บทที่ 22 เสียงระฆังมรณะของลู่เหม่ยอี๋
ภายในห้อง ลู่เหม่ยอี๋ไม่เหลือเค้าความเย่อหยิ่งในยามกลางวัน เหลือเพียงร่างที่ผอมบางพิงกำแพงอยู่ เธอไม่รู้ว่ากำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ แต่แววตาที่ส่องประกายกลับแฝงไว้ด้วยความโเี้
ทันใดนั้นเธอก็ขมวดคิ้วและก้มลงสำรวจทุกซอกทุกมุมของห้องอย่างระมัดระวัง เธอลุกขึ้นยืนแล้วเดินวนไปมาพลางมองผนังและพื้นอย่างหวาดกลัว
ราวกับมีพลังงานลึกลับบางอย่างกำลังโอบล้อมตัวเธอ จ้องมองเธออยู่ในเงามืด ความหนาวเย็นที่อธิบายไม่ได้แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ราวกับว่าความตายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้
มีคน้าฆ่าเธอ!
ขนทั่วร่างของลู่เหม่ยอี๋ลุกชัน นี่คือสัญชาตญาณที่ส่งตรงมาจากส่วนลึกของจิติญญา!
ทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออก!
“กรี๊ด!”
ลู่เหม่ยอี๋ร้องเสียงหลงด้วยความใ!
“อย่าฆ่าฉัน!”
จนกระทั่งมองเห็นคนที่มาเป็เซียวเฝ่ยอย่างชัดเจน เธอจึงค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจ เธอรู้สึกได้ว่าจิตสังหารนั้นไม่ได้มาจากเซียวเฝ่ย
เธอไม่สนใจที่เซียวเฝ่ยด่าทอเธออย่างเจ็บแสบ ขอเพียงเซียวเฝ่ยปล่อยเธอออกไป หรืออยู่ที่นี่ต่ออีกสักพักก็ได้
เซียวเฝ่ยจะไปฟังเธอได้อย่างไร ด่าจนพอใจแล้วก็จากไปเลย
ที่นี่ไม่ใช่กวานตง หาก้าจะจัดการใครจะไม่สามารถทำร้ายร่างกายในสถานกักกันของเขตอันติ้งได้
เซียวเฝ่ยเดินกลับไปพร้อมกับผู้ช่วย ฉากเมื่อครู่ชวนให้รู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้าง
“ลู่เหม่ยอี๋ท่าทางเหมือนคนสติไม่ดีหรือเปล่า ฉันยังไม่ได้ด่าเลย เธอก็ดันกลัวหัวหดซะอย่างนั้น แบบนี้ยังกล้าไปรังแกคนอื่นอีกเหรอ พูดประโยคให้มันรู้เื่ยังทำไม่ได้ อันหลิงอวี่ไปชอบเธอได้ยังไง”
เซียวเฝ่ยนึกถึงท่าทางใง่ายของลู่เหม่ยอี๋แล้วก็ไม่เข้าใจ ส่ายหัวครั้งแล้วครั้งเล่า
ตอนเดินผ่านยาม ยามก้มหน้าด้วยท่าทางประหม่า กล่าวด้วยความเคารพว่า “คุณหนูรองเซียว… เดินทางปลอดภัยนะครับ”
เซียวเฝ่ยรู้สึกพูดไม่ออก ขนาดยามก็ยังทำท่าเหมือนคนสติไม่ดีอีก ทำไมถึงเป็แบบนี้ หรือว่าอยู่ในที่แบบนี้นาน ๆ แล้วจะทำให้สติเลอะเลือน
ในเวลานี้ ลู่เหม่ยอี๋ขดตัวอยู่ในมุมห้อง มีเพียงแผ่นหลังที่พิงกำแพงเท่านั้นที่ทำให้เธอรู้สึกสงบขึ้นมาได้บ้าง
เธอสั่นกลัวราวกับคนเสียสติ พูดกับอากาศธาตุว่า “จิ่งเหมียนใช่ไหมที่ส่งแกมา! ที่นี่คือสถานกักกัน ฆ่าคนในนี้เท่ากับท้าทายอำนาจของฐานอู่อัน ถ้าฆ่าฉัน แกจะต้องถูกตามล่าตัวแน่!”
