ซุปเปอร์สตาร์ของฉัน

เราขึ้นลิฟท์กันมาด้านบนของโรงแรม เดินเข้ามายังโต๊ะที่พ่อแม่ของมิดไนท์จองไว้ให้ ระหว่างเดินเข้ามา มิดไนท์เป็นจุดสนใจของผู้คนอย่างมาก เพราะร้านอาหารข้างบนของโรงแรมส่วนใหญ่ มาทานอาหารกันเป็นครอบครัวที่มีหลากหลายวัยมาก ไม่แปลกที่มิดไนท์จะดูโดดเด่นมากกว่าคนอื่นในร้านอาหาร รวมถึงฉันที่ผู้คนต่างมองมาที่ฉันเช่นกัน (เสื้อผ้าฉันไม่เข้ากับมิดไนท์เลย)

“คราวหลังนายบอกให้ฉันเปลี่ยนชุดด้วยนะ ถ้าจะมาสถานที่แบบนี้”

“ชุดคุณโดดเด่นอยู่นะ”

“นายนี่นะ แต่งตัวดูดีคนเดียวอ่ะนะ”

“อ๊ะ ผมจะฟ้องพ่อนะครับ บลูพูดกับผมไม่เพราะ”

“คำไหนไม่เพราะ”

“นายนี่นะ พูดไม่เพราะครับ” 

“ฉันจะฟ้องแม่นายเหมือนกัน ว่านายแอบไปมีแฟนใหม่”

“ทีใครทีมันนะครับ”

“โอ๊ะ คุณลุงคุณป้ามาแล้ว”

“สวัสดีค่ะ” ฉันกล่าวทักทายคุณลุงคุณป้า จากนั้นมิดไนท์ก็เดินไปบริการท่านทั้งสอง อาหารมิดไนท์ได้สั่งไว้ล่วงหน้าแล้ว ระหว่างรออาหาร ได้พูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง  จู่ๆคุณป้าก็ถามขึ้นว่า

“หนูบลู พร้อมแต่งงานเมื่อไหร่จ๊ะ”

“บลู ยังไม่พร้อมเลยค่ะ” ฉันตอบคุณป้าไปแค่นั้น เพราะฉันยังอยากคบไปเรื่อยๆกับมิดไนท์ 

“ผมอยากคบกับบลูไปเรี่อยๆครับ เรื่องแต่งงานยังไม่ใช่คำตอบครับ”

  หือ!! ตอบแบบนี้แสดงว่ามิดไนท์ดูละครมากไปแน่ๆ ฉันพูดแซวเขา ทำให้มิดไนท์ทำท่างอนใส่ฉันๆเลยหันไปหัวเราะใส่เขาอย่างอารมณ์ดี 

มิดไนท์มาส่งฉันถึงหน้าบ้าน ฉันเดินเข้าไปกอดเขาอีกครั้ง

มิดไนท์ขึ้นรถและขับออกไป