เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ตอนที่13 หึงเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง และแล้วฉันก็สัมภาษณ์เสร็จซะที ผลจะเป็นยังไงไม่รู้แต่ที่แน่ๆฉันตอบกรรมการได้ทุกข้อ ผลจะเป็นไงต้องรอฟังสัปดาห์หน้าฉันแทบไม่อยากจะเชื่อคำถามที่กรรมการถามฉัน เหมือนกับที่คุณเมฆเคยฝึกซ้อมให้กับฉันเลย ความรู้ที่เขาถ่ายทอดให้ฉันมันไม่เสียเปล่า เขามันอัจฉริยะจริงๆ รู้ทุกอย่าง เก่งรอบด้าน เขาตั้งคำภามถามราวกับว่าเขาเป็นกรรมการเอง“เป็นผู้ชายที่คาดไม่ถึงจริงๆ” ฉันเอ่ยชมเขา ^///^ หลังจากสัมภาษณ์เสร็จฉันออกมาจากห้องฝ่ายบุคคลกำลังจะกดลงลิฟต์“นิชา เดี๋ยวก่อน” พี่มาวินเดินเข้ามาคว้าแขนฉันไว้ฉันตกใจทำหน้างง แต่พอได้รู้ว่าเป็นอดีตแฟนฉันถึงกับทำหน้าเซ็ง“พี่มาวิน มีอะไรคะ” ฉันถามด้วยสายตาเย็นชา พร้อมกับสลัดมือออก“เป็นไงบ้างคะ ตอบคำถามได้ไหม มีลุ้นจะได้ทำงานที่นี่ไหม” พี่มาวินถาม“ทำไมหรอคะ ถ้านิชาไม่ได้ทำงานที่นี่ พี่มาวินจะขอตีตัวออกห่างจากนิชาหรอ หรือว่าจะมีแฟนใหม่” ฉันพูดประชดพอพี่มาวินได้ยินสิ่งที่ฉันพูดเขาก็รีบเปลี่ยนสีหน้าทันที เขาคว้ามือทั้งสองข้างของฉันมากุมไว้“นิชายังโกรธพี่เรื่องเมื่อวันนั้นอยู่หรือเปล่า พี่ขอโทษนะ ตอนนี้พี่คิดได้แล้ว พี่อยากให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิม” พี่มาวินร้องขอโอกาสพร้อมกับโอบกอดฉัน“คนตอแหล” ฉันคิดในใจเพราะรู้ทันคำโกหกผู้ชายคนนี้อยู่ดีๆฉันก็รู้สึกขยะแขยงรีบผลักตัวเขาออก พร้อมกับเผยยิ้มออกมา“งั้นก็ทำให้นิชาเห็นสิคะ” ฉันท้าเขา“แสดงว่านิชาหายโกรธพี่แล้วใช่ไหม ได้ ได้เลย พี่จะทำให้นิชาเห็นว่าพี่รักและจริงใจกับนิชาขนาดไหน” พี่มาวินพูดพร้อมกับกุมมือฉัน“นิชาจะรอดูนะคะ”ฉันได้แต่กัดฟันฝืนยิ้มตอแหลออกไป ทั้งที่ในใจตอนนี้แทบจะอ้วกออกมา อยากจะเบะปากมองบนใส่มาก….ท่องไว้ ต้องแก้แค้น ต้องแก้แค้น ต้องแก้แค้น…. หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ฉันที่กำลังทำกับข้าวอยู่ในครัวถึงกับวิ่งหน้าตาตื่นมารับเพราะเฝ้ารอเบอร์แปลกโทรมาตั้งแต่เช้าและแล้ว…….“คุณนิชา ยินดีด้วยนะครับคุณคือผู้ผ่านสัมภาษณ์งาน….” เสียงพนักงานปลายสายพูดเย้!... ฉันได้งานทำแล้วแถมยังได้เงินเดือนสูงอีก ฉันดีใจจนทำตัวไม่ถูก แล้วใบหน้าคุณเมฆก็ลอยเข้ามาในหัวเป็นคนแรก“อย่างนี้ต้องฉลองขอบคุณเขาซะหน่อยแล้ว”เย็นนี้ฉันลงมือจัดเตรียมอาหารเลี้ยงขอบคุณคุณเมฆพร้อมเครื่องดื่ม อาบน้ำแต่งตัวสวยๆรอเวลาพอถึงตอนค่ำฉันรีบกดเบอร์โทรหาคุณเมฆทันทีตู๊ดดดด ตู๊ดดดดด ตู๊ดดดด ตู๊ดดดดด ฉันรอเขารับสายอยู่นาน จน….