.
"นี่... เ้าเอาเปรียบข้านี่?"
"อ๊ะ? เอ๊ะ?"
หญิงสาวหน้าเหรอหรา นึกว่าที่จ้องหน้าอยู่นานนั่นถูกเขาจับได้?
"ข้าหมายถึงเหล้าน่ะเหล้า! เ้ามาดื่มเป็เพื่อนข้า!
แล้วเหตุไฉนไม่ดื่มสักจอกเลยเล่า!?"
"เอ๋? อ๋อ...เหล้า? โทษที...ข้าไม่ดื่มเหล้าน่ะ...!"
ที่หม้อจื่อไม่ดื่มเหล้า
นั่นเป็เพราะวิชาปราณเหมันต์นั้นเป็ปราณเย็น
ฤทธิ์ของสุราที่พื้นฐานเป็ของร้อน
ย่อมจะทำให้การเดินลมปราณของนางนั้นขัดข้อง
เกิดเหตุให้เ็ปและทุกเข็ญ?
โดยเฉพาะตัวนางที่ฝึกถึงขั้นปราณพิสุทธิ์
การทำให้ปราณของตนไม่บริสุทธิ์
จึงไม่ใช่สิ่งที่นางอยากจะลองของโดยไม่จำเป็
.
"หาา? เ้าตกลงมาเป็เพื่อนดื่มเหล้ากับข้าแล้วไม่ดื่มเหล้าเนี่ยนะ?
ข้าเห็นว่าเ้าเป็คนเปิดเผย... ที่แท้ผู้หญิงมันก็ตอแหลเหมือนกันหมด!"
"หาา? ข้าไม่ได้เป็คนตอแหลสักหน่อย!"
"งั้นก็ดื่มม!!"
ตึงงง!! อึ๊ก?
ชายหนุ่มกระแทกจอกเหล้าตรงหน้านางเช่นนั้น แล้วจ้องมองหน้ากันอย่างบีบคั้น
"หากเ้าไม่รักษาคำพูด เ้าก็เป็แค่นังตอแหล!"
อึก!
ที่แย่ก็คือนางเป็คนรับปากเป็เพื่อนดื่มกับเขาเอง แต่ไม่ได้คิดว่าต้องดื่ม
ด้วยฐานะดั้งเดิมของนาง มันไม่เคยมีใครกล้ามาบังคับฝืนใจให้ขัดขืน
.
"ฮึ่ม...ก็ได้...แค่ดื่มใช่มั้ย?"
ใช่แล้ว...จอกเดียวจะเป็อะไรไปกันเล่า?
นั่นคือสิ่งที่เ้าสำนักสาวทำพลาดไปแบบไม่อาจจะหวนคืน?
อึกๆ...อึกอึก...
"โอ้!!! ดี!! หมดจอก! หมดจอกก!!!"
อึ๊กกก...เอื๊อกก!! ฮ้าาาาา!!!
สาวงามกระดกจอกเหล้าใหญ่เถ้าชามข้าวพรวดเดียวเข้าไปจนหมด
วู่มๆๆ! อึ๊กก! เฮืออก!?
แรกๆก็รู้สึกว่าสุดยอด ก่อนที่ความร้อน
จะแผ่ซ่านในร่างกายให้นางรู้สึกมวนท้องเป็วงคลื่น!?
.
"หืมม? เ้าเป็อะไรรึเปล่า?"
"อะ...เอ๋? ข้ามะ...ไม่เป็ไร? ...อึก?"
กระแสลมปราณของหญิงสาวเริ่มแตกซ่าน
พิษสุราแล่นเข้ากระแสเือย่างรวดเร็วราวกับนทีอันเดือดพล่าน
ซ่าา...อือ...?
เพียงเดี๋ยวเดียวก็กลืนกินปราณเย็นจนถึงในส่วนกลาง
.
"ฮ่าฮ่า? ช่าย...มันดีใช่มั้ยล่ะ? เหล้าน่ะ?"
อือ..ฮิฮิ...?
