ตอนที่ 30
กายาเทพอสูรกลืนิญญา 2
คำถามมากมายที่ผุดขึ้น แต่ทุกข้อล้วนไร้คำตอบิญญาถูกดึงรั้งออกไป ร่างกายที่กำลังจะกลายเป็ภาชนะว่างเปล่าอ่อนยวบเลื่อนไหลทรุดลงกับพื้นทราย
กระถางิญญาแห่งความโลภ แม้เป็เพียงสมบัติวิเศษ แต่นับว่าเป็สมบัติวิเศษชั้นเทวะมีจิตสำนึก และความคิดเป็ของตนเอง ยิ่งได้รับความทรงจำตกทอดบางส่วนมาจากผู้ตัวมันก่อนหน้าซึ่งตกตายและกลับคืนสู่รูปลักษณ์ของกระถางเทพโลหะสามขา วันเวลานับแสนนับล้านปีที่ติดกับดักอยู่ภายในนาวาวิปลาสลำนี้ ล้วนเปลี่ยนเหงา ภาพการต่อสู้อันดุเดือดท่องทะยานไปทั่วจักรวาลเวิ้งว้างในอดีตราวกับน้ำผึ้งหวาน ที่มิได้ลิ้มลองมาแสนนานจนแทบจะลืมเลือนความรู้สึกของมันไปเสียแล้วแม้มันไม่อาจเอ่ยออกมาเป็ถ้อยคำแสดงความรู้สึกเช่นสิ่งมีชีวิต แต่การแสดงออกบางประการสำหรับมันยังพอกระทำได้
พลังิญญาส่วนเกินที่มันไม่อาจย่อยสลาย ของผู้คนมากมายที่ตกตายภายในนาวา์ไร้กาลซึ่งถูกมันกลืนกิน ถูกส่งขับเคลื่อนจนสิ้นเพื่อกระแทกผลักิญญาของหลงจิวเมิ่งให้คืนกลับไปยังจุดเดิม
...การยินยอมสยบแต่โดนดีนั้นมิอาจกระทำแต่หากเป็การต่อลมหายใจให้กับผู้ที่กำลังพยายามตัวมันอีกเฮือกหนึ่งด้วยการคายของเสียที่มันมิอาจกลืนกินหมดสิ้นทิ้งไป นั้นยังมิผิดต่อจิตปณิธานของผู้สร้าง
ร่างที่เสมือนตาย ดวงตาเบิกโพลงมิหลงเหลือเนื้อหนังให้หุบปิดโลหิตแดงยังคงไหลซึมจนแทบหมดสิ้น กลับปรากฏลมหายใจแ่ขึ้นมาอีกครั้งโอกาสที่ไม่น่าจะได้รับกลับคืนก็ได้รับมาอีกครั้ง แม้จะอ่อนแอราวไม้ขีดไฟดวงเล็กท่ามกลางพายุหิมะหนาวเหน็บ แต่จิตที่อยากเอาชนะหลังจากผิดพลาดย่อมแข็งแกร่งขึ้นเป็ทบทวี
...ในเมื่อ์มิยินยอม นรกมิเปิดอ้า ข้าหลงจิวเมิ่งก็จะยินดีรับความเมตตาในครั้งนี้จงกลายเป็ของข้าซะ
จิตคิดพลันแผ่ขยายรุนแรงมิหยุดยั้งคอขวดของพลังจิติญญาที่ติดค้างมานาน พลันสั่นะเืแตกร้าวเคล็ดจิติญญาที่ถูกเร่งเร้าเพื่อต่อต้านแรงโจมตีทางิญญาที่บิดเบี้ยวกลายเป็พลังเฮือกสุดท้ายผลักดันให้ หลงจิวเมิ่งทะลวงผ่านขอบขั้นไปสู่...จิตเหนือธรรมชาติขั้นต้นประสานเสริมกับจังหวะที่กระถางิญญาแห่งความโลภไม่ฝืนต้านด้วยพลังทั้งหมดของมันเช่นในอดีต ทำตนราวทองมิรู้ร้อนเสมือนพักผ่อนหลังจากขย้อนคายดวงิญญาส่วนเกินทิ้งไป
บรึ้ม !!!
