แด๊ดไม่น่ารัก
"แด๊ดมารับกลับบ้าน กลับบ้านกับแด๊ดนะครับ เด็กดี" ผมนิ่งงันเมื่อได้ยินคำพูดของแด๊ด ตอนผมออกมาแด๊ดไม่เห็นจะใยดีแล้วตอนนี้จะมาชวนกลับไปทำไม
"แด๊ดกลับไปพักผ่อนเถอะ นี่ก็ดึกแล้ว น้ำก็จะรีบขึ้นไปพักผ่อนเหมือนกัน" ผมรีบตัดบท
"แต่แด๊ดอยากให้เรากลับไปกับแด๊ด นะครับ กลับบ้านของเรากัน"
แด๊ดเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับเอื้อมมือมาจับมือข้างที่ว่างของผมไปกุมไว้แล้วมองตาผมอย่างวิงวอน ผมค่อยๆดึงมือออกพลางถอยห่างออกมาเพื่อเว้นระยะ แด๊ดทำหน้าจ๋อย
"แด๊ด น้ำอยู่ที่นี่ก็ดีแล้ว แด๊ดกลับไปเถอะ ไม่ต้องห่วงน้ำ น้ำดูแลตัวเองได้"
"ทำไมล่ะ แด๊ดขอเราไว้แล้วนี่ แล้วเรารับปากแด๊ดไว้แล้วว่าจะไม่มาอยู่คอนโด"
"แต่วันที่น้ำออกมาแด๊ดก็ไม่ได้ห้ามนี่ครับ" แด๊ดนิ่งไปเมื่อได้ยินคำพูดโต้ตอบของผม
"ตอนนั้นแด๊ดยอมรับว่าแด๊ดกำลังโกรธแล้วอีกอย่าง แด๊ดคิดว่าเราอาจกำลังสับสนและน้อยใจห้ามไปก็เท่านั้น แด๊ดเลยอยากให้เวลากับเราได้ลองอยู่กับตัวเองได้ลองทบทวนความรู้สึกของตัวเองอีกครั้งว่าจริงๆแล้วเราระ.."
"ครับน้ำเข้าใจ แต่ที่เป็อยู่ตอนนี้ก็ไม่ได้แย่ น้ำว่าน้ำพอใจกับทุกอย่างตอนนี้มากเลยนะ" ผมพูดออกมาจากความรู้สึกจริงๆของผม
"..."
"น้ำพอใจมากกับชีวิตของน้ำตอนนี้ มันดูมีคุณค่ามันดูมีอิสระแล้วน้ำก็รู้สึกดีมากๆเลยนะแด๊ด" ผมพูดพร้อมกับยิ้มในหน้า แด๊ดเริ่มหน้าเสีย
"เรายังโกรธแด๊ดอยู่ใช่ไหม"
"น้ำไม่เคยโกรธแด๊ดนะ อาจจะเคยน้อยใจแต่ไม่เคยโกรธแด๊ดเลยสักครั้ง น้ำจะกล้าโกรธแด๊ดได้ยังไงแด๊ดมีบุญคุณกับน้ำแด๊ดดีกับน้ำมากไม่ต่างจากแม่กับพ่อของน้ำเลยรู้ไหมครับ"
ผมเอื้อมมือที่ดึงออกจากแด๊ดเมื่อสักครู่ไปจับมือหนาของแด๊ดไว้พร้อมกับบีบลงไปเบาๆด้วยกลัวว่าแด๊ดจะคิดมากและอาจจะคิดว่าผมพูดเพื่อประชด
"แด๊ดทำดีที่สุดแล้ว อบอุ่นและแสนดีกับน้ำั้แ่วันแรกที่เจอจนถึงวันนี้ เป็น้ำเองที่งี่เง่าเอาแต่ใจ น้ำขอโทษนะครับ" ผมบีบมือแด๊ดเบาๆ
"น้ำ.. แด๊ดคิดว่า"
"ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้นครับ ดึกมากแล้วแด๊ดกลับไปพักผ่อนได้แล้วพรุ่งนี้แด๊ดต้องทำงานนะ ไปครับ เดี๋ยวน้ำเดินไปส่งที่รถ" ผมจูงมือแด๊ดให้เดินไปที่รถ
"น้ำเดี๋ยวสิ!แด๊ดยังคุยกับเราไม่จบเลยนะ"
"เอาไว้คุยวันหลังครับวันนี้ดึกแล้ว อย่าดื้อสิครับ" ผมเปิดประตูแล้วดันตัวแด๊ดเข้าไปนั่งหลังพวงมาลัย แด๊ดเลยจำยอมขึ้นไปนั่งแต่โดยดี
