[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★

"พี่ซุยก็คือพี่ซุยสิ! ยังจะมาหลอกว่าเป็นแฟนคลงแฟนคลับอะไรอีก" เฉียวเซียนอี๋แขวะใส่ 

"ไป๋ลู่ เธอมันยัยคนไม่ซื่อสัตย์!"  

ไป๋ลู่เชิดหน้าตอบกลับอย่างมั่นอกมั่นใจ 

"ก็อาซุยเป็นแฟนคลับฉันจริงๆ นี่นา!"  

"เหอะ!" เฉียวเซียนอี๋แค่นเสียง 

"เธอนั่นแหละที่เป็นติ่งพี่ซุย โดยเฉพาะอาการพวกบ้าคนหน้าตาดีเนี่ยชัดเจนมาก!"  

ไป๋ลู่ยืดอกรับอย่างหน้าไม่อาย 

"ใช่! ฉันชอบเบ้าหน้าของอาซุย แล้วมันจะทำไมล่ะยะ หรือเธอต้านทานดาเมจใบหน้าหล่อเหลานั่นไหว เธอลองเอามือทาบอกแล้วตอบฉันมาตามตรงซิ ว่าเห็นหน้าอาซุยแล้วเธอไม่หวั่นไหวเลยสักนิด ไม่คิดอยากจะปีนกำแพงหนีเมนตัวเองบ้างเลยหรือไง"  

เฉียวเซียนอี๋รีบหลับตาปี๋ ส่ายหน้าพรืด 

"ไม่! ฉันรักเดียวใจเดียวต่อราชาจอเงินลู่! ฉันขอถวายหัวให้ราชาจอเงินลู่คนเดียวเท่านั้น!"  

"อ้าว หนูเฉียวก็เป็นแฟนคลับราชาจอเงินลู่เหมือนกันเหรอจ๊ะ" ป้าหลี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยถามขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ  

เฉียวเซียนอี๋เบิกตากว้าง "ป้าหลี่ก็เป็นติ่งเขาด้วยเหรอคะ!"

"ใช่แล้วจ้ะ!"

"ป้าหลี่!"

"หนูเฉียว!"

หญิงต่างวัยทั้งสองคนคุยกันเข้าขากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ความสัมพันธ์พุ่งปรี๊ดแนบแน่นขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับรู้จักกันมาสิบปี  

กระทั่งกินมื้อค่ำเสร็จและเตรียมตัวจะกลับ คุณหนูใหญ่เฉียวกับป้าแม่บ้านหลี่ก็แทบจะกอดคอสาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันอยู่รอมร่อ

มันจะบ้าบอเกินไปแล้วนะ! ไป๋ลู่ได้แต่ลอบมองบนอยู่ในใจ

ดูท่าพลังของการติ่งดาราจะสามารถทลายได้ทุกกำแพงอายุและฐานะทางสังคมจริงๆ สินะ

ระหว่างที่นั่งล้อมวงกินข้าวพูดคุยกัน ไป๋ลู่ถึงได้ปะติดปะต่อเรื่องราวและพบความจริงว่า ที่แท้ป้าหลี่ก็ไม่รู้อัตลักษณ์ที่แท้จริงของท่านมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งเลยสักนิด แถมคุณป้ายังเข้าใจผิดไปไกลลิบว่าคอนโดหรูห้องนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ช่วยถังเสียอีก  

หนำซ้ำป้าหลี่ยังทึกทักเอาเองเสร็จสรรพว่า ผู้ช่วยถัง ท่านมหาเศรษฐี และอาซุย ทั้งสามหนุ่มคือหุ้นส่วนทางธุรกิจที่กอดคอกันเปิดบริษัทและมีสถานะเท่าเทียมกันทุกประการ  

แต่แบบนี้แหละดีแล้ว ขืนคุณป้ารู้ความจริงเข้า มีหวังได้อกสั่นขวัญแขวนจนหัวใจวายตายกันพอดี

ไป๋ลู่จึงกระซิบเตือนป้าหลี่ด้วยความหวังดี 

"คุณฮั่วคนที่นั่งวีลแชร์น่ะค่ะ เขาเจ็บป่วยทรมานจากโรคเรื้อรัง หนูได้ยินมาว่าอารมณ์เขาเลยค่อนข้างจะแปรปรวน ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะคะป้า"  

"เสี่ยวลู่วางใจเถอะจ้ะ" ป้าหลี่ยิ้มรับอย่างอารมณ์ดี 

"ป้ามีหน้าที่แค่ทำความสะอาดกับทำกับข้าว เอาเข้าจริงก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้เจอพวกคุณท่านเขาหรอก"  

ได้ยินแบบนั้นไป๋ลู่ก็ค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอก

แต่ทว่าพอหันขวับกลับมา คุณหนูใหญ่เฉียวที่ควรจะยืนอยู่ข้างๆ กลับอันตรธานหายตัวไปเสียแล้ว!

