ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
หืม….เข้า 4 พลาด 5 ก็พอได้ล่ะนะ
ฉันเองก็ไม่ค่อยถนัดเื่นี้สักเท่าไหร่หรอก แต่ถ้าเป็ในเกมส์ฝีมือฉันดีกว่านี้อีก
นี้นะมันของจริงนะ.. ปืนในเกมส์กับชีวิตจริงมันไม่เหมือนกันหรอกนายอย่าเอาไปเปรียบเทียบเลย
ริวซ้อมยิงปืนอยู่ที่สนามยิงเป้าที่โรงงานผลิตอาวุธปืนโดยมีเคนคอยยืนดูอยู่ข้างๆ
อ่ะนี้ คราวนี้ลองยิงปืนสองกระบอกดู
เคนยื่นปืนพก [Glock 19] อีกกระบอกให้ริว
โอเคฉันจะลองดู
ริวบรรจุะุปืนอีกกระบอกนึง [Glock 17] ก่อนจะถือทั้งสองปืนก่อนจะเริ่มเล็งยิงอีกครั้ง
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
ะุทุกนัดที่ยิงออกไปโดนเป้า 8 นัด พลาด 4 นัด
โห้! ดีขึ้นเยอะเลยนะเนี้ย…จะบอกเค็ดลับอะไรให้ฟัง..คนที่พึ่งยิงปืนใหม่ๆน่ะมักจะยิงไม่ค่อยโดน
แต่ถ้าถืออีกกระบอกนึงล่ะก็จะช่วยให้ยิงแม่นได้อีกระดับนึงล่ะนะ…อย่าลืมเอาไปปรับใช้ล่ะ
อ่าๆ ฉันจะจําไว้ล่ะกัน…ว่าแต่เื่อาวุธส่งออกที่นายไปคุยกับเ้าของโรงงานล่ะถึงไหนแล้ว? ฉันอยากจะกลับแล้วล่ะ
อ่อ! นั้นสิ ลืมเลย… ไปเถอะ
ทั้งคู่เดินออกจากสนามยิงเป้าไป
ส่วนที่เหลือก็จัดการเหมือนเดิมล่ะ…พอดีวันนี้มีธุระอีกเยอะที่พวกฉันต้องไปเคลียร์จัดการ
ได้ครับไม่มีปัญหา โชคดีนะครับ
อืม! ไว้คราวหน้าพวกฉันจะมาใหม่
เคนคุยกับเ้าของโรงงานที่กําลังจะนําอาวุธปืนขนขึ้นรถบรรทุกส่งออกไปเขตอื่นทั่วญี่ปุ่น
อ่อ! นี้รู้หรือปล่าวคืนนี้จะจัดงานเลี้ยงต้อนรับแขกที่มาจากต่างแดนน่ะรู้หรือยัง?
งานเลี้ยงหรอ?
อืมใช่ คืนนี้ 1 ทุ่มที่ตึก Naohka ที่เกียวโต นายจะมาหรือปล่าว?
ขอกลับไปคิดอีกทีก่อนล่ะกัน…แต่ว่าตอนนี้ฉันต้องกลับบ้านแล้ว
โอเค เดี๋ยวให้ฉันไปส่งสถานีรถไฟให้
อืม ขอบใจนะ!
ริวขึ้นรถยนต์ส่วนตัวของเคนก่อนที่จะเดินทางไปที่สถานีรถไฟ
สถานีรถไฟอากิฮาบาระ เวลา 16:43
เดินทางปลอดภัยล่ะ
อืม ไปก่อนนะ
ริวเดินลงจากรถก่อนที่จะเดินไปเข้าไปสถานีรถไฟ
ในขณะที่กําลังเดินอยู่นั้นเขาก็ได้สักเกตเห็นชายคนๆนึงเข้า
!!
ชายตัวสูงในชุดสูทสวมแว่นกันแดดพึ่งเดินออกมาจากห้องนํ้าก่อนที่จะเดินออกจากสถานีรถไฟไป
หมอนั้นอีกแล้ว! มาทําอะไรที่นี้เนี้ย?
ในระหว่างที่กําลังนึกคิดอยู๋นั้นรถไฟไปกลับเกียวโตก็ได้มาถึงก่อนที่ริวจะขึ้นรถไป
กรี้ด!!