แล้วไม่ทันไรหม้อจื่อก็หัวเราะขึ้นมา นางรู้สึกว่าหัวโล่งอารมณ์ดีเป็หนักหนา
ใช่แล้วเพียงแค่จอกเดียวก็ทำให้นางต้องมึนเมากับพิษของสุรา
"งั้นเราก็มาดื่มกันอีกเถอะ! เถ้าแก่! เอาเหล้ามาหน่อย!!"
"หา? คราวนี้พวกเ้าต้องจ่ายนะ!"
"อาราย? เ้าจะเบี้ยวข้าเหรอ?"
"อึ๊ก?"
"วู้ววว! ได้ยินแม่นางแล้วใช่มั้ย! ฮ่าฮ่าฮ่า!"
.
.
.
.
"นี่... แล้วตูดนังหม้อจื่อนะก็ใหญ่ขนาดนี้! ใหญ่อย่างกับกะละมัง!"
"ฮะ...ฮ่าฮ่าฮ่า.... เ้านี่ชอบด่ายัยหม้อจื่อจริงๆเลยนะ...ฮะ...ฮ่าฮ่าฮ่า..."
อึ๊ก...อึ๊ก...ฮ้าา...
ทั้งๆที่แทบไม่เคยดื่มสุรา แต่หญิงสาวก็คุยกับชายหนุ่มไป
พลางกระดกทั้งจอกทั้งไหหมดไปอึกแล้วอึกเล่า
ตึก...ตึก...
"อือ...เ้าจะพาข้าไปหนาย...."
"อา...จะพาเ้าไปนอนไง...เอื๊อก...."
เฮ่อ...?
แคล้งๆ...
เถ้าแก่เ้าของโรงเตี๊ยมเพียงแต่มองสองหนุ่มสาวพยุงกันขึ้นบันได
พลางถอนหายใจเมื่อหันมาเห็นไหสุราที่ทั้งสองดื่มกินกันกองไว้
ได้แต่คิดว่าต้องขาดทุนกันไปอีกขนาดไหน
.
หนุบหนับ...อูม...เอื๊อก...?
พลันสิ่งหนึ่งที่งอนเด่นก็ลวงล่อสายตาของเขาไป
มันคือพวงก้นของเ้าสำนักสาวที่กลมงอน ใต้พวงก้อน
ก็เป็เนินสงวนอันอูมเด่นอย่างที่คนสวนหนุ่มเคยบรรยาย
หมับ! ฮึ่ยย!?
ยิ่งเห็นมือของไอ้หนุ่มมันจับบีบที่ก้อนตูด
จนเนื้อนิ่มใต้ผ้าบางเลื่อมทะลักง่ามนิ้วออกมาเป็ลูก
มันยิ่งทำให้ไอ้เถ้าแก่มันอิจฉาขึ้นในใจ
มันรู้เลยว่าสาวงามราวเทพธิดาผู้นี้คงไม่อาจรอดเงื้อมือคนสวนหนุ่มไปได้
.
อืออ....
ส่วนหม้อจื่อนั้นไม่ค่อยมีสติ
ขนาดว่าตูดนุ่มของนางถูกมือของชายหนุ่มบีบเคล้นระหว่างขึ้นบันได
เรือนร่างอรชอนของนางก็ทำเพียงได้แค่กอดร่างกายกำยำของเขา
ให้พยุงร่างอวบอัดอันมึนงงอ่อนระทวยของนางเอาไว้?
ตึงง... ฮ้าา....
ตอนที่เขาทิ้งร่างของนางลงบนเตียงนุ่ม นางรู้สึกเพียงว่าสบายขึ้น
จากอาการเคล็ดขัดยอกที่ลุกลามไปทั่วทั้งร่างกาย...
ด้วยสุรานั้นหาไม่เลยจะมีสิ่งใดดี มีแต่ทำให้มึนเมาและเหนื่อยล้าไปเกินปกติ
ฟืดๆ...ฮืมม..
อึ๊...อือ? เ้าทำอะไร?
นางสงสัยที่ชายหนุ่มซุกร่างมานอนใกล้
แล้วหอมไซร้ซอกคอเบาๆให้สยิวตามผิวกายอยู่ตอนนี้?
