บทที่สอง
กลับมาสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง
ดวงจันทราสีแดงชาดราวกับเืสว่างไสว มันส่องแสงสว่างแม้ว่าจะเป็ในยามกลางคืน แสงจากจันทราที่ลอยเด่นนั้นสะกดสายตาให้เหล่ามนุษย์ทุกคนนั้นต่างเงยหน้ามอง
อีกซีกโลกหนึ่งที่เป็ยามกลางวันก็เช่นกันท้องฟ้าที่สว่างไสวจากแสงสว่างของดวงอาทิตย์นั้นมืดดับลงราวกับอยู่ใน่เวลากลางคืน
ดวงอาทิตย์ที่ลอยเด่นอยู่กลางฟากฟ้านั้นเปลี่ยนไปกลายเป็สีแดงราวกับสีของเื
อยู่ๆโลกใบนี้เกิดเหตุการณ์ใดขึ้นกันไม่มีใครนั้นรับรู้ มนุษย์ทุกคนนั้นเริ่มแตกตื่น ไม่ว่าจะเป็ประเทศใดของทั่วทุกมุมโลกนั้นเปลี่ยนแปลงไป
เป็ครั้งแรกั้แ่โลกนั้นกำเนิดขึ้นมาบนจักรวาลแห่งนี้ ที่โลกแห่งนี้นั้นเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น เหตุการณ์ที่แปลกประหลาดการที่ทั้งสองซีกโลกนั้นมีสภาพอากาศเช่นเดียวกัน
เหล่ามนุษย์ต่างแตกตื่นกับสิ่งที่เกิดขึ้น มนุษย์ทุกคนนั้นต่างหยุดนิ่งพวกเขานั้นต่างเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
วันนั้นเป็วันแรกที่โชคชะตาของผมนั้นเปลี่ยนไป ผมยังจำเหตุการณ์วันนั้นได้อย่างแม่นยำ
ประเทศไทย (เมืองหลวง กรุงเทพมหานคร)
ท้องฟ้านั้นมืดมิดและดวงจันทรานั้นส่องแสงสว่างสีเืไม่ต่างจากประเทศอื่นๆ
ตึกสูงล้อมรอบหลอดไฟนั้นสว่างไสวขึ้นมาเพื่อให้แสงสว่างในยามที่โลกนั้นมืดดับ ฝูงชมนั้นต่างหยุดอยู่กลางท้องถนนพลางแหงนหน้ามองขึ้นบนท้องฟ้าอันแปลกประหลาด การจราจรที่เคยวุ่นวายภายในเมืองหลวงนั้นกลับหยุดนิ่ง ผู้คนที่ขับรถอยู่ก็ต่างสงสัยไม่ต่างกันจากผู้คนที่เดินอยู่
ท่ามกลางตึกสูงที่ล้อมรอบและฝูงชนที่ยืนอยู่มากมายนั้น กลางถนนที่เต็มไปด้วยผู้คนนั้นยืนมองบนท้องฟ้า ร่างของเด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีกำลังยืนมองพระจันทร์สีเือย่างตาไม่กระพริบ
ร่างของเด็กหนุ่มที่สูงราวๆสักร้อยเจ็ดสิบแปดเซ็นติเมตร ร่างกายที่ไม่อ้วนและไม่ผอม ผิวกายที่ขาวราวกับสีผิวของผู้หญิง ผมสีดำและใบหน้าที่ถือว่าดูดีระดับหนึ่ง เสื้อที่เขานั้นสวมใส่ใส่เป็ชุดสีขาวแขนยาวและกางเกงขายาวสีดำ
‘ ทำไม… ทำไมกัน ทำไมภาพตอนนี้เหมือนกับตอนนั้นเลย เหมือนกับเมื่อยี่สิบปีก่อนในตอนที่โลกนั้นเปลี่ยนแปลงไป ’ เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีนั้นเฝ้าถามกับตนเองในใจหลังจากที่เขานั้นได้เห็นภาพของดวงจันทร์สีเืที่ลอยเด่นอยู่กลางฟากฟ้า
บรรยากาศที่ตัวของเขานั้นคุ้นเคย อยู่ๆภาพของดวงจันทร์ปกติที่เขานั้นกำลังมองอยู่ เพียงลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งดวงจันทร์นั้นก็แปรเปลี่ยนไปกลายเป็จันทร์สีเื
เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีนั้นกำลังใกับสิ่งที่เกิดขึ้นมา หลังจากที่มองภาพของดวงจันทร์สีเืที่ลอยเด่นอยู่กลางฟากฟ้ามาสักพัก ดวงตาสีดำคู่นั้นของเด็กหนุ่มได้กวาดมองรอบกายของตนเอง