เสียงกรี้ดของผู้หญิงคนหนึ่งที่รีบวิ่งออกมาจากห้องนํ้า ก่อนจะรีบวิ่งมุ่งตรงออกมาด้านนอก
มีศพอยู่ในห้องนํ้า!! ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ!!
หญิงคนนั้นะโขอความช่วยเหลือท่ามกลางความมึนงงของเหล่าผู้คนมากมายในสถานี
ทันทีที่ ริวยังดูเหตุการณ์ไม่จบประตูรถไฟก็ปิดเสียแล้วก่อนจะเดินขบวนมุ่งหน้าสู่สถานีเกียวโต
ท่าอากาศนานาชาติเกียวโต เวลา 17:50
*เฮ้อ* ถึงสักที..นึกว่าจะไม่ได้มาซ่ะแล้วนะเนี้ย…
เอาเถอะน่า พี่ เราว่าเรารีบไปกันดีกว่าเถอะ…เดี๋ยวจะไม่ทันงานเอา
สองพี่น้องชายหญิงคู่หนึ่งพึ่งเดินลงมาจากเครื่องบินก่อนจะเดินมุ่งหน้าออกจากสนามบินแล้วไปขึ้นรถลีมูซีนที่มาจอดรอไว้
คุณหญิงกับคุณชายเชิญทางนี้เลยครับ!
ลูกน้องเดินไปเปิดประตูรถให้ทั้งสองคนขึ้นไปก่อนจะขับรถออกจากสนามบินไป
บ้านของริว เวลา 18:30
ริวที่อยู่ในห้องนอนกําลังแต่งตัวสวมชุดสูทสีดําผูกเนกไทดําก่อนจะออกจากห้องแล้วเดินลงไปข้างล่าง
อ่ะพี่!? แต่งตัวจะไปไหนหรอ?
ริวตะถามริวในขณะที่ดูทีวีอยู่
เอ่อพอดีจะไปงานเลี้ยง..ช่วยอยู่เฝ้าบ้านทีนะ
ริวบอกกับริวตะไว้แล้วเดินออกจากบ้านไปก่อนจะไปโบกมือเรียกรถแท็กซี่แล้วเดินทางไปตึกบริษัท Naohka
ระหว่างที่กําลังนั่งรออยู่ในรถนั้นเขาก็ได้ฟังข่าวจากคลื่นวิทยุบนรถ
เมื่อ่บ่ายในวันนี้เ้าหน้าที่ตํารวจได้พบศพชายปริศนาคนหนึ่งนอนเสียอยู่ภายในห้องนํ้า จากปากพยานที่เกิด เหตุบอกว่าพบเห็นชายตัวสูงใส่ชุดสูทสวมแว่นกันแดดเดินออกจากห้องนํ้าก่อนจะเดินหายตัวไป
ขณะนี้ทางเ้าหน้าที่กําลังสืบหาต้นตอของเื่ราวเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นค่ะ…
แห่ม…ผู้ร้ายสมัยนี้ทําไมมันเหี้ยมกันจริงๆ คุณเองก็อะไรตัวเอาไว้นะครับ
อ่อครับ ขอบคุณครับ
คนขับแท็กซี่บอกกับริวไว้
ถึงแล้วครับบริษัท Naohka ว่าแต่คุณทํางานอยู่ที่นี้หรอ?
ใช่ครับพึ่งมาได้สองวันเอง นี้ครับค่าโดยสาร
ริวยื่นเงินให้กับคนขับแท็กซี่ก่อนจะลงจากรถ
ตึกสํานักงาน Naohka เกียวโต เวลา 19:10
สภาพตัวตึกที่มีแสงไฟเปิดสว่างอยู่ภายในตัวตึกกับรถหลายคันที่จอดอยู่ด้านนอก
ริวเดินตรงเข้าไปภายในตึก โดยที่มีการ์ดอยู่ 2 คน คอยต้อนรับแขกที่มาในงาน
ยินดีต้อนรับครับ คุณริว งานจัดอยู่ชั้น 40 น่ะครับ
อ่า…อืมขอบใจล่ะ
การ์ดบอกกล่าวต้อนรับก่อนที่ริวจะเดินไปกดลิฟท์ขึ้นไปชั้น 40
รอด้วยค่ะ! อย่าพึ่งปิดลิฟท์!
