เื่ าาปีศาจกลับมาจากต่างโลก
บทที่ 1 การกลับมาของาาปีศาจ
ตอนที่ 4 การเดินเกมของาาปีศาจ (3/3)
.
" วันนี้เ้าตื่นเร็วนะ "
จีน่าตื่นขึ้นมาในตอนเช้าและเจอกับเ้าแมวที่กำลังพูดกับเธอ
.
" มหาลัยเปิดแล้วนะสิ ฉันต้องไปเข้าเรียน "
จีน่ารีบลุกออกจากเตียงอย่างเร่งรีบเพื่อไปอาบน้ำแต่งตัว
.
" มหาลัยคืออะไร? "
เ้าแมวโผล่ออกมาจากเงาในห้องน้ำที่จีน่ากำลังอาบน้ำอยู่
.
" มันคือสถานที่ให้ความรู้ จริงสิ เ้านายเธอเรียนมหาลัยเดียวกันกับฉัน จะไปด้วยกันไหม "
จีน่ารู้ว่าแร็กน่าน่าจะเป็เ้านายของเ้าแมวจึงชวนเ้าแมวไปด้วย
.
" ได้สิ ข้าจะซ่อนอยู่ในเงาของเ้าแล้วกัน "
เ้าแมวะโเข้าไปในเงาของจีน่าที่กำลังอาบน้ำอยู่
.
จีน่าใมากที่เ้าแมวทำแบบนั้นได้ จีน่าคิดว่าเ้าแมวคงเป็ปีศาจที่มีรูปร่างเหมือนกับแมวบนโลกนี้
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ จีน่าก็ไปที่มหาลับตามที่ตั้งใจไว้โดยมีเ้าแมวซ่อนตัวอยู่ในเงาของเธอ
ระหว่างทางไปมหาลัย ปีศาจเงาก็ััได้ว่ามีผู้กลับมาจากต่างโลกจำนวนมากกว่าปกติที่เธอเคยััได้
.
" วันนี้มีผู้คนจากต่างโลกมากเกินไป มีบางอย่างผิดปกติ "
ปีศาจเงาที่อยู่ในเงาของจีน่าััได้ถึงผู้กลับมาจากต่างโลกจำนวนมาก
.
ใน่เวลาที่ปีศาจเงาตามหาาาปีศาจอยู่ เธอได้สำรวจเมืองและผู้คนเอาไว้ประมาณหนึ่งแล้ว
แต่วันนี้กลับมาผู้กลับมาจากต่างโลกจำนวนมากขึ้นจนผิดสังเกตของปีศาจเงา
และเธออยากจะแจ้งเื่นี้ให้กับาาปีศาจ
.
" คุณพนักงานมาถามหาคนที่ชื่อ ' แร็กน่า ' เขาลงทะเบียนเรียนวิชาไหนบ้างคะ? "
จีน่ามาคุยกับพนักงานของมหาลัยเพื่อถามหาแร็กน่า
.
พนักงานของมหาลัยได้แจ้งวิชาเรียนของแร็กน่าให้กับจีน่า
หลังจากรู้ข้อมูลของแร็กน่า จีน่าก็ถามกับเ้าแมวว่าจะไปเจอกับแร็กน่าไหม
เพราะจีน่าคิดว่าเ้าแมวอยู่กับเธอตลอดทั้งคืนและเ้าแมวไม่ได้ไปหาแร็กน่าเมื่อคืน
.
" จริงเหรอ? และเธอไม่ต้องไปเรียนหรือไง "
เ้าแมวถามกับจีน่า
.
" ห้องที่เ้านายของเธอเรียน อยู่ใกล้ๆ กับห้องเรียนของฉัน ไปหาเขาตอนที่ฉันเรียนอยู่ก็ได้ "
จีน่าตอบกลับพร้อมกับเดินไปยังห้องเรียนของเธอ
.
