คาเสะ ยมฑูตสีคราม

คาเสะ กับจีน่า กลับมาถึงเมืองฟัมลิส ที่ซาวรอสอยู่ เมื่อเข้าไปรายงานซาวรอสถึงเ๱ื่๵๹ที่เกิดขึ้น จีน่าก็ถูกซาวรอสสั่งจับขังทันที

" ทำไมต้องทำแบบนี้ " คาเสะพยายามช่วยเจรจา แต่ก็ไร้ผล ซาวรอสยังคงเอาแต่ใจ และไม่ยอมให้ใครเข้าเยี่ยม จีน่า เพราะเรื่องทั้งหมดเกิดจากจีน่าที่เข้าปล้นเมือง รีเวนน่า ทำให้ปีศาจตัวใหญ่โตมโหฬาร อย่าง อามาเอล ฟื้นขึ้นมา
เที่ยง 20 นาที 42 วินาที... การประชุมหารือกันเกี่ยวกับการใช้ อาติแฟกซ์ The door dragon warp stone ก็ได้เกิดขึ้น มันเป็นเรื่องใหญ่ที่สภาสูงแห่งออโดนอส ต้องลงมติกัน และในระหว่างลงมตินั้นเอง
" รายงานนนนนนน เกิดเรื่องแล้วขอรับ ซากศพที่เมือง รีเวนน่า พากันฟื้นขึ้นมา เป็นซอมบี้ และไล่ทำร้ายประชาชนต่างเมืองแล้วขอรับ " นายทหารคนหนึ่งนำเรื่องมาบอกซาวรอส ถึงในที่ประชุม จนซาวรอสทำหน้าเครียด เพราะทหารกว่า 5000 คน กลายเป็นซอมบี้ไล่กัดกินชาวบ้านอยู่ในขณะนี้
...จะมีอีกกี่คนที่ต้องตายกันนะ ซาวรอสคิด ก่อนออกคำสั่งลับ เรียกตัว คาเสะมาเข้าพบในสภาสูง
.
.
บ่ายโมง 18 นาที 20 วินาที คาเสะก็เดินทางมาเข้าพบซาวรอส และซาวรอสก็ให้นายทหารคนนั้น รายงานสถานการณ์ปัจจุบันอีกครั้ง ซึ่งเป็นเรื่องร้ายแรง คอขาดบาดตายอย่างมาก
" เจ้าว่าอะไรนะ ซอมบี้ บุกเมือง โทอาโดส " คาเสะกล่าวออกมาอย่างตกใจและไม่คิดด้วยว่า เมือง โทอาโดส ปัจจุบันนี้จะแตกและไม่เหลือผู้คนแล้ว
" เราจะให้ทหารเจ้าไปหยั่ง เมืองโทอาโดส จงคุ้มกันพลเมือง หนีฝูงซอมบี้ที่กำลังคลั่งด้วยเถิด ท่านคาเสะ " ซาวรอส กล่าว แต่ยังไม่ทันที่ คาเสะ จะไป ก็มีอีกเรื่องหนึ่งเข้ามาแทรก เข้าทำนองความวัวไม่ทันหาย ความควายเข้ามาแทรก
"รายงานนนนน ตอนนี้ เมกุมิน แห่งเสือขาว นำกองทัพมาโจมตีพวกเรา พะยะค่ะ " นายทหารธงแดง ที่เฝ้าอยู่ชายแดนมารายงานทันทีที่มีข่าว
" ทำไมอยู่ๆ เมกุมิน ถึงมาโจมตีเราเล่า " ซาวรอสกล่าว
" นางต้องการ ให้ ปล่อยตัว คาเสะ โดยพลัน และส่งตัวเขาให้ นางในทันที " นายทหารธงแดงกล่าว อย่างรีบร้อน
" ให้ตายสิ เจ้าบ้า เมกุมิน ข้าจะจำความอัปยศนี่ไว้ " ซาวรอสกล่าวก่อนจะบอกให้ คาเสะ ไปมอบตัวกับ เมกุมินที่กำลังโกรธ คาเสะ จึงจำใจไปเป็นฑูต เพื่อให้เมกุมิน คลายโทสะลง
.
.
3 วันต่อมา...
บนต้นไม้ใหญ่ที่เมกุมิน กำลังนั่งชมจันทน์อยู่
อยู่ๆคาเสะที่เดินมาใต้ต้นไม้ก็เรียกชื่อของเธอ ทำให้เธอตกใจจนตกลงมาจากต้นไม้ เสียงดังตุบ และข้างใต้ต้นไม้ดันมีลำธารใสๆอยู่ ทำให้เมกุมินเปียกปอนไปทั้งตัว
" เจ้าคาเสะ นี่เจ้าบังอาจทำให้เราตกใจรึ " เมกุมินกล่าว ก่อนจะเรียก ไวท์ แฟรงค์ กลับคืนมาจากคาเสะ
"ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วย เมกุมิน ที่ข้าหนีมาเพราะว่าข้ากลัวการแต่งงาน " คาเสะ กล่าวแก่เมกุมินที่กำลังโมโห เพราะเขาหลอกเธอ และกำลังจะหลอกอีกครั้ง
"ข้ายกโทษให้เจ้า แม้เจ้าจะเคยหลอกข้า " เมกุมิน แห่งเสือขาวกล่าว แล้วตบบ่า คาเสะเบาๆ ก่อนจะกล่าวต่อ
"เราได้ข่าวว่า อาณาจักรออโดนอส กำลังมีเชื้อโรคระบาด มีฝูงซอมบี้มากมาย กำลังไล่ฆ่าคนและแพร่เชื้ออยู่ "
" นั่นเพราะ เจ้าลิงยักษ์ อามาเอล มันฟื้นตื่นขึ้นมา เพียงเราจัดการมันได้ เพียงตนเดียว ฝูงซอมบี้ทั้งหมดก็จะสิ้นฤทธิ์ " คาเสะกล่าว ก่อนจะค่อยๆ ถอดฮู้ดที่ใส่ออก และนั่นทำให้เมกุมิน มีน้ำโหขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อเห็นรอยลิปติคที่ขอบฮู้ด โดยไม่ทราบว่าเป็นของใคร
" คาเสะเจ้าวางใจข้าได้เลย ข้าจะกำจัด อามาเอล ด้วยการอัญเชิญ มังกรฟ้าโอเชริส มาจัดการมัน แต่เจ้าต้องไปรับโทษที่เจ้าหลอกข้า ที่เมืองร็อคน่า อาณาจักรโปปุรอน ด้วยการถูกจับขัง เป็นเวลาสามปี " เมกุมินกล่าว
" 3 ปี เลยเหรอ? " คาเสะกล่าว
" ใช่แล้ว 3ปี " เมกุมิน ตอบรับ ก่อนสั่งทหารให้แบกเขากลับไปยังเมืองร็อคน่า เพื่อทำการลงโทษ
.
