บทนำ ผีก็มีหัวใจ...(แต่ฉันไม่มีเวลามาใส่ใจหรอกนะ!)
เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มจนฮอลล์แสดงคอนเสิร์ตขนาดความจุหมื่นคนแทบจะถล่มลงมา แท่งไฟสีชมพูประกายมุกนับหมื่นแท่งโบกสะบัดไปมาเหมือนคลื่นทะเลในยามค่ำคืน ทุกสายตา ทุกเลนส์กล้อง และทุกเสียงะโพุ่งเป้าไปที่จุดศูนย์กลางของเวที
ตรงนั้น...คือจุดที่แสงไฟฟอลโลว์ทุกดวงสาดส่องลงมา
“ขอบคุณทุกคนมากนะคะ! คืนนี้เป็คืนที่วิเศษที่สุดเลย รักทุกคนน้าาา!”
น้ำเสียงหวานใสที่แฝงไปด้วยพลังสะกดคนฟังดังกระหึ่มผ่านไมโครโฟนฝังเพชร เ้าของเสียงคือ ‘นางฟ้า’ ไอดอลสาววัย 26 ปี ผู้ตำแหน่ง ‘เซนเตอร์ตลอดกาล’ และ ‘วิชวลระดับพระเ้าสร้าง’ ของวงเกิร์ลกรุ๊ปสี่คนนามว่า ‘สเตลล่าร์ (Stellar)’ ใบหน้าเรียวเล็กรูปไข่ที่ไร้ที่ติ ดวงตากลมโตเฉี่ยวคมที่แฝงความหยิ่งทะนงนิดๆ จมูกโด่งรั้นรับกับริมฝีปากอวบอิ่มสีพีช ทุกองค์ประกอบบนใบหน้าของเธอถูกปั้นแต่งมาเพื่อคำว่า ‘เพอร์เฟกต์’ โดยไม่ต้องพึ่งแอปพลิเคชันใดๆ ผมสีน้ำตาลประกายทองยาวสลวยสะบัดพลิ้วไปตามจังหวะการเต้น หยาดเหงื่อที่เกาะพราวบนผิวขาวจัดยิ่งทำให้เธอดูเปล่งประกายราวกับเทพธิดาที่จุติลงมาเกิด
ใช่...ชื่อของเธอคือ ‘นางฟ้า’ และเธอก็ใช้ชีวิตสมชื่อนั้นจริงๆ
สวย...รวย...เก่ง...และดังทะลุฟ้า!
แม้สเตลล่าร์จะเป็วงที่มีสมาชิกสี่คน แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความโด่งดังของนางฟ้านั้นนำโด่งทิ้งห่างเพื่อนร่วมวงไปไกลลิบ สปอนเซอร์ทุกตัว พรีเซนเตอร์ทุกแบรนด์ ซีรีส์ทุกเื่ ล้วนระบุชื่อเจาะจงว่าต้องเป็เธอเท่านั้น และคืนนี้ คอนเสิร์ตใหญ่ครบรอบ 5 ปีของวง ก็คือเวทีสุดท้ายก่อนที่พวกเธอจะประกาศ ‘แยกย้ายกันไปเติบโต’ อย่างเป็ทางการ
ซึ่งคำว่าเติบโตของนางฟ้า...คือการก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ซูเปอร์สตาร์เดี่ยวที่ไม่มีใครมาหารรัศมีได้อีกต่อไป ชีวิตของเธอกำลังพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด ทุกอย่างเป็ไปตามแผนที่วางไว้เป๊ะๆ มีเงินเก็บหลายร้อยล้าน มีคอนโดหรู มีรถสปอร์ต และมีแฟนคลับที่พร้อมจะตายแทนเธอได้
ชีวิตมันช่างสมบูรณ์แบบ...สมบูรณ์แบบจนน่าหมั่นไส้!
