เฮียวิน!!! โชว์หร่าอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์พี่หมอ ฉันรีบกดรับอย่างไม่ลังเลสักนิดเพราะ เฮียวินลูกพี่ลูกน้องของพี่หมอคนนี้ ดูเหมือนเป็คนมีอิทธิพลมากพอสมควร หรือที่คนทั่วไปเรียกว่ามาเฟียอะ
" เฮียวิน! ช่วยพี่หมอด้วยค่ะๆ........อยู่ถนน--------- ค่ะ ตู๊ดๆๆๆ"
เสียงสายตัดไปดังขึ้นมาแทนคำพูดของเฮียวิน ฉันจึงเก็บโทรศัพท์แล้วหันไปมองมองสถาการณ์ข้างหน้า พี่หมอก็ยังยืนคุยกับคู่กรณีอยู่หน้ารถเหมือนเดิม แต่เหมือนจะรุนแรกมากขึ้นด้วยการตะคอกของพวกมันทั้งสองคน
ฉันมองไปรอบๆ ก็มีรถวิ่งผ่านเยอะอยู่นะ บางคันก็ชลอๆรถมอง บางคันก็ขับผ่านไปอย่างไว แต่ไม่มีคันไหนจอดและลงมา คงเป็เพราะปืนที่อยู่ในมือพี่หมอ
"ปัง!!" มือทั้งสองข้างยกขึ้นมาปิดหูตามสัญชาตญาน แต่สองตาฉันยังมองสถานการณ์ข้างหน้าอยู่เพราะเป็ห่วงพี่หมอ
"พี่หมอ" ฉันรีบเปิดประตูรถลงไปเมื่อเห็นว่าคนที่ยิงปืนขึ้นฟ้าเมื่อกี้เป็ใคร
ใบหน้าไร้หมวกปิดบังที่กำลังลงจากรถซีวิคมา ใบหน้านี้ฉันยังจำได้ดีและไม่เคยลืมและเชื่อว่าพี่หมอก็ไม่เคยลืมเหมือนกัน พวกคุณจำเหตุการณ์ตอนนั้นได้มั้ย ตอนที่พี่หมอไปชกแฟนเพื่อนพี่ยุอยู่ร้านเฮียวิน เพื่อเอาคืนให้ฉัน ตอนนี้ผู้ชายคนนั้นที่เป็ลูกนักการเมืองดัง มันปรากฏอยู่ตรงนี้และเล็งปืนชี้มาทางพี่หมอของฉันอยู่
"หนูลงมาทำไม ไปอยู่ในรถ"
พี่หมอหันมาพูดกับฉันด้วยการตะคอก คงเป็เพราะฉันไม่เชื่อฟังจึงใช้น้ำเสียงแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้โกธรหรอกเพราะรู้ดีว่าพี่หมอใช้น้ำเสียงแบบนี้เพราะเป็ห่วง
"ไม่ค่ะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหนูจะอยู่กับพี่ "
ฉันจะไม่ไปไหนเด็ดขาด พี่หมอจะสู้พวกมันได้ไง พวกมันมีกันตั้ง3คน ถ้าฉันยืนอยู่ตรงนี้ อย่างน้อยมันอาจจะเกรงใจอยู่บ้างเพราะฉันเป็ผู้หญิง
"โถ่ๆๆ ไอ้ญูคนเก่งกลัวเมียเจอตีน ถุย!! ถ้ามึงกลัวขนาดนั้นมึงคานเข้ามากราบตีนกู ไอ้ญู!! "
"อย่ายุ้งกับเมียกู มึงมีอะไรมาคุยกับกู"
มันเล็งปืนมาที่ฉัน จนพี่หมอต้องเอาตัวเองมายืนบังฉันไว้ เพื่อให้ฉันปลอดภัยและพ้นจากปลายกระบอกปืนของมันที่เล็งมา ฉันมองภาพข้างหน้าที่เป็แผ่นหลังกว้างใหญ่ของพี่หมอแล้วน้ำตาไหล นาทีเป็นาทีตายแบบนี้พี่หมอก็ยังเป็ห่วงฉันเสมอ ฉันคิดผิดจริงๆ ไม่หน้าลงจากรถมา ให้เป็ภาระของพี่หมอเลย คิดว่ามันจะเป็สุภาพบุรุษไม่ทำร้ายผู้หญิง ที่ไหนได้มันสัตว์เดรัจฉานดีๆนี่เอง ฉันคงมองโลกนี้สวยเกินไป โดยไม่คิดเลยว่าโลกนี้จริงๆ แล้วมีสิ่งที่เรียกว่าุ์อาศัยอยู่ทั่วทุกมุมของโลก
"ถ้างั้นมึงก็ตายสะ!!!"
"พี่หมอ"
ฉันทั้งร้องไห่ทั้งกอดที่หมอไว้จากทางด้วนหลัง จะเป็จะตายก็ให้มันเป็พร้อมๆกันนี้แหละ ฮื่อๆ ขอโทษนะค่ะพ่อแม่ ถ้าชาติหน้ามีจริงเมขอเกิดมาตอบแทนบุญคุณพ่อกับแม่นะค่ะ
"ปัง!!"
