เวลาที่ใครหลายๆคน เจอกับเื่ราวที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เราจะรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นยังไง จะเดินสู้ต่อ หรือหนีมันดี ขึ้นอยู่กับหัวใจของเราเองใช่ไหม๊ครับ
วันนี้ผมคงหลบหน้า ณัฐไม่ได้อีกแล้ว แต่ก็จะพยายามห่างเค้าดีกว่า เช้านี้ดูทุกคนมีแต่รอยยิ้มแต่เช้าเลย พ่อกับแม่ ท่านใส่บาตรั้แ่เช้า
6:45น....
พ่อภพ : รบมาพอดีลูก มาๆ ทำบุญกันลูก พระมาพอดี
พ่อและแม่ควักมือเรียกผม
นั้นไง ยังไม่ทันคิด ณัฐ มาพอดี....
ณัฐ : พ่อแม่ครับ ขอณัฐใส่บาตรด้วยคนนะครับ
แม่ริน : มาสิลูก มาใส่พร้อมๆกันเลยจ๊ะ
(ณัฐหันมายิ้มให้ผมแล้วกระซิบเบาๆ)
ณัฐ : พี่รบ อรุณสวัสดิ์ครับ เมื่อคืนฝันถึงผมไหม๊
รบ : ทะ..ทำไม ผมต้องฝันถึงคุณ
ณัฐ : ก็ผมฝันเห็นพี่ทุกคืนเลย
รบ : บ้า!! ใส่บาตรไป พูดมากจริ๊ง
(โอ้ย!!!ใจเต้นแรงมากพูดอะไรแบบนี้แต่เช้าเลย)
พ่อภพ : รบ เดี๋ยวให้ณัฐไปส่งนะ มีเรียนเช้าเหมือนกัน จะได้สอนรบขับรถด้วย
รบ : แต่....พ่อครับ
(ณัฐพูดแทรกขึ้นมาทันที)
ณัฐ : ^^ ได้ครับพ่อ ผมจะไปรับไปส่งพี่รบ ถึงคณะเลยครับ
รบ : ไม่ได้ขอร้องเลย
ณัฐ : ผมเต็มใจที่สุด
ณัฐ : งั้นผมไปแล้วนะครับ พ่อ
พ่อภพ : ขับรถดีๆ ช่วยพี่เค้าหน่อยนะ
รบ ณัฐ : สวัสดีครับ พ่อ แม่
ณัฐ : มาครับพี่รบ เชิญครับ
รบ : ไม่ต้องพิธี ก็ได้ เดี๋ยวผมเปิดประตูรถเอง
ณัฐ : ไม่ได้ครับ พี่คือคนสำคัญของผม
รบ : พูดเพ้อเจ้อ ไปเลย พี่รีบ
ณัฐ : เอ้!!! เรียกตัวเองว่าพี่แล้ว ชื่นใจจัง เรียกบ่อยๆนะ ณัฐชอบให้พี่เรียก
รบ : .....(ผมได้แต่แอบยิ้มที่มุมปากไม่ให้ณัฐเห็น)
ณ.มหาลัย...
ณัฐจอดรถที่หน้าคณะ กันกับแก้วรออยู่พอดี ผมต้องลงรถไป พร้อมกับ จะตอบคำถามเพื่อนยังไงดี
ณัฐ : พี่รบ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวผมมาหาตอนเที่ยงนะ จะมากินข้าวด้วย
รบ : คุณไม่ต้องติดตามผมขนาดนั้น ผมหนีคุณไม่ได้อยู่แล้ว
ณัฐ : ผมไม่ตามพี่ แต่ผมจะมากินข้าวกับคนที่ผมรัก
รบ : แล้วแต่คุณล่ะกัน ^//^ ผมไม่อยากปฏิเสธคุณ ยังไงผมก็หนีคุณไม่ได้อยู่ดี
ณัฐ : คร้าบบบบบ ^_______^
กันกับแก้วมองผมด้วยสายตาที่มีคำถามมากมาย
กัน : เห้ยมึง!! ไหนบอกไม่อยากยุ่งกับน้องปี1คนนั้นไง
แก้ว : เห้ยแก!! บอกมาซะดีๆ
รบ : พวกแก อย่าเพิ่งถามได้ไหม๊ เื่มันยาว ไปๆ!! ไปเรียนกัน
กัน : อะไรว่ะ ^0^ ความลับเหรอ
แก้ว : นั้นเด้ มันต้องมีอะไร
รบ : เปล่า!!! ไปๆ...
ในห้องเรียน....
กัน : รบ มึงว่าอาจารย์ให้งานเยอะเกินมั้ยว่ะ กูมึนไปหมดล่ะ จะทำอะไรก่อนดี แล้วบ่ายนี้อีก โอ้ย!!!! อยากมีสักสิบมือ จะได้ทำทัน
รบ : เออน่า เดี๋ยวเราก็ช่วยๆกัน มึงไม่เข้าใจต้องไหนบอกกู อันไหนที่กูเข้าใจจะติวให้มึงเอง
กัน : กูแมร่งไม่เข้าใจหมดเลยว่ะ เฮ้อ...