.
"อือ...ทำอะไรหรือ...? ก็ทำอะไรสนุกๆกันไงแม่นางไหหญี่..."
"หืออ....ไหหญี่...เหรอ? อึอ...อือ...หึหึ...ฮะฮะฮะ..."
นางหัวเราะขณะที่หนวดเคราสั้นๆแข็งๆของชายหนุ่ม
ทิ่มแทงไปทั่วผิวซอกคอเนียนอ่อนของนางในตอนนี้
.
หมับ! ขยำ! อุ๊?
แต่ทันใดนั้นเองนางก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ!
ก็ในเมื่อฝ่ามือใหญ่หนาของชายหนุ่ม
ขยุ้มลงบนเต้านมใหญ่เท่าหัวเด็กของนางในตอนนี้!
"ฮะ...เฮ้....เอามือของงง...จ้าวว....ออกไปนะ....อืออ...?"
ไม่รู้เหตุใดกัน ทำไมเรี่ยวแรงของนางถึงได้ถดถอยถึงเพียงนั้น?
นางไม่สามารถขยับเขยื้อนท่อนแขนของชายหนุ่มอันกำยำ!
นอกจากเป็เพราะเมาสุรา มันยังเป็เพราะพิษร้อนของมัน
ไปขัดทางเดินลมปราณให้นางอ่อนแอกว่าปกติเป็หนักหนา!
.
ฟึ่บบ! ว้ายย?
ทันใดนั้นเองชายหนุ่มก็พลิกกายขึ้นคร่อมบนตัวนาง
ทำเอานางถึงกับสร่างเมาขึ้นมา!
"หึ...เอาออกทำไมเล่าแม่นางไหหญี่? เอาออกตอนนี้ข้าก็ควายน่ะสิ!"
พรืดๆ! ว้ายย! จะ! เ้าา? อย่านะ? ว้ายย!
สองมืออันหยาบกร้านของชายหนุ่มสุดว่องไว!
ขนาดว่านางเป็วิชาฝ่ามือขั้นสูง กลับไม่สามารถปัดป้อง
และถูกเขาถกถอดเสื้อชั้นนอกออกรวมถึงชั้นใน!
ผึงง...
"โอ...นมเ้าสวยสุดๆไปเลย...."
"งื๊อ...ยะ...อย่ามองนะ?"
ด้วยร่างกายที่อ่อนระทวยโรยแรง
หญิงสาวทำได้เพียงแค่ยกมือขึ้นมาปิดบังปานสีชมพูแดงและหัวนมหยุ่นสวยคู่นั้นเอาไว้!
.
"หึหึ... เ้าจะอายไปทำไมกันล่ะมาถึงขั้นนี้แล้ว..."
ฟืดๆ...อื๊อๆ?
ชายหนุ่มพูดแล้วก้มหน้าคมสัน
มาหอมแก้มของเ้าสำนักสาวที่ไม่เคยมีประสบการณ์คาวๆเลยสักครั้ง?
.
"อื๊อ? เ้าหยุดนะ... อื๊ออ?"
นางไม่เข้าใจเลยว่าทำไมตัวเองถึงทำได้เพียงแค่นอนนิ่งอย่างตัวสั่น
ใจนางคิดว่าชะรอยคงเป็เพราะพิษเหล้า มันทำให้ลมปราณของนางแตกซ่าน
จนไม่อาจขยับกายนางได้ดั่งใจขัดขืนเขา
แผล่บๆ... อื๊อ? อื๊ยย? จิ๊กก! กึด!!!
แต่แล้วมันก็ชัดเจนเมื่อตอนที่เขาลากลิ้นเลียลงไปบนเนินเต้า
สองมือของนางจิกเกร็งอย่างรุนแรง ลงไปบนผ้าปูที่นอน
บ่งบอกว่าความจริงแล้วร่างกายของนางนั้นหาได้หมดแรงแขน?
.
จ๊วบๆ! อื๊อ อื๊อ?
สะ...เสียวจัง...ทำไมลิ้นเขาสากจัง?
