Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ

    บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญ

            หลังจากผมกลับมากจากห้องน้ำ ผมเลยเดินกลับมาที่โต๊ะและได้ยินสิ่งที่มุกพูดกับพี่ชมพูทุกประโยค เห้ออ...ผมไม่น่าปล่อยให้มุกอยู่กับพี่ชมพู2ต่อ2เลยครับ

                “คือไม่ใช่อย่างที่พีคิดนะเราแค่...”

            “ไปกันเถอะครับ”ผมคว้ามือพี่ชมพูแล้วพากันเดินออกจากร้านทันที

            “เออ...คุณพีค่ะ คุณอย่าโกรธคุณมุกเลยนะคะเขาแค่...”

            “แล้วคุณชมพูละครับรู้สึกยังไง”

            “เออ....”

            “ชมพูไม่เป็๲อะไรจริงๆค่ะ”

            “เวลาอยู่กับผมไม่ต้องเป็๞คนเข้มแข็งมากก็ได้ครับ”ดูก็รู้ว่ายังไงเธอก็ไม่โอเค

            “มีคนเคยบอกผมว่าให้สนใจแต่สิ่งที่เรารักอย่าสนใจคนอื่นมากเกินไป มันอาจจะทำให้เราไม่มีความสุกนะครับ”

            “คุณพี........”

            “ความรู้สึกของตัวเองต้องมาก่อนสิครับ”

            “ชมพูขอบคุณพีมากเลยนะคะ☺️”

            “ไปกันเถอะครับเราไปหาไรกินกันเถอะ”

            หลังจากนั้นผมกับพี่ชมพูก็พากันไปหาอะไรกินกันเสร็จแล้วผมก็พาเธอไปส่งที่คอนโดครับ

            “ขอบคุณนะคะ”

            “ไม่เป็๞ไรครับ”

            “เอออ...ผมขอไลน์หน่อยได้ไหมครับ”

            “ได้สิคะ นี่ค่ะ”

            “ผมกลับก่อนนะครับ”

            “ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ”

    โรงพยาบาล

            ผมกลับมาถึงโรงพยาบาลก็ตรงมาหามุกทันที เธอกำลังนั่งในห้องพักของแพทย์กับแพทย์และพยาบาลคนอื่นๆ กำลังนั่งคุยกับเธอด้วย

            “มุกถ้าเธอยังทำแบบนี้อีกอย่าหาว่าฉันไม่เตือน”ทุกสายตาในห้องมองมาที่ผม

            “เออ..คือมุกขอโทษจริงๆ””

            “เฮ้ยไอ่พีใจเย็นสิว่ะ”

            “ปังง..”ผมเดินออกทันทีไม่สนใจคำพูดของใครทั้งนั้น

    เสียงไลน์ดังขึ้น

            “ขอบคุณนะคะ สำหรับอาหารแสนอร่อย☺️”

            “ไม่เป็๲ไรครับ ผมยินดี☺️”ผมโมโหมุกมาก แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะได้รับข้อความจากพี่ชมพู

            “ก๊อกๆ”

            “เข้ามา”คนที่เข้ามาเป็๲หมอก้องรุ่นพี่ของผมเองครับ สงสัยคงจะมาดุผมเ๱ื่๵๹มุก

            “ว่าไงครับพี่”

            “ฉันแค่อยากแวะมาดูแกสักหน่อย”

            “นี่แกยังไม่หายโกรธมุกอีกเหรอ”

            “พี่ไม่รู้หรอกว่าวันนี้เธอทำอะไร”

            “เธอเล่าให้ฟังหมดแล้ว เธอแค่หวังดีกับแกไง”

            “หึ หวังดีเหรอครับ หวังดีจะพูดออกมาแบบนั้นได้ไง ไม่ไว้หน้าชมพูเลยสักนิด”

            “เอาน่า....วันหลังแกก็ใจเย็นๆกว่านี้หล่ะกันเนอะ”

            “ครับ...”

            “เออ...แล้วผู้หญิงคนนั้นนะคือใครเหรอ”

            “เออ...เธอคือคนไข้ของผมครับ”

            “อ่อๆ....แต่เดียวนะ คนไข้ไปกินข้าวกับหมอนี่มัน  แปลกๆ”

            “เออ...คือผมชอบเธอครับ พี่อะจนได้เลยนะผมไม่เคยปิดบังอะไรพี่ได้เลย”

            “5555555ฉันมองตาแกก็รู้แล้ว เอ้าอย่างงี้แกก็ไม่รอรุ่นพี่ของแกแล้วดิ”

            “............”

            “อย่าบอกนะว่า....”

            “ใช่ครับเธอคือรุ่นพี่ของผมเอง”

            “5555 ฉันดีใจกับแกด้วยนะ”

            ต้องบอกไว้ก่อนนะครับว่าพี่ก้องกับผมเราสนิทกันมาก มีเ๱ื่๵๹อะไรผมจะมาปรึกษาพี่ก้องตลอดเลยครับ และที่สำคัญผมอยากเก่งแบบพี่ก้องด้วยครับ 

    เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

            “ครับแม่”

            “ได้ครับ”

            แม่ผมโทรมาบอกผมว่าให้ช่วยไปเอาขนมร้าน Moon love มีที่ผมจะไม่ไปหรือครับบ

    ร้าน Moon love

            “สวัสดีค่ะร้านMoon love ยินดีต้อนรับค่ะ”พนักงานเอ่ยทักทายผม

            “หล่ออ่ะแก”

            “ใช่โคตรหล่อเลย”บอกไว้ก่อนนะครับว่านี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมได้ยินอะไรแบบนี้5555

            “ผมมารับขนมของคุณแม่ครับ”ผมยื่นสลิปให้พนักงานดู

            “อ่อได้ค่ะ”

            “ส่วนอันนี้พี่ชมพูฝากให้คุณน้าชิมนะคะ”

            “เออ...”จะถามว่าไงดีนะจะถามว่าพี่ชมพูอยู่ไหมมันก็แปลกๆว่าไหมครับ

            “อ่อพี่ชมพูคือเ๯้าของร้านค่ะ สนิทกับคุณน้าด้วยค่ะ”พนักงานสาวพูดขึ้น

            “อ่อ ครับ”ผมเลยหันมองไปมองมาแต่ไม่เห็นพี่ชมพู

            “ลูกค้าสอบถามได้นะคะ”

            “เออ ผมอยากจะขอบคุณ คุณชมพูครับ”

            “อ่อ วันนี้พี่ชมพูไม่เข้าร้านค่ะ”เออใช่ครับผมไปชมพูที่คอนโดหนิ เกือบลืมไปเลย ๰่๭๫นี้รู้สึกเป็๞คนจำสั้นแต่รักผมยาวนะครับบ