เมื่อจีน่าเดินไปที่ห้องเรียนของเธอนั้นก็ทำให้คุโระััได้ถึงเ้านายของเธอที่กำลังเดินเข้ามาใกล้
ปีศาจเงาได้ออกมาจากเงาของจีน่าและเคลื่อนย้ายผ่านเงาของสิ่งต่างๆ โดยไม่ให้ผู้กลับมาจากต่างโลกััได้ถึงตัวเธอ
เมื่อมาถึงตัวของแร็กน่า คุโระก็เข้าไปในเงาของเขาทันที
.
" มีอะไรคุโระ ไม่ได้ทำอะไรให้เป็จุดสังเกตใช่ไหม "
แร็กน่าคุยกับคุโระผ่านความสามารถทางเงาของคุโระ
.
" มีเื่มารายงานค่ะ "
คุโระพูดเื่ที่เธอััได้ถึงผู้กลับมาจากต่างโลกที่มีจำนวนเพิ่มขึ้น
.
" ข้าเองก็ััได้ ่นี้ให้เคลื่อนไหวให้น้อยที่สุดไปก่อน "
แร็กน่าตอบกลับ
.
ระหว่างทางมาเรียนแร็กน่าเองก็ััได้เหมือนกันว่ามีผู้กลับมาจากต่างโลกเพิ่มขึ้น
นั้นทำให้แร็กน่าต้องสั่งให้คุโระระวังตัวมากขึ้นหลังจากนี้
เมื่อรายงานเสร็จ คุโระก็กลับไปหาจีน่าโดยเคลื่อนย้ายผ่านเงาของสิ่งต่างๆ
.
" ผมนั่งตรงนี้ได้ไหม "
แอรีสเดินเข้ามานั่งในห้องเรียนที่แร็กน่าเรียนอยู่
.
" ได้สิ "
แร็กน่าตอบกลับ
.
แอรีสเดินเข้ามาในห้องเรียนและคุยกับแร็กน่าที่นั่งอยู่คนเดียว
โดยััไม่ได้ว่าแร็กน่าคือผู้กลับมาจากต่างโลก แอรีสมองแร็กน่าเป็เพียงนักศึกษาทั่วไป
.
" คนที่อยู่ในสำนักงานในตอนนั้น ท่าทางจะเป็คนสำคัญซะด้วย "
แร็กน่าพูดในใจขณะจำหน้าของแอรีสได้
.
ในความทรงจำของแร็กน่ายังไม่มีข้อมูลของแอรีส เพราะคนที่จะแอรีสอยู่คนละพื้นที่การทำงานของท่านบิชอป
ทำให้บาทหลวงทั้งสามคนที่แร็กน่าได้ความทรงจำมาไม่รู้จักแอรีสไปด้วย
.
" หมอนี้เข้าร่วมเกมมรณะ คงจะฆ่าไม่ได้และคงจะเป็ตัวปัญหากับแผนของเราด้วย "
แร็กน่ามองแอรีสขณะที่กำลังแอรีสกำลังจดการบรรยายของอาจารย์ผู้สอนอยู่
.
" มีหลายอย่างน่าสงสัยเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน ทำตัวปกติไปก่อนแล้วกัน "
แร็กน่าเดินหลบออกจากห้องโดยไม่ให้ใครสังเกต
.
เมื่อการบรรยายจบลงก็มีนักศึกษาในห้องเรียนหลายคนเข้ามาคุยกับแอรีส
เพราะว่าคิดว่าแอรีสเป็นักศึกษาที่มาจากต่างประเทศ
แร็กน่าที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ถอยออกมาเพื่อไปทำงานที่ร้านขายของเหมือนเดิม
.
" กลับมาเร็วจังนะ "
จีน่าพูดกับเ้าแมวที่กลับเข้ามาในเงาของเธอ
.
" พูดอะไรเหรอจีน่า "
เพื่อนของจีน่า
.
" ไม่มีอะไร เบลอนิดหน่อยนะ "
จีน่ารีบแก้ตัวเพราะเธอดันพูดออกเสียงออกมาระหว่างที่พยายามคุยกับเ้าแมว
.
" ก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่ไปบอกว่าข้าต้องตัวติดกับเ้าสักพัก "
เ้าแมวตอบกลับขณะที่อยู่ในเงาของจีน่า
.
