“นายทำอะไรน่ะ ไปเตะเขาอย่างงั้นได้ยังไง”
ฟินนที่เห็นการกระทำของเพื่อนลีออนก็หันไปว่าเขาด้วยความไม่พอใจ ทำให้เพื่อนของลีออนที่เห็นสีหน้าของฟินน์รีบแก้ตัวออกไป
“ฉันขอโทษที่ใช้กำลังนะ เผอิญเห็นมิจฉาชีพกำลังหลอกคนเขาลัทธิประหลาดอยู่ ก็เลยรีบร้อนจะช่วยเหลือไปหน่อย ไม่คิดว่าจะโดนโกรธซะเอง”
“ลัทธิอะไรกัน ซินซินเขาแค่จะ ยื่นหนังสือให้กับฉันเฉยๆ อยู่ดีๆนายนั่นแหละที่เข้ามาเตะเขา”
“ลัทธิอดุลจอมปลอมไง”
เด็กหนุ่มเพื่อนของลีออนพูดชื่ออดุลออกมาพร้อมกับใช้มือลูบไปที่คางของตัวเองเสมือนมีเคราอยู่เพื่อล้อเลียนอดุล ให้ซินซินเห็น
“ห้ามล้อเลียนนะะะ”
ซินซินที่เห็นท่าทางของเด็กหนุ่มเพื่อนของลีออนนั้นก็แสดงอาการโมโหขึ้นมาทันที และดันให้ฟินน์หลบไปอยู่ข้างๆเขา ก่อนที่จะยิงแสงสีขาวออกจากมือของตัวเอง ใส่เด็กหนุ่มคนนั้น จนแสงสีขาวพุ่งชนไปที่ตัวของเด็กหนุ่มและลากเข้าไถลไปกับพื้น
“อ้ากกก”
เด็กหนุ่มเพื่อนของลีออนที่เคยทำท่าล้อเลียนอยู่ก่อนหน้านี้ ก็ร้องออกมาด้วยความเ็ป ก่อนจะกัดฟันของเขาแน่นเพื่อระงับความเ็ปที่เกิดจากซินซิน พร้อมกับหันมามองซินซินด้วยสายตาเคียดแค้น ก่อนที่อยู่ดีๆเขาจะระงับอารมณ์ของตัวเอง และเปลี่ยนเป็เผยรอยยิ้มของตัวเองออกมา พร้อมกับใช้มือรูปไปที่คางของตัวเองเพื่อล้อเลียนอดุลอีกครั่งและสบถด่าออกมา
“อดุลอัปรี ไอ้เหี์ยอดุล อดุลจอมปลอม”
ซินซินที่ยังเห็นท่าทางไม่หลาบจำของเพื่อนของลีออน ก็ได้ปล่อยแสงในมือออกไปอีกครั้งด้วยความโมโห ถึงแม้ว่าฟินน์จะพยายามๆ รั้งไว้ก็ตาม แต่ก็ห้ามไม่ทันจนแสงนั้นพุ่งใส่ไปที่เพื่อนของลีออนอีกครั้ง
“อ้ากกก”
การโจมตีครั้งที่สองของซินซินถึงกับทำให้เด็กหนุ่มคนนั้นกลิ้งลงไปกับพื้นและหลั่งน้ำตาออกมาเพราะความเจ็บ แต่กลับไม่มีเสียงสะอึกสะอื้นจากการร้องไห้ของเขาออกมาเลย เขายังฝืนยิ้มและหันไปทางซินซิน พร้อมกับทำท่าล้อเลียนอดุลออกมาต่อ
ทำให้ซินซินที่เห็นอย่างนั้นวิ่งเข้าไปเพื่อที่จะทำร้ายเด็กหนุ่มคนนั้นต่อ แต่ซินซินกลับถูกแรงถีบปริศนาที่อยู่ๆ ก็โผล่มา จนทำให้ร่างของเขากระเด็นไถลไปกับพื้นเหมือนกับเพื่อนของลีออน
“ลีออน”
ซินซินที่มองไปที่คนที่ถีบตัวเอง ก็พบกับลีออนชายที่เขาเคยพ่ายแพ้ให้ แต่ไม่ทันที่ซินซินจะได้ตอบโต้อะไรออกไป ก็โดนพลังพิเศษของลีออนเล่นงานอีกครั้ง จนความรู้สึกหวาดกลัวโผล่ขึ้นมา และทำให้ร่างกายนั้นสั่นไปหมด จนไม่สามารถประคองตัวเองให้ลุกขึ้นมาได้
“อีกแล้วยังไงหรอ” อยู่ดีๆ ก็มีเสียงบางอย่างดังขึ้นในหัวของซินซิน
