ระบบฝึกเทพ god training system

ในขณะที่ทั้งสองกำลังสื่อสารพูดคุยกันอยู่นั้นเอง พื้นที่ภายในชั้นที่หนึ่งก็เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนจะมีพายุทรายหลายลูกหมุนวนมาหาเขารอบทิศทาง จนสัมผัสได้ถึงกระแสลมที่รุนแรงอย่างมาก

"หืม! ไม่ใช่เรื่องจริงใช่มั้ยนี่!!"

เทียนฉินอุทานออกมาอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็นตรงหน้า เพราะจากที่เขามองเห็นก็มีพายุทรายไม่ต่ำกว่าห้าลูก ที่หมุนวนเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว และเทียนฉินก็เดาได้เลยว่าในพายุทรายพวกนั้น จะต้องมีสัตว์ประหลาดอย่างตัวแรกหลบซ่อนอยู่ในนั้นอย่างแน่นอน

แต่ถึงจะเป็นแบบที่เขาคิดเขาก็ไม่ได้หวาดหวั่นอะไรมากนัก เร่งขับเคลื่อนพลังปราณออกมาเต็มที่ จากนั้นด้านหลังของเขาก็ปรากฏมังกรเพลิงต่างสีขึ้นมาสี่ตัว พร้อมกับพุ่งทะยานเข้าหาพายุทรายพวกนั้นอย่างรวดเร็ว เทียนฉินไม่สนใจผลลัพธ์จากการปะทะกันของมังกรพวกนั้น วาดดาบออกกระบวนท่าตาข่ายฟ้าขึ้นมาปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า ก่อนจะพริ้วตัวไปทางพายุทรายลูกหนึ่งทันที

เปรี้ยง!

ดาบเขี้ยวพยัคฆ์จ้วงแทงเข้าใส่พายุทรายจนแตกกระจายกลายเป็นผุยผง ก่อนที่ร่างของสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งจะถูกเทียนฉินแช่แข็งด้วยเพลิงหิมะ และเมื่อเขาตวัดดาบเขี้ยวพยัคฆ์อีกครั้ง ร่างที่ถูกแช่แข็งอยู่นั้นก็ระเบิดกระจุยกระจาย ก่อนจะระเหยกลายเป็นหยดน้ำจมหายลงไปในผืนทรายอย่างรวดเร็ว

หลังจากผ่านไปไม่นาน เทียนฉินก็จัดการพายุทรายพร้อมกับสัตว์ประหลาดพวกนั้นจนหมดสิ้น ถึงแม้พวกมันจะแข็งแกร่งสักเท่าไหร่ก็ตาม แต่ด่านทดสอบภายในหอคอยนี้ล้วนใช้พื้นฐานเพียงพลังระดับผันแปรเท่านั้น จึงทำให้เทียนฉินไม่ได้เปลืองแรงมากสักเท่าไหร่นัก ก็จัดการพวกมันได้จนหมด

จากนั้นเขาได้มองเห็นว่ามีบันไดสีครามทอดยาวลงมา ทำให้เทียนฉินเข้าใจในทันทีว่าเขาได้ผ่านด่านทดสอบชั้นที่หนึ่งแล้ว จึงก้าวเดินขึ้นไปอย่างผ่อนคลายไม่ได้กังวลอะไรเลย

และในทันทีที่เขาได้ขึ้นมายังชั้นที่สอง พลันลางสังหรณ์ไม่ดีก็แล่นเข้ามาภายในจิตใต้สำนึก ก่อนจะเห็นศรีษะของสัตว์ร้ายตัวหนึ่งยื่นออกมาตรงหน้าพร้อมกับอ้าปากกว้าง จนได้กลิ่นเหม็นสาบที่ออกมาจากปากใหญ่นั้น พร้อมกับเศษเนื้อและเลือดที่ตกค้างอยู่ระหว่างเขี้ยวขนาดใหญ่ที่แหลมคมราวกับว่ามันไปกัดกินอะไรมา

นี่คือสัตว์ร้ายที่ใบหน้าดูเหมือนควายยักษ์ แต่มันกลับมีร่างกายที่คล้ายคลึงกับหมี ลำตัวอ้วนใหญ่ถูกปกคลุมด้วยขนสีแดงเสมือนว่าถูกย้อมไปด้วยเลือดทั้งตัว

ร่างกายของเทียนฉินตอบสนองในทันที รีบพริ้วถอยหลีกไปอีกทางนึงอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ศีรษะขนาดใหญ่ของสัตว์ร้ายตัวนี้จะอ้าปากงับลงมาอย่างหิวโหย

ตู้ม!

ปากที่อ้ากว้างของสัตว์ร้ายตัวนั้นเข้ากระแทกกับพื้นที่เขาเคยอยู่อย่างแรงจนเกิดเป็นหลุมลึก 

"นี่มันตัวอะไรกัน?"

