....บ้านหลังใหญ่ตั้งตระหง่าน มีหลังคากระเบื้องสีเข้มและเสาไม้แกะสลักลวดลายละเอียด ประตูไม้ใหญ่แกะสลักลายัทองเงาวับ
หลินเซียนสวมหมวกฟาง ผ้าปิดหน้า เคาะประตูไม้ใหญ่เบา ๆ แต่หนักแน่น เสียงดังท่ามกลางความเงียบรอบบ้าน
ประตูเปิดออก พ่อบ้านสูงวัยก้าวออกมา ดวงตาของเขาพินิจพิเคราะห์บุคคลตรงหน้า
“ท่านมีธุระอะไร?”
หลินเซียนก้าวเข้ามาเพียงเล็กน้อย กวาดสายตามองรอบ ๆ
“ข้ามาตามประกาศ…เื่สัตว์อสูรน้ำและเสียงโหยหวนในสระของบ้านท่าน ข้ามาเพื่อปราบปีศาจ” เสียงเรียบเย็น แต่แฝงความมั่นใจและสง่าราศี
พ่อบ้านมองหลินเซียนครู่หนึ่ง แล้วผ่อนลมหายใจ
“ตามมาได้เลย…ข้าจะพาท่านไปพบท่านเ้าของบ้าน” เขาก้าวไปเปิดประตูด้านในพร้อมเชิญให้หลินเซียนตามเข้าบ้าน
ประตูไม้ใหญ่เปิดออก เผยให้เห็นพื้นหินขัดเงางามสะท้อนแสงเทียนและโคมระย้าที่แขวนเรียงราย
ตามทางเดินมีเสาไม้แกะสลักลวดลายัและหงส์ ประดับด้วยผ้าไหมทอมือเนื้อบาง
กลิ่นหอมของธูปและน้ำมันหอมระเหยลอยคละคลุ้ง เสียงฝีเท้าตีพื้นหินทำให้ทุกก้าวดูสง่างาม
ห้องโถงรับแขกกว้างใหญ่ จัดวางโต๊ะเก้าอี้ล้ำค่า ผ้าม่านไหมทอมือและแจกันหยกประดับอัญมณีสะท้อนแสงเทียน
"ท่านโปรดรอที่นี่สักครู่ ข้าจะไปตามเรียนนายท่าน"
หลินเซียนนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ที่แกะสลักสวยงาม พลางมองไปรอบๆ บ้านคนรวยนี่มันช่างแตกต่างกับบ้านคนยากจนอย่างเขาเสียจริงๆ
ถ้าข้ามีเงินข้าคงไม่เอามาใช้จ่ายฟุ่ยเฟือยไร้สาระเช่นนี้แน่นอน เงินของข้าต้องเกิดประโยชน์ได้มากกว่านี้
ท่านเศรษฐีหลงอวี่และภรรยาก้าวออกมาพร้อมลูกสาวผู้มีร่างบาง หญิงสาวสวมชุดผ้าไหมสีฟ้าอ่อน ผมดำสลวยประกายหยก ดวงตาสีเข้มจับจ้องหลินเซียนด้วยความสนใจและความสงสัย
ท่านเศรษฐีนั่งเก้าอี้แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มสง่า
“ข้าได้ยินว่าท่านเซียนจะมาช่วยข้าปราบปีศาจ…ข้าต้องขอบคุณท่านล่วงหน้าจริงๆ”
ภรรยาเศรษฐีพยักหน้า ออกท่าทียินดีและสง่างาม
“ขอให้คืนนี้ท่านเซียนปลอดภัย และขจัดสิ่งชั่วร้ายในบ้านของเราไปได้เสียที”
ท่านเศรษฐีถอนหายใจ
"เราเคยเชิญเซียนมาหลายท่านแล้ว แต่ล้มเหลว เพราะปีศาจตนนี้ไม่ธรรมดา...."
