ตอนที่ 13: เื้ัรอยยิ้มของชายาเอก
ณ ตำหนักหยกขาว ตำหนักฝ่ายในของวังหลวง
เฟยฮวานั่งอยู่หน้ากระจกทองคำ วาดลวดลายบนกระดาษซิ่นอ่อนมือ
มือเรียวบางขยับแ่เบา ทว่าในแววตาสะท้อนเงานั้น…กลับเต็มไปด้วยความเยือกเย็นจนเืแทบจับตัว
เสียงฝีเท้าของสาวใช้นำนางสนมรองเข้ามานั่งด้านหลังอย่างสงบ
วันนี้คือวันที่นาง เชิญเหล่าชายารองขององค์ชายเฉิงมาร่วมสนทนา
“ข้าอยากให้พวกท่านช่วยกัน ‘ปกป้องภาพลักษณ์ของตำหนัก’ ในยามที่มี ‘ข่าวลือ’ สกปรกแพร่กระจายอยู่ภายนอกวัง”
“โดยเฉพาะเื่สตรีที่ ‘เคยตกจากพระหัตถ์’ แต่ยังกล้าเรียกร้องความสนใจเช่นนั้น”
คำพูดของเฟยฮวานุ่มนวล แต่ทุกคนรู้ดีว่า…หมายถึงใคร
…
ต่อมาในห้องลับด้านใน
นางพบกับ “ท่านอำมาตย์กู้เหวิน” ที่มาถึงพร้อมกล่องเอกสารบางอย่างในมือ
“ข้ารู้ว่าเ้าร้อนใจ” เขาเอ่ย
“แต่หากเราลงมือเร็วเกินไป…อาจกระตุ้นให้องค์ชายเฉิงกลับลังเล”
เฟยฮวาเดินเข้าไปใกล้ เอ่ยเสียงชัด
“เช่นนั้น…เราจะ ‘ผลัก’ ให้เขาไม่มีทางเลือก”
“อ้อ?” ชายชราหรี่ตา
นางยื่นกระดาษบางหนึ่งแผ่นให้เขา
เป็เอกสารของราชสำนักที่ยังไม่ถูกประกาศ—คำร้องขอเปิดการไต่สวนใหม่กรณีตระกูลเหยียน
“ข้าให้คนของข้า ‘ส่งต่อข่าว’ ไปยังราชครูคนสนิทขององค์ชาย”
“หากเขารู้ว่า ‘เหยียนซือหรง’ กำลังบีบให้พระองค์เปิดคดีเก่าอีกครั้ง…”
“พระองค์จะลังเลหรือจะโกรธ?”
…
ด้านตำหนักรอง
องค์ชายเฉิงกำลังอ่านข้อความที่ถูกส่งมาด้วยคราบหมึกรีบเร่ง
“คดีเก่าของเหยียนอี้เฉิงกำลังถูกขุดขึ้นมาอีกครั้ง”
“และพระนางเฟยฮวา…อาจถูกตั้งข้อสงสัยว่าเคยมีส่วนรู้เห็นกับเครือข่ายกู้เหวิน”
เขากำกระดาษแน่น
ใจหนึ่งเริ่มหวั่นไหวต่อสิ่งที่เหยียนซือหรงพยายามทำเพื่อฟื้นศักดิ์ศรีของบิดา
แต่อีกใจ…ก็ถูกปลูกฝังด้วยความภักดีต่อฝ่ายที่ค้ำบัลลังก์ของตนมาตลอด
“ข้าควรเชื่อสิ่งใด…”
“หัวใจของนาง…หรือความมั่นคงของแผ่นดิน?”
เฟยฮวาในชุดเรียบหรูปรากฏตัวในห้องไม่กี่อึดใจถัดมา
เธอคุกเข่าเงียบ ๆ เบื้องหน้าองค์ชาย
“หม่อมฉันขอเพียงให้พระองค์…ทรงอยู่ข้างหม่อมฉัน และตำหนักของพระองค์”
“อย่าให้ ‘สตรีจากอดีต’ ทำลายสิ่งที่เราสร้างร่วมกัน”
…
องค์ชายเฉิงมองลงมาด้วยดวงตาซับซ้อน
ก่อนจะพยักหน้าเพียงเล็กน้อย
และการตัดสินใจครั้งนั้น…จะเปลี่ยนทุกอย่าง
…
ด้านจวนเหยียน
เหยียนซือหรงได้รับรายงานจากสายข่าวในวัง
“เฟยฮวาเริ่มชี้นำขุนนางให้โจมตีตระกูลเหยียนว่า ‘พยายามฟื้นคดีเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน’”
เธอนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจะกล่าวเสียงเรียบ
“ถ้าเ้าจะบีบข้า…ข้าก็จะยอมให้ถูกบีบ”
“เพื่อให้เ้ากล้าเผยไพ่ในมือทั้งหมดเสียที”
เธอหยิบพู่กันขึ้นเขียนข้อความเพียงหนึ่งบรรทัดบนกระดาษ
“หากราชสำนัก้าพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของบิดา…ข้ายินดีเข้าสู่การไต่สวนกลาง”
…
และทั่วทั้งเมืองหลวง…ก็เริ่มสั่นไหวอีกครั้ง