู่
หลินฮุ่ยหมินด่าหลินจางหย่งไปหนึ่งยกเื่ที่ตนรังแกจางลี่ฟางแล้วไม่รับผิดชอบ พอได้ยินว่าตนอาจจะมีหลานชายฝาแฝดก็นึกดีใจอยากจะไปเห็นด้วยตาตนเอง พอได้ยินว่าจางลี่ฟางเป็บุตรบุญธรรมของหมออู่ก็ยิ้มค้างไปเลย ในเมืองหลวงใครบ้างที่ไม่รู้ชื่อเสียงความดื้อรั้นของหมออู่ หากเื่ที่เขาไม่ยินยอมต่อให้เป็ฮ่องเต้ก็บังคับเขาไม่ได้
หากเด็กทั้งสองเป็หลานของตนจริง เื่นี้เขาต้องวางแผนอย่างดี แล้วยังจะสัญญาหมั้นหมายระหว่างตระกูลไป๋อีก หากให้บุตรสาวตระกูลไป๋เป็อนุก็คงไม่ยอม หากจะให้บุตรบุญธรรมของหมออู่เป็อนุหมออู่คงได้ถลกหนังเขาเป็แน่ ยิ่งมองลูกชายตัวดีก็อยากหาอะไรตีหัว หากยอมบอกเื่นี้ั้แ่แรกก็คงไม่ต้องมานั่งปวดหัวเช่นนี้
พรุ่งนี้หลินจางหย่งจะออกเดินทางแต่เช้า หลินฮุ่ยหมินจึงได้เตรียมของของตนฝากไปให้หลายชายด้วย เขายังไม่เคยพบเด็กทั้งคู่แต่เขาก็มั่นใจว่าทั้งคู่ต้องเป็หลานของตน หากเื่นี้บุตรชายจัดการไม่ได้เขาจะออกเดินทางไปหานโจวเพื่อพูดคุยกับหมออู่ด้วยตนเอง
หลินจางหย่งออกเดินทางทันทีครั้งนี้เขาขนของไปถึงสองรถม้า ไป๋ซูเจียวสอบถามทั้งคู่ก็ไม่มีใครยอมเปิดปากจนนางเรียกพ่อบ้านมาสอบถามก็ยังไม่ได้ความ จนต้องหาบ่าวในเรือนของหลินจางหย่งมาลงโทษจึงได้รู้ว่า หลินจางหย่งเดินทางไปหานโจวแต่ไม่รู้ว่าไปด้วยเื่อันใด ของที่นำไปด้วยเป็ตำราและของเล่นเด็ก
ไป๋ซูเจียวใจกระตุกนางสังหรณ์ใจว่าต้องเกิดเื่แน่ นางจึงส่งข่าวให้พี่ชายของนางส่งคนออกไปสืบเื่ของหลินจางหย่งที่เมืองหานโจว ลูกเลี้ยงของนางคนนี้เป็คนระมัดระวังหากเขาจับได้ว่านางกับคนตระกูลไป๋ส่งคนตามไปสืบเื่ของเขา เขาต้องไม่พอใจมากแน่ เื่นี้จึงต้องกระทำอย่างเงียบๆ
รถม้าของหลินจางหย่งเดินทางถึงหานโจวในวันที่ห้า แต่วันที่สองเขาก็พบว่ามีคนติดตามเขามา เขาย่อมรู้ว่าใครเป็คนส่งคนให้มาสืบเื่ของเขา จึงปล่อยให้ลอบติดตามต่อไป ก่อนจะเข้าเมืองหานโจวหนึ่งวันเขาก็ซ้อนแผนจนจับคนที่แอบตามมาได้
เมื่อสอบสวนก็ไม่ต่างจากที่คิดไว้ ตระกูลไป๋คงได้ข่าวจากแม่เลี้ยงของตนแล้ว เมื่อจัดการคนได้แล้ว เขาจึงส่งของขวัญกลับไปให้ไป๋ซูเจียว หากนางไม่ล้ำเส้นเขาก็ยังจะเคารพนางในฐานะมารดาเลี้ยงต่อไป แต่ครั้งนี้นางล้ำเส้นเขาแล้ว เขาย่อมตอบแทนนางอย่างถึงใจ