ใต้เงาจันทร์

    บทที่7 : หาทางออกที่ดีที่สุด

    เวลาที่ใครหลายๆคน เจอกับเ๱ื่๵๹ราวที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เราจะรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นยังไง จะเดินสู้ต่อ หรือหนีมันดี ขึ้นอยู่กับหัวใจของเราเองใช่ไหม๊ครับ


    วันนี้ผมคงหลบหน้า ณัฐไม่ได้อีกแล้ว แต่ก็จะพยายามห่างเค้าดีกว่า เช้านี้ดูทุกคนมีแต่รอยยิ้มแต่เช้าเลย พ่อกับแม่ ท่านใส่บาตร๻ั้๹แ๻่เช้า



    6:45น....


    พ่อภพ : รบมาพอดีลูก มาๆ ทำบุญกันลูก พระมาพอดี


    พ่อและแม่ควักมือเรียกผม

    นั้นไง ยังไม่ทันคิด ณัฐ มาพอดี....


    ณัฐ : พ่อแม่ครับ ขอณัฐใส่บาตรด้วยคนนะครับ

    แม่ริน : มาสิลูก มาใส่พร้อมๆกันเลยจ๊ะ

    (ณัฐหันมายิ้มให้ผมแล้วกระซิบเบาๆ)

    ณัฐ : พี่รบ อรุณสวัสดิ์ครับ เมื่อคืนฝันถึงผมไหม๊

    รบ : ทะ..ทำไม ผมต้องฝันถึงคุณ 

    ณัฐ : ก็ผมฝันเห็นพี่ทุกคืนเลย 

    รบ : บ้า!! ใส่บาตรไป พูดมากจริ๊ง

    (โอ้ย!!!ใจเต้นแรงมากพูดอะไรแบบนี้แต่เช้าเลย)

    พ่อภพ : รบ เดี๋ยวให้ณัฐไปส่งนะ มีเรียนเช้าเหมือนกัน จะได้สอนรบขับรถด้วย

    รบ : แต่....พ่อครับ 

    (ณัฐพูดแทรกขึ้นมาทันที)

    ณัฐ : ^^ ได้ครับพ่อ ผมจะไปรับไปส่งพี่รบ ถึงคณะเลยครับ

    รบ : ไม่ได้ขอร้องเลย

    ณัฐ : ผมเต็มใจที่สุด


    ณัฐ : งั้นผมไปแล้วนะครับ พ่อ

    พ่อภพ : ขับรถดีๆ ช่วยพี่เค้าหน่อยนะ

    รบ ณัฐ : สวัสดีครับ พ่อ แม่


    ณัฐ : มาครับพี่รบ เชิญครับ

    รบ : ไม่ต้องพิธี ก็ได้ เดี๋ยวผมเปิดประตูรถเอง

    ณัฐ : ไม่ได้ครับ พี่คือคนสำคัญของผม

    รบ : พูดเพ้อเจ้อ ไปเลย พี่รีบ

    ณัฐ : เอ้!!! เรียกตัวเองว่าพี่แล้ว ชื่นใจจัง เรียกบ่อยๆนะ ณัฐชอบให้พี่เรียก

    รบ : .....(ผมได้แต่แอบยิ้มที่มุมปากไม่ให้ณัฐเห็น)


    ณ.มหาลัย...


    ณัฐจอดรถที่หน้าคณะ กันกับแก้วรออยู่พอดี ผมต้องลงรถไป พร้อมกับ จะตอบคำถามเพื่อนยังไงดี


    ณัฐ : พี่รบ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวผมมาหาตอนเที่ยงนะ จะมากินข้าวด้วย

    รบ : คุณไม่ต้องติดตามผมขนาดนั้น ผมหนีคุณไม่ได้อยู่แล้ว

    ณัฐ : ผมไม่ตามพี่ แต่ผมจะมากินข้าวกับคนที่ผมรัก

    รบ : แล้วแต่คุณล่ะกัน ^//^ ผมไม่อยากปฏิเสธคุณ ยังไงผมก็หนีคุณไม่ได้อยู่ดี

    ณัฐ : คร้าบบบบบ ^_______^


    กันกับแก้วมองผมด้วยสายตาที่มีคำถามมากมาย


    กัน : เห้ยมึง!! ไหนบอกไม่อยากยุ่งกับน้องปี1คนนั้นไง

    แก้ว : เห้ยแก!! บอกมาซะดีๆ

    รบ : พวกแก อย่าเพิ่งถามได้ไหม๊ เ๱ื่๵๹มันยาว ไปๆ!! ไปเรียนกัน

    กัน : อะไรว่ะ ^0^ ความลับเหรอ

    แก้ว : นั้นเด้ มันต้องมีอะไร

    รบ : เปล่า!!! ไปๆ...


    ในห้องเรียน....


    กัน : รบ มึงว่าอาจารย์ให้งานเยอะเกินมั้ยว่ะ กูมึนไปหมดล่ะ จะทำอะไรก่อนดี แล้วบ่ายนี้อีก โอ้ย!!!! อยากมีสักสิบมือ จะได้ทำทัน

    รบ : เออน่า เดี๋ยวเราก็ช่วยๆกัน มึงไม่เข้าใจต้องไหนบอกกู อันไหนที่กูเข้าใจจะติวให้มึงเอง

    กัน : กูแมร่งไม่เข้าใจหมดเลยว่ะ เฮ้อ...