หญิงวัยกลางคนๆนึง ผมม้วนสีนํ้าเงินอ่อน ในชุดเดรชงานเลี้ยงสีเทา ะโบอกเรียกแล้วรีบเดินตรงมาหาริว
อะ…เข้ามาเลยครับ
ริวยืนกดประตูลิฟท์ค้างไว้ก่อนที่ผู้หญิงคนนั้นจะเดินเข้าไปในลิฟท์ก่อนที่จะกดลิฟท์ขึ้นไปชั้น 40
*ประตูลิฟท์ปิด*
มางานเลี้ยงหรอครับ?
ใช่จ๊ะ..พึ่งเดินทางมาจากโรงแรมที่พักน่ะ…กว่าจะมาถึงก็เลยเวลาไปนิดนึงแล้ว
ไม่เป็ไรหรอกครับ..งานพึ่งจะเริ่มเอง…ยังมีเวลาอีกตั้งเยอะกว่าจะเลิกงาน
อืมม นั้นสินะ…ว่าแต่เธอทํางานอยู่ที่บริษัทนี้ด้วยหรอ? ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย..พึ่งมาใหม่ล่ะสิ?
อ่อ.. ครับพี่มาไม่กี่วันนี้เอง
เธอน่ะยังดูเด็กมากเลยนะ คงรู้เื้ัของบริษัทนี้ดีใช่มั้ย…
ครับ..ก็พอรู้มาบ้าง ถึงจะดูอันตรายแต่ผมก็จะระวังเอาไว้
เธอเองก็พึ่งจะมาไม่นานประสบการณ์ความรู้ก็ยังไม่มาก…ระวังตัวเอาไว้ให้ดีล่ะกัน
*ประตูลิฟท์เปิด*
ฉันยังมีเื่ที่ต้องจัดการก่อนจะเข้างาน…ถ้าเธอเดินไปมาแล้วเจอฉันเข้าก็ทักทายกันได้นะ
อ่ะ ครับ…
หญิงสาวคนนั้นเดินจากริวไป หลังจากนั้นริวจึงเดินตรงไปที่ห้องจัดงานเลี้ยงทันที
สภาพผู้คนมากมายเดินไปทั่วห้อง พูดคุยสังสรรค์กันอย่างรื่นเริง
เฮ้ยริว! ทางนี้!
เคนที่โบกมือเรียกขณะกําลังยืนดื่มไวน์อยู่
ไง เจอตัวสักที…นี้นายดื่มเหล้าด้วยหรอเนี้ย?
ไวน์น่ะไม่ใช่เหล้า นี้น่ะมันงานสังสรรค์มันก็ต้องมีบ้างล่ะเป็ธรรมดา
เอ่อ…มันก็เหมือนกันนั้นแหละ
เอาเถอะน่าเื่ั้นช่างมันเถอะ เอ่อนี้! มีคนที่ฉันอยากให้นายได้รู้จักน่ะอายุพอๆกับนายเลยตามมา!
หืม? ใครกัน..
ริวเดินตามเคนไปแล้วพวกเขาก็จะได้เจอกับชายคนนึงยืนคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็คนเดียวกันกับที่ได้เจอเมื่อตอนขึ้นลิฟท์
อ้าว! ว่าไงเคน! สบายดีน่ะ
อืมก็เหมือนเดิมแหละ! นี้ริว…คนนี้ อาหว่อง พึ่งเดินทางมาจากฮ่องกง ส่วนผู้หญิงคนนี้ก็คุณเพนนี พี่สาวของอาหว่องน่ะ
สวัสดี คุณหว่อง สวัสดีครับ คุณเพนนียินดีที่ได้รู้จักครับ
ริวทักทายทั้งคู่ด้วยสีหน้ารอยยิ้ม
อืม! ยินดีที่ได้รู้จัก เรียกฉันว่า หว่อง เฉยๆก็ได้พวกเราน่ะอายุเท่ากันนะรู้หรือปล่าว
อะ อืม..ได้สิ
ส่วนนี้พี่สาวฉันชื่อ เพนนี
สวัสดีจ๊ะ
ครับ สวัสดีครับ
เอ่อนี้ริวฉันขอตัวก่อนนะเดี๋ยวกลับมา
อ่อ ได้สิเดี๋ยวฉันอยู่ทักทายแขกให้
เคนพูดจบก่อนจะเดินจากไป ปล่อยไว้ให้ริว หว่องและเพนนีอยู่ด้วยกัน
เดินทางมาไกลจากฮ่องกงเลยหรอครับ?
