ตอนที่ 3
“คุณปูจ๋า...ได้เวลางานจะเริ่มแล้วนะฮ้ายังไม่เข้าไปข้างในอีกเหรอฮ้า”
ปรีดิ์รติไม่มีโอกาสเดินไปยังจุดที่เห็นผู้ชายคนนั้นยืนอยู่เมื่อเกย์ร่างอ้วนออกมาตามด้วยตนเอง...หล่อนจึงเดินกลับไปด้านหลังเวทีอย่างเสียไม่ได้
ด้านหน้างานจึงไหว้วานให้จัญจรีเป็คนตามหาพี่ชายคนรองแล้วฝากให้ช่วยดูแลแเื่ที่มาในงานแทน อย่าให้ขาดตกบกพร่อง
ทุกอย่างหน้างานดำเนินไปด้วยดีมีดาราสาวในแวดวงบันเทิงที่สนใจในแบรนด์ชุดชั้นในปูจ๋าต่างแห่แหนมาร่วมงานกันเนืองแน่น จนช่างภาพกดชัตเตอร์มือเป็ระวิงโดยยึดพื้นที่ถ่ายกับคัตเอาท์ขนาดใหญ่ั์ซึ่งตั้งเป็กำแพงฉากมีสัญลักษณ์ของสินค้าเป็ภาษาอังกฤษพิมพ์ลายอย่างสวยงาม...ถัดจากนั้นใกล้ๆก็มีแผนกนักขายนำสินค้ามาแสดงโชว์ พร้อมจัดจำหน่ายเป็จำนวนมาก
ทุกอย่างราบรื่นไปด้วยดีจนกระทั่งงานเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็ทางการ ปรีดิ์รติยืนลุ้นอยู่ด้านหลังโดยผู้กำกับเวทีต่างส่งสัญญาณปล่อยคิวนางแบบแต่ละคนขึ้นเวที หลังจากพิธีกรคู่ชายหญิงกล่าวเปิดงานไปสักระยะ
นางแบบที่ประเดิมเวทีแต่ละคนสวมชุดชั้นในแสนเซ็กซี่ในสไตล์ใหม่แบบOuterLingerie ก็คือแบบพิเศษที่สามารถใส่ออกไปไหนต่อไหนนอกบ้านได้เป็การออกแบบอย่างหลากหลายให้เหมาะกับสาวยุคใหม่ โดยจับมามิกซ์แอนด์แมทช์ให้สามารถนำมาใส่คู่กับเสื้อผ้าชุดนอกได้อย่างลงตัว
แต่ละคนเดินตามคอนเซปต์ของงานซึ่งแยกเป็ธีมสวยมั่นใจแบบเวิร์คกิ้งวูแมน...สวยสุดชิคในวันชอปปิงกับเพื่อน...สวยโดดเด่นเกินใครในงานปาร์ตี้และปิดท้ายกับแกรนด์ฟินาเล่ ชุดที่ออกแบบเป็พิเศษ เป็เซ็กซี่บราตกแต่งด้วยคริสตัลแท้จาก Swarovskiมีเพียงชุดเดียวเท่านั้น สนนราคาสูงถึงสามหมื่นบาท
ตอนที่นางแบบกำลังสวมชุดนี้เดินกรีดกรายบนเวทีปรีดิ์รติยังแอบคิดว่าโชคดีมหาศาลที่ชุดนี้ไม่ได้เกิดปัญหาอย่างอีกหลายๆชุดที่มีรอยไหม้เป็รูไม่อย่างนั้นคงต้องปวดหัวกว่านี้หลายเท่า
จากนั้นจึงส่งท้ายแฟชั่นโชว์ ด้วยการเปิดแชมเปญฉลองการเปิดตัวที่ยิ่งใหญ่โดยปรีดิ์รติขึ้นไปบนเวทีพร้อมกับนักออกแบบและนางแบบหลายสิบชีวิตยืนตรงกลางเด่นด้วยแสงไฟจับ มีเสียงปรบมือจากแขกผู้มีเกียรติกึกก้องพร้อมกับแสงแฟลชจากกล้องของช่างภาพหน้าเวทีวูบวาบจนเกือบตาลาย
พิธีกรชายบนเวทีประกาศขอบคุณแขกอีกครั้งมีริบบิ้นสีเงิน สีทองหล่นลงมาจากลูกบอลลูนซึ่งลอยอยู่เหนือศีรษะจนความวาวของมันยามต้องแสงช่วยเพิ่มแรงดึงดูดให้บนเวทียิ่งใหญ่อลังการมากขึ้น
