ตอนที่ 16 ั
ชาตินี้หร่วนหยวนหยวนไม่เคยเห็นสัตว์ประหลาดแบบนี้มาก่อนไม่เพียงหน้าตาดุร้ายน่าหวาดกลัว แต่ทั่วตัวยังมีสายฟ้าพันรอบ อุ้งเท้าเหยียบเมฆดำสัตว์ประหลาดตัวใหญ่เช่นนี้ดูยังไงก็เป็…ัที่มีให้เห็นแต่ในทีวีไม่ใช่เหรอ
ัเหรอ นึกไม่ถึงว่าโลกนี้จะมีัจริงๆ
เธอยังไม่ทันตะลึงกับข้อค้นพบของตนเองจังหวะต่อมา สัตว์ประหลาดตัวใหญ่นั่นก็กวาดพลังสายฟ้าเข้าหาเธอยังอ้าปากกว้างน่าสยดสยองราวกับตั้งใจจะเขมือบเธอแล้วเคี้ยวกลืนลงไปในคราเดียว
หร่วนหยวนหยวนหน้าซีดเผือด เืลมทั่วร่างพลุ่งพล่านใจนไม่กล้าขยับเขยื้อน ถึงเธอจะรู้ว่าหากตกอยู่ในอันตรายต้องไม่ยืนงงอยู่กับที่เพราะการไม่ขยับตัวคือการรอความตายขนานแท้ ถ้าพบฆาตกรหรือพวกโจรผู้ร้าย ก็ยังพอรู้ว่าควรรับมือคนชั่วพวกนั้นยังไงแต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่เคยมีคนบอกเธอมาก่อนว่าเจอัจะต้องทำยังไง!
ต่อให้เธอวิ่งหนี สัตว์ประหลาดที่เหมือนัตัวนั้นจะต้องไม่ปล่อยเธอแน่เธอมีเพียงสองขา แต่ับินได้นะ!
ในขณะที่หร่วนหยวนหยวนสิ้นหวังสุดขีด อับจนหนทางแล้วเตรียมตัวหลับตารอความตายจังหวะนั้นเอง อยู่ดีๆ เ้าลาบราดอร์ที่เล่นกับเยี่ยหรงเจินก็เห่าโฮ่งๆ แล้วพุ่งหาัตัวนั้น
“โฮ่งๆ!”
หร่วนหยวนหยวนขวัญเสียจนหัวใจแทบจะหลุด เ้าลาบราดอร์ตัวนั้นคิดจะทำอะไร คงไม่คิดจะสู้กับเ้าสัตว์ประหลาดใช่ไหม
ขณะที่ลาบราดอร์กำลังจะพุ่งมาตรงหน้าสัตว์ประหลาดเ้าสัตว์ประหลาดก็อ้าปากขนาดใหญ่แผดเสียงคำราม แรงปะทะพุ่งใส่ท้องฟ้า เ้า ลาบราดอร์โดนแรงปะทะทำให้ลอยออกไปทันที เมื่อร่วงลงมาจากกลางอากาศมันจึงกลิ้งตัวบนพื้นหญ้าต่อไปอีกไกลมากตามกฎของแรงเฉื่อย
สัตว์ประหลาดตัวนั้นหันหน้ามาแล้วพุ่งหาหร่วนหยวนหยวนอย่างรวดเร็ว
หร่วนหยวนหยวนยังไม่ทันกังวลความปลอดภัยของเ้าลาบราดอร์ก็พบว่าเ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้นกระโจนมาตรงหน้าเธอเรียบร้อยแล้ว! ลมหายใจของมันแทบจะแนบชิดสนิทกันทั้งร้อนผ่าวและแผดเผา…
ใน่วิกฤติใหญ่หลวงนี้ เธอพลันถูกคนดึงไปด้านหลัง
หร่วนหยวนหยวนเซเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนคนคนหนึ่งอย่างไม่ทันตั้งตัวเธอเงยหน้ามองทั้งที่ยังไม่หายใ จึงพบว่าคนที่จับข้อมือดึงมาด้านหลังก็คือเยี่ยหรงเจิน
เยี่ยหรงเจินปกป้องหร่วนหยวนหยวนด้วยมือข้างหนึ่งดวงตากลับจดจ้องที่สัตว์ประหลาดตรงหน้า สีหน้าเคร่งขรึม
หร่วนหยวนหยวนประหลาดใจ ไม่คิดว่าเยี่ยหรงเจินจะช่วยเธอ อันที่จริงต่อให้ปกติแล้วเยี่ยหรงเจินจะเก่งกาจด้านธุรกิจแค่ไหนถึงเขาจะพลิกฝ่ามือควบคุมเมฆ ตวัดฝ่ามือก็ควบคุมฝนได้ [1]ตอนนี้สิ่งที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาไม่ใช่คนแต่เป็สัตว์ประหลาดนะ! เขาจะไม่กลัวเลยเหรอ
“พวกเรารีบวิ่งเถอะ!”