เสียงปืนดังขึ้นสนั่น ดังจนฉันกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ขออย่าให้พี่หมอเป็อะไรนะ ฮื่อๆๆ
"ปริ้นๆๆ"
เสียงแตรรถดังขึ้น กระหน่ำ จนฉันลืมตาขึ้นแล้วหันไปมอง มีกลุ่มบิ๊กไบท์ประมาน10กว่าคันขับเข้ามา ขออย่าให้เป็พวกเดียวกับมันเลย
เฮียวิน! หนึ่งในนั้นคือ เฮียวินที่นั่งซ้อนท้ายบิ๊กไบท์คันใหญ่คันหนึ่งพร้อมกับปืนที่ยกขึ้นแล้วเล็งไปทาง ลูกนักการเมืองดัง
"เฮ้ย! ไอ้อาทลูกพี่เจอยิง"
ลูกนักการเมืองเจอยิง? ใครยิงรึว่าเสียงปืนดังขึ้นเมื่อกี้พี่หมอเป็คนยิง
ความสงสัยทำให้ฉันขยับตัว จนทำให้พี่หมอหันมากอดฉันไว้จากทางด้านหน้า
"ใมั้ยค่ะ"
"ค่ะพี่หมอไม่ได้เป็อะไรใช่มั้ย"
"ครับ"
"ปัง!!"
เราสองคนละความสนใจซึ่งกันและกันแล้วหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ที่ตอนนี้ยกปืนลงจากที่ได้ยิงใส่รถซีวิคที่พวกมันขับออกไปแล้วหนึ่งนัด
"เป็อะไรกันมั้ย"
"ไม่ครับ โชคดีที่เฮียมาทัน แล้วรู้ได้ไงว่าพวกผมยุนี่"
"อั๊วโทรมา เมียเอ็งรับเลยรู้เื่ ดีนะที่มาทัน แต่เจ็บใจยิงไม่ถูกหัวมัน"
"มันคงเข็ดแล้วละ เจอยิงไปเต็มๆขนาดนั้น"
"กะจะเอาให้ตายสะหน่อย มันหนีไปได้"
" ผมเอาคืนแน่เฮีย "
พี่น้องบ้านนี้โหดแหะ จะสงสารรึดีใจกับลูกนักการเมืองเมื่อกี้ดีนะ ที่เจอสองพี่น้องนี้อาฆาตไว้ ตายๆมึงไม่ได้ตายดีแน่
"หนูลูกละ"
หลังจากที่พี่หมอพูดฉันก็วิ่งไปเปิดประตูหลังรถที่ลูกน้อยนอนอยู่ในนั้นทันที โชคดีที่ยังไม่ตื่น หลับปุ๋ยเลย คงจะเหนื่อยมากขนาดเสียงปืนดังขนาดนั้นยังไม่ตื่น แต่ดีแล้วละที่ไม่เห็นเหตุการณ์อะไร
"หวอออ"
เสียงไซเรนรถตำรวจดังเข้ามาใกล้ จนทำให้เราทุกคนในที่นี้ต่างรีบขึ้นรถแล้วขับแยกย้ายกันออกไป ดีนะรถมินิคูเปอร์ของพี่หมอไม่ได้เป็อะไรมากมีแค่รอยปุบจากไม้เบสบอลของพวกมันที่กระหน่ำตีลงมา ส่วนรถยังใช้งานได้ปกติไม่งั้นคงต้องได้ตอบคำถามกับตำรวจอีกยาว
แต่เอ๋.. ใครกันนะที่แจ้ง? คงเป็รถที่ขับผ่านไปมาเห็นเหตุการณ์แน่เลยที่แจ้งไปแต่แม้!! ตอนหน้าสิ่วหน้าขวานไม่มาเนาะ มาตอนที่เื่มันจบแล้ว เฮ้ย..
"เราจะไปไหนกันค่ะ"
ฉันถามเพราะทางที่พี่หมอพาขับไปนั้นไม่ใช่ทางไปคอนโดของฉัน แต่เป็อีกทางที่ฉันไม่เคยไปและไม่คุ้นเลย
"ไปบ้านพี่ก่อนแล้วกัน อยู่แถวนี้พอดีจะได้ไปเปลี่ยนรถด้วย"
"แมะๆ หม่ำๆ"
"ตื่นแล้วหรอค่ะ"
ฉันรีบเปิดกระเป๋าลูกแล้วหยิบขวดนมออกมาให้ลูกน้อยกิน ชักช้าเดี๋ยวร้องไห่จ้าอีก
นางยิ่งฤทธิ์เยอะ
พี่หมอขับมาสักพักก็ขับมาโผล่ในหมู่บ้านหมู่บ้านหนึ่ง ที่บ้านแต่ละหลังต้องมีราคา10ล้านอัพขึ้นอะใหญ่โตหรูหราสะขนาดนี้ นั้น! มีดาราดังยืนอยู่บ้านหลังนั้นด้วย ตัวจริงสวยมากก .ฉันมองซ้ายมองขวาตลอดทางจนกระทั้ง พี่หมอขับมาสุดซอยก็มาเจอกับคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านโดดเด่นอยู่ท้ายหมู่บ้าน จอดรถสักพักก็มียามเดินออกจากป้อมหน้าคฤหาสน์มาเปิดประตูให้แล้วพี่หมอก็หักพวงมาลัยเลี้ยวรถผ่านประตูเข้ามา ที่นี่สวยมาก หรูมาก คิดว่าบ้านแต่ละหลังที่ขับผ่านมาสวยมากแล้วนะ แต่ยังสวยไม่สู้คฤหาสน์หลังนี้ได้เลย