“ถ้าท่านใดสนใจจะสั่งซื้อสินค้าแบรนด์ปูจ๋านะครับด้านหน้างานมีสินค้าให้เลือกหลายสไตล์นะครับ ถ้าใครคิดว่าอยากสนุกไปกับสีสันสดใสแอบเปรี้ยวอย่างมั่นใจ เลือกรุ่นโบล์ คัลเลอร์นะครับ...แต่ถ้าเป็คนสวยหวานต้องเลือกชุดที่ตัดเย็บด้วยผ้าชีฟองมีลวดลายแอบหวานแบบเฟมินินนะครับ...และถ้าคุณเป็คนที่ไม่อยากซ้ำใครเลือกชุดที่ดีไซน์เก๋แบบแตกต่างได้จากรุ่นอินชิค...ตบท้ายด้วยแบบที่สี่กับยูนิฟอร์มเรียบหรูแต่ดูดีแต่ก็ยังแฝงความเซ็กซี่ไว้ภายใน...รีบเลือกจับจองเป็เ้าของนะครับเผื่อคืนนี้คุณจะใส่ไปอวดใคร”
เสียงสาวน้อยสาวใหญ่ต่างส่งเสียงเฮลั่นกับประโยคทิ้งทวนจากพิธีกรชาย...ก่อนจะปรับโหมดงานภายในเป็ปาร์ตี้สุดสวิงแขกผู้ใหญ่ส่วนมากจะขอตัวกลับใน่นี้เหลือแต่บรรดาหนุ่มสาวที่ชอบสังสรรค์อยู่เต้นรำสนุกสนานกับงานที่เหลือจนกว่าจะเลิก
ปรีดิ์รติยิ้มแก้มแทบปริเมื่อทุกสิ่งผ่านไปด้วยดี...หล่อนฝากฝังงานกับผู้ช่วยสองสามคนดูแลด้านหลังเวทีให้เรียบร้อยส่วนหล่อนรีบเดินฝ่าฝูงคนออกมาด้านหน้างาน ยกมือสวัสดีแทนคำขอบคุณผู้ใหญ่หลายคนซึ่งนอกจากจะมาเป็เกียรติในงานแล้ว ยังช่วยอุดหนุนสินค้ากลับไปกันอีกหลายชุด
พ่อกับแม่หล่อนออกมาแสดงความยินดีจากใจกับลูกสาวคนเดียว..ยืนคุยกันอีกพักหนึ่งผู้เป็แม่ก็บ่นว่าเหนื่อย เพราะวันนี้วิ่งรอกออกงานสังคมถึงสองงานั้แ่เก้าโมงเช้าจนถึงเย็นจึงรีบขอตัวกลับ แล้วกล่าวว่า “เดี๋ยวแม่กับพ่อกลับบ้านก่อนนะลูกแล้วก็อย่าอยู่ให้ดึกนัก”
ลูกสาวตัวดียิ้มหวานก่อนจะเอ่ยรวนดื้อๆ“ดึกหรือไม่ดึก แม่ก็ไม่ต้องห่วงหนูหรอกเพราะนอกจากป๋าเป็ดจะอยู่คุมหนูแล้ว ยังมีนายลีโอ บอดีการ์ดขี้หลียืนคุมหนูทุกฝีก้าว...ไม่รู้ว่าพ่อกับแม่จะจ้างนายนั่นมาทำไมถ้าเผลอเมื่อไหร่ เขาก็เอาแต่ป้อคนนั้นทีคนนี้ที เสียเงินเปล่าๆปรี้ๆ”
คุณนายชักสีหน้าเล็กน้อย “แกนี่มันยังไงกันจะชักใบให้เรือเสียอยู่เรื่อย พ่อกับแม่เป็ห่วง เห็นเป็ลูกผู้หญิงก็ไม่อยากให้ไปไหนมาไหนตามลำพัง มีคนคอยคุ้มกันดูแล ไม่ดีหรือยังไง”
“อึดอัดจะตาย”
แม่กับลูกสาวคงจะขัดคอกันอีกพักถ้าลูกชายคนกลางไม่มาช่วยเปลี่ยนเื่ให้...ผู้เป็แม่จึงเอ่ยลาทั้งที่ยังค้อนลูกสาวไปตามประสา จนพ่อนั้นก็ยังส่ายหน้ากับแม่ลูกคู่นี้
“ป๋าเป็ดไม่ต้องเข้าข้างแม่แล้วมาเอ็ดปูจ๋าเลยนะ...” หล่อนสะบัดหน้าพรืดหันไปทางจัญจรีซึ่งยืนเจี๋ยมเจี้ยมอยู่ข้างกายหล่อน แล้วเอ่ยถาม “ยายพริ้มไปไหนอีก งานเลิกแล้วก็ยังไม่เห็น”
