ภายในสถานที่ซึ่งเคยเป็ห้างสรรพสินค้าชื่อดังขนาดั์ซึ่งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างตัวเมืองหลวงและชานเมืองตะวันออก หลังจากเหตุการณ์วันแห่งการพิพากษา พื้นที่ห้างั์ใหญ่นี้ได้กลายเป็หนึ่งในเขตอันตรายทำให้กิจการติดขัดจนไม่สามารถเปิดทำการต่อไปได้ ทว่าใน่เวลาวิกฤติมันก็ได้ถูกปล่อยขายไปในราคาที่เ้าของยังสามารถพอรับได้ไหว และหลังจากนั้นห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ก็ได้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็ตลาดมืด พื้นที่ธุรกิจสีเทาสำหรับเหล่านักล่า
แม้สมาคมจะรับรู้ถึงการมีอยู่ของสถานที่นี้แต่พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรกับมันได้ เพราะแม้จะบอกว่าเป็พื้นที่ธุรกิจสีเทาแต่ตัวเ้าของพื้นที่ก็ไม่ได้ทำสิ่งที่ผิดกฎหมาย ว่าไปแล้วเขาก็แค่สร้างพื้นที่แลกเปลี่ยนที่อนุญาตให้ทุกคนสามารถใช้งานได้ ไม่ว่าจะเป็คนธรรมดาทั่วไปตลอดจนแม้แต่อาชญากรหรือพวกนอกกฎหมาย ตราบใดที่พวกเขาไม่ได้ทำผิดกฎของตลาดมืดก็ล้วนแต่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาค้าขายตามที่้าได้ทั้งสิ้น
นอกจากนี้พวกเขายังมีเื้ัที่ไม่ธรรมดาที่แม้แต่เ้าหน้าที่ระดับสูงก็ยังไม่มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลส่วนนั้น รู้เพียงว่าต่อให้เป็สมาคมนักล่าหรือตำรวจและเ้าหน้าที่รัฐก็ยังไม่สามารถลงมือในพื้นที่ตลาดมืด หาก้าจับกุมอาชญากรในพื้นที่ตลาดมืดก็ทำได้เพียงเฝ้ารอให้อีกฝ่ายออกจากพื้นที่นั้นเสียก่อน เคยมีเ้าหน้าที่ระดับสูงของกรมตำรวจเข้าไปไล่ล่าอาชญากรในตลาดมืดและเขาก็จบด้วยการถูกโยนออกมาต่อด้วยถูกเด้งออกจากตำแหน่งภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง
ไม่เพียงแค่เ้าหน้าที่รัฐที่ต้องเจอปัญหา อันที่จริงสิ่งที่พวกเขาได้รับนั้นดูจะเบาไปเลยเสียด้วยซ้ำเมื่อเทียบกับพวกอาชญากรที่ก่อปัญหาโดยไม่สนใจกฎของตลาดมืด เพราะพวกเขาได้หายสาบสูญไปโดยที่ไม่มีใครมีโอกาสได้พบเห็นอีกเลย
สุดท้ายจึงกลายเป็ที่รู้กันภายในว่า เ้าหน้าที่ของหน่วยงานต่างๆจะไม่เข้าไปก้าวก่ายกับกิจการของตลาดมืด เว้นเสียแต่้าเข้าไปค้าขายสิ่งที่้า มันได้กลายเป็แหล่งซื้อขายสินค้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศไปโดยปริยาย
และสิ่งที่เป็จุดขายสำคัญของสถานที่แห่งนี้ก็คือหอประมูลซึ่งถูกดัดแปลงจากฮอลขนาดั์ของห้างสรรพสินค้าที่มีอยู่เดิมให้กลายเป็พื้นที่จัดประมูลขนาดใหญ่ ในแต่ละสัปดาห์จะมีสินค้าชั้นยอดที่ไม่สามารถหาซื้อได้จากที่อื่นถูกนำมาวางขายในสถานที่แห่งนี้ และยอดปิดของการประมูลมักจะมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหลักห้าร้อยล้านเป็อย่างต่ำ