อืมใช่ พอดีกะว่าจะมาคุยเื่ธุรกิจน่ะเห็นว่าเขามีจัดงานเลี้ยงก็เลยแวะมานะ
กว่าจะมาถึงได้นี้ก็วุ่นวายไปหมดเลยล่ะ อ่อจริงสิ..ได้ยินมาว่านายเนี้ยพึ่งจะมาไม่นานนี้เองสินะ…
แถมยังไปขู่เรียกเงินค่าคุ้มครองแล้วยังไปทําลายเ้าของบ่อนอีกนายเนี้ยร้ายไม่เบาเลยนะ..
อ่อ….ความจริงนั้นฝีมือเคนน่ะนะ ฉันแค่ถือปืนขู่เองไม่ได้ทําร้ายใครสักหน่อย
ฮ่าๆ! เอาน่าาา แซวเล่นๆเองอย่าไปคิดมาก!
*เสียงโทรศัพท์ของหว่องดังขึ้น*
เอ่อ…พอดีมีสายเข้าน่ะนายช่วยอยู่คุยเป็เพื่อนพี่ฉันไปก่อนนะเดี๋ยวมาแปปนึง
หว่องเดินออกจากห้องจัดงานเลี้ยงไปคุยโทรศัพท์ข้างนอก
แหม่ๆ… 2 คนนี้งานยุ่งจริงๆเลยนะ คงจะเหลือแค่เธอกับฉันแล้วล่ะสิ
อ่อ คงจะอย่างงั้นแหละครับ
ถ้าหากไม่เป็การรบกวน..ช่วยพาไปเดินรอบๆงานหน่อยจะได้มั้ยจ๊ะ…
ได้สิครับ เดินตามผมมาเลย
ริวนําทางไปโดยที่มีเพนนีเดินควงแขนเดินตามอยู่ใกล้ๆ ทั้งคู่เดินทักทายผู้คนที่มางานเลี้ยงก่อนจะเดินไปรอบๆภายในงาน
เธอนี้ดูไม่ตื่นใเวลามีใครมาเดินควงแขนเลยนะ
พอดีผมเตรียมใจไว้แล้วน่ะครับว่าจะต้องมีเื่แบบนี้ขึ้น..ก็เลยซ้อมเอาไว้นานแล้วน่ะครับ
แหม่ แบบนี้ๆเอง
ว่าแต่อาหว่องกับคุณเพนนีทํางานประเภทไหนหรอ?
ไม่อยากจะพูดสักเท่าไหร่..ก็ล้วนแล้วเป็ธุรกิจสีดํา ซื้อขายอาวุธ คล้ายๆเหมือนกับที่พวกเธอทํานั้นแหละจ๊ะ
เอ่อ…อย่างนี้ๆเอง…
ดูจากสีหน้าเธอแล้วเธอเองก็คงไม่อยากจะเกี่ยวข้องกับเื่แบบนี้..แต่เป็เพราะจําใจต้องทําล่ะสิ
ครับมันจําเป็-
นี้! กล้าดีอย่างไงมาเดินควงแขนกับพี่ริวของฉันฮ่ะ!!?
ในขณะที่ทั้งคู่กําลังพูดคุยกันนั้นจู่ๆก็มีเสียงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งดังมาจากด้านหลังก่อนที่ทั้งคู่จะหันกลับไปดู
ซึ่งเ้าของเสียงๆนั้นก็คือ ยูนะนั้นเอง ก่อนที่นางจะเดินตรงดิ่งมาหาทั้งสอง
ริว: ยูนะ? นี้เธอก็มาด้วย-
ยูนะ: เธอน่ะ! กล้าดียังไงถึงมาเดินด้วยกันกับพี่ริวฮ่ะ!?