แรงผลักของจิตย้อนทวน ตีกลับรวดเดียว ก่อเกิดเป็คลื่นั์ที่ถาโถมกวาดทุกสรรพสิ่งขวางกั้นกระแทกจนอักขระตัวสุดท้ายดับวูบในพริบตา กระถางิญญาแห่งความโลภสั่นสะท้านแตกร้าวลุกลามก่อนจะแหลกสลายกลายเป็ฝุ่นผง
ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีความรู้สึก ไม่มีสิ่งใดหลงเหลือค้างคาทั้งหมดคือแรงใจเฮือกสุดท้ายของหลงจิวเมิ่ง ซึ่งบีบคั้นเอาจากทุกหยาดหยดของตนเองออกมาอย่างแท้จริง
...เมื่อเริ่มไปแล้ว จงกระทำให้ถึงที่สุดราวกับว่ามันคือเสี้ยวลมหายใจสุดท้ายของชีวิต
...สำเร็จหรือล้มเหลว ล้วนไม่ค้างคา
สำนึกสุดท้ายก่อนร่างที่เพิ่งจะฟื้นคืนล้มพับลงไปอีกครั้ง
วันเวลาไหลผ่านมิย้อนทวน ร่างอันแหลกเละของหลงจิวเมิ่ง ถูกอักขระเรืองแสงทั้งสิบสามตัวหมุนวนเวียนฟื้นฟูยามนี้คือเสี้ยวลมหายใจแรกที่สติกลับฟื้นคืน...ดวงตาที่ปิดสนิทค่อย ๆหรี่มองชีวิตที่กู้กลับคืนมาได้ราวปาฏิหาริย์ กล้ามเนื้อ ิั โลหิตทุกสิ่งล้วนก่อกำเนิดขึ้นใหม่ แม้มิอาจเรียกว่า...ผลัดเนื้อเปลี่ยนกระดูกเช่นปรากฏการณ์ทะลวงผ่านของผู้ฝึกตน สู่สิ่งมีชีวิตลมปราณเหนือธรรมชาติแต่การซ่อมสร้างร่างกายขึ้นใหม่ของหลงจิวเมิ่งในครั้งนี้ ก็ทรงพลังมิได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
...ข้าทำสำเร็จแล้ว
หลงจิวเมิ่งสำรวจดูผิวกายขาวผ่อง รูปลักษณ์ที่สร้างขึ้นใหม่ล้วนสมบูรณ์พร้อทและงดงามราวรูปสลักของเทพนักรบในตำนาน เมื่อนึกขึ้นได้ค่อยยกมือไปลูบไล้เรือนผมใอรู้ว่างอกเงยกลับคืนค่อยสบายใจ เพียงแต่สีดำขลับก่อนหน้าพลันกลับกลายเป็สีขาวประกายเงินราวเกล็ดหิมะต้องแสงสุริยันสอดรับกับใบหน้าเรียบเย็นไร้ความรู้สึก ซึ่งไม่อาจคาดเดาความคิดภายในมัดกล้ามเนื้อที่อัดแน่น ส่วนสูงที่เพิ่มขึ้น ทุกสิ่งล้วนแปลกใหม่ แม้หน้าตายังคงหลงเหลือเค้าโครงเดิมอีกหลายส่วนแต่หลงจิวเมิ่งกลับรู้สึกว่า ร่างนี้มิใช่ร่างที่ตนเองคุ้นเคยอีกต่อไป
แต่เส้นทางฝึกตน รูปกายภายนอกเป็ดั่งเปลือกห่อหุ้ม สิ่งเดียวที่หลงจิวเมิ่งสนใจคือความลี้ลับภายในลมปราณขั้นก่อกำเนิด ซึ่งถือเป็รากฐานอันต่ำต้อย แต่สำหรับหลงจิวเมิ่งซึ่งในร่างปรากฏกระถางิญญาแห่งความโลภแม้ยังไม่อาจผสานรวมเป็หนึ่งเดียว เพราะระดับฝึกตนของหลงจิวเมิ่งยังไม่ถึงขอบขั้นสร้างเส้นชีพจรลมปราณ(ระดับบ่มเพาะลมปราณเหนือธรรมชาติ)แต่ก็นับว่าได้กลายเป็ผู้สมบัติวิเศษในยุคเทพอสูรชิ้นนี้เอาไว้แล้วความสามารถในการต่อสู้ เมื่อผสานรวมกับความรู้มากมายในชีวิตก่อนล้วนทะยานขึ้นทัดเทียมผู้ฝึกตนขอบขั้นลมปราณพื้นฐานสุดปลายแล้ว
