ซึ่งก็ได้เป็จริงตามที่ สรชัย ว่าไว้นั้นจริงๆ ตฤณภาส ตาแดงก่ำนั่งดื่มเหล้าเอาๆ อยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นในบ้านของชายหนุ่มนั้นเอง ด้วยความเป็ห่วง ภรรตรี จึงถือวิสาสะเดินเข้าไปในบ้านของชายหนุ่ม โดยไม่ได้บอกกล่าวเ้าของบ้านให้รับรู้รับทราบเลยสักคำ และก็ได้เห็นสภาพของ ตฤณภาส ในขณะนั้น ซึ่งกำลังเมาได้ที่เลย
“คุณภาสค่ะ คุณเมาแล้วนะคะ ภรรตว่าคุณพอเถอะค่ะ ไปนอนเถอะค่ะ” ภรรตรีตัดสินใจเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น ยื่นมือเรียวเล็กไปดึงแก้วเหล้าที่อยู่ในมือใหญ่ของชายหนุ่มมาถือไว้ซะเอง ก่อนจะร้องบอกออกไปให้คนตัวโตได้สติ
“คุณเข้ามาทำไม แล้วนี่มายุ่งวุ่นวายอะไรด้วย ผมจะกินน้อยกินมากมันไปเกี่ยวกับอะไรตรงไหนของคุณไม่ทราบ” ตฤณภาส ร้องะโเอะอะโวยวายใส่คนตัวเล็กที่มายื้อแย่งแก้วเหล้าไปจากตน
“คุณเล่นดื่มเหล้าราวกับจะอาบอย่างนี้ มันไม่ดีต่อสุขภาพเอาได้นะคะ” ภรรตรี ยังพยายามพูดเหตุผลให้ชายหนุ่มได้ฟัง พร้อมกับทำท่าจะผละเดินเอาแก้วเหล้า และขวดเหล้าที่มีเหล้าเหลืออยู่ครึ่งขวด ที่วางอยู่บนโต๊ะไปเก็บ
“คุณมายุ่งอะไรด้วย คุณไม่ใช่แม่ไม่ใช่เมียผมสักหน่อย” แต่ถูกชายหนุ่ม ดึงกระชากแขนเรียวเอาไว้ซะก่อน และต่อว่าด้วยน้ำเสียงเอาเื่
“ภรรตก็ไม่ได้บอกว่าภรรตเป็แม่เป็เมียคุณนี่คะ แต่ที่ภรรตมาห้ามปรามอยู่นี่ ก็เพราะว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรเลยที่จะต้องทำแบบนี้ ไม่ว่าจะต่อร่างกายของคุณ หรือว่าต่อจิตใจที่คุณเป็อยู่ในขณะนี้ เพราะถ้าคุณส่างเมาแล้ว ความเศร้าโศกเสียใจทุกข์ระทมในใจมันก็ยังมีอยู่ไม่จางหาย ดื่มเหล้ามันไม่ได้ช่วยให้อะไรๆ ดีขึ้นมาหรอกนะคะ”
ภรรตรี พูดเตือนสติคนตัวโตให้ได้คิดถึงผลดีผลเสียของการดื่มเหล้า
“ฮึ! หรือที่คุณมาหาผมถึงที่นี่ เพราะคุณ้าอย่างอื่นใช่ไหม? ผู้หญิงนี่ก็หน้าไม่มียางอายกันเลยนะ มาเสนอตัวให้ผู้ชายเขาถึงที่ จะร่านมากอะไรขนาดนั้นเลยหรือยังไงกัน”
ตฤณภาส หรี่ตาที่แดงก่ำลงมองหน้าสวยหวานซึ้งอย่างเหยียดๆ พร้อมกับมองสำรวจอย่างประเมินคุณค่าที่มีอยู่ในตัวของหญิงสาว ก่อนจะพูดจาถากถางดูถูกออกมาอย่างไม่คิดจะให้เกียรติกันเลยแม้แต่นิดเดียว
"คุณภาส!!!!.... คุณจะดูถูกภรรตมากเกินไปแล้วนะคะ ที่ภรรตมาก็เพราะว่าภรรตเป็ห่วง ไม่ได้คิดอกุศลอย่างที่คุณว่ามาเลยสักนิด”
ภรรตรีเบิกตากว้างขึ้นเมื่อได้ยินคำพูด ดูถูกถากถางนั้นเต็มสองหู ความรู้สึกโกรธวิ่งแล่นไปทั่วตัว เพราะไม่เคยมีใครมาดูถูกเธออย่างนี้มาก่อนเลย นี่เป็ครั้งแรกเลยก็ว่าได้
“ดูถูกดีกว่าดูผิดไม่ใช่เหรอ ไหนๆ ก็มาเสนอตัวให้ถึงที่แล้ว ก็จะสนองตอบให้ก็แล้วกัน” ว่าแล้ว ตฤณภาส ก็ดึงร่างบางเข้ามาปะทะกับอกแกร่ง และสวมกอดร่างบางไว้แน่น ทั้งยังยื่นหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าสวยหวานซึ้งนั้นด้วยอีกต่างหาก
“คุณภาส! ปล่อยภรรตนะคะ” ภรรตรี พยายามดิ้นรนขัดขืนให้ตัวเองหลุดพ้นจากการโอบกอดนั้น แต่ยิ่งดิ้นชายหนุ่มก็ยิ่งโอบรัดแน่นมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม
“เพลี๊ยง!!!!.... เพลี๊ยง!!!!....”
ทั้งแก้วและขวดเหล้าที่อยู่ในมือเรียวเล็กของ ภรรตรี ร่วงหล่นลงไปกระทบกับพื้นห้องแตกกระจาย ซึ่งนั้นก็ทำให้หญิงสาวหยุดการดิ้นรนไปชั่วขณะหนึ่งเพราะความใ และก็เป็จังหวะที่คนตัวโตจับร่างบางพาดขึ้นไว้บนบ่าอย่างไม่ยี่ระต่ออะไรทั้งสิ้น
“ว้าย!!!!!.... คุณภาส จะทำอะไรคะ? ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ ปล่อย!!” ตฤณภาสพาร่างบางเดินขึ้นไปบนชั้นสองของบ้าน โดยไม่คิดจะสนใจฟังเสียงของหญิงสาว ที่ร้องบอกให้ปล่อยนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว
๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑_๑๑
เรียนรีดทุกท่าน เนื่องด้วยไรท์ได้จัดทำนิยายฉบับ ebook แล้ว หากรีดท่านใดสนใจท่านสามารถหาซื้อได้ที่ ธัญวลัย และ Mebmarket (www.mebmarket.com) ขอขอบคุณที่ทุกท่านสนับสนุนค่ะ และหวังว่าจะคอยสนับสนุนกันอย่างนี้ไปตลอด ^_^
2K