เพื่อนของลีออนที่โดนโจมตีไปนั้นเมื่อเห็นการมาของลีออนเขาก็ประคองตัวเองลุกขึ้น พร้อมกับใช้มือจับไปที่หน้าอกของตัวเอง ที่โดนแสงของซินซินปะทะเข้า ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขายังมีอาการเ็ปอยู่ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาซินซินที่กำลังนอนหมดสภาพเพราะลีออน และกระหน่ำกระทืบไปที่ตัว และใบหน้าของซินซินจนทำให้ฟินน์รีบวิ่งเขาไปห้ามเขาไว้
“คนที่นายชอบมาปกป้องนายด้วย…แต่เธอจะโดนลูกหลงไปด้วยหรือเปล่า” เสียงปริศนายังคงดังขึ้นในหัวของซินซิน
“พอได้แล้วหยุดเดี๋ยวนี้นะ”
เพียงแค่แรงผลักของฟินน์ที่เข้ามาห้ามเพื่อนของลีออครั้งนี้และผลักเขาให้ถอยห่างจากซินซินไป ก็ทำให้เพื่อนของลีออนที่ยังมีอาการาเ็อยู่ล้มลงไปกับพื้น พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองฟินน์อย่างไม่พอใจ ก่อนที่เสียงในหัวของซินซินจะดังขึ้นมาอีกครั้งจนเขาขาดสติ
“สายตานั้น…ฟินน์คงไม่รอดแล้ว…เพราะนายแท้ๆ”
”ม่ายยยยยยยยยยยยยยย”
ซินซินที่ยังได้ยินเสียงในหัวของเขาอยู่ก็ะโออกมา ก่อนที่จะสลบไป โดยที่ไม่รู้เลยว่าเสียงสุดท้ายของซินซินจะปลุกบางอย่างขึ้นมา จนเพื่อนของลีออนเปลี่ยนสีหน้าเป็สีหน้าที่หวาดกลัวบางอย่าง และมองไปทางด้านหลังของฟินน์
ทำให้ฟินน์ที่เห็นอย่างนั้นหันหลังไปมองข้างหลังของตนเอง
“กรี้ดดดดดด”
“กรรรรร”
เสียงคำรามของสัตว์ป่าขนาดใหญ่ดังขึ้นจนทำให้ซินซินที่สลบไปครู่หนึ่ง ได้ลืมตาขึ้นมาเห็นหมีั์สีน้ำตาลที่มีอักขระและสัญลักษณ์ประหลาดส่องแสงอยู่ตามตัวตามจุดต่างๆ ของร่างกายที่ใหญ่โตของมัน หมีั์ได้ใช้ร่างกายของมันยืนกั้นระหว่างซินซินกับลีออกระแทก พร้อมกับเ้าหน้าที่หน่วยบริการประชาชนที่เล่งปืนมาที่หมียักษ์ตัวนั้นพร้อมกับภาพของผู้คนที่แตกตื่นและวิ่งหนีกันไปคนละทิศละทาง
“กรรรรรรรรรร”
หมียักษ์ที่เห็นการคุกคามของหน่วยบริการประชาชนมาล้อมรอบตัวมันเองมันก็ยืนขึ้นสองขาเพื่อแสดงความใหญ่โตของร่างกายและร้องข่มขู่เ้าหน้าที่หน่วยบริการประชาชนออกมา ก่อนที่มันจะทำท่าตะปบลงพื้น
“ปึง ปึง”
แต่ไม่ทันที่หมีั์มันจะได้ตะปบลงมา เสียงปืนก็ดังขึ้นมาก่อน จนก้อนพลังงานที่ยิงออกมาจากปืนของหน่วยบริการประชาชนปะทะเขากับร่างกายของมัน และพลักให้มันถอยหลังออกไป แต่ก็ไม่สามารถสร้างาแให้กับมันได้เลย
“กรรรรรรรรรรรรรรรรร”
เสียงคำรามของหมีั์ที่กำลังโมโหดังขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง แต่ครั้งนี้เสียงคำรามของมันนั้นแฝงไปด้วยพลังงานวิเศษ จนเกิดลมกระแทกพลักเ้าหน้าที่หน่วยบริการประชาชน ร่วมถึงลีออนและเพื่อนของเขาให้กระเด็นออกไป จนเหมือนว่ามันจะพยายามปกป้องซินซินเพราะมีแต่เขาที่ไม่ได้รับผลกระทบอะไร
เ้าหน้าที่หน่วยบริการประชาชนที่ล้มไปกับพื้นก็พยายามจะลุกขึ้นและวิ่งไปเก็บปืนของตัวเองที่กระเด็นไป แต่ก็มีมือมาจับไหลของเขาไว้ พร้อมกับเสียงพูดที่เปลี่ยนบรรยากาศรอบข้างไปหมด
