ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 86

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

แม่ของเม็ก : " ลูกขึ้นไปนอนแล้ว จะไม่บอกลูกเรื่องนั้นเหรอ? "

พ่อของเม็ก : " ไม่ต้องหรอก ให้ลูกมันสนใจแค่เรื่องเรียนไปก็พอ "

พ่อและแม่ของเม็กถูกคุกคามในบริษัทเอกชนที่ทั้งสองทำงานอยู่

กลุ่มคนที่มาคุกคามคือสมาชิกในกลุ่มของชายที่ซื่อบอสที่ทำงานในบริษัทเดียวกันที่มีตำแหน่งสูงกว่า

ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องการให้พ่อและแม่ของเม็กรับคนของพวกเขาเข้าไปในรายชื่อของคนในครอบครัวด้วย

เพราะรับสิทธิ์การรับสัญชาติหลังจากเม็กเรียนจบและทำงานให้รัฐบาล

พ่อแม่ของเม็กเลือกที่จะไม่บอกเรื่องให้เม็กรู้ เพราะไม่อยากให้เม็กมากังวลเรื่องนี้ไปด้วย

.

บอส : " พวกนายทำเรื่องเสียไปหมด แทนที่จะพามาดีๆ "

??? (ผู้ชาย) : " ขอโทษครับ เพราะยัยบ้านี้เลย "

??? (ผู้หญิง) : " ก็พวกนายไม่ได้บอกรายละเอียด ฉันคิดว่าให้จับตัวเหมือนคนอื่นๆ เลยจัดยาสลบไป "

หลังจากตำรวจมาสอบพื้นที่โกดังที่จุดกบดานของกลุ่มคนที่ยังไม่มีสัญชาติของประเทศ Fate

พวกเขาก็ได้กลับมารวมตัวกันหลังจากที่หนีออกจากพื้นที่สักพัก

.

??? (ผู้ชาย) : " จากข้อมูลที่ได้จากคนของเรา ไม่เห็นระบุไว้เลยว่า ไอ้เด็กนั้นมีพลังทำลายขนาดนี้ "

??? (ผู้หญิง) : " นั้นสิคะหัวหน้า เด็กนั้นมีพลังขนาดนี้ได้ไง "

บอส : " เรื่องนั้นฉันก็ไม่รู้ คนของเราก็ไม่มีข้อมูลเหมือนกัน "

??? (ผู้หญิง) : " แล้วเรื่องพ่อแม่ของเด็กนั้นละค่ะ "

บอส : " ยังไม่ได้เรื่องเหมือนกัน สงสัยต้องกดดันทางพ่อแม่ของเด็กนั้นแทน "

บอสของลุ่มนี้ได้ส่งข้อความบางอย่างไปยังสมาชิกของเขาที่ทำงานที่เดียวกันกับพ่อแม่ของเม็ก

เป็นคำสั่งที่ให้กดดันทางพ่อแม่ของเม็กเพื่อให้พวกเขายอมรับข้อตกลงที่เสนอไป

.

การผ่าตัดของอลิสผ่านไปอย่างเชื่องช้าเพราะมีแค่แม่ของโทรุคนเดียวที่สามารถผ่าตัดขณะที่อลิสกำลังใช้พลังอยู่ได้

ช่วงเวลาผ่านไปจนถึงช่วงหัวค่ำที่ตะวันลับขอบฟ้าไปแล้วและการผ่าตัดของอลิสก็เสร็จสิ้น

แม่ของโทรุพาอลิสมายังหน้าต่างก่อนจะบอกให้อลิสลืมตาดูโลกภายนอก

.

อลิส : " นี่คือโลกที่เคยเห็นเมื่อยังเด็กสินะคะ "

น้ำตาไหลออกจากดวงตาทั้งสองข้างของอลิสขณะที่เธอมองไปยังเมืองที่อยู่เบื้องหน้า

สำหรับอลิสมันเป็นเวลาที่นานมากที่ไม่ได้เห็นสิ่งต่างๆ ผ่านดวงตาของเธอเอง

.

แม่ของโทรุ : " ดีใจด้วยที่ได้มองเห็นตามปกตินะ เอาล่ะ มาคุยเรื่องของโทรุกันหน่อยนะ "

แม่ของโทรุเดินมาจับไหล่ของอลิสที่กำลังซาบซึ้งกับทิวทัศน์ที่พึ่งได้มองเห็นด้วยตาของตัวเอง

เป็นการกระชากอลิสกลับสู้โลกความจริงที่ว่า เธอได้ทำเรื่องไม่ดีกับโทรุที่เป็นลูกของคุณหมอที่ผ่าตัดรักษาให้เธอ

.