หลังเวทีคอนเสิร์ต (ห้องแต่งตัว VIP)
“พี่นางฟ้าคะ ซับหน้าหน่อยค่ะ”
“พี่นางฟ้า น้ำแร่อุณหภูมิห้องค่ะ”
“พี่นางฟ้าคะ รองเท้าแตะค่ะ เปลี่ยนเลยมั้ยคะ”
ทันทีที่ก้าวพ้นม่านเวทีลงมา นางฟ้าก็ถูกล้อมรอบด้วยทีมงานนับสิบชีวิตที่รุมล้อมเข้ามาปรนนิบัติราวกับราชินี หญิงสาวทิ้งตัวลงบนโซฟาหนังตัวใหญ่ ถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมกับยกมือขึ้นเสยผมที่เริ่มชื้นเหงื่อ
“เหนื่อยชะมัดเลย...” เธอพึมพำเบาๆ ก่อนจะรับแก้วน้ำแร่มาจิบ “แต่ก็คุ้ม จบงานนี้ปุ๊บ ฉันจะได้บินเดี่ยวสักที”
ในขณะที่สมาชิกอีกสามคนกำลังวุ่นวายอยู่กับช่างแต่งหน้าอีกมุมหนึ่งของห้อง นางฟ้ากลับปลีกตัวมานั่งพักอย่างสบายใจ เธอหยิบสมาร์ทโฟนรุ่นท็อปสุดขึ้นมาเช็กกระแสในโซเชียลมีเดีย แฮชแท็ก #NangfahSoloEra ขึ้นเทรนด์อันดับหนึ่งั้แ่โชว์ยังไม่จบด้วยซ้ำ หญิงสาวยกยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจ
“ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียวนะ แม่ซูเปอร์สตาร์”
เสียงหวานทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับััเย็นๆ ของผ้าขนหนูที่แตะลงบนซอกคอ นางฟ้าเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนที่รอยยิ้มเย่อหยิ่งบนใบหน้าจะเปลี่ยนเป็รอยยิ้มกว้างที่ดูเป็ธรรมชาติและจริงใจที่สุด
คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือ ‘วิกกี้’ ผู้จัดการส่วนตัว (ที่ควบตำแหน่งเพื่อนสนิทพ่วงมาด้วยอีกยี่สิบปี) วิกกี้เป็หญิงสาวร่างโปร่ง รูปร่างดูทะมัดทะแมง ใบหน้าสวยหวานสะอาดตา ดวงตากลมใสแจ๋ว วิกกี้คือคนที่รู้จักนางฟ้ามาั้แ่สมัยยังเป็เด็กหญิงฟันหลอวิ่งเล่นในซอย จนกระทั่งกลายมาเป็ตัวท็อปของวงการ
“ก็มันน่าชื่นใจนี่นา แกดูสิ วิกกี้ แฟนคลับฉันน่ารักจะตายไป” นางฟ้าโชว์หน้าจอโทรศัพท์ให้เพื่อนดู “ทีนี้แหละ ฉันจะได้ทำเพลงแนวที่ฉันชอบจริงๆ สักที ไม่ต้องมานั่งเต้นแบ๊วๆ ร้องเพลงงุ้งงิ้งอีกแล้ว”
“จ้าๆ รู้แล้วว่าเก่ง ว่าแต่...รีบเปลี่ยนชุดเถอะ รถตู้จอดรออยู่ที่ลานจอด VIP แล้ว คืนนี้แกต้องพักผ่อนเยอะๆ พรุ่งนี้มีประชุมบอร์ดเื่ค่ายเพลงใหม่แต่เช้านะ” วิกกี้ดุเบาๆ ด้วยความสิเน่หา พร้อมกับยื่นชุดเปลี่ยนให้
“รับทราบค่ะ บอส!” นางฟ้าตะเบ๊ะรับคำสั่งอย่างขี้เล่น
ลานจอดรถ VIP โซนใต้ดิน...สถานที่ที่ความดาร์กคอมเมดี้เริ่มต้นขึ้น
หลังจากเปลี่ยนชุดเป็เสื้อยืดโอเวอร์ไซส์แบรนด์เนมกับกางเกงยีนส์ขาสั้นโชว์เรียวขาขาวจัด นางฟ้าก็เดินนำหน้าทีมงานลงมายังลานจอดรถใต้ดิน วิกกี้กำลังวุ่นวายกับการเคลียร์คิวงานในโทรศัพท์ตามหลังมาติดๆ
ทางเดินไปยังลานจอดรถ VIP ของโดมแห่งนี้ค่อนข้างเปลี่ยวและมืดมิด ไฟนีออนบนเพดานกะพริบติดๆ ดับๆ ส่งเสียงดัง จี่...จี่...บรรยากาศชวนขนลุกราวกับฉากในหนังผีเกรดบี อากาศที่เคยเย็นสบายจากแอร์คอนดิชันเนอร์จู่ๆ ก็ะเืขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ขนแขนของใครหลายคนลุกซู่
ฟุ่บ...