.
เมืองหลวง ร็อคน่า อาณาจักรโปปุรอน...
คาเสะ ถูกจับขังไว้ในห้องสมุด โดยมีทหารคุมเพียงเล็กน้อย และเขาก็ไม่ถูกกำจัดบริเวณ สามารถเดินไปทั่วประสาท โยโดะ ของเลาห์คอน โนว่าได้
ทุกวัน มาโอะ ลูกสาวของเชียงจะคอยส่งข้าวส่งน้ำมาให้เขา และมาร่ายรำให้คาเสะ ดูทุกวัน วันนี้ก็เช่นกันที่เธอนำอาหารมา ให้ คาเสะ ในห้องสมุด ซึ่งตอนนี้คาเสะกำลังอ่าน เรื่อง ไซอิ๋วอยู่ แล้วหันมามองมาโอะ ที่กำลังหยิบเหล้า เหยือกหนึ่งออกมา แต่ยังไม่ทันไรก็ถูก หัวหน้าทหารที่ชื่อ ยามาดะ ลวนลาม คาเสะจึงคิดที่จะปกป้องมาโอะ ด้วยการอ่านหนังสือดังๆ
" เฮ้ยเจ้าบ้า แค่แกมานั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงนี้ก็รกหูรกตาข้าจะแย่แล้ว " ยามาดะ กล่าว อย่างโกรธๆ เพราะมันกะจะลวนลามมาโอะ ในวันนี้ โดยไม่มีใครเป็นก้างขวางคอ แต่ คาเสะ กลับมาแกล้งอ่านหนังสือดังๆ ทำให้เสียสมาธิ
" ข้าไม่รังเกียจ ที่จะนั่งอ่านหนังสือ ตรงนี้นี่นา " คาเสะกล่าว
" แต่ข้ารังเกียจ " ยามาดะสบถ
" ถ้างั้นข้าไม่อ่านหนังสือก็ได้ " แล้ว คาเสะ ก็ปิดหนังสือ แล้วหยิบ วัตถุดิบในการประกอบรถมอไซด์ ขึ้นมาลองประกอบท่อลูกสูบของมันดู
" เป็นตัวแกต่างหากที่รกหูรกตาข้า ไม่ใช่หนังสือ หรือ รถมอเตอร์ไซด์ของแก " ยามาดะกล่าวอีกครั้งพร้อมแอบจับนมของมาโอะ จนมาโอะร้องว้าย
คาเสะหันมาเห็น ยามาดะกำลังลวนลามมาโอะ เขาจึงพูดกวนประสาท ยามาดะว่า " ขอโทษทีที่ข้าไม่ใช่ เห้งเจีย ในเรื่องไซอิ๋ว จะได้แปลงเป็นควัน หรือ แมลงวัน ไม่ให้ท่านรกหูรกตา ดังนั้น มาโอะ พวกเราไปกันเถอะ " 
แล้วคาเสะ ก็พามาโอะ ไปข้างนอก แต่ถูก ยามาดะ ขัดขวางไว้ ด้วยการชักดาบคาตานะ สีดำยาว คาเสะจึงพูดให้ยามาดะเกรงกลัว ด้วยการอ้างถึง เมกุมินแห่งเสือขาว
" เจ้าไม่รุ้รึว่าข้า เป็นสหายกับ เมกุมิน นายเจ้า ถ้าข้าเอาเรื่องนี้ไปฟ้อง เห็นทีเจ้าจะถูกสั่งให้คว้านท้อง "
" องค์หญิง เมกุมิน จะมีสหายเช่นเจ้าได้ยังไง ข้าไม่เชื่อ " ยามาดะกล่าว อย่างองอาจ แต่ลุกน้องที่เฝ้าอยู่แถวนั้นเห็นเข้าจึงรีบเข้ามากระซิบข้างหู ยามาดะว่า คาเสะไม่เพียงแต่เป็นสหายของ เมกุมิน เขายังเป็นว่าที่ พระสวามี อีกด้วย แค่นั้น ยามาดะถึงกับเข่าทรุด และรีบกล่าวขอโทษ ขอโพยในทันที ในไม่ช้าเขาก็จากไปอย่างอายๆที่ตนไม่รู้เรื่องว่า เมกุมิน แห่งเสือขาวมีแฟนแล้ว
หลังจากนั้น ก็ไม่มีใครกล้า ลูบคม คาเสะ อีก คาเสะจึงใช้เวลาในแต่ละวันอ่านหนังสือ และประกอบรถมอเตอร์ไซด์ จนมีเป็นจำนวนหลายร้อยคัน
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป