แอบรัก

2 อาทิตย์ต่อมา

" วินนนน เสร็จรึยังงงงง " เสียงของหญิงสาวตะโกนเรียกอีกฝ่ายขณะที่มือก็เปิดประตูอ้าไว้อยู่

" เสร็จแล้วๆ....พวกมันมากันแล้วเหรอ "

" ใช่สิ...จอดรถรออยู่ข้างล่างนี่ ชมพูโทรมา 2 รอบแล้ว วินอ่ะ....ช้า" หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับเอื้อมมือไปช่วยไปเขาถือกระเป๋าสัมภาระหลังจากนั้นทั้งเขาและเธอต่างเดินกันอย่างรีบเร่งเพื่อลงไปหาเพื่อนที่รออยู่ด้านล่าง

หลังจากสอบปลายภาคเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชมพูที่เป็นตัวตั้งตัวตีในการไปเที่ยวครั้งนี้ก็นัดหมายวันเวลา โดยเธอเป็นคนจัดการเองทั้งหมด ตั้งแต่หาที่ท่องเที่ยว ที่พัก โปรแกรมการเที่ยวต่างๆ ซึ่งหน้าที่นี้เธอเองก็เป็นคนทำมาแต่ต้นตั้งแต่สมัยช่วงมอปลายที่เข้าอยู่กลุ่มเดียวกับชายหนุ่มทั้ง 4 คนแล้ว

แอ๊ดดดดด ...เสียงประตูรถตู้ที่จอดอยู่หน้าคอนโดหรูเปิดออก

" เสร็จช้านะมึง...เมื่อคืนกูก็บอกอยู่ว่าอย่าหักโหม เอาไว้ไปต่อที่ทะเลก็ได้...ไม่สงสารพิชของกูเลยมึงนี่ "

ผั๊วะะ..เสียงฝ่ามือของกวินฟาดลงบนหัวของนิวส่งผลให้อีกฝ่ายร้องขึ้นด้วยความเจ็บ

" ไอ้ห่ากูพูดแค่นี้ ตีมาได้...เจ็บนะโว้ยยย "

" สมน้ำหน้า หาเรื่องดีนักมึงนี่ " เสียงหมอกว่า

" พิชของกู...ไม่ใช่ของมึง " กวินเตรียมง้างมือจะฟาดซ้ำลงไปอีก

" พอแล้วๆ พิชของมึงก็ของมึง ไอ้นี่..นิ หวงสัส " นิวร้องพร้อมทั้งเอามือป้องหัวตัวเองไว้

" เอมี่ก็ว่างอยู่นะนิว นิวจะควบสองก็ได้เอมี่ไม่ถือ อิอิ "

เสียงเพื่อนแต่ละคนพูดหยอกล้อนิวเมื่อเห็นเขาถูกเพื่อนคนที่มีคู่หมั้นทำร้ายร่างกายเพราะหวงของที่เป็นของเขา ผิดกับปลาวาฬที่แม้เพื่อนแต่ละคนจะหัวเราะครื้นเครงเท่าไหร่แต่ใบหน้าของเขาก็ยังคงนิ่งเรียบ สายตาคมจับจ้องไปยังใบหน้าหวานที่ยืนอยู่ข้างๆเพื่อนของเขา รอยยิ้มของเธอที่ผุดขึ้นบนใบหน้าทำให้เขาเองไม่อาจละสายตาหนีไปได้ เขาเลือกที่จะอยู่แบบนี้ เพียงแค่ได้เห็นเธอกับเพื่อนของเขามีความสุขก็ดีสำหรับเขาแล้ว

" เอ้าๆ ไอ้วินขึ้นรถได้แล้ว มัวทะเลาะกันจะได้ไปซักทีมั้ย จริงๆเลยแกนี่ เป็นเรื่องของพิชชานี่ ไม่ได้เลยจริงๆ " ชมพูส่ายหน้าเอื่อมระอากับเพื่อนและแฟนของตัวเอง มันใช่อย่างที่เธอพูด แต่ก่อนกวินไม่เคยสนใจใคร ไม่ว่าเพื่อนคนไหนจะพูดอะไร เขาไม่เคยเก็บมาคิดมาก ต่างกับตอนนี้หากเรื่องนั้นมีพิชชาเข้ามาเกี่ยวข้อง เพื่อนของเธอคนนี้จะสนใจทันที

" พิช...ต้องไปรับเบียร์ที่ไหนนะ "

" คอนโด H หน่ะ อยู่ถัดจากคอนโดนี้ นี่แหละ "

" โอเค "

:

:

ณ บ้านพักริมทะเล

" บรรยากาศดีจังเลยวินว่ามั้ย " ฉันพูดกับคนที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง ในขณะที่ฉันเองยืนเกาะขอบหน้าต่างอยู่ เบื้องหน้าของฉันตอนนี้คือทะเลกว้างสุดลูกหูลูกตา ลมเย็นที่พัดปะทะใบหน้าเข้ามาทำให้ผมที่ถูกปล่อยปลิวสยายไปตามแรงลม

" ชอบใช่มั้ยล่ะ " เสียงเขาพูดเบาๆที่ริมหูของฉัน มือหนาสอดเข้ามาโอบเอวจากด้านหลัง เขาเดินมาตอนไหนนะนี่......