อ๊าซ์...คะ? เขาดูดหัวนมข้า? อ๊าซ์...?
หรือทั้งหมดทั้งมวลเป็ความหลอกลวงของหัวใจนางเองที่เสแสร้ง?
จริตจะก้านของนางนั้นหวาดกลัว ที่อยู่ๆจะต้องได้ชายคนสวนมาเป็ผัว
แต่จิตใต้สำนึกที่เสี้ยนอยากนั้นมันทำให้สติสัมปัชชญะของนางพลันมืดมัว!
จ๊วบๆ ๆ! อ๊าซ์ๆ ๆ!
แผล่บๆ! อ๊าาๆ ๆ ๆ!
ปล่อยให้ชายหนุ่มที่เคยเป็แค่คนสวนของวัง
ฝังหน้าฝังจมูกดูดเลียเต้านมคู่สวย
ที่ชายหนุ่มทั่วดินแดนทำได้แค่เพียงฝันจะได้คั่ว!
.
"อ๊าซ์...อ๊าซ์...ข้าเสียว...จะ...เ้าอย่าดูดหัวนมข้า...อ๊าซ์...อ๊าซ์..."
เสียงครวญครางเอ่ยห้ามของนางช่างหวานฉ่ำ
แอ่นเต้าแอ่นตัวรับปากรับลิ้นให้เขาปลิ้นดูดดื่มกิน
ก้อนเนื้อหยุ่นนุ่ม ซึ่งเขาก็ตะกระตะกราม
ราวกับอยากจะกลืนกินนางทั้งตัว!
"หึหึ... เ้าเนี่ยเป็พวกปากแข็งแต่ตูดไวสินะ?"
อึ๊?
เขาแสยะยิ้มพูดเย้ยใส่
ส่วนหญิงสาวที่เข้าใจในสำนวนภาษาก็ให้แสนจะอับอายใจเต้นรัว
พรืดๆ! ว้ายย!
แล้วชายหนุ่มก็ถกผ้ากางเกงของนางออกซึ่งเป็ปราการด่านสุดท้ายจนหลุดขั้ว!
"โอ้!! ไหหญี่จริงๆด้วย!!!"
งื๊ออ?
เขาอุทานออกมาอย่างตาโตแทบทะลักจากเบ้าหัว
เมื่อได้เห็นเนินอูมสวยสล้างที่มีเส้นไหมขึ้นบางๆอยู่ประปรายโคตรจะยั่ว
แจ๊ะๆ! อ๊ายยส์!?
และไม่ทันท่วงเลยที่นางจะได้ตั้งตัว มือของเขาก็ััลงบนกลีบสวย
ััที่นิ้วหยาบกร้านของเขาแตะโดนมันเสียวแปล๊บ
แล่นปล๊าบเข้าภายในเหมือนกับโดนไฟฟ้ารั่ว!
.
"อืยย... ของเ้าสีสวยสุดๆไปเลยแม่นาง.... ขอข้าดูให้ชัดๆหน่อย!"
ฟึ่บบ! อั๊ยซ์! ยะ! อย่านะ...แบะ..อื๊อ?
เขางัดสองขาอ่อนขาวนวลของนางถ่างขึ้น
แล้วใช้สองมือช่วยกันแบะกลีบให้เห็นซึ่งภายในของกลีบเนื้อ!
.
"โอวว... เป็สีชมพูอ่อนถึงข้างในเลย! ข้าไม่เคยเห็นของใครสวยเหมือนของเ้าเลย!"
งื๊อออ?
คำชมนั่นหาได้ทำให้นางดีใจ มีแค่เพียงความอับอาย
ที่เ้าสำนักสาวผู้ได้ฉายาว่านางมารร้าย
ตอนนี้กลับกำลังแหกขาอ้าซ่าอยู่ในท่านอนหงาย
ให้ผู้ชายจับแหกแหวกดูกลีบดอกไม้
แฉะ...อืย...อื๊ออ?
ทว่าน้ำหวานในซอกหลืบกลับกำลังเริ่มรินไหล? นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับนางกันแน่?