ในโลกใบนี้ คนที่สามารถต่อสู้ไปพลางะโคำขวัญอย่างคลั่งไคล้ไปพลาง และคำขวัญนั้นคือ "เพื่อผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่กว่า!" ได้...
นอกจากเหล่าผู้ติดตามผู้คลั่งไคล้ของกรินเดลวัลด์แล้ว ก็ไม่มีใครอื่นอีก
หลี่เหวยเต๋อไม่มีเวลามาคิดว่าทำไมคนของกรินเดลวัลด์ถึงบุกมาถึงที่นี่ได้
"ทอมกับศาสตราจารย์ฮิกส์ล่ะ?" หลี่เหวยเต๋อมองไปด้านหลังของท็อบบี้
แล้วก็เห็นทอมนอนนิ่งอยู่บนพื้นด้านหลังท็อบบี้ ดูสงบเสงี่ยมเป็พิเศษ
"หา?" หลี่เหวยเต๋อมองทอมที่นอนอยู่บนพื้นอย่างตกตะลึง
จอมมารในอนาคตจะมาตายก่อนจะได้สร้างชื่อเสียงเลยเหรอ?
"นายน้อยทอมแค่ถูกทำให้สลบไปครับ ศาสตราจารย์ฮิกส์ยังคงต่อสู้กับพวกเขาอยู่ข้างนอก แต่ฝ่ายตรงข้ามมีคนเยอะเกินไป ศาสตราจารย์ฮิกส์คงจะต้านไว้ได้อีกไม่นาน เราต้องรีบหนีไป!"
ท็อบบี้พูดไปพลางคว้ามือของทอมไว้ข้างหนึ่ง แล้วยื่นมืออีกข้างมาหาหลี่เหวยเต๋ออย่างร้อนรน "รีบจับท็อบบี้ไว้ครับ ท็อบบี้จะพาท่านหนีไปก่อน... อ๊า!"
บึ้ม! ยังไม่ทันที่ท็อบบี้จะพูดจบ กำแพงด้านหลังของเขาก็ถูกะเิออก
แรงกระแทกอันรุนแรงซัดจนท็อบบี้สลบไปทันที เขาล้มลงไปกองอยู่ข้างๆ ทอม
หลี่เหวยเต๋อที่อยู่ด้านหน้าท็อบบี้ แรงะเิส่วนหนึ่งถูกท็อบบี้บังไว้ เขาจึงไม่ถึงกับสลบไป
แต่ก็ถูกแรงกระแทกจนในหัวดังอื้ออึงไปหมด
ในตอนนี้ กำแพงเกิดเป็รูโหว่ขนาดใหญ่ ท่ามกลางฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจาย ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งกำลังมุดเข้ามาจากรูโหว่ด้านนอก!
หลี่เหวยเต๋อชักไม้กายสิทธิ์ไม้บีชของเขาออกมาอย่างรวดเร็ว
"อิมเปดิเมนต้า (Impedimenta)!"
ตูม!
ร่างสูงใหญ่ร่างนั้นเพิ่งจะมุดเข้ามาในห้อง ก็ถูกคาถาของหลี่เหวยเต๋อซัดกระเด็นกลับออกไปทางรูโหว่เดิม
หลังจากที่หลี่เหวยเต๋อร่ายคาถาไปหนึ่งบท เขาก็ไม่ได้ยืนนิ่ง แต่กลิ้งตัวไปด้านข้างทันที หลบลงไปตรงปลายเตียง
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการตัดสินใจของเขาถูกต้อง
ทันทีที่เขากลิ้งตัวลงจากเตียง คาถาเจ็ดแปดบทก็พุ่งเข้าใส่จุดที่เขานั่งอยู่เมื่อครู่นี้
เตียงไม้ที่น่าสงสารใบนั้นถูกคาถาซัดจนแหลกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย! ขนนกและเศษไม้ปลิวกระจายไปทั่ว...
