ตอนที่ 3 พวกแกมันปีศาจ
“ฝูงหมาป่าขนเหล็ก!”
“เราตายแน่!...”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหมาป่าขนที่ดุร้ายแยกเขี้ยวขู่คำรามอย่างเหี้ยมโหด ทุกคนพากันตื่นตระหนกหน้าซีดขาวด้วยความหวาดกลัว
หมาป่าขนเหล็กกำจัดมอนสเตอร์หนูตาแดงที่หลบหนีไม่ทันจนหมดก็หันมาสนใจกลุ่มมนุษย์ที่อยู่ไม่ไกล
“หนี”
หนึ่งในลูกหนี้ที่รวมกลุ่มกับอีกคนจำนวนหนึ่งที่ทำผลงานได้ดีที่สุดเขาถอยหลังด้วยความตื่นกลัว เขารู้ว่ามอนสเตอร์พวกนี้ไม่มีทางที่ตัวเองและคนอื่น ๆจะจัดการได้และไม่ต้องพูดถึงทั้งฝูงเลย
ฝูงมาป่าหันมาเล่นงานพวกเขาทันที
หนี!
คำนี้ปรากฏขึ้นในหัวของทุกคนพวกเขาหันหลังเตรียมวิ่งหนีกันในทันที
ซาดเองก็ใกลัวเช่นกันเพียงแต่ว่าเขาไม่อาจจะปล่อยให้ลูกหนี้หันหลังหนีได้
“กลับไปสู้พวกมันสิวะ”
“ห้ามหนีเว้ยหรือว่าอยากตาย”
ปัง!
มาเฟียเริ่มยิงปืนข่มขู่จนสุดท้ายซาดหมดความอดทนยิงปืนใส่หนึ่งในลูกหนี้คนหนึ่งจนล้มลงตายทันที
ทุกคนเห็นดังนั้นก็หยุดชะงักไม่กล้าหนีต่อ
“ใครวิ่งหนีอีกฆ่าได้เลย”
ซาดยื่นคำขาดสุดท้ายทุกคนจึงต้องหันหลังกลับไปสู้กับหมาป่าขนเหล็ก
“อีกนิดเดียวหนี้ก็จะหมดแล้ว ฉันไม่ยอมตายที่นี่หรอก”
“ขอแค่ฆ่ามันได้สักตัวหนี้ที่เหลือก็จะหมดลงทันที”
ชายไว้หนวดรู้ว่าไม่มีทางเลือกได้ะโเสียงดังสร้างขวัญกำลังใจคว้าจับดาบด้วยมือทั้งสองข้าง เตรียมสู้กับหมาป่าขนเหล็กตัวหน้าสุด
แต่แล้วเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ต้องทำให้ทุกคนต้องสิ้นหวังหมาป่าขนเหล็กะโเข้าไปกัดศีรษะของชายไว้หนวดเหวี่ยงร่างมันลงกับพื้นจนคอหักจากแรงและน้ำหนักตัวเพียงครั้งเดียวก็กัดกะโหลกแตกเละสมองะเิในปากของหมาป่าขนเหล็กโดยที่ชายไว้หนวดก็ไม่ทันได้โจมตีใส่หมาป่าขนเหล็กกลับไป
เฮือก!