หญิงสาวสาวเท้าเดินไปดูที่หน้าห้อง 886 และภาพที่เห็นก็ไม่ผิดไปจากที่คาดการณ์ไว้เลยสักนิด คุณหนูใหญ่เฉียวกำลังโค้งตัวลงต่ำ มือเรียวบางลูบไล้แผงปุ่มกดรหัสดิจิทัลบนประตูบ้านของเธออย่างทะนุถนอม  

ซ้ำร้ายริมฝีปากยังขมุบขมิบพึมพำกับตัวเองไม่หยุด 

"ราชาจอเงินลู่ต้องเข้าออกบ้านทุกวัน ต้องเอานิ้วแตะที่ปุ่มล็อคพวกนี้... ถ้าปัดเศษขึ้นก็เท่ากับว่า ฉันได้จับมือกับราชาจอเงินลู่แล้วน่ะสิ!"  

แววตาหยาดเยิ้มกับท่าทางโรคจิตนั่น... ดูยังไงก็เหมือนคนกำลังลวนลามคนรักไม่มีผิดเพี้ยน!

ไป๋ลู่ขนลุกซู่จนตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง 

"เฉียวเซียนอี๋! เลิกทำตัวโรคจิตแบบนี้สักทีเถอะยะ ถ้าขืนราชาจอเงินลู่มาเห็นเข้า เธอคิดว่าเขาจะมองเธอเป็นตัวอะไรฮะ!"  

เฉียวเซียนอี๋หาได้สะทกสะท้านไม่ เธอยังคงลูบไล้ปุ่มล็อคประตูด้วยสายตารักใคร่ลึกซึ้งสุดหัวใจ 

"ก็ถ้าเธอหุบปากซะ มันก็ไม่มีใครรู้หรอก"  

ไป๋ลู่ตีหน้าตายสนิท ชี้นิ้วตรงดิ่งไปยังมุมเพดาน "มีกล้องวงจรปิดย่ะ"  

"กรี๊ดดดดด!" เฉียวเซียนอี๋กรีดร้องเสียงหลง ยกสองมือขึ้นปิดหน้าปิดตาแน่น แล้วสับตีนแตกวิ่งหนีเตลิดไปในทันที  

ไป๋ลู่ถึงกับอึ้งกิมกี่จนพูดไม่ออก ..................  

เอาจริงๆ เธอไม่ได้รังเกียจหรอกนะ ถ้าคุณพ่อสุดที่รักคิดจะหาแม่เลี้ยงมาประดับบารมีสักคน

ตราบใดที่พ่อมีความสุข เธอก็ย่อมมีความสุขไปด้วยอยู่แล้ว

ถ้าพ่อเจอผู้หญิงที่ถูกตาต้องใจจริงๆ เธอพร้อมจะดันหลังสนับสนุนให้พ่อแต่งงานใหม่แบบเต็มพิกัดเลยล่ะ

แต่ผู้หญิงคนนั้นต้องไม่ใช่ยัยโรคจิตอาการหนักแบบเฉียวเซียนอี๋เด็ดขาด!  

ไป๋ลู่กำหมัดแน่น ตั้งปณิธานอันแน่วแน่ขึ้นในใจทันที  

ชีวิตรักของคุณพ่อขา... หนูจะเป็นคนกางปีกปกป้องเอง! หนูจะสแกนหาผู้หญิงที่คู่ควรมาเป็นภรรยาให้คุณพ่ออย่างเข้มงวดที่สุด!  

สองสาวควบรถสปอร์ตเฟอร์รารี่สีชมพูสุดเสร่อของคุณหนูใหญ่เฉียวทะยานออกจากใจกลางเมืองหลวงไปเรื่อยๆ ทิ้งระยะห่างจากตัวเมืองออกไปทุกที  

เฟอร์รารี่คันหรูแล่นฉิวขึ้นทางด่วน เหยียบคันเร่งจนมิด และดูไม่มีวี่แววว่าจะยอมหักพวงมาลัยลงจากทางด่วนเลยแม้แต่น้อย

ในที่สุดไป๋ลู่ก็ทนความอึดอัดไม่ไหว ต้องเอ่ยปากถามทำลายความเงียบ 

"นี่ตกลงว่าปาร์ตี้วันเกิดเพื่อนเธอมันจัดที่ไหนกันแน่เนี่ย พูดจริงๆ นะ ฉันนั่งรถจนก้นบี้ปวดระบมไปหมดแล้ว!"  