หลี่เหวยเต๋อสะบัดไม้กายสิทธิ์เบาๆ ร่างของทอมและท็อบบี้บนพื้นก็ถูกดึงลอยมาหาเขา
ตู้ไม้หนักๆ ที่ค่อยๆ เอนล้มลงมาเพราะแรงสั่นะเื ก็หล่นลงมาตรงจุดที่ทอมกับท็อบบี้นอนอยู่เมื่อครู่พอดี ทำให้เกิดฝุ่นควันฟุ้งขึ้นมาอีกระลอก
หลี่เหวยเต๋อรีบตรวจสอบคนทั้งสองบนพื้นอย่างรวดเร็ว
ท็อบบี้สลบไปเพราะแรงกระแทก ส่วนทอมดูเหมือนจะแค่โดนคาถาสะกดนิ่ง ไม่น่าจะเป็อะไรมาก
แต่ตอนนี้ ท็อบบี้สลบไปแล้ว และผู้ติดตามข้างนอกก็จะบุกเข้ามาอีกครั้งในไม่ช้า ไม่มีเวลาพอที่จะปลุกท็อบบี้ให้พาตัวเองหนีไปได้
หลี่เหวยเต๋อมองดูคนทั้งสองที่นอนสลบอยู่บนพื้น เขารู้ว่าตัวเองจะอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้ว
ถ้าเกิดคนข้างนอกพร้อมใจกันร่ายคาถาะเิที่มีอานุภาพทำลายล้างเป็วงกว้างขึ้นมา ไม่แน่ว่าอาจจะทำให้บ้านทั้งหลังถล่มลงมา แล้วฝังพวกเขาทั้งหมดไว้ข้างใน
ตอนนี้ ดูเหมือนจะมีแต่ต้องบุกออกไป สร้างความโกลาหลครั้งใหญ่ ทำให้ฝ่ายตรงข้ามคิดว่าคนในบ้านหนีออกไปหมดแล้ว ถึงจะสามารถล่อเป้าหมายการโจมตีออกจากห้องนี้ไปได้ชั่วคราว
อีกอย่าง เขาก็ไม่รู้ว่าศาสตราจารย์ฮิกส์เป็อย่างไรบ้างแล้ว
หลี่เหวยเต๋อไม่ลังเลอีกต่อไป เขาชี้ไม้กายสิทธิ์ไปยังกำแพงอีกด้านหนึ่ง
"คอนฟรินโก (Confringo)!"
บึ้ม!
รูโหว่ขนาดใหญ่ถูกหลี่เหวยเต๋อะเิขึ้นมา
ในชั่วพริบตาที่รูโหว่ปรากฏขึ้น หลี่เหวยเต๋อก็พุ่งตัวออกไปพร้อมกับเศษอิฐและฝุ่นควัน
การะเิเกิดขึ้นอย่างกะทันหันเกินไป คนข้างนอกยังไม่ทันได้ตั้งตัว
อีกทั้งหลี่เหวยเต๋อยังมีฝุ่นควันช่วยบดบัง แถมร่างกายในวัยสิบเอ็ดปีก็ยังเล็กมาก
ดังนั้น ในชั่วขณะนั้นจึงไม่มีผู้ติดตามคนไหนสังเกตเห็นว่าหลี่เหวยเต๋อออกมาแล้ว
หลี่เหวยเต๋อเห็นเงาร่างคนสองคนยืนอยู่ตรงหน้าอย่างเลือนราง
อาจจะเป็เพราะกำแพงด้านนี้คือด้านหลังของบ้าน ไม่มีทั้งประตูและหน้าต่าง ดังนั้นผู้ติดตามจึงทิ้งคนเฝ้าไว้แค่สองคน และทั้งสองคนก็ไม่คาดคิดว่าจะมีคนออกมาจากทางนี้...
"สตูเปฟาย (Stupefy)!"