" จริงสิ มีเื่อยากจะถามั้แ่เช้าแล้ว เื่ผู้กลับมาจากต่างโลกนะ "
จีน่าพูดกับเ้าแมวที่อยู่ในเงาของเธอ
.
สัญญาที่จีน่าทำกับเ้าแมว คือ จีน่าต้องช่วยเ้าแมวตามหาเ้านาย และจีน่าก็ทำสำเร็จแล้ว
ตอนนี้ก็เหลือหน้าที่ของเ้าแมวที่ต้องช่วยจีน่าค้นหาความจริงของศาสนาที่จีน่านับถืออยู่
ซึ่งความเชื่อทางศาสนาของจีน่ากำลังสั่นคลอนเพราะสิ่งที่ปีศาจเงาทำไปก่อนหน้านี้
รวมถึงการที่ปีศาจเงาสิงอยู่ในของจีน่าก็ทำให้จิตใจของเธอค่อยๆ จมดิ่งเข้าไปในความมืดด้วยเช่นกัน
.
" ข้าก็ไม่รู้เกี่ยวกับเื่นั้นหรอก รู้แค่ว่าเ้านายฉันเป็ผู้มาจากต่างโลก "
เ้าแมวพูดอยู่ในเงาของจีน่าขณะที่จีน่ากำลังเดินกลับโบสถ์ที่เธออาศัยอยู่
.
" ฉันแค่อยากรู้ว่าพวกเขามาเกี่ยวกับศาสนาของฉันได้ยังไง "
จีน่าตอบกลับ
.
จีน่าสงสัยเื่นี้เพราะเ้าแมวได้เคยบอกว่า กลุ่มคนที่แอบเข้ามาในโบสถ์เมื่อหลายคืนก่อนเป็ผู้กลับมาจากต่างโลก
เธออยากจะรู้ว่าศาสนาที่เธอนับถืออยู่เกี่ยวข้องอะไรกับผู้กลับมาจากต่างโลก
และจีน่าก็คิดได้ว่าพ่อของเธอเป็เ้าของโบสถ์ เธอจึงคิดจะไปถามกับพ่อของเธอ
.
" ข้าว่าพ่อของเ้าคงจะไม่พูดหรอก ไม่งั้นพ่อเ้าพูดตั้งนานแล้ว "
เ้าแมวพูดขึ้นเหมือนจะรู้สิ่งที่จีน่าคิด
.
" ได้ยินสิ่งที่ฉันคิดด้วยเหรอ? "
จีน่าถามกับเ้าแมว
.
" ข้าอยู่ในเงาเ้านะ คิดว่าพวกเราคุยกันผ่านอะไร? "
เ้าแมวตอบกลับ
.
เ้าแมวอธิบายเกี่ยวกับพลังสิงเงาของเธอให้จีน่าฟัง
การสิงเงาสามารถพูดคุยกันผ่านความคิดได้ ทำให้ทั้งสองฝ่ายเข้าใจความคิดกันขณะสิงเงาได้
โดยปกติเ้าแมวจะไม่คิดเื่อะไรเลยในหัวของเธอขณะสิงร่างคนอื่นที่ไม่ใช่เ้านายของตัวเอง
.
" พวกเราไม่ควรออกมาเดินเล่นในเวลานี้นะ "
นิลริลกำลังพูดกับแจ็ค
.
" ฉันสนใจเื่ที่นายเล่า ก็เลยออกมาเดินหาพวกที่เป็เหมือนนาย "
ฆาตกรชื่อดังตอบกลับ
.
ทั้งสองอยู่ด้วยกันตามคำสั่งของแร็กน่าที่ให้อยู่ด้วยกับและเก็บตัวไปก่อนจนกว่าคำสั่งใหม่จะมา
นิลริลได้พูดเื่ต่างโลกที่เขาเคยอยู่และผู้มาจากโลกให้กับแจ็คฟัง
เมื่อแจ็คได้ฟังจึงสนใจนักเดินจากต่างโลกของนิลริลและแจ็คยังบอกว่ามีผู้กลับมาจากต่างโลกในโลกของแจ็คจำนวนมากด้วย
ระหว่างที่ออกมาเดินเล่นกัน นิลริลกังวลเื่ที่มีผู้กลับมาจากต่างโลกเพิ่มขึ้นอย่างเป็นัยสำคัญ
.
" ฉันไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย อย่างรู้สึกอะไรแบบนั้นได้บ้าง "
แจ็คพูดกับนิลริลขณะมองไปยังผู้คน
.
" ถ้านายเคยไปต่างโลกก็คงจะรู้เอง "
นิลริลตอบกลับ
.
ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังเดินเล่นอยู่ในตัวเมือง
ก็มีพนักงานขององค์กรExorcistเข้ามาคุยกับนิลริลระหว่างที่เขาเดินแยกกับแจ็ค
.
" ต้องขอโทษด้วยครับ ผู้มาจากต่างโลก เรามาสอบถามอะไรนิดหน่อย "
พนักงานของExorcistถามกับนิลริลตอนที่เขาอยู่คนเดียว
.
คำถามของพนักงาน Exorcist ถามเกี่ยวกับ่เวลาที่นิลริลเข้ามาที่โลกนี้ ซึ่งนิลริลพึ่งจะมาที่โลกนี้เพียงเดือนกว่าๆ
จึงไม่เป็จุดสงสัยเหมือนผู้มาจากต่างโลกคนอื่นๆ ที่ปรับตัวได้แล้ว
.
" ขอถามได้ไหมครับ ตอนนี้คุณกำลังทำงานอะไรอยู่ "
พนักงานของ Exorcist ถามกับนิลริล
.
" งาน? "
นิลริลทำหน้าสงสัยจนพนักงาน Exorcist ต้องอธิบาย
.
" ในโลกเก่าของคุณไม่ต้องทำงานเหรอครับ "
พนักงานของ Exorcist อธิบายเื่งานและระบบการเงินให้นิลริลฟัง
.
" ผมไม่จำเป็ต้องกินข้าวตราบใดที่ยังมีมานาอยู่ "
นิลริลตอบกลับ
.
" โลกของคุณมีมานาเป็เื่ปกติสินะครับ หากเจอเื่น่าสงสัยเกี่ยวกับผู้มาจากต่างโลกช่วยแจ้งเราด้วยนะครับ "
พนักงานของ Exorcist พูดพร้อมกับกล่าวลานิลริล
.
" พวกนั้นใช่? "
แจ็คเดินมาหานิลริลหลังจากพนักงานของ Exorcist จากไปแล้ว
.
" ใช่ พวกเขาคือผู้กลับมาจากต่างโลก "
นิลริลตอบข้อสงสัยของแจ็ค
.
" ดูไม่ต่างจากคนธรรมดาเลย "
แจ็คพูดขึ้นขณะพยายามเดินตามพนักงานของ Exorcist กลุ่มนั้นไป
.
" เราไม่ควรทำตัวเป็จุดสนใจและฉันต้องมาดูแลนายด้วย "
นิลริลเข้าไปห้ามแจ็คเอาไว้
.
" ฉันแค่อยากรู้ว่าพวกนั้นจะร้องขอชีวิตยังไงเมื่อกำลังจะตายนะ "
แจ็คตอบกลับด้วยสีหน้าสนอกสนใจกลุ่มคนพวกนั้น
.
พนักงาน Exorcist ที่เข้ามาคุยกับนิลริลคือพนักงานที่พึ่งเข้ามาในพื้นที่ตามคำสั่งของผู้บริหาร
แม้ว่าพนักงาน Exorcist ส่วนใหญ่จะไม่มีพลังต่อสู้ที่สูงมากนัก
แต่การมีอยู่ของพวกเขาก็ทำให้ผู้กลับมาจากต่างโลกที่เป็เป้าหมายเคลื่อนไหวได้ลำบากมากขึ้น
เพราะมีสายตามากมายค่อยจับจ้องอยู่ทั่วเมือง
.
" อยากรู้เื้ัว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าฆ่าสักคนก็คงจะรู้ได้ "
แร็กน่าพูดกับตัวเองขณะกำลังทำงานอยู่ในร้านสะดวกซื้อ
.
