ตกดึก...
ดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า หลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จ เหล่าเครือญาติเริ่มกลับบ้านไปยังที่พักของตัวเอง ตี๋ขึ้นบ้านมาอาบน้ำจนร่างกายสดชื่น เด็กหนุ่มเดินออกมาระเบียงห้องนอนของตัวเองเพื่อสูดอากาศเย็นๆเข้าปอด แต่สายตาเรียวคมกลับจ้องมองลงไปเห็นกลุ่มชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งกำลังนั่งดื่มกับพ่อหน้าบ้าน
ตี๋ไม่รู้ว่าลุงเ่าั้เป็ใคร...
แต่เด็กหนุ่มจำได้ว่าวัยรุ่นร่างสูงใหญ่ผิวเข้มหน้าคมคนนั้นคือไอ้ดอน!
“ปกติดื่มกันทุกวันแบบนี้เลยหรอ”
ลูกชายเ้าของบ้านพึมพำคนเดียว...
ดวงตาเรียวจ้องมองลงไปด้านล่างระหว่างที่เหล่าคนงานทั้งหลายกำลังดื่มด่ำไปกับเหล้ายามากมายบนแคร่ ร่างเล็กบนบ้านชั้นสองจ้องมองไปยังชายหนุ่มสูงโปร่งทรงผมสกินเฮดคนนั้นเป็พิเศษ ไอ้ดอนยังคงสวมเพียงกางเกงเลสีซีดตัวเดิม มัดกล้ามสีแทนเข้มเริ่มทำให้ลมหายใจร้อนๆระบายออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มจนแก้มแดงแจ๋
“เป็อะไรไปเนี้ย”
ตี๋ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะพาตัวเองกลับเข้าไปยังห้องนอน เด็กหนุ่มพยายามข่มตาให้หลับ ปกติแล้วเขาไม่ใช่คนที่หลับยากอะไรขนาดนั้น ร่างขาวใสพลิกหันไปมาเพื่อหามุมสบายตัว แต่ไอร้อนบางอย่างกลับทำให้เม็ดเหงื่อชุ่มฉ่ำเหนียวเหนอะไปทั้งตัวจนไม่อาจนอนต่อได้...
เวลาต่อมา...
ปลายเท้าเดินลงมาจากบันไดบ้าน มือเรียวเช็ดคราบเหงื่อบนลำคอสีขาวให้ตัวเองไปตามทางเดิน ตี๋คอแห้งจนต้องเดินลงมาหาน้ำดื่มในห้องครัว เมื่อเด็กหนุ่มกำลังจะเดินผ่านประตู หน้าผากของเขาก็ชนเข้ากับแผงหน้าอกมัดใหญ่ของใครบางคนจนหงายหลังเกือบล้มลงกับพื้น!
“โอ๊ยย”
“เหี้ย เดินอะไรของมึงวะ”
“พ…พี่ดอน”
หนุ่มใต้ร่างสูงดึงแขนเรียวเอาไว้ทัน
เมื่อตี๋กลับมายืนได้ปกติก็เอ่ยคำขอบคุณ ตอนนี้กลิ่นเหล้าที่โชยออกมาจากตัวของไอ้ดอนไม่ได้อ่อนอีกต่อไป กลิ่นฉุนหึ่งของแอลกอฮอล์รุนแรงผ่านลมหายใจร้อนๆพ่นระบายออกมาจากใบหน้าคมเข้ม ดวงตาของตี๋จ้องมองไปยังสัดส่วนความเป็ชายโดยไม่รู้ตัว
ยิ่งได้อยู่ใกล้ชิดกันแบบนี้ มันก็ยิ่งทำให้เห็นมัดกล้ามเนื้อแข็งหนาที่ผ่านการใช้แรงงานแลกเงินมาั้แ่วัยรุ่น!
