ตอนที่ยี่สิบแปด นักวางแผนกลยุทธ
หากเราจะพิจารณาดูดีดีแล้ว
ทางเทคนิคเื่ราวทุกอย่างในใต้หล้าหรือแม้แต่สามก๊กทุกอย่างล้วนแต่เป็การผิดแผนไปจากแผนการดั้งเดิมทั้งสิ้น
หากเอาจากแรกเริ่มของโจรผ้าเหลือง
ที่ผ้าเหลืองก่อความวุ่นวายคือแผนสำรองจากแผนดั้งเดิมที่ม้าอ้วนยี่เกลี้ยกล่อมคนมีอำนาจในนครหลวงแต่ไม่สำเร็จโดนจับปะา
หรือทายาทของโจโฉที่โจผีได้ไปเพราะโจงั่งบุตรคนโตตายไปก่อนและโจฉองบุตรชายอัจฉริยะที่โจโฉรักมากเสียชีวิตแต่เยาว์วัย
สุดท้ายโจผียังต้องแข่งกับโจสิดเพื่อชิงตำแหน่งทายาท
เรียกว่าการที่โจผีได้ครองตำแหน่งต่อจากบิดาคือแผนสำรองของแผนสำรองของแผนสำรองอีกทีหนึ่ง
บางทีการแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าให้แผนการของเรายังพอดำเนินต่อไปได้คือแนวทางของนักวางแผนที่ดี
มีสองอย่างที่เราต้องพิจารณาเอาไว้ที่
ปรมาจารย์จุมพิตขับขานแห่งเม่ยกั๋ว Kissinger ได้กล่าวเอาไว้ว่า
มันคือ
Bottomline
ขีดจำกัดล่าง
อะไรคือสิ่งที่เราไม่ยอมเสียไปอย่างเด็ดขาดไม่ว่าต้องแลกกับอะไร
และอะไรคือสิ่งที่เราปรารถนาสูงสุดGoal ต่อให้เราต้องมุ่งหน้าไปคนเดียวไม่มีใครสนับสนุนก็ตาม
ผมตอบตนเองได้ทันทีว่าเป้าหมายสูงสุดของผมคือทำให้อุดมการณ์ของเหมาไท่จู่เป็จริงไม่ว่าใครก็ขวางผมไม่ได้ในข้อนี้
แต่ขีดจำกัดล่างของผมคือภาพสะท้อนของขีดจำกัดบนคือการที่ผมต้องมีชีวิตเพื่อทำอุดมการณ์นั้นให้สำเร็จ
แิเรียบง่ายอย่างการหาขีดจำกัดล่างของตนเองนี้ทำให้เราสามารถเรียบเรียงความคิดของเราได้ดียิ่งขึ้นจะทำให้เราไม่ถูกสถานการณ์ที่พลิกผันเปลี่ยนแปลงบังตาไม่สามารถตัดสินใจได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ที่ผมจะทำคือ
ไม่วางไข่ทั้งหมดในตะกร้าใบเดียว
แผนการทางยุทธศาสตร์ระดับประเทศนั้นดำเนินการไป
พร้อมๆกัน
Concurrently
นี่คือสาเหตุที่เม่ยกั๋วในดินแดนพันธสัญญาต่างๆสามารถสนับสนุนกองกำลังต่างๆที่เป็ศัตรูยิงกันเองได้ในเวลาเดียวกัน
เพราการสนับสนุนทุกฝ่ายเท่ากับว่าไม่ว่าฝ่ายไหนชนะขึ้นมาเราก้จะชนะด้วย
ผมคิดว่าสถานการณ์ที่ร้ายแรงที่สุดคือผมเสียชีวิตไปกับความวุ่นวายในนครหลวง
ดังนั้นสิ่งที่ผมต้องทำคือป้องกันผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดที่จะเกิดขึ้น
โดยการสร้างความเก่งกาจให้ตนเองได้เร็วที่สุดและการส่งทรัพย์สมบัติบางส่วนไปในดินแดนฐานอำนาจเก่าของตั๋งโต๊ะท่านพ่อของผทในแถบเสเหลียงนั้นคือแผนสำรอง
ว่าตราบใดที่ผมยังไม่ขาดแรงงานและทรัพยากรตราบนั้นผมก็ยังต่อสู้เพื่ออุดมการณ์ในสมุดปกแดงต่อไปได้
หากสถานการณ์นั้นเกิดขึ้นจริงผมจะสู้หรือจะถอยไปแดนไซฮกสะสมรวบรวมผู้คนให้มีอุดมการณ์ของท่านเหมาไท่จู่และค่อยย้อนกลับมาค่อยว่ากันอีกที
“ทางขรุขระอันตรายท่านย่าไหนเลยจะเดินทางได้อย่างสุขสบาย ผู้บุตรคิดว่าเราควรจะส่งคนไปตามรายทางคอยสร้างสะพานซ่อมแซมถนนหนทางส่วนที่ขรุขระปราบโจรผู้ร้ายตามรายทางทุกห้าลี้มีจุดสัญญาณไฟ ทุกสิบลี้มีหนึ่งป้อมม้าเท่านี้ท่านย่าก็จะเดินทางได้อย่างปลอดภัยมีหูตาของเราคอยระแวดระวังอยู่ตลอดเวลาไม่ให้พวกโจรร้ายฉกฉวยได้เรพาะเห็นว่าพวกเรามีทรัพย์สินมากมาย”
ผมวางแผนการในการผ่องถ่ายกองทัพบางส่วนไปทางแดนเสเหลียงและสร้างหน่วยส่งข่าวและการป้องกันแบบแม่ทัพหลี่มู่ในสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้รวมแผ่นดิน
มันคือรากฐานแิของผม
สร้างป้อมค่ายและสิ่งก่อสร้างพื้นฐานเอาไว้เมื่อมั่นใจจึงยกทัพออกไปจัดการกับศัตรู
แต่ถ้าไม่มั่นใจผมจะไม่ลงมือเด็ดขาด
นี่คือแผนการโดยรวมของผม