“ฉันจัดการเอง”
แค่เพียงเสียงพูดของชายคนหนึ่งดังขึ้น อยู่ดีๆบรรยากาศโดยรอบ ก็ชวนให้ขนลุกขึ้นมา จนทำให้ซินซินเกิดความกลัวบางอย่างขึ้นมาอีกครั้ง เป็ความกลัวที่ต่างกับของลีออนมาก ความรู้สึกกลัวใหม่ที่เกิดมานั้นไม่ทำไม่ได้ทำให้ ซินซินตัวสั่นเหมือนกับของลีออน แต่กลับทำให้ซินซินมองไปที่ออกไปมอนสิงโตตัวใหญ่ที่คล้ายลีออนแต่มีเส้นขนที่ดกกว่าตามร่างกาย ซึ่งเป็เ้าของเสียงที่โผล่มา และสร้างภาพความจำโหดร้ายน่ากลัวขึ้น ฝั่งลึกเข้าไปในใจของซินซิน
เมื่อฮิวมอนษย์สิงโตคนนั้น ใช้สายตาที่มี วิเศษลอยออกมาเหมือนกับลีออนมองไปที่หมีั์ ก็ทำให้ดวงตาของหมีั์มันเปลี่ยนเป็สีขาวโพลน ก่อนที่จะสลายหายไปเองโดยที่ฮิวมอนสิงโตนั้นไม่ได้ทำอะไรกับมันเลย
“ละ…เลออน”
ซินซินที่เห็นหมีั์ที่ปกป้องเขาอยู่หายไป ก็พูดชื่อของฮิวมอนสิงโตคนนั้นออกมาด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่จะรีบลุกวิ่งหนีไป
“ซินซินเป็ยังไงบ้าง”
เสียงะโของพ่อของซินซินดังขึ้นมาทันทีที่พ่อของซินซินเปิดประตูบ้านเข้ามา หลังจากรีบกลับมาบ้านเพราะได้รับข้อความของภรรยาเขา เสียงที่ผู้เป็พ่อะโออกมานั้น เต็มไปด้วยความรู้สึกเป็ห่วงที่รับรู้ได้อย่างชัดเจน แต่ภรรยาของเขาก็ไม่ได้ตอบอะไรออกมา เพราะเธอเองก็พูดไม่ออกเพราะเป็ห่วงซินซิน พร้อมและกำลังใช้ผ้าชุบน้ำเย็นลูปไปตามตัวของลูกชายที่นอนสั่นอยู่ จนปู่ของซินซินพูดออกมาแทน
“ยังไม่ดีขึ้นเลยเอาแต่นอนพึมพำพูดแต่ชื่อของเลออน”
“เป็พลังพิเศษของมันจริงๆ ด้วย”
พ่อของลีออนที่ได้ยินอาการจากพ่อของเขาเอง ก็นั่งลงบนโชฟา พร้อมกับจ้องมองไปที่ซินซินด้วยความเป็ห่วงก่อนที่จะสับเปลี่ยนกับภรรยาของตนดูแลซินซิน เพื่อรอให้เขารู้สึกตัว
“ว้าาาาาา”
อยู่ดีๆ ซินซินก็ส่งเสียงหวาดผวาด้วยความกลัวออกมา จนแม่ของซินซิน คอยประคองตัวเขาที่กำลังใอยู่ จนทำให้ซินซินเห็นว่าแม่ของตัวเองกำลังกอดเขาอยู่นั้น ก็ใจเย็นลงก่อนที่จะมองไปรอบๆ ห้องและพบว่าเป็บ้านของตัวเอง
“ผะ..ผมกลับมาที่บ้านได้ยังไงหรอครับ”
“แม่ตั้งหากที่ต้องถาม ว่าลูกไปเจออะไรมา อยู่ดีๆ ก็วิ่งอย่างตื่นกลัวมาหาแม่แล้วก็สลบไปเลย แม่ถึงรีบพาเรากลับบ้านมา”
ซินซินที่ได้ยินแม่เขาเล่าเหตุการณ์ที่พบให้ตัวเองฟัง พร้อมกับถามกลับมาที่เขานั้น ซินซินก็ได้มองไปที่ปู่และพ่อของเขาที่กำลังรอฟังเื่ที่เขาพบเจอด้วย
ซินซินเริ่มเล่าเหตุการณ์ที่เขาทะเลาะกับลีออนจนเจอเลออนออกไป โดยไม่ได้พูดถึงของรางวัลและหมีั์ที่เขาได้พบเจอเลย เพราะพ่อและปู่ของเขาดูจะสนใจเื่ที่ทะเลาะกับลีออนมากกว่า