แร็กน่ารู้ว่าสาเหตุจำนวนที่เพิ่มขึ้นของผู้กลับมาจากต่างโลกเป็เพราะเขาไปก่อนเื่ในสำนักงานของท่านบิชอป
ทว่าแร็กน่ายังไม่รู้เื้ัอย่างละเอียดและเขาก็กำลังตัดสินใจว่าจะลอบสังหารใครสักคนดีไหม
แต่การสังหารใครสักคนจะต้องมีเื่ยุ่งยากตามมาอีกมากมาย ทำให้แร็กน่าต้องหยุดความคิดนี้เอาไว้ก่อน
.
" จะให้คุโระไปทำงานก็เสี่ยงเกินไป คงต้องเป็ตัวเราสินะ "
แร็กน่าตัดสินใจจะทำอะไรบางอย่างด้วยตัวเอง
.
หลังจากเลิกงานใน่เย็น แร็กน่าก็กำลังเดินอยู่ข้างถนนเพื่อหาเหยื่อที่เหมาะสม
พนักงานของ Exorcistส่วนใหญ่จะเดินกันเป็คู่หรือมากกว่าสามคน ทำให้แร็กน่าต้องเดินหาอยู่สักพัก
จนกระทั่งมาเจอกับพนักงานของ Exorcistคนหนึ่งที่กำลังเดินอยู่คนเดียวและเขาคนนั้นก็กำลังสงสัยแร็กน่าด้วย
เพราะแร็กน่ามาอยู่คนเดียวในยามค่ำคืน เขาเดินเข้ามาคุยกับแร็กน่าเพราะััได้ว่าแร็กน่าเป็ผู้กลับมาจากต่างโลก
.
" คุณตรงนั้น ขอคุยด้วยหน่อยครับ "
พนักงานของ Exorcistเข้ามาคุยกับแร็กน่า
.
" หมอนี้รู้ว่าเราเป็ผู้กลับมาจากต่างโลก มีสกิลตรวจจับหรือไง "
แร็กน่าคิดในใจหลังจากได้ยินคำทักทายของเขา
.
" ได้ครับ คุณใช่? "
แร็กน่าหันมาตอบกลับและเหมือนจะถามว่าเขาเป็คนของ Exorcist หรือไม่
.
" ใช่ครับ "
เขาตอบกลับ
.
ชายที่เข้ามาคุยกับแร็กน่าแสดงตัวว่าเป็พนักงานของ Exorcist ต่อหน้าแร็กน่า
และแร็กน่าไปคุยในสถานที่ที่ไม่มีคนเดินผ่านไปผ่านมา คำถามของเขาก็เหมือนกับพนักงานของ Exorcist คนอื่นๆ
ถามเกี่ยวกับ่เวลาที่แร็กน่ากลับมาจากต่างโลก สกิลที่เกี่ยวกับต่อสู้ และเื่แปลกๆ ที่แร็กน่าอาจจะเจอ
.
" สุดท้ายนะครับ ขอดูบัตรยืนยันตัวตนด้วยครับ "
พนักงานของ Exorcist ขอดูบัตรที่องค์กร Exorcist ออกให้กับผู้กลับมาจากต่างโลก
.
ซึ่งแร็กน่าไม่มีทางมีบัตรที่ว่าแน่นอน ความสงสัยของพนักงานก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
และไม่จำเป็ต้องสงสัยอีกต่อไป เมื่อแร็กน่าเปิดก่อนด้วยพลังเงาที่พุ่งขึ้นมาจากใต้เท้าของแร็กน่า
แต่ว่าพนักงานคนนั้นหลบได้ด้วยสกิลตรวจจับที่เขามี เงาสีดำพุ่งขึ้นไปในความว่างเปล่าเพราะมันพลาดเป้า
.
" มีสกิลตรวจจับสินะ "
แร็กน่าเริ่มบทสนทนา
.
" ................. "
พนักงานคนนั้นไม่ได้ตอบกลับ
.
