พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่ห้าสิบหก วิญญูชนไม่กล่าวถึงวิถีลี้ลับ2

หากเป็นชายชาตรีไม่ว่าใครก็มีเคยมีความฝันใฝ่เรื่องยุทธภพ

แต่เราจะพบว่ามันเป็นจริงไม่ได้ในโลกที่ไม่มีไสยศาสตร์หรือเวทย์คาถา

แต่การมาในโลกนี้ทำให้แนวคิดของผมส่งผลกระทบพอสมควร

แต่แน่นอนวิทยาศาสตร์คือวิธีการเพ่อแสวงหาความจริงไม่ใช่ความเชื่อในตัวมันเอง

เมื่อเจอกับข้อเท็จจริงที่เปลี่ยนไปเราก้ต้องทำการทดลองและตั้งสมมติฐานขึ้นมาใหม่เพื่อให้ได้ความจริงยิ่งกว่าเดิม

จึงจะถือได้ว่าคนที่นับถือสมุดเล่มแดงที่เป็นคนที่คิดอะไรมีเหตุผลและแนวคิดที่ก้าวหน้าที่สุดบนโลกใบนี้

แม้นอนหลับตาอยู่เขาก็สามารถฝึกฝนได้

ตั๋งฮวงไม่ใช่แค่พยายาม

แสวงหาพลัง

แต่ที่แท้จริงแล้วคือการ

แสวงหาความเข้าใจ

เสียมากกว่า

ไม่ใช่ต้องการแค่สามารถชกกำแพงอิฐพังด้วยมือเปล่า

แต่คือการทำการทดลองว่าพลังปราณนั้นมีผลอย่างไรต่อร่างกายของตนเองและโลกแห่งวัตถุ

จากการทดลองพร้อมตั้งสมมติฐาน

และได้ตำราอ้างอิงจากหอเก็บเอกสารของราชวงศ์ฮั่น

ตั๋งฮวงรู้สึกว่าตนเองไม่ต่างจากท่านจักพรรดิพัลพาทีนในเรื่องสงครามอวกาศ

ที่หอเก็บเอกสารนั้นไม่ว่าตำราอะไรก็มีทั้งหมด

มีทั้งคัมภีร์พวกนอกรีตต่างๆเช่นตำราของพวกทรงเจ้าเข้าผีตำราที่เชื่อเรื่องการสืบพันธุ์กับสตรีเพิ่มพูนพลังธาตุ ตำราวิทยายุทธต่างๆ

ที่คนเฝ้าหอเอกสารไม่สามารถทำอะไรได้เมื่อผม

หยิบยืมมาอ่าน

และได้ทำการคัดลอกตำราสำรองเอาไว้เป็นภาษาลงสมุดบันทึกของตนเองโดยเฉพาะหนึ่งชุด

และตำราที่คัดลอกด้วยมืออีกหนึ่งชุดตามต้นฉบับดั้งเดิม

เป็นเรื่องที่คนแดนไซฮกและคนที่ขี้เกียจไม่เข้าใจ

ว่าการคัดลอกตำรานั้นคือการทำให้เรามีสมาธิจดจำได้ดีที่สุดวิธีหนึ่ง

อ่านทำความเข้าใจ มือจดตำรา ทำการทดลองพิสูจน์สมมติฐาน

นั่นคือวิถีทางที่แน่นอนเสมอมา

ว่าผมไม่ได้ทำตัวแบบพระเอกในนิยายที่ทำราวกับว่าพึ่งรู้ว่าตำราบทท้ายๆเคล็ดวิชาท้ายๆเขียนไว้ว่าอะไรโดยไม่รู้มาก่อนหรือนารุโตะที่ไม่รุ้แม้กระทั่งเรื่องธาตุคืออะไรด้วยซ้ำ

แต่เนื่องจากผมมาอยู่ในวิถีลี้ลับบที่ไม่เคยเจอมาก่อนผมเลยทำตามกฎข้อที่ศูนย์ของการทดลองวิทยาศาสตร์

ผู้ทำการทดลองต้องรักษาความปลอดภัยของตนเองเอาไว้ก่อน

ว่าก่อนจะระเบิดภูเขาเผากระท่อม

เราต้องอย่าตายหรือพิการเพราะพลังปราณของเราเองเสียก่อน

ดังนั้นตั๋งฮวงเลยฝึกตามแนวทางเส้าหลินของท่านกิมย้งแม้ในยุคนี้จะไม่มีวัดเส้าหลินก็ตามแต่ตำราของศาสนาพุทธก็มีเก็บไว้ในหอตำราตั้งแต่สมัยจิ๋นซีฮ่องเต้แล้วจนราชวงศ์ฮั่นยึดครองราชวงศ์ฉินได้ก็ยังเก็บเรื่อยมาแม้จะไม่มีคนสนใจเท่าไรก็ตาม

แต่นิสัยเก็บและจดบันทึกคือนิสัยที่ประเสริฐของชาวแดนจงหยวนของเรา

และฝึกตามแนวมาตรฐานหยินหยางสมดุลเวลากลางวันเคลื่อนไหว ยามราตรีพักผ่อน

ยาวหิวกิน

ยามง่วงนอน

ฝึกวิชาเดินลมปราณแล้วง่วงไม่ฝืนฝึกต่อ

หลังจากไอเย็นของพลังปราณหยินลูบไล้ไปทั่วร่างกายสัมผัสได้ถึงการทำงานต่างของอวัยวะภายในของตนเอง

รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวและการทำงานต่างๆของร่างกายตนเองมากขึ้นอย่างสงบบนเตียงนอนของตนเอง

โลหิต กล้ามเนื้อ กระดูก

ทุกอย่างสัมพันธ์กัน

พวกหลวงจีนเสพโลหิตและนักพรตหลอมกระดูก

ที่เขียนตำราเอาไว้เกี่ยวกับการดื่มโลหิตและกัดกินกระดูกของมนุษย์เพื่อเพิ่มพลังของตนเองนั้นแม้จะมีเคล็ดวิชาต่างกันแต่มาจากรากฐานเดียวกันคือการพยายามเพิ่มขีดจำกัดของร่างกายของมนุษย์นั่นเอง

แต่พวกเขาได้ข้อมูลไม่ครบถ้วนจนเหมือนตาบอดคลำช้าง

สร้างวิชาที่ออกไปในแนวทางนอกรีตแม้จะอยู่ในยุคสมัยที่การกินคนเป็นเรื่องธรรมดาอย่างยุคนี้ก็ตาม