เหตุการณ์ได้ทำให้ทุกคนหายใจไม่ทั่วท้องพวกเขารู้ได้ถึงความต่างของตัวเองและมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งจึงหันหลังวิ่งโดยไม่สนใจเสียงเตือนพวกมาเฟียอีก
หมาป่าขนเหล็กตัวนั้นฆ่าไปหนึ่งคนก็รู้สึกติดใจเืเนืุ้์ในปากไล่โจมตีมนุษย์รอบตัวด้วยกรงเล็บอันแหลมคม การตบแต่ละครั้งด้วยกรงเล็บทำให้ตัวมนุษย์ผู้ชายหนัก 70 กิโลกรัมกระเด็นไปไกลนับ 10เมตรพร้อมกับรอยแผลฉกรรจ์ที่ทำให้าเ็สาหัส
ถึงไม่ตายแต่ก็โดนหมาป่าที่ตามหลังมารุมขย้ำตายอยู่ดี
คนอื่น ๆพอตั้งสติได้ก็วิ่งหนีราวกับพึ่งแตกรังกลับไปยังทางออกกันออกหมาป่าขนเหล็กไล่ล่าสังหารอย่างดุร้าย พวกมันล่ากันเป็ฝูงต้อนสังหารคนที่ช้าที่สุด
“พวกเราถอยออกไปด้านนอก”
ซาดสั่งการพาลูกน้องมาเฟียของตนเองวิ่งหนีไปทางประตูมิติไม่มีใครคิดว่าจะต้องมาเจอกับหมาป่าขนเหล็กพวกนี้
พวกคนที่ถูกเกณฑ์เข้ามาเป็นักล่าให้กับพวกมาเฟียก็วิ่งตามหลังไปด้วยความสิ้นหวังมาเฟียอยู่ทางหลังสุดตอนที่เดินเข้าไปในชิ้นส่วนโลกต่างมิติพอจะหนีไปทางประตูพวกเขาจึงได้เปรียบ
“สองคนบอกพวกมันกลับไปสู้ถ่วงเวลาให้พวกเรา”
ซาดสั่งลูกน้องทั้งสองถ้าหนีไปพร้อมกันแบบนี้พวกเขาอาจจะไปไม่ถึงประตู ลูกน้อง 2คนหันกลับไปพร้อมกับปืนเล็งไปทางกลุ่มนักล่าที่วิ่งตามหลังมา
“กลับไปสู้ไม่งั้นตาย”
มาเฟียทั้งสองคนะโบอกแต่ความวุ่นวายตอนนี้ใครจะมาสนใจคำพูดความน่ากลัวของมาเฟียน้อยลงทันทีเมื่อเปรียบเทียบกับหมาป่าขนเหล็กที่วิ่งไล่หลังมา
ปัง!
เสียงปืนดังขึ้นทำให้ชายคนหนึ่งล้มลงหลายคนถึงกับหยุดชะงัก แต่ไม่ใช่กับลุค เขาไม่สนใจว่าจะโดนยิงหรือไม่ขอแค่เพียงวิ่งออกไปให้เร็วที่สุดก็พอ
“บอกให้หยุดไง!”
มาเฟียอีกคนหันปลายกระบอกปืนมาทางลุคแต่ทันใดนั้นหมาป่าขนเหล็กก็โผล่มา มันกระโจนเข้ามากัดเข้ากลางแขนของมาเฟียก่อนจะสะบัดอย่างแรงจนแขนหลุดออกจากร่าง
“อ๊าก!”
มาเฟียจ้องมองแขนที่ขาดและร้องโหยหวนอย่างทุกข์ทรมานหมาป่าขนเหล็กจะหันกลับมางับหัวและสะบัดอย่างแรงร่างโดนสะบัดสนลำคอและหัวแยกออกมาจากร่าง เืสีแดงฉานสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณเป็ภาพที่โหดร้ายมาก
เมื่อเห็นโอกาสลุคและคนอื่นพากันวิ่งต่ออย่างไม่คิดชีวิต
มาเฟียอีกคนไม่มีใจจะมาคอยหยุดใครอีกแต่กว่าจะรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว มันคือคนที่ถูกทิ้งรั้งท้ายแล้ว
เสียงโหยหวนอย่างสิ้นหวังดังไล่หลังมาจิตใจตึงเครียดด้วยความหวาดกลัว ลุคไม่กล้าหันกลับไปมองเพียงแค่คิดว่าวิ่งให้เร็วกว่าคนอื่นก็พอ
วิ่งมาจนถึงประตูมิติมาเฟียคนอื่นออกจากประตูไปก่อนแล้ว ลุคะโผ่านม่านแสงของประตูมิติออกไปจากชิ้นส่วนโลกทันที
นอกจากลุคแล้วยังมีลูกหนี้ที่รอดมาได้อีก10 คนที่ออกไปจากชิ้นส่วนโลกต่างมิติได้ทัน ก่อนหมาป่าขนเหล็กจะตามมาพวกมันออกมาไม่ได้ เพราะมีม่านแสงคอยขวางไว้
ตุบ!