“ฮัลโหลนิชา มีอะไรหรือป่าว” คุณเมฆถามพร้อมกับมีเสียงเพลงดังเข้าหูฉันเต็มๆ ราวกับว่าเขากำลังอยู่ในบาร์“คุณเมฆว่างไหมคะ คืนนี้นิชาวะ….” ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบก็มีเสียงผู้หญิงแทรกเข้ามาในสาย“เมฆ อย่ามัวแต่คุยโทรศัพท์สิ มาสนุกกันเร็ว” เสียงผู้หญิงปริศนาพูดกับเขาอย่างสนิทสนม“นิชา ตอนนี้ผมไม่ว่างค่อยคุยนะ” คุณเมฆตอบเสร็จเขาก็กดวางสายไปเฉยเลยฉันนี่ได้แต่ยืนงง คืออะไร เสียงผู้หญิงเมื่อกี้ใคร ทำไมเรียกชื่อเล่นกันเหมือนคนคุ้นเคย แล้วพวกเขากำลังสนุกอะไรกัน“นิชาแกเป็นอะไรไป” ฉันยืนกุมหน้าอกตัวเอง อยู่ๆดีความรู้สึกโหวงๆ ใจสั่นๆ เจ็บแปลบอกซ้ายก็เกิดขึ้นมาดื้อๆ“นี่ฉันกำลังหึงเขาอยู่หรอ ไม่ได้นะนิชา ฉันจะหลงรักเขาไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด” ฉันทำตัวไม่ถูกรีบเรียกสติตัวเองกับมาใช่สิฉันต้องรีบนอนรีบเข้านอนจะได้หลับไม่ต้องคิดเรื่องเขาเดี๋ยวแต่ทว่าพอเอาเข้าจริงๆฉันถึงกับนอนไม่หลับพลิกไปพลิกมาภาพเขากำลังสวีทกับผู้หญิงคนอื่นก็เข้ามาในหัวฉันไม่หยุดจนเวลาเกือบเที่ยงคืน“นอนไม่หลับ พอกันทีต้องหาตัวช่วย” ฉันพูดเสร็จก็ลุกไปที่ตู้เย็นหยิบเบียร์กระป๋องของคุณเมฆมานั่งดื่มหน้าทีวีในห้องนั่งเล่นในชีวิตไม่คิดที่จะดื่มอะไรขมๆแต่วันนี้ขอสักวันเถอะ เผื่อมันจะช่วยให้ฉันหายบ้าซะทีแก๊กกกกกก ซ่าส์ ซู้ดดดดดดดดดฉันกลั้นใจดื่มเบียร์ขมๆ จนเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง ฉันดื่มเบียร์หมดไป5กระป่องพร้อมกับแก้ม1จาน ตอนนี้สภาพฉันเหรอ ดูไม่ได้เลยแหละ ฉันเริ่มเป็นบ้าขึ้นเรื่อยๆ เพราะดันไปดูหนังดราม่าดื่มเบียร์ไปด้วยยิ่งบ้าเข้าไปใหญ่ “5555555555” ฉันหัวเราะ“ฮือออออ ฮืออออออ คนบ้า คนเจ้าชู้” ฉันบ่นพร้อมกับร้องไห้ไม่นานก็มีเสียงกดรหัสห้องแล้วเปิดประตูเข้ามาฉันหันไปมองคนที่กำลังเดินเข้ามาในห้อง ด้วยสีหน้ามึนงงไร้สติ“คุณเมฆ”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่13

นิยายแนะนำ

เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่13

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้