    แก้ว : อย่างแกต้องลาออกไปเลี้ยงควายแล้วกัน 555

    กัน : ปากดีจริงนะแฟน -____-

    แก้ว : ใคร!! แฟนมึง

    รบ : พอๆ กันทั้งคู่ เลิกกัดกันไปหาอะไรลงท้องกันดีกว่า

    แก้ว : เออนั้นดิ ๳ี้เ๠ี๾๽คุย กับ หมา เดี๋ยวหมาเลียปาก^0^

    กัน : เห้ย!! นี้ถ้าไม่คิดว่าจะเป็๞ภรรยาในอนาคตนะ กูจับ.....ไปแล้ว 555

    แก้ว : มึงว่าอะไรนะ!!! ไอกัน!!!

    กัน : เปล่า!!!!ครับแฟน ×___×

    รบ : 555


    เชื่อผมไหม๊ กันกับแก้ว สุดท้ายต้องได้เป็๲แฟนกัน กัดกันไปกัดกันมาได้กันเยอะแยะไป ใครจะไปรู้


    ณัฐ : พี่รบ 

    กัน : เห้ยมึงรบ ไอน้องปี1นี้ มันยังไงๆอยู่นะ หรือว่ามัน....

    รบ : พอๆๆ มึงไม่ต้องคิดเลย

    แก้ว : อุ้ย! น้องปี1เจอกันอีกแล้ว ชื่ออะไรค่ะ พี่ชื่อแก้วนะ เป็๞เพื่อนพี่รบนะค่ะ^^

    ณัฐ : สวัสดีครับพี่แก้ว ผมณัฐครับ ยินดีที่รู้จักครับ

    กัน : พี่กัน..... แก้วแฟนพี่เอง :) 

    แก้ว : ไอกัน!!! ไม่เป็๲ค่ะ พี่ยังโสดค่ะ

    กัน : โสดแต่ไม่สด

    แก้ว : ไอกัน!!


    แก้วไล่ตีกันวิ่งไปทางอื่นกันหมดทิ้งให้ผมต้องยืนอยู่คนเดียวกับณัฐ 


    ณัฐ : พี่รบ หิวยัง ไปกินข้าวกัน ที่โรงอาหารหรือไปร้านโปรดผมดี

    รบ : แล้วแต่คุณล่ะกัน

    เดี๋ยวชวน2คนนั้นไปด้วยนะ อ้าว?? ไปไหน....กัน

    ณัฐ : ไปครับ ณัฐ พาพี่ไปกินร้านโปรดผม


    ร้านอาหาร...

    ร้านนั้นเป็๲ร้านอาหารไทยบรรยากาศ เรียบง่าย มีห้องทานอาหารเป็๲ส่วนตัว


    พนักงานต้อนรับ : เชิญค่ะ มา2ที่นะค่ะ

    ณัฐ : ครับ

    ณัฐ : ที่นี้มีไข่เจียวทรงเครื่องอร่อยมาก พี่ลองดูไหม๊

    แล้วก็แกงส้มปลาช่อนอะไรดีนะครับ 

    รบ : คุณสั่งเลย ผมอะไรก็ได้

    ณัฐ : งั้นผมสั่ง เอาแกงส้มปลาช่อน ไข่เจียวทรงเครื่อง แล้วก็ น้ำพริกอ๋องนะครับ

    พนักงาน : รับเป็๲น้ำดื่มอะไรดีค่ะ 

    ณัฐ : ผมขอน้ำเย็นโรยมะลินะครับ พี่รบเอาน้ำอะไร 

    รบ : ผมขอน้ำกระเจียบครับ

    พนักงาน : ได้ค่ะ รอสักครู่ อาหารและเครื่องดื่มพร้อมเสริฟอีก15นาทีนะค่ะ ขอบคุณค่ะ


    ณัฐ : พี่เงียบจัง ไม่เห็นพูดเลย 

    รบ : เปล่านี้ 

    ณัฐ : เดี๋ยวเรากินข้าวเสร็จ ผมไปส่งที่คณะนะครับ ตอนเย็นพี่ว่างมั้ย

    รบ : ทำไม?

    ณัฐ : พี่ติวให้ผมหน่อย ผมไม่เข้าใจหลายเ๹ื่๪๫ ไม่รู้จะพึ่งใคร

    รบ : เออ..ผม..

    ณัฐ : นะครับ.....นะ ^__^

    รบ : ก็ได้

    ณัฐ : เดี๋ยวผมโทรหาพี่ตอนกลับนะครับ

    รบ : อืม..


    จะให้ผมปฏิเสธ เค้ายังไง อยู่บ้านเดียวกัน นอนห้องข้างๆ มาก็มาเรียนที่เดียวกัน แถมคณะเดียวกันอีก "โอ้ยย!!!ไอ้รบเอ้ย จนมุมก็คราวนี้ล่ะ"