My engineer เดิมพันรักนายคาสโนว่า

    Chapter 4 จบร้านนี้ไปต่อกับพี่นะครับ

    Chapter4

    จบร้านนี้ไปต่อกับพี่นะครับ

            ก็อย่างที่ทุกคนรู้กันว่าแก๊งเพื่อนผมนั้นมันชอบไปร้านเหล้าขนาดไหนโดยเฉพาะไปกับแก๊งรุ่นพี่ปีสามก็ยิ่งไปบ่อยเลยล่ะ และวันนี้ผมก็โดนลากมาอีกเช่นเคย

            ไอ้เอ็มเมอร์เสี้ยนเหล้าส่วนไอ้ดีลก็มาสวีตฟังเพลงอ้อนกับแฟนหนุ่มสุดที่รักเหลือเพียงผมที่เหนื่อยเพลียแต่ก็ยังอุตส่าห์มาเพราะเพื่อนชวน เฮ้อคนดีจริงเลยว่ะเรา (ชมตัวเองก็เป็๞)

            "อะน้องตี๋จีน เบาๆตามที่ขอ"

            พี่ฟินส่งแก้วเหล้าสีจางๆมาให้ผมบอกเองแหละว่าวันนี้ขอเบาๆ ไม่อยากดื่มหนัก

            "ขอบคุณมากพี่"

            ผมรับแก้วมาถือไว้ในมือตอนนี้โต๊ะของเรามีกันอยู่หกคนซึ่งก็คือผมที่นั่งริมคนกลางคือเอ็มเมอร์และข้างเอ็มเมอร์ก็คือไอ้ดีล ส่วนฝั่งตรงข้ามผมคือพี่ฟินพี่โคซัส และริมสุดคือพี่สมการซึ่งนั่งตรงข้ามกับไอ้ดีลแฟนสุดที่รัก

            "เป็๲ไงกันบ้างพวกมึง ขึ้นปีสองแล้วสนุกมั้ย"

            พี่โคซัสถามขึ้นพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกลงคออึกๆคอทองแดงจริงๆแก๊งพวกพี่เนี่ย

            "เรียนหนักขึ้นกว่าตอนปีหนึ่งอีกอะ น่าเบื่อสุด"

            ไอ้เอ็มเมอร์บ่นอุบส่วนไอ้ดีลก็นั่งกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ตรงข้ามแฟน แหม สงสัยมึงจะลืมไปนะครับว่ามีเพื่อนๆพี่ๆนั่งกันอยู่ด้วยผมล่ะอิจฉาจริงจริ๊ง

            "เรียนก็เรื่อยๆอะสำหรับผม ไม่มีอะไรมาก"

            ผมพูดขึ้นบ้าง

            "แหม ก็นะ มึงมันเก่งนี่หว่าไอ้ตี๋จีน"

            ไอ้เอ็มเมอร์พูดขึ้นมาบ้างอย่างหมั่นไส้

            "นั่นแก๊งพวกไอ้อาร์เธอร์นี่หว่า"

            พี่โคซัสพูดกับพวกพี่ฟินและพี่สมการแล้วมองไปที่โต๊ะด้านหลังผมซึ่งอยู่ข้างๆกับโต๊ะเรา

            พอผมหันไปมองก็พบว่าเป็๲แก๊งผู้ชายสี่คนกำลังนั่งดื่มเหล้ากันและคนที่ทำให้ผมสะดุดตามากที่สุดก็คือ 'พี่ยอร์ช'

            "เฮ้ยไอ้โค วันนี้มาเหมือนกันอ่อ"

            พี่ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพี่โคแล้วชนแก้วแล้วก็ยังชนไปถึงพี่สมการกับพี่ฟินด้วย

            "เออ พาน้องๆมาเปิดหูเปิดตาหน่อยว่ะ"

            ทักทายกันเสร็จก็เดินกลับไป

            "นั่นใครอะพี่"

            ไม่รอช้ารีบถามขึ้นทันทีเลยผมไม่ได้อยากรู้นะ แค่สงสัยเฉยๆ

            "นั่นไอ้อาร์เธอร์ เพื่อนสมัยทำกิจกรรมปีหนึ่งกูเองมีอะไรเปล่าไอ้จีน มึงชอบเหรอ?"

            “บ้าเหรอพี่ ไม่ใช่ๆ”

            ไอ้พี่โคแม่งก็ถามซะกลางวงเลยคนอื่นเข้าใจผมผิดหมด ผมไม่ได้ชอบพี่อาร์เธอร์อะไรนั่นสักหน่อยคนที่สนใจคือพี่ยอร์ชต่างหาก

            “เป็๲ไรไปวะไอ้จีน เลิ่กลั่กนะมึงอะ ชอบเหรอ?”

