(นิยายแปล) สตรีมเมอร์น่ารักปฏิวัติวงการอาหารกาแลกซี

ตอนที่ 42 ซื้อให้นาย

        ถังเหอชำเลืองเด็กหนุ่มเล็กน้อย ไม่ได้ปฏิเสธ เพราะเขาก็อยากรู้มากเหมือนกันว่าสัตว์พันธะเสมือนที่นี่หน้าตาเป็นอย่างไร

        “ฉันไม่รู้ว่าจะไปซื้อที่ไหน”

        ดังนั้นเด็กหนุ่มจึงพาถังเหอตรงไปยังร้านประจำของเขา ชี้สารพัดสัตว์พันธะในร้านแล้วพูดว่า “ซื้อสิ”

        ถึงแม้สัตว์พันธะเสมือนจะเป็นแค่ชุดข้อมูลในสตาร์เน็ต แต่เพื่อให้คนได้รับประสบการณ์ที่สมจริงมากยิ่งขึ้น สัตว์พันธะเสมือนทั้งหมดจึงถูกขายในร้านเหมือนของจริง

        สัตว์พันธะเสมือนมีหลายประเภทมาก เช่นหมาป่า จิ้งจอก หมี ส่วนใหญ่แล้วรูปลักษณ์จำพวกสัตว์ป่าขนาดใหญ่ก็ถูกสร้างขึ้นมาเกือบทุกสายพันธุ์

        ถังเหอดูอยู่นาน แต่ก็หาสัตว์พันธะที่ดูคล้ายๆ เสี่ยวอิ๋นไม่เจอเลย

        ‘บางทีเสี่ยวอิ๋นอาจไม่ใช่สัตว์พันธะจริงๆ ก็ได้’ เขาคิดในใจ

        สุดท้ายถังเหอก็เลือกสัตว์พันธะตัวหนึ่งที่ดูคล้ายเสี่ยวหลางที่สุดมา พูดว่า “งั้นก็ตัวนี้แหละ”

        “หมาป่าลมกรดเหรอ นายเข้าใจเลือกนี่” เด็กหนุ่มมองสัตว์พันธะที่ถังเหอเลือกเล็กน้อย แล้วออกคอมเมนต์จิกกัดตามความเคยชิน จากนั้นก็พูดกับเจ้าของร้าน “ตัวนี้”

        รูปลักษณ์ของสัตว์พันธะเสมือนทุกตัวที่นี่ ส่วนใหญ่ก็อ้างอิงมาจากสัตว์พันธะแรงก์ A และ B ในความเป็นจริง

        แต่เพื่อแยกแยะสัตว์พันธะเสมือนออกจากสัตว์พันธะจริงๆ สัตว์พันธะเสมือนทุกตัวจะมีห่วงรอบคอวงหนึ่ง ไม่ว่าสัตว์พันธะเสมือนจะจำลองมาจากสัตว์พันธะจริงแรงก์ไหน มันก็จะถูกจัดเป็นแรงก์ B บนสตาร์เน็ตอย่างไม่มีข้อยกเว้น

        “ตัวนี้ราคาหนึ่งล้านครับ” เจ้าของร้านพูดกับถังเหอ

        ถึงแม้สัตว์พันธะเสมือนทุกตัวจะแรงก์เท่ากันหมด แต่ราคาของพวกมันจะแตกต่างกันเล็กน้อยตามความนิยมของรูปลักษณ์

        “หนึ่งล้านเหรอ” ถังเหอได้ยินก็ตกใจจนกะพริบตาปริบๆ

        ถึงแม้ตอนนี้จำนวนผู้เข้าชมไลฟ์และของขวัญที่เขาได้รับจะสูงกว่าช่วงแรกมากแล้ว และพอมีเงินเก็บอยู่บ้างเหมือนกัน แต่ก็ยังห่างไกลจากหนึ่งล้านไปมาก

        นอกจากนี้ ถึงเขาจะมีเงินล้านในมือ ก็คงไม่เอามาใช้ซื้อสัตว์พันธะเสมือนที่กินก็ไม่ได้ แถมยังมองเห็นในชีวิตจริงก็ไม่ได้แบบนี้แน่นอน เงินนี่เอาไปซื้ออาหารให้เสี่ยวอิ๋นกับเสี่ยวหลางกินยังดีกว่า