ลุคล้มตัวลงกับพื้นเพราะเขากระโจนออกมาด้วยความรีบร้อนพอเงยหน้าขึ้นก็พบว่ามาเฟียที่รอดออกมาได้ต่างเล็กปืนไปมาที่ตนเอง
ซาดแปลกใจที่เด็กคนนี้ยังรอดออกมาได้
ด้านหลังมีคนตามออกมาเพิ่มลูกหนี้มีสีหน้าตื่นใมากและพอเห็นว่ามีปืนจะตนเองก็ยิ่งกลัวพากันยกมือและขอร้องไม่ให้มาเฟียยิงตัวเอง
ซาดไม่มีความคิดฆ่าคนพวกนี้เขาเสียหายไปมากเพราะนอกจากจะไม่ได้ศพของมอนสเตอร์หูตาแดงที่ฆ่าในตอนแรกกลับออกมาด้วยเขายังสูญเสียลูกน้องไปสองคนแถมข้างในชิ้นส่วนโลกต่างมิติก็ยังมีฝูงมอนสเตอร์หมาป่าขนเหล็กที่ดุร้ายอยู่อีก
กลับเข้าไปฆ่าพวกมันเขาปฏิเสธความคิดนี้ทันที
“ไอ้...ทำไมชิ้นส่วนระดับ F ที่ต่ำที่สุดถึงมีพวกตัวแบบนั้นได้มันเป็ไปได้ยังไง ครั้งนี้ขาดทุนแล้ว ช่างมันเอาคนพวกนี้ไปรวมกันก่อน”
ซาดหัวเสียและโมโหสุดๆ สั่งให้ลูกน้องที่เหลือจับคนพวกนี้ไปรวมกลุ่มกัน
อย่างน้อยลุคก็ยังไม่ตายเขาเดินตามมาเฟียไปรวมกันอย่างว่าง่าย
ขณะที่พวกเขาเดินห่างออกมาจากประตูมิติก็มีความผิดปกติเกิดขึ้นม่านแสงที่เป็ตัวขวางไม่ให้มอนสเตอร์ออกมาก่อนเวลา อยู่ ๆก็สั่นไหวและมีเงาของหมาป่าพร้อมเสียงหอนมาจากด้านในประตู
ม่านแสงเบาบางลงอย่างรวดเร็วหมาป่าขนเหล็กตัวใหญ่พยายามแหวกม่านแสงออกมา
ทุกคนหันกลับไปมองเป็สายตาพรั่นพรึงและถามคำถามกับตัวเอง
มันออกมาไม่ได้ใช่ไหม!
แม้ลุคจะเคยเข้าไปในประตูมิติเป็ครั้งแรกแต่เื่ข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับประตูก็พอจะทราบอยู่ แสงของประตูเป็เหมือนพลังในการขวางกั้นมอนสเตอร์ไม่ให้ออกมาข้างนอกชิ้นส่วนโลกต่างมิติระดับ F จะคงอยู่ได้ประมาณ24 ชั่วโมงหลังจากประตูมิติปรากฏขึ้นมา
ถ้าม่านแสงหายไปก็มีความหมายได้อย่างเดียวว่ามอนสเตอร์จะออกมาด้านนอกในโลกของพวกเขาได้
ลุครีบถอยห่างออกมาจากประตูมิติคนอื่นกำลังขนพองสยองเกล้ากับภาพตรงหน้า มอนสเตอร์มันออกมาได้!
“นายหน้านั้นมันโกหก!”