ให้ตายเถอะ! ตอนที่ก้าวขาขึ้นรถ ท้องฟ้ายังสว่างจ้า แดดเปรี้ยงอยู่เลยแท้ๆ

ตัดภาพมาตอนนี้สิ ฟ้ามืดตึ๊ดตื๋อจนมองแทบไม่เห็นทางแล้ว พวกเธอก็ยังไปไม่ถึงจุดหมายปลายทางเสียที

"เพิ่งจะมาถามเอาป่านนี้ ไม่คิดว่ามันช้าไปหน่อยหรือไง" เฉียวเซียนอี๋บ่นกระปอดกระแปด ก่อนจะยอมเฉลย 

"จัดบนเรือยอร์ชน่ะสิ ทนอีกนิดเถอะน่า ใกล้จะถึงเต็มทีแล้ว"  

เรือยอร์ช? ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าพวกเธอต้องถ่อออกไปไกลถึงนอกเขตเมืองหลวงเลยน่ะสิ!

ไป๋ลู่นั่งหนีบขาอั้นปัสสาวะจนหน้าดำหน้าแดง ได้แต่ก่นด่าในใจว่าพวกลูกคุณหนูทายาทเศรษฐีพวกนี้ช่างขยันสรรหาทำเรื่องยุ่งยากกันเสียจริง!  

งานวันเกิดบ้าบออะไร ถึงต้องถ่อสังขารจัดซะไกลปืนเที่ยงขนาดนี้ฮะ!

หลังจากทนเหยียบคันเร่งฝ่าความมืดมาอีกราวสิบกว่านาที ในที่สุดพวกเธอก็มองเห็นแสงไฟจากท่าเรือปรากฏขึ้นลิบๆ

ท่ามกลางรัตติกาลที่มืดมิด ท่าเรือเบื้องหน้ากลับสว่างไสวเจิดจ้าไปด้วยแสงไฟระยิบระยับราวกับเวลากลางวัน

แสงหลอดไฟนีออนสีรุ้งแสบตา ถูกนำมาดัดเรียงร้อยและประดับประดาเป็นชื่อของเจ้าภาพงานวันเกิดในค่ำคืนนี้อย่างอลังการงานสร้าง

กวาดสายตามองไปทางไหน ก็ปะทะเข้ากับชื่อของเจ้าของวันเกิดเต็มไปหมดแทบทุกตารางนิ้ว

ตลอดสองข้างทาง เรียงรายอัดแน่นไปด้วยกองทัพรถซูเปอร์คาร์หรูหราราคาแพงหลากหลายแบรนด์ดัง

บรรดาหนุ่มสาวไฮโซที่ก้าวขาลงมาจากรถหรูแต่ละคัน ล้วนแต่งตัวจัดเต็มประโคมแบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้า แฟชั่นจ๋าราวกับหลุดออกมาจากนิตยสาร

ถ้าคนนอกที่ไม่รู้เรื่องราวบังเอิญผ่านมาเห็น คงนึกว่าที่นี่กำลังจัดงานแฟชั่นวีคระดับโลกอยู่เป็นแน่

ไป๋ลู่ถึงกับหลุดร้อง "โห" ออกมาด้วยความทึ่ง 

"นี่มันจะเล่นใหญ่อลังการดาวล้านดวงพยายามจนเกินเบอร์ไปไหมเนี่ย ฉันนึกว่าปาร์ตี้นี้เป็นแค่งานรวมตัวกินข้าวของกลุ่มลูกคุณหนูแบบไพรเวทชิลๆ เสียอีก"  

ทางด้านเฉียวเซียนอี๋เองก็มีสีหน้าอึ้งกิมกี่ไปเล็กน้อย ก่อนที่หญิงสาวจะเดาะลิ้นดัง จิ๊ อย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน 

"เวรเอ๊ย! ยัยนี่สันดานโรคเจ้าหญิงกำเริบอีกแล้ว ขี้อวดชะมัดยาด!"  

ลองหันกลับมามองพวกเธอสองคนดูสิ ดันนัดกันใส่ชุดวอร์มกีฬามาทั้งคู่ เน้นสไตล์ยาจกเดินดินกินข้าวแกง เอาความสบายเข้าว่าล้วนๆ!  

พอต้องมายืนท่ามกลางดงหนุ่มสาวในงาน 'แฟชั่นวีค' สภาพเสื้อฮู้ด กางเกงยีนส์ กับรองเท้าผ้าใบซอมซ่อของเธอกับเฉียวเซียนอี๋ เลยกลายเป็นแกะดำที่ดูแปลกแยกขั้นสุด ทรงยาจกแบบกู่ไม่กลับ!  