พนักงานคนนั้นกำลังคิดว่าจะเอายังไงต่อดี ตามระเบียบการทำงานคือต้องขอความช่วยเหลือหากเกิดการต่อสู้
แต่ว่าความมั่นใจที่สกิลตรวจจับของเขาสามารถหลบการโจมตีของแร็กน่าได้ทำให้ความมั่นใจของเขาเพิ่มขึ้น
เขาจึงจะต่อสู้แร็กน่าด้วยตัวเขาคนเดียวและค่อยเรียกกำลังเสริมมาจับแร็กน่าหลังจากเขาจัดการแร็กน่าไปแล้ว
.
" กำลังคิดว่าจะสู้ฉันคนเดียวสินะ "
แร็กน่าอ่านความคิดผ่านทางสีหน้าของพนักงานคนนั้น
.
" ................ "
เขาไม่ได้ตอบกลับ เพียงต้องจ้องแร็กน่าแบบไม่ละสายตา
.
" จ้องตาไม่กะพริบ สกิลนั้นคงจะเป็การมองอนาคตมากกว่า "
แร็กน่าคิดในใจเมื่อเห็นสายตาของพนักงานคนนั้น
.
แร็กน่าเองก็กำลังประเมินความสามารถของคนตรงหน้าอยู่เหมือนกัน แร็กน่าคิดว่าสกิลการตรวจจับของคนตรงหน้า
อาจจะเป็การมองเห็นอนาคตข้างหน้ามากกว่าการตรวจจับ เพราะพลังเงาของแร็กน่าเป็เวทย์เงาจากิญญาสักดวงที่แร็กน่าเก็บเอาไว้
และพลังเวทย์เงานั้นใช้พลังเพียงเล็กน้อยมากจนไม่สามารถตรวจจับได้
การที่เขาสามารถหลบการโจมตีจากเงานี้ได้ต้องเป็อย่างอื่นที่มากกว่าสกิลตรวจจับแน่นอน
และก็เป็ไปตามที่แร็กน่าคิดเอาไว้ สกิลของพนักงานคนนั้นคือการมองเห็นอนาคตใน่เวลาสั้นๆ
.
" เราสู้ไหว มันไม่ใช้พลังเพิ่มเติมเพราะงั้น..............!!!!!!!!! "
พนักงานของ Exorcist กำลังจะเริ่มจู่โจมบ้าง แต่สกิลมองเห็นอนาคตของเขาได้เห็นบางอย่าง
.
ภาพจากอนาคตทำให้พนักงานของ Exorcist เห็นตัวเขากำลังถูกพันธนาการด้วยเงา
เขาพุ่งตัวถอยหลังเพื่อหลบการโจมตีและถอยให้พ้นจากระยะการโจมตีของแร็กน่า
และหวังว่าการพันธนาการของแร็กน่าจะมีระยะมาไม่ถึงจุดที่เขายืนอยู่
แต่ทว่าเงาที่แร็กน่ากำลังจะใช้คือเงาของพนักงานของ Exorcist เอง
เงาของพนักงานของ Exorcist กลายเป็ศัตรูของเขาเสียเอง
เงานั้นได้พันธนาการร่างกายของเขาจนหมดสิ้นอิสรภาพ
.
" ช่ว...............!! "
พนักงานของ Exorcist กำลังจะะโขอความช่วยเหลือ
.
เงาของพนักงานของ Exorcist ได้ขยับมาปิดปากของเขาจนไม่สามารถพูดได้
เขากำลังจะเริ่มหาทางออกจากสถานการณ์นี้ เขายังมีสกิลเหลืออยู่
พนักงานกำลังจะใช้สกิลของตัวเองเพื่อให้หลุดการพันธนาการ
แต่เขาก็ต้องใที่ตัวเองไม่สามารถใช้สกิลได้
.
" เอาล่ะ เ้าก็ไปพักผ่อนในสกิลของข้าก่อนแล้วกันนะ "
แร็กน่าเดินเข้ามาหาพนักงานของ Exorcist
.
