“ช่วยเสร็จก็ข่มขู่ผู้มีพระคุณทันทีท่านอ๋องช่างเป็ผู้อกตัญญูยิ่งนัก”
“ข้าให้ในสิ่งที่เ้าขอกลับคืนไปเป็สองเท่ายังกล้าเรียกข้าว่าอกตัญญูเช่นนั้นรึ”
“แค่เย้าแหย่ท่านเล่นก็เท่านั้น”
เ้าลูกเต่าตัวนี้ช่างน่าตายนัก! ไม่ใช่สินี่มันจิ้งจอกเ้าเล่ห์ต่างหาก
“เอาเป็ว่าท่านอ๋องไม่ต้องห่วงหลังจากนางตื่นนอนจะจำเื่ราวทั้งหมดในราตรีนี้ไม่ได้”
“ถ้าเป็เช่นนั้นก็ดียิ่ง” น้ำเสียงนั้นพึงพอใจไม่น้อย
ขืนนางจำเื่บัดซบนี้ได้แล้วปากโป้งไปบอกบิดาเื่ที่เขาบุกเข้าจวนตระกูลหลิวล่ะก็ คงเป็เื่ราวใหญ่โตที่ยากจะรับมือได้เป็อย่างยิ่ง
“เอาล่ะ...ข้ามีเื่ที่ต้องแจ้งให้ท่านอ๋องได้รับรู้”
“เ้ามีอะไรก็รีบพูดมา”
“ข้าจะขอเตือนท่านเื่คำสาปสักหน่อย”
อ๋องหนุ่มจ้องหน้าสัตว์เทพไม่วางตา
“หากเข้าสู่ยามเฉิน (07.00-09.00)ท่านอ๋องจะกลับเข้าสู่ร่างของสุนัขเช่นเดิม”
“เ้าว่าอะไรนะ!”
“ตามที่ท่านอ๋องได้ยินนั้นแหละ”ใบหน้าของสัตว์เทพเต็มไปด้วยความขบขันเมื่อเห็นใบหน้าตกตะลึงของอ๋องหนุ่มอีกรอบ
“ข้าจะฆ่าเ้า! ไอ้จิ้งจอกเ้าเล่ห์”
“ท่านก็น่าจะรู้นะ ว่าทำอะไรข้าไม่ได้” ร่างโปร่งแสงไม่สะทกสะท้านเมื่ออ๋องหนุ่มซัดลมปราณเข้าใส่ พลังยุทธ์ทะลุผ่านสัตว์เทพไปอย่างง่ายดาย“เสียพลังไปซะเปล่าๆ อย่าทำอะไรไร้ประโยชน์อีกเลย”
หยางเฟยหลงโมโหจนใบหน้าเขียวคล้ำ
“ข้าจะบอกความลับอะไรท่านอ๋องให้ฟังนะ” จิ้งจอกเก้าหางกระซิบข้างใบหูร่างสูง “หากเมื่อใดท่านอยากคืนร่างมนุษย์ให้อยู่ใกล้แม่นางซิ่วอิงเข้าไว้”
“ไม่มีทาง! ข้าไม่ทำเช่นนั้นกับนางเด็ดขาดแค่ข้าเห็นใบหน้าของนาง ลมปราณในร่างก็ปั่นป่วนไปหมดแล้ว”
“ตามใจท่านอ๋องก็แล้วกัน” ก่อนจะหายตัววับไปจากสายตาคมกล้า ทว่าประโยคคำสั่งยังคงอยู่ “คืนพรุ่งนี้ท่านอ๋องจะต้องเอาถังหูลู่มาให้ข้ากินตามสัญญา หลังจากนั้นให้ะโเรียกชื่อของข้าว่า‘เฟิงเหอ’แล้วข้าจะปรากฏร่างออกมา และหากท่านอ๋องผิดสัญญาข้าจะทำให้ท่านใช้ชีวิตลำบากกว่าที่เป็อยู่ในตอนนี้”
“ขอบคุณ์ที่ทำให้ชีวิตของข้าเจอแต่เื่บัดซบให้ข้าสิ้นใจตายเสียยังดีกว่าถูกสาปให้กลายเป็สุนัข!” อ๋องหนุ่มก่นด่าโชคชะตาเสร็จก็รีบไปจัดการรื้อตู้เสื้อผ้าของหลิวซิ่วอิงเขาปวดหัวอยู่ไม่น้อยเมื่อต้องจำใจหยิบอาภรณ์ของสตรีมาสวมใส่เพื่อปกปิดร่างกำยำที่เปลือยเปล่าแล้วลักลอบหนีออกจากจวนของราชครูผู้เป็คู่ปรับ
993
![กลเม็ดเด็ดพรายรัก [ บุรามฉัตร ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1560828339_54501098.webp)