ซาดพูดด้วยความกลัวปนโมโหโดนหลอกเื่ประตูมิติและชิ้นส่วนนี้แล้วว่าพึ่งปรากฏมาแล้ว
ชิ้นส่วนโลกมิติระดับF ที่พึ่งปรากฏออกมาจะมีม่านแสงที่เป็ชั้นแยกระหว่างมิติไม่ให้มอนสเตอร์ผ่านมายังโลกมนุษย์ได้ในเวลา 24 ชั่วโมงแต่ตอนนี้เวลายังไม่ถึงแน่นอนคำตอบเดียวคือชิ้นส่วนนี้ปรากฏออกมานานมากจนครบเวลาแล้ว
ปกติไม่มีมาเฟียหรือกลุ่มใต้ดินคนไหนอยากได้ของแบบนี้เพราะเสี่ยงต้องเจอกับมอนสเตอร์สุดอันตราย
ม่านแสงฉีกขาหมาป่าขนเหล็กตัวใหญ่โผล่ออกมาได้แล้วมันแยกเขี้ยวราวกับเยาะเย้ยมนุษย์ด้านนอก
“หนี”แน่นอนว่าไม่ทันแล้ว
หมาป่าขนเหล็กพุ่งออกมาจากประตูมิติกระโจนเข้าไปกลางวงล้อมมาเฟีย ก่อนจะกัดหนึ่งในมาเฟียที่โชคร้ายพวกมาเฟียรุมยิงมันทันที
หมาป่าขนเหล็กตัวอื่นๆ ก็พยายามฉีกม่านแสงออกมาตรงรอยขาดที่ค่อย ๆ สลายหายไปเพื่อออกมาจากประตูอย่างต่อเนื่อง
...
หมาป่าขนเหล็กออกมาจากชิ้นส่วนโลกต่างมิติมากขึ้นเรื่อยๆ พวกมันออกมาได้ก็ไล่เข่นสังหารมนุษย์ที่แสนจะอ่อนแอตรงหน้าไม่หยุดหย่อนราวกับว่ากำลังสนุกกับการฆ่า
ซาดยังรวมกลุ่มกับลูกน้องมาเฟียใช้ปืนยิงใส่หมาป่าตัวใหญ่ไม่หยุดยิงไปถอยไป ยิงไปถอยไป แต่ก็สร้างความเสียหายไม่มากพอที่จะฆ่ามันได้ปืนทำได้เพียงยื้อเวลาตายออกไปเท่านั้น
หมาป่าหัวเสียกับปืนที่ยิงมาจึงหันไปฆ่าพวกคนที่ฆ่าง่าย ๆ อย่างพวกลูกหนี้ที่มีเพียงดาบ
บรืน...
คนขับรถมินิบัสที่รอด้านนอกเห็นสถานการณ์เลวร้ายก็สตาร์ทรถเพื่อหลบหนี
“ไอ้เวรรอพวกเราด้วย”
พวกมาเฟียพยายามไปที่รถมินิบัสแต่เสียงของเครื่องยนต์ดูจะดึงดูดความสนใจหมาป่าหลายตัวพวกมันพากันวิ่งไปโจมตีรถมินิบัส คนขับตื่นกลัวสุดขีดเหยียบคันเร่งเต็มแรงกระจกรถมินิบัสธรรมไม่อาจจะทนทานการโจมตีได้ทำให้หมาป่ากระแทกมันจนแตกแทรกคมเขี้ยวเข้าไปกัดตัวคนขับด้วยแรงมหาศาลเพียงครั้งเดียวจนตายคาอยู่ในรถ
คนขับตายคาที่ตัวรถเสียมินิบัสเสียหลักพุ่งชนรถเก๋งที่จอดอยู่อีกฝั่งอย่างรุนแรง
ตูม!
เสียงะเิดังขึ้นทำเอาพวกมาเฟียมองด้วยสีหน้าสิ้นหวังเพราะรถเก๋งที่คิดจะใช้หนีกลับะเิเสียหายไปแล้ว แน่นอนว่ายังมีเหลืออีกคันซึ่งเป็คันที่ซาดนั่งมา แต่มันมีหมาป่าตัวใหญ่ขวางอยู่
“ไอ้เวรเอ๊ย!”ซาดสบถคำหยาบไม่หยุด เช่นเดียวกับพวกลูกน้อง ทุกคนอยากจะไปฆ่าคนขับจริง ๆถ้าไม่ติดว่ามันตายไปแล้ว
...