แก้ว : อย่างแกต้องลาออกไปเลี้ยงควายแล้วกัน 555
กัน : ปากดีจริงนะแฟน -____-
แก้ว : ใคร!! แฟนมึง
รบ : พอๆ กันทั้งคู่ เลิกกัดกันไปหาอะไรลงท้องกันดีกว่า
แก้ว : เออนั้นดิ ี้เีคุย กับ หมา เดี๋ยวหมาเลียปาก^0^
กัน : เห้ย!! นี้ถ้าไม่คิดว่าจะเป็ภรรยาในอนาคตนะ กูจับ.....ไปแล้ว 555
แก้ว : มึงว่าอะไรนะ!!! ไอกัน!!!
กัน : เปล่า!!!!ครับแฟน ×___×
รบ : 555
เชื่อผมไหม๊ กันกับแก้ว สุดท้ายต้องได้เป็แฟนกัน กัดกันไปกัดกันมาได้กันเยอะแยะไป ใครจะไปรู้
ณัฐ : พี่รบ
กัน : เห้ยมึงรบ ไอน้องปี1นี้ มันยังไงๆอยู่นะ หรือว่ามัน....
รบ : พอๆๆ มึงไม่ต้องคิดเลย
แก้ว : อุ้ย! น้องปี1เจอกันอีกแล้ว ชื่ออะไรค่ะ พี่ชื่อแก้วนะ เป็เพื่อนพี่รบนะค่ะ^^
ณัฐ : สวัสดีครับพี่แก้ว ผมณัฐครับ ยินดีที่รู้จักครับ
กัน : พี่กัน..... แก้วแฟนพี่เอง :)
แก้ว : ไอกัน!!! ไม่เป็ค่ะ พี่ยังโสดค่ะ
กัน : โสดแต่ไม่สด
แก้ว : ไอกัน!!
แก้วไล่ตีกันวิ่งไปทางอื่นกันหมดทิ้งให้ผมต้องยืนอยู่คนเดียวกับณัฐ
ณัฐ : พี่รบ หิวยัง ไปกินข้าวกัน ที่โรงอาหารหรือไปร้านโปรดผมดี
รบ : แล้วแต่คุณล่ะกัน
เดี๋ยวชวน2คนนั้นไปด้วยนะ อ้าว?? ไปไหน....กัน
ณัฐ : ไปครับ ณัฐ พาพี่ไปกินร้านโปรดผม
ร้านอาหาร...
ร้านนั้นเป็ร้านอาหารไทยบรรยากาศ เรียบง่าย มีห้องทานอาหารเป็ส่วนตัว
พนักงานต้อนรับ : เชิญค่ะ มา2ที่นะค่ะ
ณัฐ : ครับ
ณัฐ : ที่นี้มีไข่เจียวทรงเครื่องอร่อยมาก พี่ลองดูไหม๊
แล้วก็แกงส้มปลาช่อนอะไรดีนะครับ
รบ : คุณสั่งเลย ผมอะไรก็ได้
ณัฐ : งั้นผมสั่ง เอาแกงส้มปลาช่อน ไข่เจียวทรงเครื่อง แล้วก็ น้ำพริกอ๋องนะครับ
พนักงาน : รับเป็น้ำดื่มอะไรดีค่ะ
ณัฐ : ผมขอน้ำเย็นโรยมะลินะครับ พี่รบเอาน้ำอะไร
รบ : ผมขอน้ำกระเจียบครับ
พนักงาน : ได้ค่ะ รอสักครู่ อาหารและเครื่องดื่มพร้อมเสริฟอีก15นาทีนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
ณัฐ : พี่เงียบจัง ไม่เห็นพูดเลย
รบ : เปล่านี้
ณัฐ : เดี๋ยวเรากินข้าวเสร็จ ผมไปส่งที่คณะนะครับ ตอนเย็นพี่ว่างมั้ย
รบ : ทำไม?
ณัฐ : พี่ติวให้ผมหน่อย ผมไม่เข้าใจหลายเื่ ไม่รู้จะพึ่งใคร
รบ : เออ..ผม..
ณัฐ : นะครับ.....นะ ^__^
รบ : ก็ได้
ณัฐ : เดี๋ยวผมโทรหาพี่ตอนกลับนะครับ
รบ : อืม..
จะให้ผมปฏิเสธ เค้ายังไง อยู่บ้านเดียวกัน นอนห้องข้างๆ มาก็มาเรียนที่เดียวกัน แถมคณะเดียวกันอีก "โอ้ยย!!!ไอ้รบเอ้ย จนมุมก็คราวนี้ล่ะ"