“มึงมองอะไร”
“ป…เปล่าครับ ผมแค่…จะมาหาน้ำดื่ม”
“อ๋อ เื่เมื่อตอนกลางวันกูขอโทษก็แล้วกัน ไม่รู้ว่ามึงเป็ลูกนายหัว”
“ไม่เป็ไรครับ ผมเข้าใจ”
“แต่ ถ้ามึงจะเข้าสวนอีกเมื่อไหร่ก็บอกกูก่อนแล้วกัน ่นี้มีโจรมาขโมยน้ำยางเยอะ”
“ครับ”
ตี๋พยักหน้าพร้อมกับยิ้มเล็กๆ
“กูขอถามอะไรหน่อยดิ”
“….”
“มึงใส่อะไรแบบนี้นอนประจำเลยหรอ”
ไอ้ดอนกล่าวออกมาตามความสงวัย เสื้อกล้ามสีขาวตัวน้อยกับกางเกงขาสั้นผืนบางโชว์เนินน่องขานั้นชายฉกรรจ์อย่างมันไม่เคยพบเห็น ปกติเวลานอนไอ้ดอนก็ไม่เคยใส่อะไร แม้แต่พวงลำหนาใหญ่ใต้กางเกงเลก็ไร้กางเกงในเนื่องจากอุณหภูมิเวลาทำงานร้อนระอุ
ตี๋ก้มหน้าพร้อมกับเบียดเรียวขา...
แก้มแดงระเรื่อและกิริยาอ้อนแอ้นของลูกชายเ้าของสวนทำให้ชายเถื่อนเดาได้ไม่ยากนัก!
“ช…ชุดนอนปกตินะครับ”
“หรอวะ เออช่างเถอะ มึงแดกเหล้ามั้ย นายหัวกับลุงคนอื่นเมาจนหลับกันหมดแล้ว”
“ผมไม่ดื่มครับ ว่าแต่…พี่ดอนไม่ง่วงหรอ นี่ดึกมากแล้วนะ”
“กูต้องไปกรีดยางต่อตอนตีสี่ กะจะนั่งกินเหล้ารอเวลาไปเรื่อยๆ”
“ผมไปด้วยได้มั้ยครับ”
“….?”
เมื่อไอ้ดอนได้ยินคำขอจากร่างเล็กเช่นนั้นมันก็ไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าจะมีมารยาทไปทำไมในเมื่อเป็ถึงลูกชายเ้าของสวนแห่งนี้ ชายกลัดมันหนวดดกจ้องมองริมฝีปากอวบอิ่มและใบหน้าหมวย ก่อนจะถามความสงสัยออกไปตามตรง
“มึงจะอยากไปด้วยทำไม”
“พอดี ผมอยากรู้ว่ามันทำยังไงน่ะครับ หยุดยาวทั้งที…ผมอยากเรียนรู้อะไรใหม่ๆ”
“…..”
“แต่…ถ้ามันรบกวนพี่ดอน ผมไม่ไปก็ได้ครับ”
“ไม่รบกวนหรอก ตีสี่ออกมาหากูหน้าบ้านแล้วกัน กูจะนั่งรออยู่ตรงนั้น”
“จริงนะครับ”
“อืม”
ตี๋ฉีกยิ้มด้วยความดีใจ
เมื่อเด็กหนุ่มดื่มน้ำจนชุ่มฉ่ำหัวใจก็ขอตัวไปนอน ไอ้ดอนจ้องมองท่าทางอ้อนแอ้นของลูกเ้านายด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ ขาขาวเรียวๆพร้อมกับบั้นท้ายกลมงอนใต้กางเกงขาสั้นทำให้ลำเอ็นหนุ่มใต้แข็งขืนขึ้นมาด้วยอารมณ์กระหาย ยิ่งมีเหล้ายาปะปนอยู่ในกระแสเืแล้วด้วย มันก็ยิ่งทำให้ไอ้ดอนหื่นจัดออกหน้าออกตา
แม้ร่างเล็กจะไม่ใช้รสนิยมตั้งต้น ขอแค่มีก้นงอนๆและริมฝีปากนุ่มๆ แค่นี้พี่บ่าวใต้จอมหื่นก็พร้อมจะจับทำเมียแล้ว!
285
![COME BACK HOME ภารกิจลับ พานายกลับบ้าน [ มี E-BOOK ใน MEB ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1701096401_30487923.webp)
