ณ เต๊นท์ริมแม่น้ำแห่งแสง
" อือ " เหวียนหัว
" โคโคะเ้าฟื้นแล้วรึ " ค่อยยังชั่ว
" ขอบใจเ้ามากที่รักษาข้า "
" อะไรกันแค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ "
" อย่างเ้าเจ็บแค่นี้อีกเดี๋ยวก็หายแล้ว " ะโขึ้นบนตัว
" โอ๊ยกรีน! ข้าเจ็บนะ "
" เฮ้อ.. " ซึม
" เป็อะไรของเ้ารึว่าเ้าาเ็ตรงไหนรึเปล่า "
" ข้าไม่ได้เจ็บข้าก็แค่โกรธก็เท่านั้นเอง " งอน
" แล้วเ้าโกรธข้าเื่อะไร " งง
" ไหนเ้าบอกว่าจะไม่สู้ไงไหนถึงได้กลายเป็แบบนี้ "
" อันนั้นข้าโกหกน่ะ "
" โกหก? "
" ใช่ เพื่อให้แเีก็ต้องโกหกพวกเดียวกันก่อน "
" จะบอกว่าแสดงละครเพื่อให้พวกมันตายใจสินะ "
" อื้ม ถูกแล้วล่ะ "
และแล้วไอก็ถึงกับโกรธ
" ฮึ้ย ไอเ้าบ้า! "
ไอทุบท้องโคโคะ
" ข้าเจ็บนะเ้าทำอะไร "
" ฮึ ข้าไม่สนด้วยแล้ว " โกรธ
ไอออกไปข้างนอกด้วยความโกรธ
" เป็อะไรของเขากันน่ะ กรีนเห็นด้วยไหม "
" เฮ้อ ไอเ้าความรู้สึกช้า เอ๊ย " ไม่สน
" อะไรกันเนี่ยเป็อะไรกันไปหมด "