"เพ็ตตริฟิคัส โททาลัส (Petrificus Totalus)!"
ด้วยความที่ไม่ทันตั้งตัว ทั้งสองคนก็ถูกหลี่เหวยเต๋อที่อยู่ในม่านฝุ่นซัดจนล้มลงทันที
คนที่อยู่ข้างนอกส่วนใหญ่ก็น่าจะเป็ศัตรู ดังนั้นหลี่เหวยเต๋อจึงไม่ออมมือเลยแม้แต่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น ในสถานการณ์ความเป็ความตายเช่นนี้ หลี่เหวยเต๋อก็ไม่มีเวลามาแยกแยะมิตรศัตรูแล้ว จัดการให้ล้มลงก่อนแล้วค่อยว่ากัน
การที่เขาพุ่งออกมาแล้วจงใจสร้างเสียงดังสนั่น ก็ได้ผลในการดึงดูดความสนใจของผู้ติดตามจริงๆ
"ทางนั้นมีเสียง! ดูเหมือนคนข้างในจะพังกำแพงด้านหลังออกมา!"
พวกเขาทิ้งความคิดที่จะโจมตีตัวบ้านต่อไป หันมาอ้อมตัวบ้านแล้ววิ่งมาทางนี้แทน
เสียงฝีเท้าที่สับสนวุ่นวายดังมาจากไกลๆ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
มีคนมาเยอะขนาดนี้ หลี่เหวยเต๋อคาดเดาว่าศาสตราจารย์ฮิกส์อาจจะอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สู้ดีนัก...
"เนบูลัส (Nebulus)!"
หลังจากจัดการไปสองคนแล้ว หลี่เหวยเต๋อก็ใช้คาถาสร้างหมอกทันที
ในชั่วพริบตา รอบตัวของหลี่เหวยเต๋อก็ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีขาว และขอบเขตของหมอกขาวนี้ก็กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว!
ดังนั้น เมื่อผู้ติดตามเ่าั้อ้อมมาถึงหลังบ้าน ก็พุ่งตรงเข้าไปในหมอกสีขาวที่กำลังขยายตัวพอดี!
"ระวัง! อย่าทำร้ายพวกเดียวกัน... อ๊า!"
คนที่ะโเสียงดังยังพูดไม่ทันจบ ก็กรีดร้องแล้วล้มลงบนพื้น
หลี่เหวยเต๋อลดไม้กายสิทธิ์ลง แล้วเคลื่อนย้ายตำแหน่งของตัวเองในสายหมอกอย่างรวดเร็ว
และขณะที่วิ่ง ปลายไม้กายสิทธิ์ของเขาก็ยังคงพ่นหมอกออกมาไม่หยุด!
"ทางนั้น!"
ทันทีที่หลี่เหวยเต๋อวิ่งออกไป จุดที่เขาเคยยืนอยู่เมื่อครู่ก็ถูกคาถาสารพัดชนิดถล่มใส่!
"ไม่โดน มันหนีไปแล้ว! สารเลว! แน่จริงก็ออกมาสิ... อ๊า!"
หลังจากที่ผู้ติดตามอีกคนที่ะโโหวกเหวกล้มลงไปอีกคน คนอื่นๆ ก็ไม่กล้าส่งเสียงอีก
เห็นได้ชัดว่าเ้าคนที่ซ่อนตัวอยู่ในสายหมอก ใช้เสียงเป็เป้าหมายในการโจมตี!