เงาดำสายหนึ่งพาดผ่านหางตาของนางฟ้าไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ดังลอยตามลม
“ช่วย... ด้วย... หนาว... เหลือเกิน...”
ถ้าเป็ผู้หญิงคนอื่น คงกรี๊ดสลบหรือวิ่งหนีป่าราบไปแล้ว แต่ขอโทษที...นี่คือ ‘นางฟ้า’ ไอดอลสาวผู้มีตรรกะพังพินาศในเื่ลี้ลับ และมีปากที่คมยิ่งกว่ากรรไกรตัดหญ้า!
นางฟ้าหยุดเดินชะงัก ชักสีหน้าหงุดหงิดขั้นสุด มือเรียวสวยยกขึ้นกอดอก เท้าเอวสะโพกเอียงทำมุม 45 องศา แล้วตวัดสายตาขวับไปมองความว่างเปล่าตรงมุมมืด
“นี่! เล่นบ้าอะไรเนี่ยฮะ!” เสียงใสแผดลั่นฮอลล์ใต้ดิน “ไฟกะพริบเนี่ยรู้มั้ยว่าค่าไฟโดมนี้ชั่วโมงละเท่าไหร่! แล้วไอ้เสียงแหบๆ เมื่อกี้คืออะไร เป็ทอนซิลอักเสบเหรอ! ถ้าป่วยก็ไปหาหมอ ไม่ใช่มายืนทำเสียงหลอนเป็มลพิษทางโสตประสาทชาวบ้านแบบนี้!”
ความเงียบโรยตัวลงมาทันที...ผี (ที่ซ่อนอยู่) คงถึงกับชะงักไปชั่วขณะ
“แล้วบอกว่าหนาว? หนาวก็ไปหาเสื้อคลุมมาใส่สิยะ! เป็ผี เป็สัมภเวสีเร่ร่อน ไม่ทำมาหากิน ไม่จ่ายภาษี แล้วยังจะมาทำตัวสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นอีก! ไงล่ะ! ถ้ามีจริงก็ออกมาเจอสิ! ออกมาหลอกเลย! ไม่เคยเห็นจะเจอสักครั้ง! ถ้ามีจริงนะ พวกที่วันๆ เอาแต่หลอกหลอนเบียดเบียนชาวบ้านแบบนี้ สมควรโดนสาปแช่งให้ตกนรกขุมที่ลึกที่สุดไปเลย ไป๊! ชิ่ว!”
จบคำด่าแบบคอมโบเซ็ต 15 ฮิตติด นางฟ้าก็สะบัดหน้าพรืด เตรียมจะเดินต่ออย่างอารมณ์เสีย
“นางฟ้า! แกพูดบ้าอะไรออกมาเนี่ย!”
