ป่าไผ่ตระกูลหวง

เฮ้อ-

เฮ้ออ--

เฮ้อออ---

ดวงตากลมโตนอนมองหลังคาบ้านและถอนหายใจออกมาจางซือเหยียนเธอตื่นขึ้นมาในสองชั่วยามที่แล้ว เธอนอนอยู่บนเตียงไม้แข็งที่ไม่มีที่นอนนุ่นๆ หรือผ้าหนาๆ มาลองและมีผ้าห่มบางๆ เก่าๆ อีกหนึ่งผืน รอบกายเธอเป็๲สิ่งแปลกใหม่เหมือนในซีรีย์จีนที่เธอเคยดู เธอตื่นมาในบ้านหลังเล็กและเก่าใกล้พังจากสภาพคงอยู่ไม่ได้เกินหนึ่งเดือนข้างหน้า

เธอตื่นมาโดยมีความทรงจำของเ๽้าของร่าง ร่างนี้มีนามว่าหวงหว่านอิ่งเป็๲เด็กสาวอายุสิบขวบหวงหว่านอิ่งตายเพราะขาดสารอาหาร ครอบครัวของหว่านอิ่งมีทั้งหมดห้าคน บิดามีนามว่าหวงจื่อหาน มารดาหวงจิ้งหรง พี่ชายใหญ่หวงชางอวี่และน้องเล็กหวงอานตี่

ครอบครัวของหว่านอิ่งย้ายมาจากแคว้นฉู้บิดาของหว่านอิ่งเป็๲ลูกอนุจึงถูกตระกูลสายตรงขับไล่ออกจากตระกูลและตามฆ่า หวงจื่อหานจึงเลือกย้ายมาอาคัยที่แคว้นฉีเป็๲แคว้นที่ที่ติดกับทะเลเหลือง ถือเป็๲แคว้นที่มีความสงบสุขสูง วิถีชีวิตของชาวเมืองจะค่อนไปทางสบายๆ ทำไร่ ทำนา หาสมุนไพร ล่าสัตว์และทำประมง

ซือเหยียนได้ที่ที่ก้มด่าพระเ๽้าตัดพ้อ๼๥๱๱๦์ โอ้๼๥๱๱๦์ท่านช่างใจร้ายกันข้านักทำไมให้ข้ามาอยู่ร่างที่ลำบากเช่นนี้ ทำไมไม่ให้ข้าเข้าร่างฮูหยินหรือคุณหนูผู้ร่ำรวยเล่าไหนเล่าไอเทมเจ๋งหรือกลโกงต่างๆ เหมือนนิยายที่ข้าเคยอ่านโอ้๼๥๱๱๦์ท่านช่างไม่ยุติธรรมกับข้านัก

ซือเหยียนถอนหายใจและลุกขึ้นจากเตียงนอนต่อไปนี้เธอคือหวงหว่านอิ่งจางซือเหยียนได้ตายไปแล้วเธอไม่สามารถกับไปแก้ใขอะไรได้แล้ว เธอต้องใช้ชีวิตต่อต้องหาวิธีไม่ให้อดตายอีกรอบ หว่านอิ่งเดินเข้าห้องครัว

"ท่านแม่มีอะไรให้ข้าช่วยหรือไม่เ๽้าค่ะ"

"อิ่งเออร์ เ๽้าตื่นแล้วหรือไปล้างหน้าล้างตาเสียก่อนเถิดจะได้มากินข้าว"

"เ๽้าค่ะ"

หว่านอิ่งนั่งมองอาหารตรงหน้านี้สินะสาเหตุการตายของเ๽้าของร่าง แผ่นแป้งแข็งกับผักดองหาสารอาหารจากมื้อนี้แทบไม่เจอ

"วันนี้ท่านพ่อจะขึ้นเขาหรือไม่เ๽้าค่ะ"

"ขึ้นสิพ่อจะแวะไปอยู่กับดักที่วางไว้"

"ข้าไปด้วยนะเ๽้าค่ะท่านพ่อข้าไม่ได้ขึ้นเขานานแล้ว"

"จะไหวหรืออิ่งเออร์เ๽้าไม่ชอบเดินขึ้นเขาไม่ใช่หรือ"

"พี่ใหญ่ไม่ต้องเป็๲ห่วงเ๽้าค่ะข้าอยากเดินออกกำลังบ้างนะเ๽้าคะท่านพ่อ"

"ท่านพ่อพี่รองข้าไปด้วยนะขอรับ"

"ไม่ได้เสี่ยวตี๋วันนี้แม่จะตอนเ๽้าอ่านเขียนเ๽้าจะหนีเรียนหรือ"

"ข้าไม่ไปก็ได้ขอรับ"