            ไอ้เอ็มเมอร์ถามย้ำขึ้นมาบ้างโว๊ะ แต่ละคน กูบอกว่ากูไม่ได้ชอบ

            “ไม่ได้ชอบเว้ย กูแค่ถามเฉยๆ”

            ผมเลยนั่งนิ่งไม่หันไปมองโต๊ะนั้นต่อเพราะเดี๋ยวเพื่อนแซวอีกแต่๱ั๣๵ั๱ได้ว่าพี่ยอร์ชแอบเหลือบมองผมเป็๞ระยะ (มีตาหลัง๱ั๣๵ั๱ได้อิอิ)

            “กูไปเข้าห้องน้ำก่อน”

            นั่งสักพักผมก็เริ่มปวดฉี่เลยหันไปบอกพวกเพื่อนๆ

            “เออโอเค”

            ไอ้ดีลตอบรับผมเลยเดินออกมาพอหันหลังออกจากโต๊ะผมก็เหลือบไปมองแล้วสบตาพี่ยอร์ชเข้าทีนึงไม่ได้อ่อยเลยนะจริงจริ๊ง

            เมื่อพี่ยอร์ชเห็นผมทำท่าลุกก็ไม่รอช้ารีบลุกตามออกมา

            “เดี๋ยวสิจีน”

            เมื่อพ้นสายตาของเพื่อนๆในกลุ่มและเกือบจะถึงห้องน้ำแล้วแต่ผมก็โดนมือหนาของพี่ยอร์ชกระชากเข้าที่ข้อมือจนต้องกลับตัวหันไป

            “มีอะไรพี่?”

            “เที่ยวร้านเหล้าเป็๲ด้วยอ่อเราอะ”

            “เป็๞สิ ก็มากับพวกเพื่อนๆออกจะบ่อย”

            “แล้วพี่จะชวนไปเดทต่อทำไมบอกเพลียไปไม่ไหว ทีกับเพื่อนกับกลุ่มไอ้โคซัสทำไมออกมากับมันได้”

            ดวงตาเรียวเฉี่ยวคมจ้องมองผมอย่างคาดคั้น

            “ก็มันบังคับมา ไม่ได้อยากจะมาสักหน่อย เพลียจะตาย”

            ไม่ได้โกหกจริงๆนะแต่กับเพื่อนไม่รู้จะปฏิเสธยังไงจริงๆ ปกติก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ

            “แบบนี้พี่ก็น้อยใจนะ ไปกับคนอื่นยได้แต่ไปกับพี่ไม่ได้”

            พี่ยอร์ชพูดเสียงเศร้าทำตัวไม่ถูกเลยสิครับแบบนี้

            “เอ่อ โทษทีนะพี่ เอาไว้เดี๋ยวเดทหน้าผมจะไปกับพี่ให้ได้เลย”

            ไอ้เรามันก็ขี้เกรงใจซะด้วยทีนี้ก็ว้าวุ่นเลย

            “งั้น…ร้านเหล้าปิดไปต่อกับพี่ดิ”

            “หืม ที่ไหน?”

            “ห้องพี่”

            “บ้า -///-”

            พี่อยร์ชพูดออกมาแบบนั้นก็ทำเอาผมเขินหน้าแดงเลยล่ะบ้าจริง! จะมาชวนเราไปห้อง ไม่ได้ๆเรามันก็เป็๲ผู้ชายรักนวลสงวนตัวคนหนึ่งนะเฟ้ย

            “ทำไมจะไม่ได้ ทีเพื่อนชวนไปไหนมาไหนยังไปได้ ไปกับพี่ไม่ได้อ่อ?”

            “ไปห้องพี่เนี่ยนะ”

            “ก็จะชวนไปนอนดูหนังเฉยๆ คิดอะไรอยู่อะ?”

            “…”

            ถึงกับอึ้งไปไม่เป็๞เลยสิครับแบบนี้ไม่ได้นะ จะให้มันรู้ความคิดไม่ได้ว่าตอนนี้ในหัวผมคิดเ๹ื่๪๫สิบแปดบวก

            “หึๆ กำลังคิดอะไรทะลึ่งในหัวอยู่ใช่มั้ย? หืม?”

            มันขำขึ้นมาแล้วถามผมด้วยน้ำเสียงเ๯้าเล่ห์อ๊าก เกลียดคนรู้ทันที่สุดเลยว่ะ!

            “ไม่ใช่สักหน่อย แค่คิดว่ามันดึกขนาดนั้นแล้วคงไม่อยากดูหนังอยากนอนมากกว่า”

            ถึงพรุ่งนี้จะมีเรียนบ่ายก็ตามทีเถอะ

            “ก็นอนเตียงพี่ก็ได้นี่”

            “บ้าพี่”

            “ไม่ว่าหรอก เตียงนุ่ม แอร์เย็น นอนค้างก็ได้ ชั่วคราวก็ดี”

            “นั่นห้องพี่รึม่านรูดอะ?”

            อดที่จะแขวะออกมาไม่ได้สงสัยทำบ่อย พาคนไปนอนด้วยบ่อยล่ะมั้ง ดูชำนาญการพิเศษ

            “ห้องพี่นี่แหละ เคยเข้ารึไงม่านรูด?”

            “เปล่าสักหน่อย”

            “เขาบอกเด็กใสๆมักจะทะลึ่งสงสัยจะจริง”

            “พี่ยอร์ช! น่าเกลียด!”

            “เอาเป็๞ว่าร้านปิดไปคอนโดพี่นะ”

            มันจะชวนผมไปห้องให้ได้เลยอะอยากจะรู้จริงจริ๊งว่ามันมีอะไรดีถึงขยั้นขยอชวนกันอยู่ได้

            ใจนึงก็อยากลอง…อีกใจก็กลัวเหลือเกิน

            “ก็ได้…"

            เอาวะ!เป็๞ไงเป็๞กัน! ต้องลองสักตั้งแล้วล่ะไอ้ตี๋จีน! เปิดประสบการณ์การเข้าห้องผู้ชายครั้งแรกในชีวิต

            “ดีมากเด็กน้อย เดี๋ยวพี่จะพาไปดูหนัง:)”