ขณะนี้ภายในหอประมูลกำลังดำเนินการจัดประมูลสินค้าหายากอย่าง ‘ดันเจี้ยนคอร์’ ที่ถูกเก็บเกี่ยวมาจากดันเจี้ยนความยากระดับ C ถ้าหากสมมติว่าคริสตัลเวทมนตร์สามารถให้พลังงานได้หนึ่งร้อยหน่วย เช่นนั้นดันเจี้ยนคอร์ก็เปรียบเหมือนกับคริสตัลเวทมนตร์ขนาดั์ที่ให้พลังงานได้มากกว่าหนึ่งล้านหน่วยขึ้นไป ยิ่งเป็ดันเจี้ยนคอร์ระดับสูงขึ้นพลังงานก็ยิ่งมหาศาลมากยิ่งขึ้น และนั่นก็คือมูลค่าที่มากขึ้นตามไปด้วย
ลองจินตนาการถึงแหล่งพลังงานที่สามารถใช้ให้พลังงานแก่เมืองทั้งเมืองได้เป็ระยะเวลานับร้อยปี ไม่จำเป็ต้องมีการผลิตพลังงานเพิ่ม ไม่จำเป็ต้องสิ้นเปลืองทรัพยากรอื่นๆ ไม่จำเป็ต้องสร้างมลพิษให้กับสภาพแวดล้อม นั่นก็คือความเข้าใจที่ทุกคนมีต่อคุณค่าของดันเจี้ยนคอร์ ทว่าแน่นอนว่ามันยังมีวิธีอื่นอีกมากที่จะใช้ประโยชน์จากของแบบนี้ ซึ่งนั่นก็ขึ้นอยู่กับวิธีการของแต่ละคน
บนห้องพิเศษของหอประมูลที่สามารถกวาดตามองสถานการณ์ทั่วทั้งพื้นที่ได้อย่างอิสระ ชายหนุ่มร่างสูงสวมชุดฮั่นฝูแบบชาวจีนโบราณสีน้ำเงินเข้มเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจเมื่อเห็นรายชื่อผู้ติดต่อที่ปรากฏขึ้น
“ว่ายังไงครับ คุณดรีมมีอะไรให้หอประมูลซีซานของพวกเรารับใช้ครับ?” ชายหนุ่มรับสายและเอ่ยด้วยรอยยิ้มการค้า ดวงตาเล็กเรียวของเขาหรี่ลงจนมองไม่เห็นลูกตาดำขณะที่มองไปยังภาพของหญิงสาวจากปลายสาย
“ฉันมีของที่อยากปล่อยประมูลน่ะ” ดรีมตอบกลับ เธอเคยติดต่อกับอีกฝ่ายที่มีสถานะเป็ผู้ดูแลหอประมูลมาแล้วหลายครั้ง แม้แต่ขวาน ‘Bloody Scarlet’ ของเธอก็เป็สิ่งที่ได้มาจากการประมูลในหอประมูลซีซานเช่นเดียวกัน
“โอ้ ถ้าเป็ของที่คุณนำมาปล่อยประมูลมันคงน่าสนใจไม่น้อยแน่ๆ” ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ “เช่นนั้นสะดวกมาพูดคุยรายละเอียดกันหน่อยไหมครับ ผมจะได้เตรียมผู้ประเมินเอาไว้รอเลย”
ไอรีนที่อยู่ข้างๆดรีมรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเพราะดรีมบอกว่าประเทศไทยไม่น่าจะสามารถรองรับการประมูลสินค้าระดับนี้ได้ แต่คำพูดต่อไปของดรีมก็ทำให้เธอเข้าใจได้ในที่สุด
“ฟังให้จบก่อนสิถังเหริน ฉันอยากจะฝากให้นายเอามันไปเปิดประมูลที่หอประมูลซีซานสาขาฮ่องกงน่ะ”
“หืม?” ถังเหรินประหลาดใจมากยิ่งขึ้น “เป็ของมูลค่าสูงงั้นเหรอครับ?”