ลู่เหม่ยอี๋รู้ดีว่าต่อให้ได้ออกไปก็คงไม่พ้นความตาย แต่อย่างน้อยวันนี้ก็ยังมีชีวิตรอด ต่อลมหายใจไปได้อีกวันก็ยังดี
เฉินย่าในร่างของเงาขมวดคิ้ว เขาไม่ได้เดือดร้อนอะไร แต่ก็ไม่อยากให้เป็ภาระกับจิ่งเหมียน จึงได้แต่รอให้ถึงวันพรุ่งนี้ เมื่อลู่เหม่ยอี๋ออกจากที่นี่ไป ผลลัพธ์ก็คงไม่ต่างอะไรอยู่ดี
แสงตะวันแรกแย้มจากขอบฟ้า ทอแสงร้อนระอุ ไร้ซึ่งความปรานี ราวกับเปลวเพลิงที่เผาผลาญจนปลุกผู้คนจากห้วงนิทรา
ภายในห้องขังของสถานกักกันนั้นร้อนราวกับนรก ลู่เหม่ยอี๋นอนไม่หลับทั้งคืน เธออ่อนล้าจนเหงื่อไหลท่วมตัว
เมื่อผู้คุมมาไขกุญแจห้องขัง เธอก็พยายามดิ้นรนขัดขืน "ฉันยังสำนึกผิดไม่พอ ฉันจะไม่ออกไป!"
ผู้คุมไม่เคยเจอคนวิกลจริตที่ไม่อยากออกไปแบบนี้มาก่อน "คิดว่าที่นี่เป็บ้านหรือไง!"
เขาจึงเรียกเพื่อนผู้คุมอีกคนมาช่วยกันลากเธอออกไปโยนทิ้งนอกสถานกักกัน
ในฐานลวี่อิน จิ่งเหมียนลุกขึ้นจากเตียงแล้วใช้หลังมือเช็ดเหงื่อบาง ๆ จากหน้าผากของเธอ
ฤดูร้อนที่ร้อนจัดสามารถฆ่าคนได้จริง ๆ
เธอดูบนสมาร์ตวอทช์ อุณหภูมิของวันนี้คือ 42 องศาเซลเซียส
เพิ่งกลางเดือนมิถุนายน ต่อไปอุณหภูมิจะสูงขึ้นอีก ปีนี้ไม่รู้จะมีคนตายกี่คนจากโรคลมแดด
ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น เธอยกสมาร์ตวอทช์มาดูอยู่ครู่หนึ่งสักพักเธอก็รู้สึกยินดีเป็อย่างยิ่ง มีคน้านัดดูบ้านแล้ว!
ราวกับมองเห็นเครื่องปรับอากาศกำลังโบกมือเรียกเธออยู่กลางอากาศ
เมื่อถึงเวลานัดหมาย กริ่งประตูดังขึ้น คนจากฐานอู่อันมาดูบ้านด้วยตนเอง และสอบถามรายละเอียด
ชายวัยกลางคนที่ดูแข็งแรงกำยำเดินเข้ามา เขาแต่งตัวธรรมดา ๆ แต่สะอาดตา เขามองไปรอบ ๆ ยืนอยู่ในห้องรับแขกด้วยท่าทางเกร็งเล็กน้อย
จิ่งเหมียนขอให้เขานั่งลงบนโซฟา
ชายคนนั้นลูบมืออย่างลังเล "ผมเป็คนไม่ค่อยพิถีพิถัน นั่งที่พื้นก็ได้ครับ เพื่อไม่ให้โซฟาเปื้อน"
โซฟาหนังตัวนี้ใหม่และแวววาวกว่าตัวอื่น ๆ ที่เขาเคยเห็น
จิ่งเหมียนรู้สึกราวกับเห็นตัวเองในอดีต ที่เคยกลัวว่าจะทำข้าวของในบ้านหลังนี้เปื้อน
“ไม่เป็ไรหรอกค่ะ แค่เช็ดก็สะอาดแล้ว ไม่มีปัญหา”
เมื่อเห็นท่าทีเป็กันเองของจิ่งเหมียน ชายคนนั้นก็แสดงความขอบคุณ เลิกเกรงใจและนั่งบนโซฟา "ผมชื่อไป๋หย่งเจิน มาที่นี่เพื่อดูบ้านใหม่ ผมและครอบครัวได้เห็นภาพบนเว็บไซต์แล้ว น่าสนใจมากครับ หากสภาพจริงเหมือนในรูป ผมก็ตกลงใจที่จะเช่าสักปี”
จิ่งเหมียนรู้สึกยินดีเป็อย่างยิ่งที่ในที่สุดการโฆษณาก็ได้ผล
จิ่งเหมียนรู้สึกโล่งใจ เธอมั่นใจในที่พักของเธอมาก "ไม่มีปัญหาค่ะ ฉันจะพาคุณไปดูบ้านทันที"
เธอพาชมห้องเดี่ยวหมายเลข 2 ซึ่งไม่มีฝุ่นเลย
ทันทีที่ประตูเปิดออก หัวใจของไป๋หย่งเจินก็เต้นแรง ห้องใหม่และกว้างขวางน่าประทับใจกว่าในภาพมาก!
ห้องเดี่ยว 50 ตารางเมตร! หรูหราจริง ๆ!