        ดังนั้นถังเหอจึงส่ายหัวโบกมือทันที “ผมไม่เอาแล้ว”

        “เหอะ ยาจกเอ๊ย แค่ล้านเดียวยังไม่มี” เด็กหนุ่มพูดจาค่อนแคะขึ้นมาอีกครั้ง แล้วโอนเงินหนึ่งล้านให้เจ้าของร้าน โยนหมาป่าลมกรดเข้าสู่อ้อมแขนของถังเหอทันที

        ถังเหอที่อุ้มลูกหมาป่าลมกรดไว้ “...”

        “นี่คืออะไร” ถังเหอไม่แน่ใจว่าเจ้าหนุ่มสี่มิติคนนี้หมายความว่าอย่างไร จึงเอ่ยปากถาม

        “ทีนี้นายก็มีสัตว์พันธะแล้ว เราไปอารีนากัน” เด็กหนุ่มเชิดคางเล็กน้อยแบบหยิ่งๆ แล้วพูดอย่างได้ใจ

        ส่วนเพื่อนที่เดินตามมาข้างกันก็มีสีหน้าจนปัญญาจนแทบไม่อยากมองหน้าเขามาตั้งนานแล้ว ตอนนี้ยิ่งดูเหมือนอยากจะตัดสัมพันธ์กับอีกฝ่าย แล้วบอกถังเหอว่า ‘อันที่จริงเขากับหมอนี่ไม่รู้จักกัน’

        “อ้อ โอเค” ถังเหอถูกชุดการกระทำอันแปลกประหลาดของเด็กหนุ่มทำให้สับสนไปหมด สุดท้ายจึงได้แต่พยักหน้าตอบตามสัญชาตญาณแล้วตามเขาไปยังอารีนาอย่างมึนๆ

        ตกลงนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

        คนคนนี้ช่วยเขาจ่ายเงินหนึ่งล้านเพื่อซื้อหมาป่าลมกรดที่เป็นสัตว์พันธะเสมือนให้เขาเหรอ

        กลัวว่าจะมีเงินเยอะเกินไปจนผลาญไม่หมดหรือไงนะ

        อิจฉาชะมัด เขาเองก็อยากเป็นคนรวยล้นฟ้าจนใช้เงินไม่ทันเหมือนกัน

        ถังเหอตามหลังเด็กหนุ่มไป ในใจคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อยไม่ได้ยินเลยสักนิดว่าเด็กหนุ่มพูดอะไรออกไปบ้าง

        “สรุปว่าจำชื่อนายน้อยคนนี้ได้หรือยัง” เด็กหนุ่มมองถังเหออย่างดูถูกราวกับทำทาน เหมือนการได้รู้จักชื่อเขาช่างเป็นเกียรติขนาดไหน

        “หือ” ถังเหอตอบกลับทึ่มๆ ด้วยแววตางุนงงอย่างเห็นได้ชัด

        “นาย! นายกล้าดียังไงไม่ฟังที่นายน้อยคนนี้พูด ไปกินดีหมีหัวใจเสือมาหรือไง” เด็กหนุ่มเดือดดาลขึ้นมาอีกตามคาด ครั้งนี้ขนาดเพื่อนๆ ที่มาด้วยกันยังหน่ายจะห้ามเขาแล้ว แถมยังจงใจเดินทิ้งระยะสองก้าว รักษาระยะห่างจากเขา

        แต่เด็กหนุ่มย่อมไม่คิดจะ ‘ปล่อย’ เพื่อนของเขาไป แล้วหันไปบ่นกับเพื่อนตัวเองว่า “อาหนาน นายว่าเจ้านี่สมองเพี้ยนหรือเปล่า”

        ‘ฉันเห็นชัดแจ๋วเลยว่าสมองนายนั่นแหละเพี้ยน’ เจิ้งหนานบ่นเงียบๆ ในใจประโยคหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา ทำเพียงพยักหน้ารับอย่างขอไปที