ไป๋ลู่รีบตบไหล่ปลอบใจเพื่อนสาว 

"เอาน่า คิดซะว่าพวกเราสองคนเดิมทีก็เป็นแค่ตัวประกอบที่มาดูความครึกครื้นอยู่แล้วไง ระดับคุณหนูใหญ่เฉียวซะอย่าง เบ้าหน้าฟ้าประทานงดงามตามธรรมชาติ ต่อให้แต่งตัวบ้านๆ ธรรมดา ก็ยังสวยข่มคนอื่นจนแย่งซีนเจ้าของงานได้อยู่ดีนั่นแหละ อีกอย่าง... อย่างน้อยเธอก็ยังโบกเครื่องสำอางแต่งหน้ามานะยะ ดูสภาพฉันนี่สิ ผมยังไม่ได้สระเลยด้วยซ้ำ!"  

"โอ๊ย ฉันไม่ได้แคร์เรื่องพรรค์นั้นหรอกยะ ต่อให้ฉันเอาถุงกระสอบลายงูมาคลุมตัว ฉันก็ยังเป็นตัวแม่ที่สวยที่สุดในงานอยู่ดีนั่นแหละ!" เฉียวเซียนอี๋สะบัดหน้าเชิด 

"ถ้าเป็นฉันโดนคนเดียวก็ช่างมันเถอะ แต่ที่ฉันหงุดหงิดคือการที่ยัยนั่นกล้าลากเอาเพื่อนของฉัน มาทำเป็นเครื่องประดับเกรดพรีเมียมเพื่ออัพเกรดค่าตัวให้ตัวเองต่างหาก!"  

หัวสมองอันชาญฉลาดของไป๋ลู่ประมวลผลและเข้าใจสถานการณ์ได้ในเสี้ยววินาที "นี่เธอ... ยังลากใครมางานนี้อีกฮะ"  

เฉียวเซียนอี๋หน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย ปากคอสั่นตอบอ้อมแอ้ม 

"ก็มี... พี่เอิน พี่ฮ่วน พี่แจ็คสัน เสี่ยวเย่ แล้วก็เพื่อนในวงการบันเทิงภายในประเทศที่สนิทๆ กันอีกไม่กี่คนน่ะ..."  

"โอ้โห..." ไป๋ลู่ยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองแรงๆ 

"แล้วทุกคนก็เซย์เยส ตอบตกลงว่าจะมางานบ้าๆ นี่กันหมดเลยเนี่ยนะ!"  

"โชคยังดีที่ไม่ได้มากันหมด" เฉียวเซียนอี๋กำหมัดทุบพวงมาลัยรถสปอร์ตดัง ปัง ด้วยความโมโหเดือดดาล 

"พี่เอินกับพวกเสี่ยวเย่ติดตารางงานวงเลยปลีกตัวมาไม่ได้ พี่ฮ่วนต้องอยู่เฝ้าแม่ที่ศูนย์ฟื้นฟู เพื่อนคนอื่นๆ ก็คิวงานแน่นเอี๊ยดกันหมด... สรุปคือมีแค่เธอกับพี่แจ็คสัน สองคนนี่แหละที่โผล่มา!"  

ไป๋ลู่ถึงกับอึ้งกิมกี่จนพูดไม่ออก 

"สรุปคือเธอลากเอาพวกเรา... เฉพาะคนในรายการวาไรตี้เดียวกัน มาเป็นเกราะกันบังหน้าให้ยัยเพื่อนจอมสร้างภาพของเธอสินะ!"  

เฉียวเซียนอี๋รู้ชนักติดหลังตัวเองดีว่าทำพลาดไปแล้ว หญิงสาวลูบจมูกป้อยๆ อย่างร้อนตัวสุดขีด "แง ฉันขอโทษน้า ฉันก็ไม่รู้จริงๆ นี่นาว่างานมันจะออกมาอีหรอบนี้"  

"ช่างมันเถอะ ในเมื่อเธอก็ถือว่าเป็นผู้เสียหายตกกระไดพลอยโจนเหมือนกัน ครั้งนี้ฉันจะยอมทำเป็นปิดตาข้างหนึ่ง ไม่ถือสาหาความเธอก็แล้วกัน" ไป๋ลู่ถอนหายใจยาวเหยียด 