เมื่อเขาเดินเข้าไปในห้องน้ำส่วนตัว เขาก็ยิ่งพอใจมาก
เขาวางมือบนก๊อกน้ำแล้วถามว่า "น้ำฟรีจริงเหรอครับ"
จิ่งเหมียนพยักหน้า บางทีเธออาจจะเรียกเก็บค่าน้ำเพิ่มขึ้นในอนาคต แต่ตอนนี้เธออยากดึงดูดผู้เช่าก่อน และสร้างชื่อเสียงให้ฐานลวี่อิน
จริงอยู่ว่าน้ำและไฟฟ้าไม่มีค่าใช้จ่าย
ชายคนนั้นดีใจมากจึงลองเปิดก๊อกน้ำ น้ำที่ออกมาสะอาดและใส
"น้ำนี่ดื่มได้เลยไหมครับ!"
จิ่งเหมียนอธิบายว่า "มันไม่ใช่น้ำดื่มค่ะ ไม่ดื่มจะดีกว่า"
ไป๋หย่งเจินไม่เห็นด้วย
ความจริงแล้วจิ่งเหมียนเข้าใจความคิดของเขา สำหรับคนทั่วไป น้ำประเภทนี้สามารถดื่มได้ เพราะแม้แต่น้ำโคลนขุ่น ๆ หลังจากการตกตะกอนพวกเขาก็กล้าดื่ม
“ผมมีเพียงคำถามเดียวที่้ายืนยันกับเถ้าแก่จิ่ง”
ดวงตาของไป่หยงเจิ้นฉายแววจริงใจ “ผมเช่าบ้านให้พ่อแม่แก่ ๆ พวกเขาทำงานหนักเพื่อผมมาตลอดชีวิต และอาศัยอยู่ในชุมชนแออัด ่สองปีที่ผ่านมาสุขภาพของพวกเขาแย่ลงมาก ผมอยากจะให้พวกเขาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีขึ้น แต่ผมเห็นว่าในเว็บไซต์เขียนว่าเป็ห้องเดี่ยว งั้นคุณจะจำกัดจำนวนคนเข้าพักหรือเปล่า?”
ทันใดนั้นจิ่งเหมียนก็ตระหนักได้ว่าชื่อของห้องเดี่ยวนั้นเธอเป็คนตั้งโพสต์เอง และมันถูกเรียกว่า ห้องเดี่ยวที่สวยงามระดับสามดาว
ส่วนที่ระบบกำหนดคือเป็ห้องแบบหนึ่งห้องนอน และไม่จำกัดจำนวนผู้เข้าพัก
ทันใดนั้นระบบก็ปรากฏขึ้น [ไม่จำกัดจำนวนคนเข้าพักต่อห้อง แต่เพื่อให้มั่นใจในคุณภาพชีวิต แนะนำว่าหนึ่งห้องเดี่ยวไม่ควรเกินสามคน]
“ไม่จำกัดค่ะ!” เมื่อระบบแจ้งเตือน จิ่งเหมียนก็ให้คำตอบกับเขา "แต่ฉันอนุญาตสำหรับพ่อแม่ของคุณเท่านั้นนะคะ ลวี่อินมีระบบสแกนใบหน้า คนอื่น ๆ รวมถึงคุณด้วยจะไม่สามารถเข้ามาได้"
เพื่อป้องกันไม่ให้เช่าห้องแล้ว ญาติพี่น้องของเขาจะไม่พากันมาอาศัยรวมกันสิบกว่าคนในห้องเดียว และความสุขที่ได้รับในฐานลวี่อินก็จะเปลี่ยนไป
ไป๋หย่งเจินตื่นเต้นมากจนต้องจ่ายค่าเช่าทันทีเพราะกลัวว่าจะถูกคนอื่นเช่าไปเสียก่อน เพราะเขาเห็นว่ามีห้องเดี่ยวเพียงหกห้องเท่านั้น!
เมื่อวานเขายังได้ยินพี่สาวข้างบ้านกำลังพูดคุยกันถึงห้องพักที่ลวี่อิน โชคดีที่เขาตัดสินใจเด็ดขาด ห้องพักคุณภาพดีแบบนี้ คงจะถูกจับจองไปหมดในอนาคต!
ทั้งสองฝ่ายพูดคุยรายละเอียดข้อควรระวังต่าง ๆ อย่างละเอียด เนื่องจากเขาเช่าเป็ระยะเวลานาน จึงต้องอธิบายกฎระเบียบให้ชัดเจน
ไป๋หย่งเจินจ่ายค่าเช่าหนึ่งปีให้กับจิ่งเหมียนเป็เงินก้อนเดียว
ได้รับคะแนนสะสม 180,000 แต้ม ผู้เช่าระยะยาวสองคน!
[ความคืบหน้าปัจจุบัน (2/3)]
463