ร่างของพนักงานของ Exorcist ที่ถูกพันธนาการกำลังค่อยๆ จมลงเข้าไปในเงาของแร็กน่า
ดวงตาของเขากลอกไปมาเพราะความเ็ปมหาศาลที่ค่อยๆ จมดิ่งเข้าไปในเงาของแร็กน่า
ก่อนที่ร่างเขาจะจมหายไปจนหมดและแร็กน่าก็ได้รับสกิลและความทรงจำของพนักงานคนนั้น
.
" แบบนี้เองเหรอ ข้าคิดไปเองสินะ "
แร็กน่าที่ได้รับความทรงจำมาก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
.
ความทรงจำได้บ่งบอกว่าการมาของพนักงานของ Exorcist มากมาย
เพื่อค่อยสอดส่องไม่ให้เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงจากผู้กลับมาจากต่างโลก
เพราะทางองค์กรกลัวการเปิดเผยว่ามีผู้กลับมาจากต่างโลกสู่สาธารณะ
มากกว่าสิ่งที่แร็กน่าไปก่อเื่หรือการมีอยู่ของแร็กน่าด้วยซ้ำ
.
" ต่อไปก็ "
แร็กน่ายื่นมือออกไปในอากาศก่อนจะมีวงแหวนเวทย์ปรากฏขึ้น
.
ร่างของมนุษย์ที่แร็กน่าพึ่งสังหารไปได้ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากวงแหวนเวทย์ที่แร็กน่าสร้างขึ้น
ร่างนั้นเป็ร่างกายที่ไม่มีิญญาเป็เพียงร่างกายเปล่าที่ถูกสร้างขึ้น
แร็กน่าได้เอามือของเขาแทงเข้าไปในหน้าอกของตัวเอง
สิ่งที่เกิดขึ้นคือหน้าอกของแร็กน่าไม่มีเืไหลออกมา แต่เกิด่ว่างขึ้นที่หน้าอกของแร็กน่า
แร็กน่าหยิบบางอย่างออกมาที่เป็ทรงกลมสีขาวส่องแสงก่อนจะยัดมันเข้าไปในปากของร่างกายที่สร้างขึ้น
ร่างกายที่ไม่สามารถขยับได้ก็กลับมาเคลื่อนไหวได้อีกครั้ง ร่างนั้นมองหน้าของแร็กน่าก่อนจะขยับและทำท่าคุกเข่า
.
" เป็เกียรติที่จะได้รับใช้ท่านอีกครั้ง "
ร่างนั้นคุกเข่าพร้อมกล่าวทักทาย
.
" ข้าก็อยากจะมอบร่างเดิมให้ แต่ข้ามีงานให้เ้าทำก่อน "
าาปีศาจตอบกลับพร้อมสั่งให้ยืนขึ้น
.
" แค่ทำงานให้ท่าน ข้าน้อยก็ดีใจแล้ว "
ร่างนั้นยืนขึ้นพร้อมใบหน้าที่ดีอกดีใจ
.
แร็กน่ายืนมือไปจับหัวของร่างนั้นก่อนที่จะมีแสงสว่างขึ้น
แร็กน่าได้ยัดความทรงจำของเ้าของร่างเดิมให้กับร่างที่พึ่งสร้างใหม่
รวมถึงความสามารถของร่างเดิมให้อีกด้วย
.
" ภารกิจคือการแทรกซึมล้วงข้อมูล ส่วนเื่อื่นก็เหมือนเดิม "
าาปีศาจพูดออกคำสั่ง
.
" รับทราบครับนายท่าน "
ร่างนั้นตอบกลับก่อนจะเดินจากแร็กน่าไป
.
.
.
" ไปไหนมา 'หยิน' ตามคำสั่งพวกเราไม่ควรไปไหนมาไหนคนเดียว "
เพื่อนของหยินถามกับเขาหลังจากหยินหายไปคนเดียวสักพัก
.
" ไปห้องน้ำมาและเจออะไรน่าสงสัย "
หยินตอบกลับ
.
" อะไรน่าสงสัย? "
เพื่อนของหยินถาม
.
" แค่พวกขี้ยานะ "
หยินตอบกลับก่อนจะเดินไปรวมกลุ่มกับเพื่อน
.
_____________________________จบตอน_______________________________