แม้ร่างกายซ่อมสร้างขึ้นใหม่ แต่ลมปราณที่สูญสิ้นมิได้ฟื้นคืนโชคดีในถุงมิติที่หยิบฉวยมาจาก...อี้เทียนเฉิน มีโอสถฟื้นฟูรวมอยู่แถมยังมีโอสถชั้นสูงที่ใช้สำหรับฝึกตน ซึ่งหลงจิวเมิ่งหมายตาเอาไว้ั้แ่ต้นว่าจะใช้ในการฝึกฝนหลังจากกระถางิญญาแห่งความโลภพอดีประจวบกับภายในเส้นทางการทดสอบ ลมปราณธรรมชาติเบาบางจนมิอาจดูดซับเพื่อใช้เร่งฝึกฝนหลงจิวเมิ่งจึงไม่ลังเลแม้แต่น้อย เทโอสถบำรุงปราณชั้นเลิศสำหรับผู้ฝึกตนพื้นฐานลมปราณทั้งหมดเก้าเม็ดกลืนลงคอเข้าไปในคราวเดียวหมดสิ้น
...ในที่สุด วันเวลาที่รอคอย ก็จบลงเสียที
วิธีการที่หลงจิวเมิ่งกระทำอยู่ล้วนหวาดเสียวอันตรายหากเป็ผู้ฝึกตนขอบขั้นก่อกำเนิดลมปราณทั่วไป รับรองได้ว่าร่างกายต้องมิอาจทานทนโลหิตทะลักจากทวารทั้งเจ็ดตกตายในไม่กี่อึดใจต่อมา แต่ผู้ที่ฝึกฝน...เคล็ดวิชากายาเทพอสูร นั้นมีร่างกายที่แตกต่างเมื่อก้าวเข้าสู่ขอบขั้นแรกของเคล็ดวิชา ร่างกายจะทานทนมากขึ้นนับสิบเท่า และสามารถรองรับลมปราณได้มากกว่าผู้ฝึกตนทั่วไปแต่ผลของโอสถที่ใช้ฝึกฝนในขอบขั้นบ่มเพาะที่สูงกว่านั้นรุนแรงกว่ากันนับพันนับร้อยเท่ามิใช่สิ่งของที่จะนึกใช้ก็ใช้ได้ตามใจ แถมหลงจิวเมิ่งยังเลือกกลืนลงไปรวดเดียวถึงเก้าเม็ดแน่นอนว่ามันเกินเลยไปกว่าที่...เคล็ดวิชากายาเทพอสูร ทั่วไปจะฝืนรับได้
แต่ทุกการกระทำของหลงจิวเมิ่ง มิได้ใช้แค่อารมณ์นำพาล้วนมีเหตุผลองรับ ซึ่งเหตุผลที่ทำให้หลงจิวเมิ่งมั่นใจในการกระทำของตน เพราะว่า...เคล็ดวิชากายาเทพอสูรกลืนิญญาคือสุดยอดของเคล็ดวิชากายาเทพอสูร ความสามารถในการรองรับลมปราณจึงสูงล้ำไปกว่า...เคล็ดวิชากายาเทพอสูรทั่วไปอีกหลายเท่า แถมการทะลวงเข้าสู่ระดับการบ่มเพาะ...พื้นฐานลมปราณ ถือเป็การสร้างรากฐานเส้นชีพจรลมปราณขั้นต้นซึ่งเส้นลมปราณไร้ลักษณ์นั้นจำเป็ต้องได้รับพลังลมปราณมากกว่าเส้นชีพจรปกติในการถือกำเนิดเมื่อควบรวมกับสภาพแวดล้อมที่ไร้ลมปราณภายนอกให้ดูดซับ หากกระทำผิดพลาดไม่อาจทะลวงผ่านจากขอบขั้น...ก่อกำเนิดลมปราณไปสู่ขอบขั้น...พื้นฐานลมปราณ ในคราเดียว การฝึกฝนภายในสถานที่ลมปราณบางเบาเช่นนี้ครั้งต่อ ๆ ไป คงยิ่งหมดหนทาง
พลังลมปราณขุมใหญ่แตกะเิทันทีที่โอสถทั้งเก้าแตกสลาย ช่องโพลงบริเวณท้องน้อยของหลงจิวเมิ่งเบ่งพองร้อนลวกใกล้ปริแตกหลงจิวเมิ่งรั้งรอจังหวะอยู่ก่อน เร่งบังคับกระถางิญญาแห่งความโลภภายใน ขับเคลื่อน...เคล็ดวิชากายาเทพอสูรกลืนิญญาแม้เคล็ดวิชากายาชนิดนี้ จะไม่ได้ใช้พลังลมปราณในการฝึกฝนแต่ยังสามารถดูดซับและแปรเปลี่ยนเป็พละกำลังสร้างร่างกายให้แกร่งกล้าได้ส่วนหนึ่ง
สาเหตุที่ก่อนหน้านี้หลงจิวเมิ่งยังคงฝึกฝนลมปราณด้วยเคล็ดวิชาลมปราณตระกูลหลงอันแสนเชื่องช้า และไร้ประสิทธิภาพก็เพราะไม่้าให้ระดับฝึกฝนของตนเองทะลวงไปยังขอบขั้นพื้นฐานลมปราณก่อนที่จะได้รับพลังของกระถางิญญาแห่งความโลภแต่ยามนี้เหตุผลนั้นไม่คงอยู่อีกแล้วซึ่งเคล็ดวิชาลมปราณที่สูงที่สุดในชีวิตก่อนของหลงจิวเมิ่งก็คือ...พลังลมปราณเก้าั