ลุคไม่ได้สู้เขาพยายามวิ่งหนีไปจากที่นี่ แต่ว่าทันทีที่แยกออกจากกลุ่มคนจะดูดดูดความสนใจของหมาป่าขนเหล็กและตกเป็เป้าหมาย ซึ่งเขารอดมาได้เพราะตอนหนีมีอีกคน อย่างที่บอกไม่ตายเพราะคนอื่นตาย
“พวกมันฉลาดมากมันกำลังล่าเป็ทีม”
ลุคได้แต่กลับไปหาที่หลบเพื่อมองหาทางรอดอื่น โดยการรีบวิ่งไปแอบข้างรถมินิบัสและรถเก๋งที่พังเสียหายมีควันขึ้นอยู่ควันและไฟใช้บังตาและหลบจากหมาป่าขนเหล็กได้สักพัก
แน่นอนว่ามีชายอีกคนที่เป็ลูกหนี้ก็คิดแบบเดียวกับเขาและไปหลบแอบอยู่ก่อนแล้ว สีหน้าของชายคนนั้นหวาดกลัวเป็อย่างมาก ร่างสั่นไม่หยุดพยายามสวดภาวนาต่อพระเ้าขอให้ตนรอดไปได้
‘เราทำยังไงดี’
ลุคหายใจไม่ทั่วท้องสายตาได้แต่มองรอบตัวที่กำลังเต็มไปด้วยความโกลาหล เขาอับจนหนทางในการหนีออกไปสิ่งเดียวที่ทำได้คือต้องมีสติ
...
มาเฟียพยายามยื้อต่อสู้และยิงหมาป่าขนเหล็กเวลาผ่านไปก็ยิ่งทำให้มีหมาป่าขนเหล็กมาทางพวกเขามากขึ้นเพราะคนที่รอดให้พวกมันล่าน้อยลงเรื่อย ๆ
ซาดและมาเฟียแย่งเอาดาบออกมาจากศพลูกหนี้ที่ตายพวกเขาช่วยกันโจมตีหมาป่าขนเหล็กตัวหนึ่งที่ใหญ่ที่สุดจนาเ็สาหัส แต่แลกมากับการเสียลูกน้องไปอีก3 คน
ซาดไม่กล้าเสี่ยงเข้าไปฆ่าหมาป่าขนเหล็กยิ่งมอนสเตอร์าเ็ก็ยิ่งดุร้าย แต่ยังไงก็ต้องฆ่ามันเพราะหมาป่าขนเหล็กตัวนี้ขวางระหว่างพวกเขากับรถที่เหลือรอดคันสุดท้าย
ตอนนั้นก็หันมาเห็นลูกหนี้สองคนที่หลบอยู่ไม่ไกลจากพวกตนจึงโยนหน้าที่ฆ่าหมาป่าขนเหล็กให้ทันที
“แกออกมาเอามีดไปฆ่ามัน”
ไอ้...นี่!
ลุคหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความเดือดดาลเขาทำเป็ไม่ได้ยิน ไม่ยอมเคลื่อนไหว
“จะไปไหม!”
ซาดหันมาตวาดลุคและอีกคนที่หลบอยู่ด้วยกันปัง! เสียงปืนดังะุยิงเฉียดหัวพวกเขาไปนิดเดียว ทำเอาลุคและอีกคนรีบก้มหัวหลบด้วยความใ
“เลือกเอาจะไปฆ่ามันหรือตาย”ซาดยื่นคำขาด เพราะเวลามีไม่มาก
“ไม่ ๆพวกแกมันชั่ว พวกแกมันปีศาจ ไปให้พ้น นี่มันไม่จริง นี่มันไม่จริง”อีกคนเอามือปิดหูด้วยพูดราวกับคนเสียสติไม่หยุด
ปัง!