" อึ้มมมม วิวสวย เงียบสงบดีด้วย เดี๋ยวเย็นๆพิชจะไปเล่นน้ำทะเล แล้วก็เล่นทรายด้วย "

" เอาดิ...เดี๋ยววินเล่นเป็นเพื่อน "

" จริงนะ...ไหนชมพูบอกมาทีไรถูกปล่อยให้เล่นน้ำคนเดียวตลอด "

" ก็นั่น...ตอนยังไม่มีพิชนี่ ตอนนี้วินมีพิชแล้ว...วินอยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของพิช ไม่ว่าพิชจะทำอะไร รู้สึกยังไง วินอยากเป็นอีกครึ่งของพิช เป็นครึ่งหนึ่งของกันและกัน แบบนี้ตลอดไป ดีมั้ย หึ้มมม? " เขาเอ่ยถามขณะที่ลำแขนแกร่งก็โอบกอดฉันจากด้านหลัง

" ...... " ฉันพยักหน้าเบาๆ

ฟอดดด....ร่างสูงโค้งตัวลงมาหอมแก้มฉันอย่างแรง

" วิน....ถ้าวันไหนวินหมดรักกันแล้ว วินบอกพิชได้เลยนะ ไม่ต้องกลัวว่าพิชจะตีโพยตีพาย ไม่ต้องสงสาร พิชเข้าใจ "

" ทำไมพิชพูดแบบนั้นล่ะ ไม่มีทาง พูดเหมือนไม่รักกันเลย " เขาพูดพร้อมกับจับตัวฉันหมุนกลับมาหาเขา

" รักสิ..พิชรักวิน เพราะรักนี่ไงพิชถึงพูดแบบนี้ พิชอาจจะเสียใจที่วินหมดรักพิช แต่จะเสียใจมากกว่าถ้าวินไม่รักพิชแล้ว แล้วทิ้งพิชไปมีคนอื่น " ฉันสบสายตาคมที่จ้องมองมา ฉันบอกเพราะไม่อยากให้เขาโกหก หากวันข้างหน้าเขาไปเจอใครที่ถูกใจ ฉันอยากให้เขาบอกฉัน เมื่อไม่รักกันแล้วก็ไม่ควรมาโกหกกันเพราะกลัวอีกฝ่ายจะเสียใจ

" ฟังนะพิช...วินไม่มีคำสัญญาอะไรให้พิช วินอยากให้พิชรู้ไว้ว่า วันนี้วินรักพิช อยากมีพิชเดินอยู่ข้างๆ วินอยากบอกรักพิชแบบนี้ทุกวันๆ .......วินรักพิชนะ "

เขาพูดพร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาหาฉัน ริมฝีปากหนาประกบลงที่ริมฝีปากของฉัน จูบอ่อนโยนที่เขาส่งมาทำให้ฉันเคลิบเคลิ้มตาม

ร่างของฉันขยับขึ้นลงเพราะแรงกระแทกจากคนด้านบน หลังจากที่เราสองคนจูบกันอยู่ริมหน้าต่างสักพัก ร่างสูงก็อุ้มฉันมาบนเตียง จัดการกับเสื้อผ้าของฉันและของเขาออกจนหมดเกลี้ยง ตอนนี้เราสองคนจึงเปลือยร่างอยู่บนเตียง แรงกระแทกที่เขาส่งมามิได้น้อยไปกว่าแรงลมที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างแต่อย่างใด เมื่อคืนกว่าฉันจะได้นอน เขาก็ถอดถุงยางออกตั้ง 3 ครั้ง มาถึงทะเลยังไม่ได้เล่นน้ำทะเลเลย เอาอีกล่ะ...

16.30 น.

" ฮู้ววว...." เสียงที่ดังเข้ามาทางหน้าทำให้ผมรู้สึกตัว แต่เพราะความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมก่อนหน้าทำให้เปลือกตายังปิดสนิทอยู่ มือของผมควานหาอีกคนที่นอนอยู่ข้าง แต่ก็พบกับความว่างเปล่า

" ไปไหน ? " ผมพูดเบาๆกับตัวเอง

เมื่อไม่เจอเธอ....ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อลงมาข้างล่าง บ้านที่พวกเรามาพักเป็นบ้านพักส่วนตัวของไอ้วาฬมัน สมัยที่อยู่มอปลายพวกเราจะมากันทุกปิดเทอม เพราะบ้านหลังใหญ่มีหลายห้อง เราสามารถแยกห้องกันนอนห้องใครห้องมันได้เลย แต่ถึงแม้บ้านหลังนี้จะเงียบสงบแต่บริเวณชายหาดก็ยังมีคนนอกสามารถเดินผ่านหรือเล่นน้ำได้เพราะครอบครัวไอ้วาฬอยากให้ทุกอย่างเป็นธรรมชาติ มาทะเลก็มีคนเล่นน้ำสนุกเฮฮา

ติดตามและเป็นกำลังใจให้พิชชาและกวินหน่อยนะคะ

ป.ล. เนื้อหาในตอนก่อนหน้าถูกตัดออกไปเนื่องจากความไม่เหมาะสม ติดตามอ่านนิยายแอบรักได้ที่

อีบุ๊คนิยายแอบรัก ลงขายที่ mebmarket ในราคาเพียง 29 บาทจ้า