"เหม่ยหลินเคารพท่านเซียน"
ลูกสาวท่านเศรษฐ๊กล่าวทักทายหลินเซียนและโค้งคำนับเล็กน้อย แม้นางจะมีผ้าขาวบางๆปิดใบใบหน้า่ล่าง แต่มันก็ไม่ช่วยปกปิดความสวยงามราวเทพธิดาหรือเ้าหญิงของเธอได้เลย ผิวขาวเนียนนั่นละเอียดเท่าเม็ดทราย ไม่มีรอยอะไรเลย ราวกับหยกแก้วที่สูงค่า
หลินเซียนเพิ่งรู้ตัวที่เสียมารยาทปิดบังใบใบหน้า
"ข้าขออภัย" ว่าแล้วหลินเซียนก็เอาผ้าปิดหน้าออก และเอาหมวกฟางออกจาศรีษะวางลงโต๊ะข้างๆแทน
ทันทีที่เห็นใบหน้าหลินเซียน ท่านเศรษฐีและภรรยาก็ตะลึงใบหน้าของหลินเซียน
เหม่ยหลินมองหน้าหลินเซียนแล้วหัวใจเธอสั่นไหวราวสายน้ำกระทบขอบหิน
เธอไม่อาจละสายตาจากใบหน้าหวานราวผู้หญิง แต่แฝงความหล่อเหลาเหนือคำบรรยาย ดวงตาคมคาย แววตาเยือกเย็นแต่ฉลาดล้ำ ทำให้เหม่ยหลินรู้สึกทั้งหวาดกลัวและหลงใหลในคราวเดียว
ริมฝีปากเรียวเล็กแต่ชัดเจน รอยยิ้มบาง ๆ ของเขาแวบหนึ่งก็สามารถสะกดใจคนทั้งห้อง ผิวเนียนละเอียดราวหยก ขับให้ทุกท่วงท่าดูสง่างามและเย้ายวนอย่างน่าประหลาด
หัวใจเหม่ยหลินเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้หล่อเหลามากจนไม่น่าเชื่อ ทั้งชีวิตไม่เคยเจอใครหล่อขนาดนี้มาก่อน
"ท...ท่าน ช่างสมกับเป็เทพเซียนจริงๆ"
ท่านเศรษฐีหลุดปากพูดออกไป
หลินเซียนทำหน้านิ่งๆ แต่ก็แอบยิ้มที่มุมปากนิดๆ เขามองมาที่สามคนพ่อแม่ลูก
"มาเข้าเื่กันเถอะครับ ข้าอยากรู้ข้อมูลเื่ปีศาจน้ำตัวนี้"
“ทุกคืน เสียงโหยหวนดังมาจากสระน้ำหน้าบ้าน ลูกชายพ่อบ้านและผู้เฝ้าสวนต่างก็บอกว่าเห็นเงาดำหมุนวนบนผิวน้ำ แต่พอเข้าใกล้ มันก็หายไปเหมือนอากาศ”
ท่านเศรษฐีเอ่ยต่ออย่างกังวล “ข้าไม่รู้ว่ามันคือปีศาจหรือสัตว์อสูร…แต่มันไม่ธรรมดา มันมีพลังปราณน้ำรุนแรง มันทำให้สระน้ำขุ่นมัว และเสียงโหยหวนทำให้ทุกคนในบ้านอดหลับอดนอนมาหลายสัปดาห์แล้ว”
มือของเขาขยับไปชี้สระน้ำใหญ๋
"3 วันก่อนมีกระดาษปิดหน้าห้องนอนลูกสาวข้า มันบอกว่าอีก 7 วันจะมารับตัวลูกสาวข้าไปเป็ภรรยา"
ฮูหยินกล่าวด้วยสีหน้าไม่ดี เธิยื่นมือไปกุมมือลูกสาวที่ลยืนอยู่ด้วยความเป็ห่วงสุดหัวใจ
"ข้อขอดูได้ไหม?"
ท่านเศรษฐีให้พ่อบ้านไปหยิบมา แล้วยืนให้หลินเซียน
หลินเซียนจับกระดาษใบนั้นดูพบว่ามีพลังปราณอ่อนๆอยู่ เขารู้สึกคุ้นเคยบางอย่างลึกๆในใจ จึงครุ่นคิด
(หลินเซียนคิด)
"มันไม่ใช่กระดาษเขียนข้อความธรรมดา แต่มันคือยันต์อาคมประเภทหนึ่ง"
"และวิชายันต์อาคมนี้ข้าคุ้นมาก"
เขาพยายามนึก แล้วหันไปบอกท่านเศรษฐี
"ข้าขอเก็บกระดาษนี่ไปก่อน ข้าขอท่านเศรษฐีเดินสำรวจรอบบ้านได้หรือไม่?"
เศรษฐีพยักหน้า "ได้ขอรับท่านเซียน พ่อบ้าน!"
"ม...ไม่ต้อง ข้าพาเดินเอง"
เสียงเหม่ยหลินดังขึ้นมาขัดพ่อของเธอ
ท่านเศรษฐีกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรสักอย่างแต่ฮูหยินก็จับแขนเขาไว้แล้วพยักหน้าท่านเศรษฐีจึงไม่พูด
"เอาตามนั้น"
หลังจากนั้นท่านเศรษฐีก็ขอตัว ปล่อยให้หลินเซียนอยู่กับเหม่ยหลิน แต่ก็มีสาวใช้ 2 คนรีบเดินมาคอยติดตามรับใช้แทน (ลูกสาวคนรวยซะขนาดนี้ ใครจะยอมให้อยู่กับหนุ่มสองต่อสองล่ะเนอะ 55+ )
.
.
.
หมายเหตุ :: “เหม่ยหลิน” แปลว่า ความงดงามของหยกหรืออัญมณี มีความสง่างามตามสายตาของชนชั้นสูง
10K