“อืม สูงมากอย่างที่นายเดาไม่ถูกเลยละ เงื่อนไขสำคัญก็คือห้ามเปิดเผยแหล่งที่มา แล้วก็อย่าลืมลดราคาค่าธรรมเนียมให้ด้วยล่ะ บอกเลยว่าสินค้าชิ้นนี้ต่อให้ไม่เก็บค่าธรรมเนียมเอาแค่ชื่อเสียงที่หอประมูลซีซานจะได้รับในฐานะที่จัดหามาได้ก็คุ้มค่ามากแล้ว” ดรีมรู้วิธีดำเนินการของหอประมูลเป็อย่างดี แม้พวกเขาจะหากินจากค่าธรรมเนียมในฐานะคนกลางและผู้จัดงานประมูล แต่สิ่งที่พวกเขา้ามากกว่าเงินก็คือชื่อเสียง
“โอ้” ถังเหรินแสยะยิ้ม “น่าสนใจจริงๆครับ ในเมื่อเป็ของสำคัญแปลว่าคุณคงไม่อยากนำมันมาตรวจสอบที่หอประมูล เช่นนั้นจะให้พวกผมไปตรวจสินค้าที่ไหนดีครับ? พูดตามตรงว่าผมรู้สึกคาดหวังมากทีเดียว”
“ฉันจะส่งที่อยู่ให้นาย ไม่อยากพลาดของดีก็รีบมาแล้วกัน” ดรีมตอบกลับก่อนจะตัดการติดต่อไป
“หอประมูลซีซานงั้นเหรอ?” ไอรีนที่นิ่งเงียบมาตลอดเอ่ยถามด้วยความสนใจ
“อืม พวกเขาเป็กลุ่มธุรกิจที่เติบโตในฮ่องกงก่อนจะขยายไปที่จีนแผ่นดินใหญ่ ่หลังวันแห่งการพิพากษาพวกเขาเป็หนึ่งในไม่กี่กลุ่มที่สามารถปรับตัวและยังเติบโตขึ้นมาอย่างก้าวะโจนกลายเป็ขุมอำนาจด้านการเงินอันดับต้นๆของโลก ถ้ามีอะไรที่คุณอยากได้ก็สามารถติดต่อกับพวกเขาดู ขอเพียงไม่ใช่ของที่หายากเกินไปด้วยช่องทางของพวกเขาย่อมสามารถหามาให้คุณได้อย่างแน่นอน” ดรีมอธิบาย
เพราะเหตุการณ์วันแห่งการพิพากษาทำให้การสัญจรไม่ว่าจะเป็เส้นทางน้ำหรืออากาศต่างก็มีอันตรายมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะเส้นทางน้ำที่ไม่มีใครรู้ว่าหลังจากเกิดเหตุการณ์ดันเจี้ยนเบรกตามหมู่เกาะต่างๆ มอนสเตอร์ที่หลุดรอดออกมานั้นหายไปอยู่ที่ไหนกันแน่ ระยะหลังมานี้เริ่มมีข่าวเกี่ยวกับการถูกโจมตีเรือโดยมอนสเตอร์ที่ซ่อนตัวอยู่ในทะเลลึกบ่อยครั้งมากขึ้น แต่ละประเทศจึงต้องจัดกำลังเพื่อเก็บกวาดมอนสเตอร์ตามน่านน้ำของตนเองเป็ระยะ
ทว่าแม้จะอยู่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ก็ยังมีขุมอำนาจบางแห่งที่สามารถเดินทางได้โดยไม่ต้องกลัวภัยอันตราย เพราะพวกเขาเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของตนเองและมีผู้สกิลที่เหมาะกับการเดินทาง นอกจากนี้พวกเขายังมีทรัพยากรมากพอที่จะนำมาวิจัยและพัฒนายานพาหนะทำให้การเดินทางข้ามประเทศและข้ามทวีปของพวกเขาสะดวกสบายและปลอดภัยมากพอ
กลุ่มธุรกิจซีซานก็คือหนึ่งในขั้วอำนาจที่ว่า และมีเพียงขั้วอำนาจระดับนี้ถึงจะแน่ใจว่าสามารถรับผิดชอบงานประมูลที่มีสินค้าสำคัญอย่างชุดเกราะเทพาได้
“คุณอยากเปิดเผยตัวต่อหน้าคนของหอประมูลหรือเปล่า?” ดรีมถามความเห็น ถ้าหากอีกฝ่ายไม่สะดวกเธอก็ยินดีที่จะออกหน้าเป็ตัวแทนในการฝากประมูลสินค้าให้
ไอรีนตอบกลับอย่างสบายๆ “ไม่เป็ไร อย่างที่คุณบอกนั่นแหละ ฉันคงจะต้องฝากพวกเขาหาสินค้าหลายๆอย่างให้ ดังนั้นการทำความรู้จักกับพวกเขาเอาไว้ก็ถือเป็เื่ดีเหมือนกัน”
“เข้าใจแล้ว” ดรีมพยักหน้ารับ “จริงสิ คุณไม่ต้องพูดสุภาพกับฉันหรอกนะ ถึงยังไงคุณก็นับเป็ผู้มีพระคุณที่ช่วยให้ฉันรอดชีวิตมาได้ อีกอย่างความแข็งแกร่งของคุณก็เหนือกว่าฉันไปมากแล้วด้วย”
ไอรีนเลิกคิ้วก่อนจะยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นเธอเองก็ไม่จำเป็ต้องพูดสุภาพกับฉันเหมือนกัน คิดซะว่าเราเป็เพื่อนกันเป็ไง?”