เทียนฉินสบถขึ้นมาในใจ ถึงแม้เขาจะรู้ว่าพลังของมันจะต่ำกว่าเขา แต่ก็ไม่ง่ายเลยที่จะปะทะกับมันตรงๆ ด้วยร่างกายอันใหญ่โตกับพลังการโจมตีที่ดุดัน อีกทั้งยังไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดก็ทำให้เขาปวดหัวอยู่พอสมควรในการรับมือกับพวกมัน

"มันเป็นสัตว์โบราณที่ผสมผสานกันหลายสายพันธุ์ จนได้ส่วนที่แข็งแกร่งของสายพันธุ์ต่างๆมาหลอมรวมอยู่ในตัวเดียว กระทั่งมีรูปร่างที่แปลกประหลาดอย่างที่เจ้าเห็นเช่นนี้!"หลงยู่หมิงกล่าวออกมาให้เทียนฉินได้รับรู้ในเรื่องของสัตว์ร้ายพวกนี้

เทียนฉินพยักหน้าอย่างเข้าใจแต่เมื่อพอหันหน้าไปมอง เขาก็ตระหนักได้ว่ากำลังถูกล้อมรอบไปด้วยกลุ่มของสัตว์ร้ายสิบกว่าตัว ซึ่งแต่ละตัวมีลักษณะไม่ได้ต่างไปจากตัวแรกที่เข้ามาโจมตีเขาเลย และในแววตาของสัตว์ร้ายเหล่านี้จ้องมองเขาเหมือนเนื้อชั้นยอดที่หอมหวานสำหรับพวกมัน แต่ที่แปลกก็คือพวกมันไม่ได้กระโจนเข้าหาเขา กลับเอาแต่ยืนล้อมเทียนฉินอย่างเงียบๆราวกับว่าเพียงเพื่อป้องกันไม่ให้เขาหลบหนีเท่านั้น

"มันพยายามกำลังจะทำอะไรกันแน่?"

เทียนฉินที่เห็นพวกมันยืนล้อมอยู่เฉยๆก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย แต่ยังไม่ทันจะได้คำตอบสัตว์ร้ายตัวแรกก็ลุกขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะร้องคำรามออกมาอย่างโกรธแค้น และทันทีที่สัตว์ร้ายได้ยินเสียงคำรามนี้ ท่าทีของพวกมันก็พลันกลับกลายเป็นดุร้าย ก่อนจะอ้าปากร้องคำรามตอบรับกันออกมาอย่างพร้อมเพรียง

เทียนฉินเห็นท่าทางที่เปลี่ยนไปของพวกมัน ก็รีบเร่งขับเคลื่อนพลังปราณ ก่อนจะวาดกระบวนท่าพิรุณโปรยปรายออกมาอย่างรวดเร็ว ฝนดาบหลายหมื่นเล่มที่ผสานไปด้วยแก่นแท้หลากหลายชนิดร่วงหล่นลงมาราวกับห่าฝน จนสร้างบาดแผลให้กับสัตว์ร้ายเหล่านั้น ก่อนที่เทียนฉินจะพริ้วตัวออกมาจากวงล้อมนั้นอย่างว่องไว

สัตว์ร้ายพวกนั้นดูเหมือนจะผงะตกใจ ก็รีบวิ่งตามหลังเทียนฉินไปอย่างรวดเร็ว แต่ความเร็วของพวกมันจะเร็วไปกว่าของเทียนฉินได้อย่างไร และเมื่อเขาหันกลับมามองทางด้านหลัง ก็เห็นกลุ่มสัตว์ร้ายพวกนั้นร้องคำรามพร้อมกับวิ่งเข้ามาหาเขา อย่างไรก็ตามเทียนฉินมีหรือที่จะให้มันได้รวมกลุ่มกัน เขาวาดดาบเข้าใส่พร้อมกับขับเคลื่อนมังกรเพลิงเข้าจู่โจมพวกมันทันที จากนั้นจึงใช้ท่าร่างเข้าประชิดสัตว์ร้ายตัวหนึ่งอย่างว่องไว ก่อนจะวาดดาบเข้าใส่มันสุดแรง

ตู้ม!

ลำคอของสัตว์ร้ายตัวหนึ่งถูกดาบเขี้ยวพยัคฆ์ตัดสะบั้นจะศรีษะกระเด็นหลุดลอยไปไกล ก่อนที่ร่างของมันจะหล่นกระแทกพื้นแน่นิ่งไป

แต่ในขณะที่เทียนฉินกำลังจะโจมตีสัตว์ร้ายอีกตัวนั้นเอง พื้นดินตรงหน้าเขาก็ทรุดตัวลงอย่างกะทันหัน ก่อนจะมีปากใหญ่พร้อมกับเขี้ยวแหลมคมทั้งสองข้างพุ่งออกมาจากพื้นที่ทรุดตัวอยู่ เผยให้เห็นลำตัวเป็นปล้องๆเหมือนกับท่อขนาดใหญ่สีแดงเข้ม