วิกกี้ที่เพิ่งวิ่งตามมาทันเบิกตากว้างด้วยความใสุดขีด หญิงสาวถลันเข้ามากระชากแขนเพื่อนสนิท หน้าตาตื่นตระหนกราวกับเห็นโลกแตก วิกกี้รีบยกมือขึ้นไหว้ปลกๆ ไปรอบทิศทาง
“ขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะคะ! มันปากพล่อย! มันทำงานหนักจนเบลอค่ะ! อย่าถือสาคนบ้าเลยนะคะ!”
“แกจะไปไหว้ลมไหว้แล้งทำไมเนี่ยวิกกี้!” นางฟ้าขมวดคิ้วยุ่ง ดึงมือเพื่อนลง “ฉันด่าพวกผีไร้สาระ! วันๆ ไม่ทำอะไรเอาแต่แกล้งไฟกะพริบ ไร้คลาสที่สุด!”
“แก...อย่าพูดแบบนี้อีกนะ มันไม่ดีเลย!” วิกกี้บีบมือนางฟ้าแน่น น้ำเสียงสั่นเครือและเต็มไปด้วยความกังวลอย่างปิดไม่มิด สายตาของวิกกี้ล่อกแล่กมองไปรอบๆ คล้ายกับเห็นบางสิ่งที่นางฟ้ามองไม่เห็น “แกจะโดนเกลียดเอานะ... ฉันเป็ห่วงแกนะนางฟ้า แกเลิกท้าทายอะไรแบบนี้สักทีเถอะ!”
นางฟ้ามองหน้าเพื่อนสนิทที่ทำหน้าราวกับจะร้องไห้ เธอถอนหายใจยาว ก่อนจะยกมือขึ้นบีบแก้มวิกกี้เบาๆ อย่างมันเขี้ยว ความแข็งกร้าวเมื่อครู่หายวับไป เปลี่ยนเป็รอยยิ้มหวานหยดย้อยแทน
“โธ่เอ๊ย...ยัยกระต่ายตื่นตูม แกจะกลัวอะไรฮะ” นางฟ้าหัวเราะคิกคัก เข้าใจเจตนาของเพื่อนผิดไปคนละโยชน์ “แกกลัวฉันโดนแฟนคลับแอนตี้เพราะปากหมาเหรอ? โธ่... ไม่ต้องห่วงหรอกน่า แฟนคลับฉันน่ะน่ารักจะตาย...”
เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้เพื่อนสนิท ยิ้มกว้างจนตาหยี “น่ารัก...เหมือนแกไง”
วิกกี้อ้าปากค้าง จะเถียงก็เถียงไม่ออก จะอธิบายก็อธิบายไม่ได้ เพราะความลับที่ว่า ‘เธอเห็นผีมาตลอดชีวิต’ เป็สิ่งที่เธอปิดบังนางฟ้ามาตลอด 20 ปี เธอรู้ดีว่านิสัยแบบนางฟ้า ถ้ารู้ว่าเธอเห็นผี คงได้ลากเธอไปท้าตีท้าต่อยกับิญญาทั่วกรุงเทพฯ แน่ๆ
แต่สิ่งที่วิกกี้เห็นตอนนี้...คือกลุ่มเงาดำนับสิบที่เกาะอยู่ตามเพดานและเสาลานจอดรถ ทุกตนกำลังจ้องมองมาที่นางฟ้าด้วยดวงตาแดงก่ำที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและรังเกียจ!
“เอาล่ะๆ กลับบ้านกันเถอะ ฉันเหนื่อยจนร่างจะแหลกแล้ว” นางฟ้ากอดคอวิกกี้ ดึงให้เดินตามไปที่รถตู้ โดยไม่รับรู้เลยว่า...คำสาปแช่งจาก ‘สังคมหลังความตาย’ ได้ถูกประทับลงบนบ่าของเธอเรียบร้อยแล้ว
และจุดจบของการเป็ไอดอลสาวสุดเพอร์เฟกต์...กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้!