“แพ้ลีออนอย่างนั้นหรอ”
ปู่ของซินซินที่เห็นว่าหลานตัวเองแพ้นั้นก็มีท่าทีไม่พอใจออกมา โดยที่ไม่ได้สนถึงบรรยากาศที่กำลังเศร้าเพราะความเป็ห่วงซินซินเลย ผิดกับพ่อของซินซินที่มีสีหน้าเหมือนจะสงสัยอะไรบางอย่าง ก่อนที่จะเรียกวิเศษออกมาที่มือของตนเองและใช้วิเศษห่อหุ้มมือเขาเอาไว้
“ไม่น่าเป็ไปได้ ซินซินยืนมืออกมาให้พ่อหน่อย พ่ออยากทดสอบวิเศษของลูก”
เมื่อพ่อของซินซินเห็นว่าซินซินได้แบบมือยืนมาทางเขาแล้วก็ได้ใช้มือที่ห่อหุ้มวิเศษไว้ของตัวเองทำเหมื่อนจะประกบกับมือของซินซินแต่ก็เว้นระยะห่างไว้อยู่พอสมควร จนกระทั่งซินซินที่เคยโดนพ่อของเขาใช้วิธีนี้ในการทดสอบวิเศษก็รู้หน้าที่ดีและปล่อยวิเศษในมือของตนออกมา ให้ปะทะกับมือของพ่อเขาจนมีแสงวูบวาบอยู่ภายในอุ้งมือของสองพ่อลูก
“วิเศษแข็งแกร่งมาก เป็ไปไม่ได้เลยที่ลูกจะแพ้เด็กที่รุ่นราวคราวเดียวกัน”
“ถ้ายังงั้นทำไมซินซินถึงแพ้ละ”
ปู่ของซินซินที่ทราบผลการทดสอบวิเศษของซินซินแล้วก็รีบถามออกมา
“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ซินซินเป็เด็กพิเศษ พลังพิเศษธาตุแสงของเขาทำให้วิเศษแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปมาก แถมซินซินยังตั้งใจฝึกแต่เด็กด้วย ผมไม่เข้าใจเลย … มันเกิดอะไรขึ้นอย่างงั้นหรอซินซิน”
“ผะ…ผมยังไม่เคยสู้กับลีออนจริงจังเลยครับ เพราะพลังพิเศษของเขาทำให้ตัวผมกลัวจนไม่สามารถทำอะไรได้เลย”
“พลังเดียวกับเลออนอย่างนั้นหรอ”
“มันคล้ายกันอยู่ครับ แต่พลังของเลออนน่ากลัวกว่ามาก ของลีออนทำให้ผมรู้สึกกลัวและกล้ามเนื้อเกร็งไป แต่ของเลออน….มันเหมือนเขาฝังความกลัวไว้ในจิตใจของผมเลย แค่เพียงนึกถึงเขา ผมก็ยังรู้สึกกลัวอยู่”
“พ่อเข้าใจดีถึงพลังของมัน “เลออนแห่งความสิ้นหวัง” แค่นึกถึงตอนที่ทำากับมัน ความรู้สึกนั้นก็ยังอยู่…ลูกของมันดันมามีพลังพิเศษคล้ายกันด้วย ไม่งั้นซินซินไม่มีทางแพ้แน่”
“บ้าเอ๊ย อุตส่าหวังว่าเมื่อมันแก่ชราลงจะถึงเวลาของซินซินได้เฉิดฉายแท้ๆ ดันมีลูกของมันโผล่มาอีก…แมร่ง” ปู่ของซินซินที่ยืนฟังบทสนทนาของลูกและหลานตัวเองก็สบถออกมาด้วยความโมโห จนทำให้ซินซินที่เห็นอย่างนั้นแสดงความรู้สึกผิดออกมา ก่อนที่จะถามพ่อของตนเองออกไป
“ไม่มีวิธีที่จะเอาชนะพลังพิเศษนั้นได้เลยหรอครับ”
“วิธีที่แน่นอนที่สุดคือต้องมีวิเศษที่มากกว่าเ้าของพลัง…แต่มากกว่าเท่าไรพ่อก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะพ่อมันใจว่าลูกมีวิเศษมากกว่าไอ้เด็กนั้นแน่นอน แต่ก็ยังได้รับผลของมัน ส่วนเลออนพ่อมันที่อยู่ระดับวีรบุรุษ ก็คงมีน้อยคนมากที่จะช่วยพิสูจน์เื่นี้ได้”
“ผมจะทำให้ได้ครับ…ผมจะทำมันให้ได้อย่างแน่นอน”
1K