อลิส : " เรื่องนั้น หนูไม่ได้ตั้งใจจะทำ "

แม่ของโทรุ : " ไม่ได้ตั้งใจ? จะโกหกคนที่รู้ทุกอย่างของเธอเหรอ? "

อลิสที่เห็นสีหน้าเอาจริงเอาจังของแม่โทรุก็รีบตอบโดยไม่ทันคิดว่า

แม่ของโทรุรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอหมดแล้ว ทั้งความทรงจำและความคิดของอลิส

.

แม่ของโทรุ : " ก็เข้าใจอยู่นะว่า หนูอลิสต้องการอะไร แต่ผิดคนไปหน่อยไหม? "

อลิส : " เรื่องนั้นต้องขอโทษด้วยค่ะ มันจะไม่เกิดขึ้นอีก "

แม่ของโทรุ : " แล้วหลังจากนี้ล่ะ ถ้าคิดจะกลับประเทศ ไม่ได้หรอกนะ "

อลิส : " เรื่องนี้ก็ทำใจได้แล้วละคะ "

ก่อนการผ่าตัดจะเริ่มขึ้น แม่ของโทรุได้บอกกับอลิสเอาไว้แล้วว่า

หลังจากการผ่าตัดอลิสจะไม่สามารถกลับประเทศได้

ซึ่งอลิสก็ทำใจเรื่องนั้นเอาไว้แล้วจึงยอมรับการผ่าตัดนี้

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " มาแล้วค่ะ คุณหมอ "

แม่ของโทรุ : " ก่อนจะพาหนูอลิสไป มีเรื่องจะถามสักหน่อย "

เมื่อการผ่าตัดเสร็จสิ้น คุณเจ้าหน้าที่รัฐก็มารับตัวอลิส

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " พูดมาได้เลยค่ะ "

แม่ของโทรุ : " หลังจากนี้จะพาหนูอลิสไปไหนเหรอ? "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " พากลับโรงแรมค่ะ "

แม่ของโทรุ : " คงจะมีเจ้าหน้าที่รัฐค่อยตามตลอดสินะ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ค่ะ "

แม่ของโทรุ : " ฉันมีข้อเสนอ "

.

.

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เรื่องนี้มัน...............แน่ใจเหรอคะ คุณหมอ "

แม่ของโทรุ : " ฉันรู้ว่าเวสตาจังไม่เห็นด้วย แต่ปฏิเสธไม่ได้นะ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เออ.................รับทราบค่ะ จะแจ้งเรื่องไปยังหัวหน้าเองค่ะ "

แม่ของโทรุ : " ถ้ามีปัญหา ก็พาคนที่มีปัญหามาหาฉันได้เลยนะ "

แม่ของโทรุยื่นข้อเสนอที่ห้ามคุณเจ้าหน้าที่รัฐปฏิเสธเด็ดขาด

คุณเจ้าหน้าที่รัฐที่ทำอะไรไม่ได้ก็ต้องตามความต้องการของแม่โทรุ

เธอมาพาอลิสไปพักยังโรงแรมเดิมก่อนเพื่อเก็บข้าวของ

.

โทรุ : " โทรมาได้โคตรถูกจังหวะเลยวะ ไอ้เพื่อนเวร "

เม็ก : " อะไรวะ? กูแค่จะโทรมาถามว่ามึงบอกอะไรกับแม่กู "

โทรุ : " แม่มึงโทรมาถามกูว่ามึงอยู่ไหน กูเลยบอกไปว่ามึงไปอยู่กับแฟน "

เม็ก : " แค่นั้นเหรอวะ "

โทรุ : " เออ แค่นี้นะ "

โทรุรีบวางสายจากเม็กและรีบหันไปหาไมเด้น แต่เธอไม่ได้อยู่ที่เดิมแล้ว

โทรุจึงเก็บกวาดบ้านก่อนจะขึ้นไปชั้นสอง

.

โทรุ : " (ไมเด้นเข้าห้องไปแล้วสินะ) "

โทรุขึ้นมาชั้นสองและหยุดอยู่หน้าห้องของไมเด้น ไฟในห้องของไมเด้นเปิดอยู่

โดยมีเงาของไมเด้นลอดผ่านช่องประตูที่พื้นกำลังเดินไปเดินมาอยู่

ในตอนแรกโทรุคิดจะเคาะประตูเรียก แต่หลังจากยื่นอยู่หน้าประตูสักพักหนึ่งโทรุก็ตัดสินใจที่จะไม่เคาะประตูเรียกไมเด้น

และเดินกลับเข้าห้องของตัวเอง

.