ชายซาดจัดการยิงศีรษะชายคนนั้นตายในทันที
เืสีแดงและชิ้นเนื้อของชายคนนั้นกระเด็นใส่หน้าของลุคลุคเอื้อมมือไปััด้วยมือที่สั่นเทา
“แกละเอายังไงจะให้ฆ่าทิ้งตรงนี้หรือไปฆ่ามัน บอกไว้ก่อนมึงตาย กูก็จะไปหาน้องสาวมึงให้เธอชดใช้หนี้แทน”ซาดใช้จุดอ่อนของลุคมาเล่นงานเขา
ลุคยืนขึ้นมองด้วยสายตาเ็าและหันไปหาหมาป่าขนเหล็กตัวนั้นเขากัดฟันด้วยความเกลียดชังวิ่งเข้าใส่หมาป่าขนเหล็กพร้อมกับดาบในมือทันที
“ช่วยมัน!”ซาดสั่งลูกน้องโจมตีหมาป่าขนเหล็กเพื่อสร้างโอกาสให้กับลุค
หมาป่าที่มัวแต่สนใจพวกมาเฟียทำให้ลุคเข้าไประยะประชิดมันได้แต่ยังไงหมาป่าก็ยังเป็หมาป่า มันรับรู้ได้ว่ามีคนแอบเข้ามาใกล้จึงหันกลับไปโจมตีใส่ลุค
ลุครีบะโม้วนตัวหลบไปกับพื้นทำให้รอดมาได้เขารีบถอยหนี หมาป่าขนเหล็กตามมาโจมตีแต่ตอนนั้นลูกน้องมาเฟียที่ซาดสั่งให้มาช่วยก็ได้ใช้ดาบแทงเข้าไปที่ข้างลำตัวหมาป่าขนเหล็กด้วยแรงทั้งหมดที่มี
ถึงหมาป่าขนเหล็กจะมีขนคล้ายกับเหล็กเส้นเล็กๆ ที่เรียงซ้อนกันทำให้ของมีคมฟันไม่เข้า แต่ใช่ว่าจะป้องกันได้ทุกการโจมตีถ้าแทงผ่านเส้นขนเข้าที่ิัตรง ๆ ก็สามารถสร้างความเสียหายให้หมาป่าขนเหล็กได้แถมดาบที่ใช้ยังเป็ดาบที่ใช้โจมตีมอนสเตอร์โดยเฉพาะ
โฮก...
หมาป่าขนเหล็กร้องด้วยความเ็ปหันกลับไปใช้กรงเล็บตบร่างมาเฟียคนนั้นจนร่างกระเด็นไปไกลจนกระแทกกับพื้นจนร่างมีรอยแผลฉกรรจ์เืไหลอาบไปทั้งตัวด้วยการโจมตีครั้งเดียว
มาเฟียกระอักเืสองสามครั้งก่อนจะตายลงไป ร่างของมาเฟียที่เหลือก็โดนหมาป่ารุมกินอีกต่อทันที
‘ต้องฆ่ามัน!’
ลุคเองก็หินถึงวิธีการของลูกน้องมาเฟียคนถึงจะฆ่ามันไม่ได้ แต่ถ้าแทงในตำแหน่งจุดตายก็ไม่แน่ลุคดีดตัวยืนจับดาบพุ่งเข้าไปหาหมาป่าขนเหล็กที่อยู่ห่างไม่กี่ก้าวและเสียบดาบแทงใส่ที่คอของหมาป่าขนเหล็กหมาป่าขนเหล็กไม่ทันระวังหันกลับมาก็โดนดาบแทงเข้าคอแล้ว
เืไหลตามดาบอาบหน้าของลุคลุคยิ่งออกแรงมากขึ้นกรีดเปิดปากแผลด้วยแรงทั้งหมดที่มีจนแผลกว้างมากขึ้นหลายสิบเิเสุดท้ายก็ผลักดาบด้วยแรงทั้งหมด จนดาบกดลงทะลุจนดาบแทงเข้าไปทั้งเล่มทำให้หมาป่าขนเหล็กขาดใจตายร่างล้มลงต่อหน้าเขาและมาเฟียที่เหลือรอด
“ไป”
ซาดเห็นว่าตัวที่ขวางทางตายแล้วก็วิ่งผ่านศพหมาป่าขนเหล็กตรงไปที่รถของตัวเองมาเฟียที่รอดอีกสองสามคนวิ่งตามไป ทุกคนแยกย้ายกันไปคนละฝั่งของประตูแต่ทำได้เพียงเปิดประตูม่านแสงก็หายไปอย่างสมบูรณ์หมาป่าขนเหล็กที่เหลือก็พุ่งออกมาจากประตูและเข้าไปฆ่าซาดกับมาเฟียคนอื่น ๆจนหมดสิ้นทันที
“ไม่!”
“อ๊าก!”