ฝ่ายตรงข้ามสามารถโจมตีได้ตลอดเวลา แต่ฝ่ายตัวเองกลับเพราะมีคนเยอะ กลัวว่าจะโจมตีโดนพวกเดียวกัน เลยไม่กล้าโจมตีมั่วซั่ว
เมื่อเป็เช่นนี้ ความได้เปรียบด้านจำนวนคนของผู้ติดตามก็หายไปในทันที
หลี่เหวยเต๋อเคลื่อนไหวไปมาในสายหมอก ถึงแม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะมองไม่เห็นเขา แต่ในทางกลับกัน เขาก็มองไม่เห็นฝ่ายตรงข้ามเช่นกัน
เขาทำได้เพียงใช้หมอกเพื่อถ่วงเวลา แล้วซ่อนตัวอยู่ในหมอกเพื่อลอบโจมตี นี่คือวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดในตอนนี้
เพราะถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะมีพลังิญญาของผู้ใหญ่ ทำให้มีระดับพลังเวทไม่ด้อยไปกว่าพ่อมดผู้ใหญ่ แต่ก็เป็ไปไม่ได้ที่จะหนึ่งต่อหลายคน!
ยิ่งไปกว่านั้น ฝ่ายตรงข้ามยังเป็ผู้ติดตามที่มีประสบการณ์การต่อสู้สูง เป็กองกำลังชั้นยอดของกรินเดลวัลด์!
ต่อให้สุ่มผู้ติดตามออกมาสักคนมาสู้กันตัวต่อตัว หลี่เหวยเต๋อที่มีประสบการณ์การต่อสู้น้อยนิดในตอนนี้ก็ยังไม่มีความมั่นใจว่าจะเอาชนะได้มากนัก
ท้ายที่สุดแล้ว ก็เป็เพราะเวลาที่เขาเรียนเวทมนตร์มันสั้นเกินไป!
"โปรเตโก (Protego)!"
"โปรเตโก..."
หลังจากที่เพื่อนร่วมทีมถูกลอบโจมตีไปสองคน ผู้ติดตามที่เหลือก็พร้อมใจกันใช้คาถาเกราะป้องกัน ห่อหุ้มร่างกายของตัวเองไว้อย่างแ่า!
พลังป้องกันของคาถาเกราะป้องกันนั้นแข็งแกร่งมาก นอกจากคำสาปโทษผิดสถานเดียวสามบทแล้ว คาถาอื่นๆ คาถานี้ก็สามารถต้านทานได้ระดับหนึ่ง
หลี่เหวยเต๋อที่ซ่อนตัวอยู่ในสายหมอก เมื่อได้ยินเสียงร่ายคาถาเกราะป้องกัน หัวใจของเขาก็หล่นวูบ
เมื่อฝ่ายตรงข้ามมีคาถาเกราะป้องกัน คาถาของเขาก็ไม่สามารถจัดการฝ่ายตรงข้ามได้ในครั้งเดียวอีกต่อไป
ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามจะยืนนิ่งๆ ให้เขาโจมตี การจะทำลายคาถาเกราะป้องกันของอีกฝ่าย ก็ต้องใช้คาถาหลายบท
การที่ต้องตกอยู่ในวงล้อมเช่นนี้ แค่หยุดนิ่งนานกว่าหนึ่งวินาทีก็ต้องโดนคาถาถล่มใส่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงการต้องร่ายคาถาหลายบทติดต่อกัน...
"เวนตัส (Ventus)!"
ในตอนนี้ ก็มีคนใช้คาถาสร้างลมขึ้นมา
ลมขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นทันที พัดเอาหมอกผืนใหญ่ตรงหน้าเขาไปจนหมดสิ้น ทัศนวิสัยก็พลันกว้างขึ้นมาก!
เมื่อคนอื่นๆ เห็นดังนั้น ก็พร้อมใจกันใช้คาถาสร้างลม
เมื่อเป็เช่นนี้ หมอกที่เคยหนาทึบก็ถูกพัดจนกระจัดกระจายในทันที!
ในตอนนี้ หลี่เหวยเต๋อเรียกได้ว่าตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวังอย่างแท้จริง!
(จบตอน)
#ถ้าชอบกดหัวใจ ถ้าถูกใจกดติดตาม
#ขอบคุณทุกการสนับสนุนและการแชร์