โทรุ : " (เรารุกเธอแรงไปไหมนะ) "

โทรุเข้ามานอนคิดในห้องของตัวเอง เมื่อกี้โทรุคิดว่าเขาอาจจะทำอะไรรุนแรงจนไมเด้นไม่ชอบ

เวลาผ่านไปสักพัก ระหว่างที่โทรุกำลังนอนอ่านหนังสือก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

โทรุเดินมาเปิดประตูห้องพบว่าเป็นไมเด้นที่มาเคาะประตู

.

ไมเด้น : " จะไม่ชวนเข้าห้องเหรอ ข้างนอกมันหนาวนะ "

ไมเด้นมายื่นอยู่หน้าห้องของโทรุด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเดียวที่คลุมแค่ท่อนบนของร่างกาย

.

โทรุ : " เข้ามาก่อนสิ ทำไมถึงใส่ชุดแค่นั้นล่ะ "

ไมเด้น : " นายเนี่ยน่า! เมื่อกี้ยังรุกใส่ฉันอยู่เลยไม่ใช่หรือไง "

หลังจากโทรุให้ไมเด้นเข้ามาในห้องแล้ว ไมเด้นก็เดินเข้าไปชิดกับโทรุก่อนจะค่อยๆ ดันโทรุไปที่เตียง

ไมเด้นผลักโทรุลงบนเตียงก่อนจะขึ้นไปคร่อมบนตัวของโทรุ

.

ไมเด้น : " เรื่องที่ห้องครัวนะ ตอนนั้นฉันยังไม่ได้เตรียมใจเลย "

โทรุ : " ขอโทษที่รุนแรง "

ไมเด้น : " ไม่หรอก ตอนนั้นนะ ใจเต้นแรงสุดๆ เลยล่ะ ตอนนี้ก็ด้วย "

ไมเด้นจับมือของโทรุมาสัมผัสตรงหน้าอก

ทำให้โทรุสัมผัสได้ถึงหัวใจที่เต้นรัวของไมเด้นและร่างกายที่เริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ

.

ไมเด้น : " กระดุมเสื้อมันอยู่ด้านหน้า ช่วยปลดให้หน่อยสิ "

โทรุค่อยๆ ใช้มือทั้งสองข้างปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของไมเด้นอย่างๆ ช้า

.

โทรุ : " เธอไม่ได้ใส่อะไรเลยไม่ใช่หรือไง "

ไมเด้น : " ใช่ ข้างล่างก็ไม่ได้ใส่เหมือนกัน เริ่มรู้สึกหนาวแล้วเหมือนกัน "

โทรุปลดกระดุมจนหมดทำให้รู้ว่าข้างในเสื้อเชิ้ตไมเด้นไม่ได้ใส่อะไรเอาไว้เลย

.

ไมเด้น : " ถอดเสื้อออกให้ด้วยสิ "

โทรุ : " ................... "

ไมเด้น : " ไม่อยากเห็นเหรอ? "

โทรุ : " อยากสิ แต่ขยับหน่อยฉันลุกไม่ขึ้นนะ "

ไมเด้นขยับมานั่งบนตักของโทรุ ทำให้โทรุลุกขึ้นมานั่งได้

โทรุใช้มือจับไหล่ของไมเด้นและค่อยๆ ถอดเสื้อเชิ้ตของไมเด้นออก

ไมเด้นที่นั่งอยู่บนตักของโทรุก็เริ่มหน้าแดงและหายใจแรงขึ้นเรื่อยๆ

โทรุมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของไมเด้นอย่างไม่ละสายตา

.

ไมเด้น : " อย่ามัวแต่มองสิ "

ไมเด้นเอามือของเธอสอดเข้าไปในเสื้อของโทรุและถอดเสื้อของโทรุออก

หลังจากถอดเสื้อของโทรุ ไมเด้นก็เอาตัวของเธอมาแนบกับโทรุ

.

โทรุ : " หน้าอกเธอ............. "

ไมเด้น : " ไม่ชอบเหรอ? "

โทรุ : " ชอบสุดๆ เลยครับ "

ในขณะที่ไมเด้นเข้ามากอดแนบเนื้อกับโทรุ โทรุพลิกตัวให้ไมเด้นลงไปนอนบนเตียง

ไมเด้นดึงโทรุที่คร่อมบนตัวเธอให้เข้ามาใกล้ๆ และพูดข้างหูของโทรุว่า "วันนี้ปลอดภัยนะ"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

(ตัดจบแค่นี้แหละ)

____________________________________จบตอน__________________________________________

ไรท์ : " อะไร!? นี้ไม่ใช้นิยาย18+ คาดหวังอะไรอยู่ "