ปากอ้าขยับพึมพำ บทสวดคาถา ท่วงท่าร่ายรำแข็งกร้าว สั่นไหวจิตมั่นกำหนดรูป ลมปราณเคลื่อนคล้อย ทะยานไวเนิบช้าสลับเปลี่ยน หมุนวน จากหนึ่งเป็เก้าท่องทะยานดั้นเมฆ แหวกว่ายประตู์ พุ่งคำรามสะท้านปฐี
หลงจิวเมิ่งเดินลมปราณด้วยเคล็ดวิชา...บ่มเพาะลมปราณเก้าัความว่องไวในการดูดซับ และย่อยสลายขุมลมปราณร้อนลวกก็พุ่งทะยานขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว แต่ความยากเย็นในการสุ่มเสี่ยงครั้งนี้มิได้ขึ้นอยู่แค่ความไวในการฝึกฝน แต่ต้องมีการผ่องถ่ายลมปราณให้สมดุลไม่มากเกินไม่น้อยเกิน ทางหนึ่งควบคุมฝึกฝนลมปราณทางหนึ่งใช้จิติญญาช่วยเร่งพลังพิเศษของ...กระถางิญญาแห่งความโลภ ช่วยดูดกลืนลมปราณที่ล้นเอ่อมิให้เกิดผลกระทบย้อนกลับ จนกลายเป็ลมปราณแตกซ่าน ร่างกายพังพินาศเสียหาย
...สำเร็จแล้ว เส้นชีพจรเริ่มปรากฏรากฐานขึ้นในร่างข้าแล้ว
หลงจิวเมิ่งลืมตาตื่นขึ้นจากภวังค์เ้าตัวไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเพียงใดเพราะจิตสมาธิล้วนจนจ่อไปที่เส้นชีพจรลมปราณสายเล็ก ๆ ในร่าง แม้จะมิใช่เส้นชีพจรลมปราณที่แท้จริงแต่ก็พอจะเห็นรูปร่าง และลักษณะของผู้ฝึกตนได้อย่างชัดเจนว่าเหมาะสมจะฝึกฝนในแนวทางใด ซึ่งพร์มากน้อยแรกเริ่มล้วนชี้วัดกันจากรูปแบบของเส้นชีพจร
...เส้นลมปราณหลักไปยังอัวยวะทั้งสิบสองก่อเกิดสมบูรณ์
...เส้นชีพจร ตูม่าย เริ่นม่ายชงม่าย ต้ายม่ายเชื่อมต่อเข้ากับชีพจรหลัก
...เส้นชีพจร อินเหวยม่ายหยางเหวยม่าย อินเซียวม่าย หยางเซียวม่ายเชื่อมต่อเข้ากับชีพจรหลัก
...ชีพจรลมปราณทั้งแปดเชื่อมต่อสมบูรณ์แบบเข้าด้วยกัน
…จุดโพรงลมปราณย่อยทั้งหนึ่งร้อยแปดก่อเกิดเส้นใยบางเบา ถักสานโยงใยกันคล้ายใยแมงมุมได้แต่ใช้ถ้อยคำอธิบายร่างกายของหลงจิวเมิ่งในตอนนี้ว่า...ร่างลมปราณไร้ที่ติซึ่งถูกระบุคำอธิบายในตำราว่าด้วยการก่อเกิดเส้นชีพจรลมปราณจากเคล็ดวิชา...กายาเทพอสูรกลืนิญญา
อารมณ์ของหลงจิวเมิ่งกลายเป็แตกตื่นยินดีสุดระงับ จนไม่อาจควบคุมจังหวะเต้นหัวใจตนเองให้เป็ปกติได้อีกต่อไปความรุนแรงและรวดเร็วของจังหวะหัวใจถี่รัวราวกลองศึก จนหลงจิวเมิ่งรู้สึกปวดหนึบที่กลางอกสุอท้ายจำต้องอ้าปากหอบหายใจเฮือกใหญ่ อาการจึงค่อยคลายลง
...เส้นชีพจรไร้ลักษณ์ที่ถูกมองว่าเส้นชีพจรไร้ค่าในชีวิตก่อนกลับกลายเป็เส้นชีพจรที่สมบูรณ์แบบที่สุดในชีวิตใหม่ ซึ่งย้อนทวนกาลเวลากลับคืน
...เส้นชีพจรในบันทึกตำนานเทพอสูร...เส้นชีพจรไร้ที่ติ ได้ถือกำเนิดขึ้นบนโลกของจักรวรรดิไท่เว่ยแห่งนี้
16K