"แต่เอาจริงๆ นะ เพื่อนเธอคนนี้สันดานไม่ไหวจริงๆ หน้าไม่อายถึงขนาดกล้าเอาคอนเนคชั่นดาราของเธอมาใช้เป็นบันไดอัพเกรดตัวเองแบบนี้ ฉันแนะนำว่าเธอรีบๆ ตัดหางปล่อยวัด เลิกคบยัยนี่ไปซะเถอะ"  

ที่ยอมเสียเวลาอ้าปากเตือนตรงๆ แบบนี้ ก็เพราะไป๋ลู่เห็นเฉียวเซียนอี๋เป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งหรอกนะ  

คำเตือนนั้นยิ่งทำให้เฉียวเซียนอี๋หัวฟัดหัวเหวี่ยงหงุดหงิดงุ่นง่านเข้าไปใหญ่ 

"ถ้าเลิกคบได้ฉันทำไปนานแล้วย่ะ! ปัญหามันติดตรงที่พ่อของยัยนั่นดันเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจกับตาแก่เฉียวพ่อนี่สิ!"  

ได้ยินเหตุผลแบบนั้น ไป๋ลู่ก็จำต้องกลืนประโยคที่ว่า 'งั้นพวกเราวนรถกลับกันเถอะ' กลับลงคอไปอย่างช่วยไม่ได้ 

"เอาเถอะ ไหนๆ ก็ถ่อมาถึงนี่แล้ว งั้นพวกเราก็บุกเข้าไปเนียนกินฟรีดื่มฟรีให้คุ้มค่าเหนื่อยเลยแล้วกัน ถือว่ายังโชคดีนะที่หวยมาออกที่ฉันกับพี่แจ็คสัน ขืนเป็นคนอื่นโดนแกงแบบนี้ล่ะก็... ต่อให้เธอคุกเข่าโขกหัวขอโทษก็คงไม่พอหรอกยะ!"  

อันที่จริง ดาราก็เป็นคนธรรมดาเดินดินกินข้าวแกง การจะโผล่หน้าไปร่วมงานปาร์ตี้วันเกิดเพื่อนสนิท มันก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไรหรอก

แต่ประเด็นสำคัญคือ มันต้องตกลงพูดคุยกับเจ้าตัวให้เคลียร์ชัดเจนก่อนไหมล่ะ!

ตอนแรกบอกดิบดีว่าเป็นแค่ปาร์ตี้ไพรเวทชิลๆ กับกลุ่มเพื่อนสนิท แต่ผลลัพธ์ดันทลายกำแพง กลายเป็นงานอีเวนต์ใหญ่โตมโหฬารที่มีคนแปลกหน้าหัวดำหัวหงอกเดินกันให้ควั่กแบบนี้

แบบนี้มันสร้างความยุ่งยากปวดเศียรเวียนเกล้าให้คนเป็นดาราแบบสุดๆ ไปเลยนะว้อย!

ลองคิดดูสิ ถ้าเกิดโดนพวกมือดีแอบถ่ายรูปหลุดไปได้ แล้วเอาไปปั่นกระแสซุบซิบจนทัวร์ลงขึ้นฮอตเสิร์ชล่ะก็... อย่าเพิ่งไปพูดถึงด่านรับมือชาวเน็ตเลย เอาแค่ด่านผู้จัดการส่วนตัวจอมเนี้ยบอย่างเกาฝานฉิน เธอก็แทบจะเอาชีวิตไม่รอดแล้ว!  

ยิ่งพวกเพจข่าวซุบซิบสายปั่นกระแสนี่ตัวดีนักล่ะ พวกนี้ถนัดนักแหละไอ้วิชามารประเภท 'เปิดมาแค่รูปเดียว ที่เหลือแต่งนิยายน้ำเน่าเอาเองล้วนๆ' น่ะ!

แล้วอีกอย่างนะ... ดาราระดับตัวแม่น่ะ เขามีเรทค่าตัวในการปรากฏตัวออกงานแต่ละทีนะยะ!

การกระทำแบบนี้มันคือพฤติกรรมหลอกใช้ดาราหน้าโง่ไปเป็นไม้ประดับฟรีๆ ชัดๆ!

ช่างเป็นมนุษย์ที่หน้าด้าน ไม่มียางอายที่สุดในสามโลก!  

เฉียวเซียนอี๋ลอบถอนหายใจยาวอย่างโล่งอกโล่งใจ 

"ถ้าไล่เจี่ยนด่าเธอเรื่องนี้ล่ะก็ เธอโยนความผิดทั้งหมดมาให้ฉันรับจบคนเดียวได้เลยนะ"  

ไป๋ลู่ตวัดสายตาค้อนขวับ "ก็มันเป็นความผิดของเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้วไหมล่ะยะ!"