หร่วนหยวนหยวนพลิกมือกลับคว้าข้อมือเยี่ยหรงเจิน “พวกเรามีกันสองคน หากวิ่งแยกไปคนละทางแบบนี้อีกคนก็จะมีโอกาสรอดชีวิต!” ถ้าให้พวกเขาสองคนอยู่ด้วยกันคงได้แต่รอให้สัตว์ประหลาดมาเขมือบไม่สู้วิ่งแยกไปสองทางยังจะดีเสียกว่า ไม่แน่ว่าอีกคนหนึ่งอาจรอดชีวิตได้…ถึงดูแล้วเ้าสัตว์ประหลาดนั่นจะพุ่งเข้าหาเธอเต็มๆ ก็ตาม ไม่เห็นที่เมื่อกี้มันไม่เอ็นดูเ้าลาบราดอร์ตัวนั้นสักนิดเลยใช่ไหม
เยี่ยหรงเจินปรายตามองหร่วนหยวนหยวน กล่าวเสียงเรียบ “ผมจัดการได้”
“คุณน่ะเหรอคะ” หร่วนหยวนหยวนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง “ไม่ต้องล้อเล่นแล้วนั่นมันสัตว์ประหลาดนะ!” ต่อให้เยี่ยหรงเจินเคยเรียนศิลปะป้องกันตัวมานิดหน่อยต้องเผชิญกับสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ จะมีโอกาสชนะเท่าไรกันเชียว
เยี่ยหรงเจินเหมือนจะอ่านความคิดเธอได้ เขากระตุกมุมปากยิ้มบางๆ“วางใจเถอะ ให้ผมจัดการเอง”
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม หร่วนหยวนหยวนไม่เชื่อว่าเยี่ยหรงเจินจะเล่นงานสัตว์ประหลาดตัวนั้นจนชนะได้จริงๆทว่าพอได้ยินน้ำเสียงนิ่งสงบของเขาแล้ว ทันใดนั้นเธอกลับรู้สึกวางใจได้อย่างน่าประหลาดจึงปล่อยมือเขา
เยี่ยหรงเจินยกมือขึ้น ปลดกระดุมเม็ดบนสุดของเสื้อ
จังหวะต่อมา หร่วนหยวนหยวนรู้สึกเพียงแค่ตาลาย จากนั้นเธอพลันเบิกตาจ้องเยี่ยหรงเจินที่แปลงร่างเป็สัตว์ประหลาดตัวใหญ่ซึ่งมีลักษณะเป็แพะขนาดมหึมาในชั่วพริบตา!
เธอเบิกตาโพลงทันที ไม่อยากเชื่อว่าตนเองเห็นอะไร!
นี่เธอเห็นเยี่ยหรงเจินแปลงร่างเป็สัตว์ประหลาดตัวหนึ่งงั้นเหรอ
จะต้องเป็ภาพหลอนแน่ๆ!
หร่วนหยวนหยวนเริ่มอดสงสัยตัวเองไม่ได้ หรือเธอกำลังอยู่ในความฝัน แล้วยังไม่ตื่นใช่ไหม
ไม่เช่นนั้นเธอจะเห็นคนคนหนึ่งกลายเป็สัตว์ประหลาดไปได้อย่างไร
จะต้องฝันไปแน่ๆ!
หร่วนหยวนหยวนอดใช้มือหยิกหน้าตัวเองสักทีไม่ได้ ผลที่ตามมา…เจ็บ! นี่ไม่ใช่ความฝัน!
หร่วนหยวนหยวนจ้องสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ทั้งสองตัวที่อยู่ไม่ไกลด้วยความงุนงงเหมือนกำลังเห็นภาพลวงตา
เยี่ยหรงเจินกลายเป็สัตว์ประหลาดลักษณะคล้ายแพะ แต่รูปร่างใหญ่กว่าแพะทั่วไปมากมีขนยาวสีดำปกคลุมทั่วตัว ถึงแม้จะมีร่างเป็แพะ แต่กลับมีใบหน้าเป็มนุษย์ปากขนาดมหึมาเกือบจะครองใบหน้าไปกว่าครึ่ง ด้านในเรียงเต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคม อุ้งเท้าเป็มือของมนุษย์แต่ที่น่าแปลกที่สุดก็คือ คาดไม่ถึงว่าดวงตาจะอยู่ตรงรักแร้
ตกลงนี่เป็สัตว์ประหลาดอะไรกัน!