เสียงร้องโหยหวนแห่งความสิ้นหวังของมาเฟียดังลอยในอากาศไปทุกทิศทางบ้างโดนหมาป่าสองตัวรุมกัดหัวและขาพร้อมกันเสียงเคียวดังกรวบ ๆส่วนบางคนก็โดนกัดกลางลำตัวลากไปกับพื้นรอยเืเป็ทางยาวเปรอะเปื้อนพื้นปูนโดยที่สองมือขูดลากไปกับพื้นซึ่งมีเพียงรอยเืจากนิ้วทั้งสิบที่เพิ่มมาเท่านั้น
ซาดเองก็ไม่ต่างกันเผชิญกับคมเขี้ยวของหมาป่าขนเหล็กที่กัดร่างกายก่อนจะสะบัดเหวี่ยงกระชากเอาเนื้อออกมาเคี้ยวกลืนโดยที่ร่างของซาดที่ยังหลงเหลือกระเด็นตกกระแทกไถลเป็ทางยาวเืบนพื้นปูนห่างออกไปไม่ไกล
หมาป่าตัวอื่นรีบตามไปฆ่าอย่างสนุกสนาน
ลุคที่ยังรั้งรออยู่ตรงศพหมาป่าจึงรอดตายมาได้เพราะมีมาเฟียไปเป็เหยื่อล่อให้ชั่วคราว เขารู้ว่าถ้ายังรออยู่ต้องตายแน่จึงอาศัยจังหวะที่หมาป่าขนเหล็กกำลังสนใจศพมาเฟีย วิ่งหลบหลีกหวังจะไปที่รถโดยยังพยายามหยิบเอากุญแจที่ตกลงมา แต่ก็ไม่ทัน
หมาป่าขนเหล็กตัวหนึ่งหันกลับมาสนใจะโเพียงครั้งเดียวก็โผล่ตรงหน้าลุคแล้ว
หมาป่าอ้าปากแยกเขี้ยวที่แหลมคมคิดจะกัดเขาใช้เท้ายันตัวหลบไปทางด้านหลังได้ทันท่วงทีจึงรอดตายจากอันตรายมาได้หมาป่ายังไม่ลดละความพยายาม เมื่อพลาดการกัดก็ใช้อุ้งเท้าโจมตีใส่แต่เนื่องจากระยะที่ห่างทำให้กรงเล็บเฉี่ยวไปที่ขาของลุค
แม้จะแค่เฉียดก็ยังสร้างาแยาวหนึ่งคืบที่ขาของเขา
“อ่า! เชี่ย!”
ความเ็ปจากขาทำเอาลุคครวญครางในลำคอลุคจึงกัดฟันทนความเจ็บรีบวิ่งไปที่รถเก๋งทางด้านหลังห่างไปไม่กี่ก้าวด้วยขาที่าเ็ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในรถ หมาป่าพุ่งตามมาโชคดีที่ลุคดึงประตูรถปิดได้ทันการไม่อย่างนั้นเขาคงกลายเป็เนื้อในกระป๋องให้มันกินเล่นไปแล้ว
หมาป่าชนเข้ากับข้างรถเสียงดังปุง! กรงเล็บข่วนเสียงชัดเจนว่าตัวรถเป็รอยฉีกขาดแต่หลังจากนั้นมันก็หยุดเงียบหายไป
ลุคที่เข้ามาหลบทางเบาะหน้ารถหอบหายใจร่างอาบเหงื่อและเืไปทั้งตัวเขาพยายามมองไปผ่านกระจกหน้าต่างเพื่อหาว่าหมาป่ามันอยู่ตรงไหน
หมาป่าตัวนั้นเดินวนอยู่รอบรถไม่ยอมไปไหนส่วนหมาป่าตัวอื่น ๆ ก็ฆ่าทุกคนจนหมด
ทั้งลานกว้างเหลือเพียงลุคที่รอดและแอบอยู่ในรถเก๋งลุคมองออกไปนอกตัวรถเห็นกุญแจรถตกอยู่ห่างไปประมาณ 4-5 เมตรแต่มันก็เป็ระยะทางที่สิ้นหวัง จึงทำได้เพียงก้มตัวหลบสายตาของหมาป่าขนเหล็ก
371