เพนนี: แหม่ๆ ตายจริงดูจากรูปร่างหน้าตาแล้วเธอคงจะเป็น้องสาวของเคนล่ะสิจ๊ะ
ยูนะ: ถ้าใช่แล้วจะทําไม! ว่าแต่เธอน่ะ…กล้าดียังไงถึงมาเดินกลับพี่ริวของฉัน
ริว: นี้พี่ว่าเธอน่ะ-
เพนนี: แหม่ ก็ไม่มีอะไรมากหรอกจ๊ะก็แค่คุยกันตามภาษาคนวัยทํางานเท่านั้นเอง
ยูนะ: หน่อยยย อย่ามาโกหกกันนะ! ยัยป้า!
เพนนี: แหม่ๆ เป็เด็กที่ปากร้ายไม่เบาเลยนะ..
เพนนีเริ่มแสดงสีหน้าโกรธออกมาให้เห็นได้ชัด ก่อนที่ริวจะเดินเข้าไปจับตัวยูนะเอาไว้ท่ามกลางแขกผู้คนมากมายในงานที่แสดงความมึนงงแล้วกําลังมองดูพวกเขาอยู่
ริว: นี้พอเถอะน่า เดี๋ยวพี่เธอก็โกรธเข้าหรอก
ยูนะ: แต่ว่าหนูเป็ห่วงพี่จริงๆนะ
พี่ครับ…
ในขณะที่ริวกําลังคุยกับยูนะอยู่นั้น อาหว่องก็เดินเข้ามาหาเพนนี
ดูนี้สิพี่
อาหว่องยื่นโทรศัพท์ตัวเองแล้วให้เพนนีดูรูปอะไรบ้างอย่างเข้า
….อืม เกิดขึ้นจนได้สินะ…
ขอตัวก่อนนะพอดีมีธุระด่วนสําคัญที่ต้องไปจัดการน่ะหวังว่าจะได้เจอกันอีกนะ แล้วก็ดูแลเด็กคนนั้นให้ดีด้วยนะ ไปล่ะจ๊ะ
เพนนีกับอาหว่องเดินจากทั้งคู่แล้วออกจากงานไป
ยูนะ: นี้กลับมานะ!
ริว: พอเถอะน่า! คนเขามองกันอยู่เห็นมั้ยเนี้ย
ก่อเื่อีกแล้วนะ…
เคนเดินตรงเข้ามาจับหัวยูนะไว้
อะ! พี่ค่ะหนูขอโทษค่ะทีหลังจะไม่ทําอีกแล้ววว! TAT
คราวก่อนที่บอกแบบนี้ ทีหลังจะไม่ให้มาแล้วรู้มั้ย
ค่า ค่าาาา T_T
เคนเลิกจับหัวยูนะก่อนจะยื่นกระเช้าผลไม้ให้กับริว
หืม? อะไรล่ะเนี้ย?
นี้นายช่วยฝากเอากระเช้านี้ให้ไปให้ซิสเตอร์ชาร์ลอตต์ทีนะ
ซิสเตอร์ชาร์ลอตต์? แม่นางเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ?
พอดีเธอช่วยอะไรบ้างอย่างเล็กๆน้อยๆจากพวกเราน่ะ..ก็เลยอยากจะตอบแทนบุญคุณให้ อ่อแล้วก็นําข้าวสารอาหารแห้งที่อยู่บนรถฉันเอาไปบริจาคที่โบสถ์ด้วยนะ อ่ะนี้กุญแจ! จะเอารถฉันขับกลับบ้านเลยก็ได้นะเดี๋ยววันนี้ฉันจะไปพักที่โรงแรมกับคุณเพนนีเขา
เคนโยนกุญแจรถให้ริวก่อนที่ริวจะรับไว้
อืมได้สิ นายเนี้ยเป็นักบุญจริงๆเลยนะ ไปล่ะ
ริวเดินออกจากห้องจัดงานเลี้ยงไปแล้วไปขึ้นลิฟท์ไปชั้นล่างแล้วออกจากตึกและขึ้นรถของเคนก่อนจะขับมุ่งหน้าไปที่โบสถ์
โบสถ์เซนต์เซียโตส เวลา 20:59
ริวได้เดินทางมาถึงจึงเดินเข้าไปภายในโบสถ์พร้อมกับกระเช้าผลไม้แล้วมองหาซิสเตอร์ชาร์ลอตต์
หืมม…หรือว่าจะอยู่ที่ห้องนอนนะ?