ขณะที่หร่วนหยวนหยวนกำลังจะสิ้นสติ เยี่ยหรงเจินที่แปลงกายเป็สัตว์ประหลาดก็ตะลุมบอนกับสัตว์ประหลาดที่ลงมาจากฟ้าตัวนั้นขนาดรูปร่างของพวกเขาพอๆ กัน แต่ลักษณะหน้าตาต่างกันไกลเยี่ยหรงเจินคว้าเขาบนหัวของสัตว์ประหลาดร่างั เหมือนคิดจะหักเขาของมันสัตว์ประหลาดร่างัใช้ร่างยาวเหยียดรัดเยี่ยหรงเจินเอาเป็เอาตาย คล้ายว่าอยากจะรัดเขาให้ตายทั้งเป็
ปรากฏการณ์แปลกประหลาดเกิดขึ้นตามมาจากการต่อสู้ของพวกเขาไม่หยุดหย่อน จู่ๆท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งในตอนแรกก็เริ่มมีเมฆดำปกคลุมหนาแน่น มีทั้งฟ้าแลบและฟ้าร้อง
หร่วนหยวนหยวนจ้องสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ที่ตะลุมบอนกันไม่ลดละเธอรู้ว่าตอนนี้ตนเองไม่ควรสนใจอะไรทั้งนั้น หันหลังวิ่งหนีไปซะ อันที่จริงกำลังวังชาของเธอเป็ศูนย์เข้าไปคลุกวงในซี้ซั้วกลับจะถ่วงแข้งถ่วงขาเยี่ยหรงเจิน…
รีบวิ่งเถอะ! ถ้ายังไม่วิ่งอีกจะไม่ทันแล้ว!
หร่วนหยวนหยวนบอกตัวเองในใจ สมมติเยี่ยหรงเจินเอาชนะสัตว์ประหลาดร่างัไม่ได้อย่างนั้นเมื่อสัตว์ประหลาดร่างักินเขาแล้ว ก็ต้องกินเธอเป็คนถัดไป! รีบวิ่งเถอะ!
ต่อให้เยี่ยหรงเจินชนะสัตว์ประหลาดร่างัแล้ว เขาก็อาจจะกินเธอเหมือนสัตว์ประหลาดร่างัตัวนั้น! อันที่จริงเขาเองก็เป็สัตว์ประหลาด!ก่อนหน้าเธอยังคิดว่าเยี่ยหรงเจินไม่ได้หวังอะไรจากเธอ แต่ว่าดูแล้วเขาก็เป็สัตว์ประหลาดตัวหนึ่งสมมติว่าเป้าหมายจริงๆ ของเขาคือคิดจะกินเธอล่ะ
แต่ถ้าเยี่ยหรงเจินคิดจะกินเธอจริงๆ ก่อนหน้านั้นก็มีโอกาสหลายรอบทำไมเขาถึงไม่ลงมือล่ะ
หรือคิดจะเลี้ยงเธอให้อ้วนเสียก่อน
…จะเป็ไปได้ยังไงกัน!
วิ่งหรือไม่วิ่งดีนะ
วิ่งเถอะ! ไม่ว่าใครชนะก็เป็ไปได้ที่จะกินเธอ!
…แต่เมื่อกี้เยี่ยหรงเจินเพิ่งช่วยเธอนะ!ถ้าเธอวิ่งไปแบบนี้ จะดูเนรคุณไปหน่อยไหม
ขณะที่หร่วนหยวนหยวนกำลังต่อสู้ในจิตใจอย่างดุเดือดเ้าลาบราดอร์ที่กลิ้งไปไกลก็วิ่งกลับมาแล้ว ปากของมันยังคาบของเล่นสุนัขวิ่งมาตรงหน้าเธออย่างร่าเริงแล้วคายของเล่นนั่นไว้ข้างเท้า จากนั้นก็ใช้ดวงตาเล็กสีดำเป็ประกายมองมาคาดหวัง
หร่วนหยวนหยวนที่ตอนแรกสับสนมากพลันสงบใจได้ทันที
ดูเหมือนจะมีตรงไหนไม่ชอบมาพากล
เมื่อกี้ที่เ้าลาบราดอร์ตัวนี้เหมือนจะพุ่งไปหาสัตว์ประหลาดร่างันั่นคงไม่ใช่เพราะอยากให้เ้าสัตว์ประหลาดนั่นเล่นเป็เพื่อนหรอกนะต่อให้เป็หมาติ๊งต๊อง พบบุคคลอันตรายก็ควรจะหวาดกลัวและออกห่าง ไม่มีเหตุผลที่ต้องเข้าไปใกล้มิหนำซ้ำลาบราดอร์ยังเป็สุนัขที่ไอคิวสูงมากพันธุ์หนึ่งอีกด้วย
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/Z212c5-ท่านประธานเทาเที่ยที่รัก-?r=search_article
[1] พลิกฝ่ามือควบคุมเมฆ ตวัดฝ่ามือก็ควบคุมฝนอุปมาว่าเก่งในเล่ห์เหลี่ยมกลวิธี
4K
![[จบ] ทะลุมิติไปเป็นสาวนาผู้ร่ำรวย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1660529596_69231057.webp)