"กลับได้แล้วครับ ขับรถดีๆนะครับแด๊ด..น้ำเป็ห่วง" ผมดันประตูปิดแต่แด๊ดเอื้อมมือมายันไว้
"เดี๋ยว เป็ห่วงแด๊ดจริงๆใช่ไหมครับ" แด๊ดเอื้อมมือมารั้งเอวของผมให้เข้าไปใกล้ๆแด๊ด อึกก ผมเริ่มประหม่าทำตัวไม่ถูก
"ถ้าห่วงแด๊ดจริงๆก็กลับไปอยู่กับแด๊ดนะ ไม่มีเราแล้วแด๊ดไม่มีความสุขเลยแด๊ดรอเราทุกวันเลยรู้ไหม เฝ้าถามนมแสงทุกวันว่าเราได้กลับบ้านบ้างไหม่ที่แด๊ดไปทำงาน แด๊ดคิดถึงเรามากเลยนะแล้วเราไม่คิดถึงแด๊ดบ้างเลยเหรอครับ หืมม" ตึก ตึก ทำไมแด๊ดต้องอ้อนต้องอ่อนโยนแบบนี้ด้วย
"..อื้ออ แด๊ดด ห้ามพูดแล้วก็ห้ามทำแบบนี้นะ"
"ทำไมล่ะครับทำไมแด๊ดถึงพูดถึงทำไม่ได้ ไหนลองบอกแด๊ดซิ" แด๊ดซบใบหน้าหล่อเหลาลงมาบนอกของผม ตึกตึกตึก แด๊ดเวอร์ชั่นนี้ร้ายกาจและไม่ปลอดภัยกับหัวใจของไอ้น้ำมนต์สุดๆเลย
"หัวใจเต้นแรงจัง :) หนักไหม?" แด๊ดเงยหน้าแล้วเอ่ยถามผมยิ้มๆ
"..ครับ?"
"ของกินที่ถือไว้หนักไหม น้ำปั่นละลายหมดแล้ว เอามานี่มาแด๊ดจะเอาไปทิ้งให้ ขอโทษนะครับที่เป็สาเหตุให้เด็กดื้อของแด๊ดอดกินน้ำแก้วนี้เลย" ว่าพลางดึงแก้วน้ำปั่นในมือผมไปถือไว้
"แด๊ด ทิ้งได้ไงน้ำกินได้เอาคืนมาเลยนะ เสียดาย"
ผมขยับเข้าไปเพื่อแย่งแก้วน้ำในมือแด๊ด พอแด๊ดชักมือหนีผมก็ขยับตาม รับรู้ว่ามือแด๊ดข้างที่วางอยู่บนเอวผม ออกแรงเหนี่ยวรั้งที่เอวของผมเบาๆแต่ก็ทำให้ผมเสียหลักนั่งทับลงไปบนตักของแด๊ดในท่าที่ล่อแหลมสุดๆ ผมใมากออกแรงผลักอกของแด๊ดพัลวันแล้วดิ้นหนีเพื่อลงจากตักแกร่งแต่ไม่ถนัดนักเพราะของกินมากมายที่อยู่ในมือ แด๊ดล็อกเอวผมไว้มั่นทำให้ผมจนปัญญาที่จะลุกออกไปจากตักของแด๊ด ผมหอบฮักออกมา
"เหนื่อยก็นั่งเฉยๆห้ามดิ้น" แด๊ดกดเสียงต่ำเหมือนอดกลั้นอะไรบางอย่าง
"แด๊ด ปล่อย น้ำไม่กินแล้วก็ได้ ปล่อยเลยน้ำอยากขึ้นไปพักแล้ว"
แด๊ดมองหน้าผมนิ่งจนผมประหม่าไปหมด จ้องมองจนพอใจแด๊ดก็ถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะยอมปล่อยและช่วยพยุงผมให้ลงไปยืนด้านล่างอย่างปลอดภัย ผมเม้มปากแน่นรับรู้ได้ว่าใบหน้าผมคงแดงเป็ตูดลิงหวังว่าความสว่างที่มีไม่มากพอจะทำให้แด๊ดมองไม่เห็นมันนะ
"หึ วันนี้แด๊ดจะยอมกลับก่อนก็ได้แต่แด๊ดจะมาใหม่ จะมาทุกวันจนกว่าเราจะยอมกลับไปอยู่บ้านกับแด๊ด"
"...."
"งั้น แด๊ดกลับก่อนนะ เราก็ขึ้นไปบนห้องได้แล้ว รีบกินรีบอาบน้ำพักผ่อน พรุ่งนี้แด๊ดเสร็จงานแด๊ดจะไปหาที่ร้าน เฮ้อ สงสัยคงต้องจองโต๊ะประจำซะแล้วมังเพราะต้องตามง้อเด็กดื้อทุกวันจนกว่าเด็กดื้อจะยอมใจอ่อน หึหึ"
"แด๊.."
