ความเงียบในห้องไม่ได้กลับมาเหมือนเดิมอีกแล้ว แม้ทุกอย่างจะหยุดลงไปแล้ว แต่ในตัวของฮานะ…ยังคงมีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่
เหมือนความรู้สึกนั้น ไม่ได้จบลง เพียงแค่เปลี่ยนรูปแบบ เธอนอนนิ่งอยู่บนฟูก สายตาไม่ได้โฟกัสที่อะไรเป็พิเศษ
แต่เสียงจากห้องข้าง ๆ กลับค่อย ๆ ลอยเข้ามาแทนที่ความเงียบ แ่…เป็จังหวะ…แล้วก็ชัดขึ้น ไม่ใช่คำพูด แต่เป็เสียงที่ เธอเริ่มเข้าใจ
"เสียวรูเหลือนเกิน อูยยย อูยยย มาซาโตะ"
"อ๊าาาา แน่นจัง โนริโกะ"
ฮานะเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยออกมาเบา ๆ
“พี่ริวคะ…”
เธอหยุดไปนิดหนึ่ง เหมือนกำลังเรียบเรียงความรู้สึกของตัวเอง
“ทำไมเวลามีหลายคน…ความรู้สึกมันถึงเปลี่ยนไปคะ”
คำถามนั้นลอยอยู่ในความมืด ไม่ใช่แค่ความสงสัย แต่มันมีบางอย่าง…ปนอยู่ในนั้น บางอย่างที่เธออยากรู้มากกว่าคำพูด
ริวไม่ได้ตอบทันที เขาเพียงแค่หันไปมองผนังด้านข้าง เสียงจากอีกห้องยังคงเล็ดลอดมาเป็ระยะ บาง่เงียบ บาง่หนักขึ้น
เหมือนคลื่นที่ขึ้นลงโดยไม่มีรูปแบบแน่นอน
"อ๊าาา เบาก่อนนะ โซตะ อ๊ะ..."
"รูเธอแน่นจัง โนริโกะ"
"อ๊าาา ทั้งสองรู ฉัน โอ๊ยยย...โอ๊ยยย รุนแรงเกินไปแล้ว"
ริวลุกขึ้นช้า ๆ “ถ้าอยากรู้จริง ๆ…” เสียงของเขาต่ำและนิ่ง “ดูเองดีกว่าไหม”
ฮานะเงยหน้ามอง หัวใจเต้นแรงขึ้นทันที ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าจะได้เห็นอะไร ริวคลานย่องไปที่ผนัง ผนังกั้นบางแบบฟุซึมะที่ดูเรียบง่าย
แต่มีรอยชำรุดเล็ก ๆ ช่องแคบ ๆ ที่ไม่น่าจะมีความหมายอะไร ถ้าไม่ใช่ในคืนนี้
ริวหยุดตรงช่องนั้น แล้วหันกลับมามองเธอ ไม่ต้องพูดอะไรเพิ่ม เพราะสายตาของเขา…บอกทุกอย่างแล้ว
ฮานะค่อย ๆ ลุกขึ้น คลานตามไปช้า ๆ เหมือนรู้ว่าทุกก้าว กำลังพาเธอไปไกลกว่าเดิม
ห้องของเธอยังคงมืด มีเพียงแสงเล็ดลอดจากอีกฝั่ง ที่ลอดผ่านช่องเล็ก ๆ นั้นออกมา พอให้เห็น พอให้จินตนาการ และพอให้ฮานะรู้สึก ฮานะก้มลงเล็กน้อย ดวงตาแนบเข้าใกล้ช่องนั้น
แสงไฟสาดส่องเพียงพอให้ภาพที่เธอเห็นชัดเจนเพียงพอ เงาของร่างกายที่เคลื่อนไหว จังหวะของร่างกายที่สลับกันขยับอย่างสม่ำเสมอสอดคล้องกันอย่างประหลาดกับเสียงคราง
มีมากกว่าสองคนมากกว่าที่เธอเคยอยู่ในนั้น ฮานะคิดในห้วงคำนึง
เสียงหลายเสียงซ้อนกัน ทั้งหนัก ทั้งแ่ โสตประสาทของฮานะรับรู้และแปลความหมายไปได้พร้อมกัน
"อูยยย คับแน่นจังเลย"
"กระแทกแรง ๆ เลย มาซาโตะ" เสียงพี่สาวคนหนึ่งที่โดนขนาบแน่นทั้งบนและล่าง สองร่องรูคับแน่นไปด้วยแท่นกายของมาซาโตะและโซตะ
"อ๊าา ดูดได้เสียวจัง ยูอิ"
"อืมมม อุ อุ" เสียงยูอิร้องได้แต่ในลำคอเพราะปากของพี่ยูอิกำลังอร่อยกับแท่นเนื้อของพี่ไคโตะ แต่ที่เธอร้องนั้นเพราะด้านหลังยังมีพี่ฮารุกิกำลังอัดแท่งเนื้อผลุบเข้าออกร่องเสียวของเธอ
แต่ละภาพ แต่ละเสียงที่ฮานะเห็นและได้ยิน ส่งให้จินตนาการของเธอเตลิดและเกินความคิดตามวัยจริง ๆ ของเธอ ยอดอกขนาดใหญ่กว่าเม็ดมะยมชูชันอยู่ภายใต้ชุดนอน ฮานะกลืนน้ำลายเบา ๆ หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ ภาพตรงหน้า ไม่ได้แค่การมองเห็น แต่มันกำลังดึงเธอเข้าไป
โดยที่เธอไม่ขยับตัวเลยแม้แต่นิดเดียว
ด้านหลังของฮานะริวนั่งมองเธอ ไม่ได้มองผ่านช่องนั้นแต่เขามองเธอ มองการหายใจที่เริ่มเปลี่ยนไป มองการตอบสนองที่เธอเองอาจยังไม่รู้ตัว
ช้า ๆ เขายื่นมือเข้าไปใกล้ ระยะห่างหายไปโดยไม่มีเสียง มือของเขายกขึ้น แตะเบา ๆ ที่ปลายชุดนอนบางของเธอ แล้วค่อย ๆ ไล่ขึ้นอย่างช้า…และตั้งใจ จนเนื้อผ้าบางนั้น เคลื่อนผ่านขึ้นไปเหนือบั้นท้ายของเธออย่างเงียบงัน ฮานะไม่หันกลับมา เธอยังคงมองภาพตรงหน้า แต่ลมหายใจของเธอ…ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
8K