ริวจึงตัดสินใจเดินไปที่ห้องนอนของซิสเตอร์ชาร์ลอตต์
ซิสเตอร์ชาร์ลอตต์ครับ!
เอ๋? ริวเองหรอ? ดึกดึนป่านนี้แล้ว… รอแปปนึงนะจ๊ะ
ครับ
เสียงซิสเตอร์ชาร์ลอตต์ดังมาจากข้างใน ริวจึงเข้าไปรอในห้อง
หืม..ห้องดูแคบๆจังเลยนะติดกับห้องนํ้าอีกด้วย…. เอ๋… เดี๋ยวนะห้องนํ้า!?
รอสักครู่นะค่ะ ขอดิฉันแต่งตัวให้เสร็จก่อน..
ทันทีที่ริวยังนึกคิดไม่ทันจบ ซิสเตอร์ชาร์ลอตต์ก็เดินออกมาจากห้องนํ้าในขณะที่ใส่ผ้าขนหนูอยู่
ก่อนที่ทั้งคู่จะได้สบตาเห็นหน้าซึ่งกันและกัน
…
…
อะ!! ข! ขอโทษครับ! พอดีผมไม่รู้ว่าคุณกําลังอาบนํ้าอยู่
ริวรีบหันหลังหนีทันที
ม ไม่เป็ไรหรอกค่ะ.. ทีหลังก็…เคาะประตูก่อนเข้าห้องด้วยนะค่ะ…
ซิสเตอร์ชาร์ลอตต์หน้าแดงเขินอาย ก่อนที่จะรีบไปเเต่งตัว
ริวยังคงหันหลังอยู่เพื่อรอให้ซิสเตอร์แต่งตัวเสร็จ
เสร็จแล้วค่ะ
อะ! ครับ…
ริวหันหน้ากลับไปมองซิสเตอร์ชาร์ลอตต์ในชุดเสื้อผ้าธรรมดาเหมือนคนทั่วไป
ไม่เคยเห็นคุณใส่ชุดนี้มาก่อนเลย…เห็นแต่ตอนที่ใส่ชุดแม่ชีอย่างเดียว
ชุดนี้เอาไว้ใส่ตอนนอนน่ะค่ะ ว่าแต่ดึกดึนป่านนี้แล้วมีเื่อะไรหรอค่ะ?
อ่อ พอดีเคนเอาของฝากมาให้น่ะครับแล้วก็ของบริจาคอีกจํานวนนึงอยู่ที่รถน่ะครับเดี๋ยวผมไปเอามาให้
อ่อ…ให้ฉันช่วยด้วยอีกคนนะค่ะดูแล้วคงจะเยอะน่าดู
อะ ไม่ค่อยอยากจะรบกวนเท่าไหร่แต่ก็ขอบคุณมากครับ
ริววางกระเช้าผลไม้ไว้ที่ห้องก่อนที่ทั้งสองจะเดินไปเอาของบริจาคที่อยู่บนรถออกมาไว้ที่โบสถ์
ณ โรงแรมหรูแห่งหนึ่งใจกลางเมืองเกียวโต เวลา 22:12
หมอนั้นรู้สึกว่าจะเกินเลยไปมากกว่าที่ผมคิดอีกนะเนี้ย
ใช่น่ะสิ นักฆ่ามือหนึ่งของ Naohka คอนดะ คาสึฮิโระ ไม่สิต้องเรียกว่าอดีตนักฆ่าของพวกเรา กลุ่มอีกาขาว
อาหว่องและเพนนีกําลังพูดคุยกันในห้อง
ทั้งที่มันลาออกจากกลุ่มพวกเราไปแล้วแต่สุดท้ายก็กลับมารับงานเหมือนอย่างเดิมแต่ดันไปอยู่อีกฝั่งหนึ่ง
แล้วเราจะทําอย่างไงกับเขาดีล่ะครับพี่? เขาเองก็มีคนรักที่ต้องดูแลอยู่ด้วย…ผมเองก็แอบสงสารเขาเหมือนกัน
เื่นั้นต้องให้หมอนั้นเป็คนจัดการเอง จะอยู่หรือตาย ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของหมอนั้นแล้วล่ะ..