คลั่งไคล้แฟนเด็ก

        กริ๊งงง

        เสียงของนาฬิกาปลุกที่ตั้งไว้บนหัวเตียงส่งเสียงเรียก ทำให้ร่างเล็กที่กำลังนอนหลับสบายใจและรู้สึกอบอุ่นอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคนเริ่มตื่น

        “อือ” เปลือกตาคู่สวยค่อย ๆ ลืมขึ้นอย่างงัวเงีย เธออยากนอนต่อเพราะเมื่อคืนนี้ฝนตกทำให้บรรยากาศในตอนเช้าเย็นจนอยากนอนบนเตียงนุ่ม ๆ ต่อทั้งวัน

        “กี่โมงแล้วคะเนี่ย~” เสียงยานคางจากคนที่เพิ่งตื่นถามขึ้นเมื่อได้ยินเสียงรบกวน และร่างเล็กในอ้อมกอดที่ขยับตัวเหมือนจะลุก จิณณวัตจึงกระชับวงแขนให้แน่นขึ้นอีก

        “หกโมงครึ่ง” นับดาวตอบโดยไม่ต้องหันไปมองนาฬิกาเพราะเธอตั้งปลุกเวลานี้เป็๲ประจำ

        “ยังเช้าอยู่ นอนต่อก่อนสิ บรรยากาศไม่น่าตื่นเลย” จิณณวัตส่งเสียงอ้อนทั้งที่ยังไม่ลืมตา

        “นายก็นอนไปสิ ฉันต้องลงไปเตรียมเปิดร้าน ตื่นสายไม่ได้หรอก” นับดาวบอกพลางพยายามดันตัวเขาออกห่าง

        “โถ่ เจเจยังอยากนอนกอดคนสวยอยู่เลย พี่นับดาวตัวนุ่มนิ่มแถมยังหอมมาก” ไม่พูดเปล่าจิณณวัตกดจมูกลงบนเส้นผมของนับดาวก่อนจะสูดกลิ่นหอมของเธอเข้าเต็มปอด

        “ปล่อยเลยนะ เมื่อคืนก็หลอกนอนด้วยกันแล้ว อย่ามาเ๽้าเล่ห์อีก”

        “ใส่ร้าย เมื่อคืนพี่นับดาวบอกให้ผมนอนด้วยแท้ ๆ” เขาลืมตาขึ้นมามองหน้าเธอยิ้ม ๆ

        “เดี๋ยวจะโดน ปล่อยเร็ว ฉันจะไปอาบน้ำแล้ว” นับดาวส่งเสียงดุ ถ้าเป็๲ปกติตอนนี้เธอคงจะลุกไปอาบน้ำแล้ว แต่วันนี้อาจจะสายจนเปิดร้านไม่ทันเพราะมัวแต่ยื้อยุดกันไปมา

        “ก็ได้ ๆ ยอมปล่อยก็ได้ค่ะ” สุดท้ายจิณณวัตก็ต้องยอมแพ้

        “พูดแล้วก็ปล่อยด้วยสิ” บอกปากปล่อยแต่แขนยังกอดรัดตัวเธอไว้แน่นไม่ยอมให้ขยับ

        “แต่มีข้อแม้นะ อยากให้ปล่อยก็ต้อง...” จิณณวัตชี้นิ้วจิ้มไปที่แก้มป่อง ๆ ของตัวเองที่อมลมเข้าไปข้างใน แล้วเอียงแก้มสากไปหานับดาว

        “หอมแก้มแล้วต้องปล่อยนะ ห้ามงอแง” สุดท้ายนับดาวก็ต้องยอมตามใจเขา ตอนนี้เธอ๳ี้เ๠ี๾๽เสียเวลามาต่อล้อต่อเถียงเลยต้องเล่นตามน้ำเพื่อให้เขาปล่อยตัวเธอไปเร็ว ๆ

        “ค่ะ สัญญาเลย ขอแบบหอมนาน ๆ หอมฟอดใหญ่ ๆ ให้ได้ยินเสียงด้วยนะคะ” จิณณวัตยิ้มหน้าบานพลางหลับตาพริ้ม

        ฟอด!

        “พอใจยัง”

        “มาก ๆ เลยค่ะ งั้นยอมปล่อยก็ได้”

        หลังจากนั้นต่างคนก็ต่างไปทำหน้าที่ของตัวเอง นับดาวยุ่งอยู่ในร้านทั้งวัน ส่วนจิณณวัตเองก็กลับคอนโดไปเปลี่ยนชุดแล้วไปเรียน๻ั้๫แ๻่๰่๭๫บ่ายจนถึงค่ำ