“เยี่ยมเลย” ดรีมยกนิ้วโป้งและหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
แม้จะมีงานประมูลที่ค่อนข้างสำคัญแต่ถังเหรินก็ตัดสินใจยกหน้าที่ดูแลให้กับผู้จัดการของหอประมูลขณะที่ตัวเขาเดินทางไปยังจุดนัดหมายด้วยความรู้สึกตื่นเต้น แม้ประเทศไทยจะเป็เพียงประเทศเล็กๆแต่ก็ไม่สามารถประมาทประเทศนี้ได้ มีนักล่าฝีมือดีไม่น้อยที่ปรากฏตัวขึ้นจากประเทศนี้เช่นเดียวกับไอเทมชั้นยอดที่ทำให้กลุ่มทุนซีซานตัดสินใจสร้างสาขาของหอประมูลเอาไว้ในประเทศแห่งนี้
ยิ่งสำหรับหญิงสาวที่เขาติดต่อด้วย อีกฝ่ายนั้นได้กลายเป็นักล่าระดับซิลเวอร์และใกล้จะเลื่อนถึงระดับโกลด์ได้ทั้งที่อายุยังน้อย ในแผ่นดินใหญ่พวกเขาให้คุณค่ากับบุคลากรรุ่นเยาว์ที่โดดเด่นเป็อย่างมาก แม้แต่กลุ่มทุนซีซานเองก็ยังตัดสินใจว่าจ้างนักล่าอิสระจากประเทศไทยเอาไว้จำนวนหนึ่งเพื่อดึงตัวบุคลากรชั้นยอดมาเป็กำลังให้กับตนเอง
น่าเสียดายที่หญิงสาวคนนั้นเลือกที่จะรับตำแหน่งของสมาคมนักล่าประเทศไทย แม้ว่าพวกเขาจะเสนอเงินจำนวนมากเพื่อดึงดูดแต่มันก็ยังไม่มากพอจะดึงความสนใจจากอีกฝ่ายได้ แต่มันก็ไม่แปลกอะไรเพราะอาศัยเพียงความสามารถของเธอ การหาเงินก้อนใหญ่นั้นไม่ใช่เื่ยากเลยแม้แต่น้อย
คนที่ติดตามถังเหรินมานอกจากผู้คุ้มกันสามคนก็มีเพียงชายวัยกลางคนที่สกิล ‘Analysis’ สกิลสนับสนุนสายวิเคราะห์ที่ช่วยให้สามารถอ่านคุณสมบัติของสิ่งต่างๆได้ สกิล Analysis ถือเป็สกิลที่หาได้ไม่ยากแต่กลับพัฒนาได้ยากยิ่ง แม้จะมีขีดจำกัดอยู่ที่ระดับ B แต่คนส่วนใหญ่ที่สกิลนี้กลับพัฒนามันได้แค่ระดับ E-D เท่านั้น เพราะเงื่อนไขในการพัฒนาก็คือจำนวนและคุณภาพของสิ่งที่พวกเขาได้ทำการวิเคราะห์ แน่นอนว่าการวิเคราะห์ของประเภทเดียวกันซ้ำๆนั้นไม่มีผล
เพราะแบบนั้นนักประเมินที่สกิล Analysis จึงต้องมองหาขุมอำนาจที่จะช่วยให้พวกเขาหาทรัพยากรและวัตถุดิบเพื่อนำมาวิเคราะห์ จึงไม่ใช่เื่แปลกที่แต่ละขุมอำนาจมักจะเลี้ยงดูนักประเมินเอาไว้จำนวนหนึ่งเพื่อทำงานให้กับตนเอง
“คุณชายถัง ของที่ทางนั้นมีอยู่คุ้มค่าถึงขนาดที่พวกเราต้องทิ้งการประมูลคอร์ดันเจี้ยนระดับ C มาเลยเหรอครับ?” ชายวัยกลางคนเอ่ยถามด้วยความสงสัย
ถังเหรินคลี่ยิ้ม “ฉันเองก็อยากจะรู้เหมือนกัน แต่เท่าที่ฉันรู้จักผู้หญิงคนนี้มา เธอไม่เคยทำให้ฉันต้องผิดหวังมาก่อน อย่าลืมสิว่าในตอนนั้นก็เป็เธอที่นำเอาสมบัติมากมายจากดันเจี้ยนระดับ C มาขายให้กับพวกเราจนมีเงินมากพอซื้ออาวุธชั้นยอดกลับไปได้”
“แม้ไอเทมจากดันเจี้ยนระดับ C จะมีมูลค่าค่อนข้างดีแต่มันก็ยังเทียบไม่ได้กับดันเจี้ยนคอร์นี่ครับ” ชายวัยกลางคนไม่เห็นด้วยเล็กน้อย