เทียนฉินร้องอุทานออกมาอย่างตกใจ เพราะทั้งหมดนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเกินไป ใครจะไปคาดคิดได้ว่ายังมีสัตว์ร้ายพุ่งออกมาจากใต้พื้นดินโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้าแบบนี้ แม้ว่าประสาทสัมผัสของเขาจะทรงพลังมากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่อาจจะล่วงรู้ไปหมดทุกอย่างได้ และทันทีที่สัตว์ร้ายพุ่งออกมาจากใต้พื้นดิน เทียนฉินก็พริ้วตัวถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็วตั้งนานแล้ว

และในเวลานี้เองเขาก็ได้เห็นชัดเจนแล้วว่าสัตว์ร้ายตัวนี้คืออะไร ร่างกายของมันมีรูปร่างเป็นปล้องๆขนาดใหญ่ราวกับหนอน ลำตัวมีสีแดงเข้มมีเส้นขนสีดำสั้นเหมือนหนามขึ้นอยู่ทั่วตัว ทุกครั้งที่มันคืบคลานเข้ามา จะปรากฎเป็นรูเข็มเล็กๆที่ทิ่มไว้บนพื้นอย่างไม่น่าชื่อ

"หนอนอะไรทำไมมันใหญ่โตเช่นนี้!" 

เทียนฉินจำไม่ได้แล้วว่าเขาได้ตกใจเป็นครั้งที่เท่าไหร่ แต่การปรากฏตัวของหนอนยักษ์นี้ทำให้เขาตื่นตัวขึ้นมาทันที แต่ในขณะที่เขาพริ้วตัวหลบหลีกหนอนยักษ์อยู่นั้น กลุ่มของสัตว์ร้ายที่อยู่ข้างหลังเขาก็ได้ไล่ตามมาจนทัน พร้อมกับพุ่งเข้ามาโจมตีเขาทันที

ตู้ม!

เทียนฉินรีบยกดาบเขี้ยวพยัคฆ์ขึ้นต้านรับอย่างฉุกละหุก แรงกระแทกมหาศาลของสัตว์ร้ายทำให้ร่างของเขาถอยหลังไปหลายก้าว แต่ในขณะที่ร่างของเขายังไม่มั่นคง สัตว์ร้ายอีกตัวก็กระโดดเข้ากระแทกเข้ากับด้านข้างเขาอย่างแรง

"อ้าก!"

เทียนฉินกรีดร้องออกมาพร้อมกับร่างที่ลอยปลิวมาไกล และในเวลานี้เองหนอนยักษ์ก็โผล่ขึ้นมาตรงหน้า ก่อนจะอ้าปากกว้างกัดเข้ามาทันที เทียนฉินรู้สึกเพียงว่าดวงตาของเขาตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความโกรธ เนื่องจากฟันที่แหลมคมจำนวนมากกัดเข้าที่เกราะเพชรเกล็ดมังกรอย่างหนักจนแทบจะทะลุเข้าไปถึงเนื้อของเขา และทันใดนั้นเองเขาก็รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนในร่างกายของเขา ราวกับว่าเขากำลังขี่ม้าวิ่งอยู่ในหุบเขาอย่างดุเดือด

ตู้ม!

เทียนฉินรู้สึกร่างกายของเขาสั่นไหวอีกครั้ง จากนั้นร่างของเขาก็ถูกเหวี่ยงไปกระแทกพื้นอย่างแรง เทียนฉินไม่ได้สนใจสำรวจบาดแผลของตนเองเลยสักนิด แต่กลับรีบพริ้วตัวหายไปจากที่ตรงนั้นอย่างรวดเร็ว เพราะหากว่าเขายังนอนอ้อยอิ่งอยู่ที่เดิมแล้วละก็ คงต้องถูกสัตว์ร้ายพวกนี้เข้ารุมสังหารอย่างแน่นอน

เมื่อตั้งหลักได้แล้วเทียนฉินไม่รอบช้ารีบพริ้วตัวเข้าไปหาสัตว์ร้ายตัวหนึ่งอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะวาดดาบออกไปตัดคอมันอีกครั้ง จากนั้นจึงปกปิดกลิ่นอายพริ้วตัวไปจัดการสัตว์ร้ายตัวต่อไปทันที และที่เขาต้องรีบจัดการสัตว์ร้ายที่มีหน้าเหมือนควายยักษ์พวกนี้ก่อน ก็เพราะเขาเห็นพวกมันได้อย่างชัดเจน ส่วนหนอนยักษ์พวกนั้นเขาอาศัยจิตสัมผัสของเขาคอยหลบหลีกไว้ก่อน แต่ถ้าหากมีโอกาสเขาก็ไม่ลังเลเลยที่จะจั

ดการพวกมันเพื่อล้างอายที่ถูกมันเหวี่ยงเล่นอย่างนี้แน่

จบตอนที่ 141