เขานั้นเคยเห็นทัศนียภาพรอบกายเช่นนี้มาก่อนเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว แล้วเหตุใดตอนนี้ตัวของเขานั้นกลับได้เห็นมันอีกครั้ง
เด็กหนุ่มในวัยสิบแปดปีเขาไม่เข้าใจ เขานั้นพยายามใช้สมองทั้งหมดของตนเองครุ่นคิดอย่างหนัก แต่แม้ว่าจะครุ่นคิดมากขนาดไหนเขากับไม่ได้คำตอบเลยสักนิด
หลังจากที่กวาดสายตามองรอบกายมาสักพักตัวของเขายิ่งมั่นใจว่าทัศนียภาพรอบกายในตอนนี้เป็ทัศนียภาพเดียวกับเมื่อยี่สิบปีก่อน
ในขนาดที่ตัวเขานั้นกำลังครุ่นคิดถึงเหตุผลมากมาย ข้อความบางอย่างที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่ก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของเขา ราวกับว่ามันคือภาพซ้ำที่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนภายในความทรงจำของเขาแล้ว
ระบบ : ยินดีต้อนรับสู่เกมส์ออนไลน์
ดวงตาของเขาคู่ได้เบิกกว้างขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เขานั้นยิ่งมั่นใจหลังจากที่ได้มอง ว่ามันคือข้อความเดียวกับที่ตัวของเขานั้นพบเมื่อยี่สิบปีก่อน
หลังจากข้อความนี้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของมนุษย์ทุกคน สิ่งที่ตามมาก็คือโลกใบนี้ที่เริ่มเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
‘ เดี๋ยวนะถ้านี้เป็ปีที่โลกเกิดการเปลี่ยนแปลงจริงๆ ปีนี้ก็ปี 2020 น่ะสิ ’ เด็กหนุ่มเอ่ยกับตนเองภายในใจ
เหตุการณ์อันคุ้นเคยแต่ตัวของเขาก็จำมันไม่ค่อยจะได้แล้วเพราะเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นมาเมื่อยี่สิบปีก่อน เด็กหนุ่มนั้นพยายามหวนคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
หลังจากที่ข้อความนี้ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าแล้วจะเป็เช่นไรต่อ เขานั้นใช้เวลาไปหลายวินาทีก่อนที่ตัวของเขาจะนึกมันออก
ทันทีที่เด็กหนุ่มนั้นคิดออกมา…
ตึง!!! เสียงนั้นดังก้องเข้ามาภายในหูของมนุษย์ทุกคนบนโลก ระดับเสียงที่ดังขึ้นมานั้นมันดังขนาดที่ราวกับจะทำให้แก้วหูนั้นแตก
เหล่ามนุษย์นั้นต่างใกับเสียงที่เกิดขึ้นภายในหูของตนเอง พวกเขานั้นพากันกรีดร้องด้วยความเ็ป
เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่นั้นทำได้เพียงใเท่านั้นแต่ไม่ได้ส่งเสียงร้องออกมา
เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีหลังจากที่ได้ยินเสียงที่ดังขึ้นมาเขานั้นก็รับรู้ได้ทันทีว่าจะมีอันใดเกิดขึ้น
เขานั้นรีบเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า แมลงที่มีรูปร่างคล้ายคลึงกับผึ้งขนาดใหญ่กำลังโบยบินลงมาจากฟากฟ้าที่มืดมิดยามราตรี
เมื่อเห็นมอสเตอร์เ่าั้เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีดวงตาของเขานั้นก็เบิกกว้างขึ้น
‘ ไม่ผิดแน่…นี่มัน ’
จบบท
---------------------