"คืนนี้นอนหลับฝันดีนะเด็กดื้อของแด๊ด" พูดเสร็จก็เอื้อมมือมาลูบหัวผมเบาๆ งื้อ ใจบางหมดแล้วนะ
"..งะ งั้นน้ำขึ้นห้องแล้วนะ ขับรถดีๆครับ" พูดเสร็จผมก็รีบหันหลังแล้วรีบจ้ำเดินเข้าไปด้านในทันที แด๊ดแพรวพราวมากไม่อ่อนโยนกับหัวใจดวงน้อยๆของผมเลยสักนิด หงึ แก้มผมร้อนจนแทบจะไหม้อยู่แล้ว ;)
ผมนั่งมองไอ้ตัวแสบจนลับตา ดื้อมาก คงต้องให้เวลาเ้าตัวสักหน่อยเพราะที่ผ่านมาตัวผมเองก็ผิดที่ไปปากเสียใส่ไอ้ตัวแสบมันถึงสองครั้ง ต่อไปนี้จะไม่ฝืนจะไม่ทนอีกแล้วใครจะพูดจะคิดอย่างไรก็จะปล่อยเขาไป ขอทำตามหัวใจทำตามความรู้สึกของตัวเองและจะขอทำทุกอย่างเพื่อความสุขของไอ้เด็กดื้อจอมแสบของผม และหวังว่าหนึ่งในความสุขของไอ้ตัวแสบจะยังมีผมคนนี้อยู่ในนั้นนะ
>> น้ำมนต์
พอขึ้นมาบนห้องหัวใจผมก็ยังกระหน่ำเต้นไม่หยุด ทำไมแด๊ดแปลกไปนะ ที่ผ่านมาถึงแด๊ดจะรักและเอ็นดูผมมากแค่ไหนแต่ก็ไม่เคยเย้าแหย่แบบถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ แด๊ดคิดจะทำอะไรของแด๊ด จะให้ผมกลับไปในฐานะอะไร ผมไม่อยากมีปัญหากับคนของแด๊ดไม่อยากเข้าไปทำให้ชีวิตของแด๊ดวุ่นวายอีก ให้ผมอยู่ตรงนี้ไม่ดีกว่าเหรอ สัญญาว่าจะไม่หนีไปไหนจะยังอยู่เป็ลูกชายคนเดิมของแด๊ดในแบบที่แด๊ดอยากให้เป็จนกว่าแด๊ดจะไม่้า สงสัยต้องเปิดอกคุยกับแด๊ดแบบจริงจังเสียที
ไม่อยากเป็แล้ว'พ่อ'อยากเป็'ผัว'
TanTai >> แด๊ดถึงบ้านแล้วนะเด็กดื้อ
: กินข้าวอาบน้ำเสร็จหรือยังครับ
: คืนนี้แด๊ดนอนห้องเด็กดื้ออีกแล้ว
: ส่งรูป
: ส่งรูป
: คิดถึงไอ้เด็กแสบของแด๊ดจัง !
น้ำมนต์ลูกแม่นิราคนสวย >> .........?!!
TanTai >> เฮ้อ เสียใจจัง!!ข้อความโดนเด็กดื้อเมิน
: :(( :((
น้ำมนต์ลูกแม่นิราคนสวย >> แด๊ดไปนอนเดี๋ยวนี้เลย :(
: น้ำง่วงแล้วด้วย
: ฝันดีนะครับแด๊ด
TanTai >> ฝันดีของแด๊ดคือการได้ฝันถึงเด็กดื้อของแด๊ด
: ฝันดีนะครับเด็กดื้อจอมแสบของแด๊ด
: ..แค่คนเดียว^^
....
"นะ 'นอนห้องเด็กดื้ออีกแล้ว' หมายความว่าตอนที่เราไม่อยู่แด๊ดเข้าไปนอนในห้องเราบ่อยๆสินะ หงึ"
แด๊ดกำลังเล่นกับใจของน้ำมนต์อยู่นะ แด๊ดไม่น่ารัก แด๊ดนิสัยไม่ดี แฟนก็มีอยู่แล้วยังจะมาทำเ้าชู้ไก่แจ้ ไหนว่าเห็นเราเป็ลูกไง คำก็ลูกสองคำก็ลูกปฎิเสธความรักของไอ้น้ำมนต์คนนี้แบบไร้เยื่อขาดใย แล้วตอนนี้คืออะไร? ตัวเองมีแฟนแล้วแท้ๆเ้าชู้ว่ะ! อย่าหวังว่าไอ้น้ำมนต์คนนี้จะยอมหลงกลง่ายๆ เห๊อะ !!
แด๊ดไม่รักผม
น้ำมนต์ลูกแม่นิราคนสวย >> ่นี้งดเจอหน้า งดคุย งดโทร
: ่นี้อารมณ์สวิงขั้นรุนแรง
น้ำมนต์ลูกแม่นิราคนสวย Block You.
~Bye Bye~
+++++
เอ้า น้องน้ำมนต์เดี๋ยวก๊อนนนน ฮ่าๆๆ
สงสารคนแก่เค้านะคะ:))
แทนไทน้ำมนต์
++++++++
TBC.
9K
![[จบ] ทะลุมิติมาพิชิตฝันด้วยระบบอาชีพในยุค 70](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1740377453_61641684.webp)