ผู้ถูกถามส่ายหน้าน้อยๆปริญญาโทจึงเป็ฝ่ายตอบเสียเอง “พี่เห็นพริ้มคุยโทรศัพท์อยู่ตรงโน้นน่ะ...ปูจ๋าจะตามหาทำไมหรือว่ามีแผนจะออกไปตระเวนราตรีที่ไหนอีก คืนนี้พี่ไม่อนุญาตนะเพราะพี่บอกพ่อกับแม่ไว้แล้ว ว่าจะลากตัวกลับไปบ้านพร้อมกัน”
ปรีดิ์รติถอนใจเสียงดังหน้าหงิกเป็จวัก “ทำยังกับปูจ๋าเป็นักโทษอยู่เรื่อย ลำพังแค่มีลีโอตามต้อยๆเกือบทั้งวันก็เบื่อจะแย่อยู่แล้ว ปูจ๋าไม่เข้าใจจริงๆเลย ว่าพ่อจะหาบอดีการ์ดมาดูแลปูจ๋าทำไมไม่ได้เป็ลูกสาวเ้าพ่อหรือมาเฟียซะหน่อย สักวันจะแอบหนีเที่ยว ไปไหนมาไหนคนเดียวไม่ให้ใครตามจับตัวได้เลย คอยดูสิ”
คุณหนูเอาแต่ใจกำลังจะของขึ้นอีกรอบพลันสายตาเหลือบไปเห็นผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว...เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำแขนยาวกำลังยืนเต๊ะจุ๊ย แต่งตัวไม่ต่างจากแขกผู้มาร่วมงานแม้จะพรางไปกับความมืดของสุมทุมพุ่มไม้ด้านหลังเสา แต่หล่อนมั่นใจว่าไม่ผิดตัวแน่และคราวนี้หล่อนจะไม่ปล่อยให้คลาดสายตาไปได้
หญิงสาวผละจากจุดที่ยืนสนทนากับพี่ชายทันทีเดินตัวปลิวตรงไปยังเป้าหมายแทบจะไม่สนสักนิดว่ามีผู้คนกำลังยืนจับกลุ่มขวางทางอยู่กี่ราย ได้ยินเสียงพี่ชายสั่งให้ลีโอเดินตามหล่อนจึงรีบหันขวับไปส่งสายตาขึงขัง
“ไม่ต้องให้ลีโอตามไปทุกฝีก้าวหรอกนะคะปูจ๋ารำคาญจะแย่”
เดินไปไม่กี่ก้าว แล้วก็มีเสียงเรียกของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหลังหล่อนจำต้องหันกลับเมื่อมือของผู้เรียกคว้าข้อแขนหล่อนไว้
“อ้าวยายพริ้ม...แกไปไหนมาล่ะฉันมองหาตั้งนาน แต่เดี๋ยวเราค่อยคุยกันนะ แกไปอยู่เป็เพื่อนยายผึ้งตรงนั้นก่อนฉันกำลังรีบ”
หล่อนสะบัดมือออกจากการกุมของพริมาไม่มีกะจิตกะใจจะพูดคุยกับเพื่อนในตอนนี้เพราะกลัวว่าผู้ชายคนนั้นจะคลาดสายตาไปอีก แต่จังหวะที่มือเป็อิสระกลุ่มคนที่ยืนเยื้องกันกำลังเย้าแหย่ หัวเราะสนุกสนานจึงหยอกล้อผลักใครคนหนึ่งในกลุ่มมาชนหล่อนเข้าจัง
หล่อนเซถลาเสียหลักปลายรองเท้าพลิกจนตัวเอียงกะเท่เร่เกือบจะตกไหล่ทาง...ในตอนนั้นเองที่จู่ๆบนลานปูนสำหรับให้รถยนต์ขับมาจอดรับแขกหน้างานก็มีมอเตอร์ไซค์ซูปเปอร์ไบค์คันหนึ่งสีดำทะมึนแล่นมาชะลอในจุดที่หล่อนยืนอยู่...ทั้งสองคนสวมหมวกกันน็อกปิดบังใบหน้าแต่งตัวมิดชิดสีเดียวกับรถคนซ้อนท้ายใช้่เวลาที่หล่อนกำลังจะหมุนตัวกลับไปต่อว่าผู้ที่เดินชนเมื่อครู่ฉวยโอกาสนั้นเทน้ำใสๆบรรจุอยู่ในขวด
หวังผลให้โดนหล่อนที่ใบหน้าเต็มเปา!
..............................................
25K