“หึหึ ตอนที่เธอเอาของพวกนั้นมาขายเธอก็ทำเหมือนกับว่าพวกมันเป็แค่ของธรรมดาดาษดื่นที่หาได้ทั่วไปเท่านั้น แต่ครั้งนี้เธอถึงกับรับรองว่ามันเป็ของล้ำค่าที่จะต้องสร้างความประหลาดใจให้กับพวกเรา เพราะแบบนั้นไงละมันถึงได้น่าสนใจ” ถังเหรินเอ่ยอย่างผ่อนคลาย
ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงพวกเขาก็มาถึงที่หมายซึ่งก็คือคฤหาสน์กลางเมืองของดรีม เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความวุ่นวายดรีมจึงเลือกที่จะให้พวกเขาเข้าผ่านทางประตูเล็กส่วนที่ติดกับบ้านของเธอแทนที่จะเข้าทางประตูหลักเพื่อไม่ให้ดึงดูดความสนใจจากญาติที่น่ารำคาญของตนเอง
“บ้านของคุณช่างน่าสนใจจริงๆนะครับ” เมื่อมาถึงถังเหรินก็เอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มการค้าของตนเอง
“คงจะเล็กไปหน่อยสำหรับนายสินะ” ดรีมตอบกลับ
“หึหึ ถ้าคุณดรีม้าละก็กลุ่มซีซานของเรายินดีที่จะมอบบ้านหลังใหญ่ให้กับคุณฟรีๆ จะเอาใหญ่กว่าคฤหาสน์หลังนั้นก็ไม่ติดหรอกนะครับ” ถังเหรินหัวเราะ
ดรีมส่ายหน้าอย่างเบื่อหน่ายเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อีกฝ่ายพยายามซื้อใจตนเอง เธอผายมือเชิญถังเหรินและผู้ประเมินของเขาให้นั่งลงก่อนจะปรายตามองเหล่าผู้คุ้มกันของอีกฝ่าย ถังเหรินพยักหน้าหนึ่งครั้งคนเ่าั้ก็เดินออกไปจากบ้านอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ
“เอาละ ผมอดใจรอไม่ไหวแล้วที่จะดูว่าสินค้าที่คุณพูดถึงมันคืออะไรกันแน่”
ดรีมยิ้มก่อนจะหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆตนเองอย่างเงียบๆมาโดยตลอด ถังเหรินประหลาดใจเล็กน้อยเพราะแม้ว่าเขาจะสังเกตเห็นไอรีนั้แ่ต้นทว่าเขาไม่สามารถจับััพลังเวทมนตร์ที่โดดเด่นได้จากตัวของอีกฝ่าย เขาจึงคิดว่าเธอเป็เพียงผู้ติดตามที่คอยช่วยดรีมจัดการเื่ต่างๆเท่านั้น
ทว่าดูจากท่าทีของดรีมแล้ว ดูเหมือนว่าตัวตนของเธอจะไม่ธรรมดาสักเท่าไหร่นัก
ไอรีนพยักหน้ารับและเรียกไอเทมของเธอออกมาจากระบบ แน่นอนว่าไอเทมที่เธอหยิบออกมาก็คือเกราะเทพาเพียงอย่างเดียว เพราะซากของบารอนตะขาบมันใหญ่โตเกินกว่าจะนำออกมาในบ้านหลังนี้
เมื่อเห็นชุดเกราะสีเทาเงาวับดวงตาที่เล็กเรียวของถังเหรินก็พลันเบิกกว้างขึ้นมาอย่างน่าใ แม้เขาจะไม่อยากเชื่อว่าสิ่งนี้คือเกราะที่โด่งดังมากที่สุดชิ้นหนึ่งในโลกแต่เมื่อหันไปเห็นปฏิกิริยาของผู้ประเมินที่ตกตะลึงยิ่งกว่าตนเองเขาก็ทำได้เพียงสูดหายใจเข้าลึกอย่างเย็นเยียบ
263
