ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

    ตอนที่ 25 เยี่ยมชมหอการค้า (2)

    ขณะนี้เสี่ยวเหมยพาลูกค้าลั่วเทียนและเย่หลันมายังส่วนของโอสถชั้นที่สองพร้อมกับแนะนำให้ทั้งสองคน "ส่วนตรงนี้เป็นจุดที่ต้องการซื้อขายหรือแลกเปลี่ยนโอสถที่มีคุณภาพโอสถอยู่ระดับเอ้อหยวน ชั้นแรกของหอการค้าเราจะซื้อขายโอสถระดับยี้หยวน ชั้นที่สามมีระดับโอสถซานหยวน และชั้นบนสุดชั้นที่สี่ของหอการค้าเรามีโอสถระดับซื่อหยวนแต่ราคาของมันกลับสูงเอามาก ๆ เนื่องจากความยากในการปรุงมันออกมา ซึ่งมูลค่าของเม็ดยาโอสถก็ขึ้นอยู่กับคุณภาพตามสัดส่วนที่นักปรุงยาปรุงโอสถออกมาอีกด้วย"
    ลั่วเทียนมีสีหน้าเอะใจขึ้นมาทันที เพราะเขาคิดว่าโอสถของโลกเบื้องล่างน่าจะมีการพัฒนามากกว่านี้ แค่ระดับซานหยวนเมื่อก่อนยังหาซื้อได้ทั่วไปในราคาถูก อาชีพของนักปรุงยาชั่งตกต่ำจริง ๆ
    เสี่ยวเหมยถามลูกค้าทั้งสองว่า "พวกท่านสนใจที่จะแลกเปลี่ยนซื้อขายโอสถกับทางหอการค้าเราหรือไม่ ? "
    ลั่วเทียนเตรียมที่จะเชื่อมต่อกับมหาสมบัติเทพเพื่อที่จะดึงเอาเม็ดยาโอสถออกมาขายให้กับทางหอการค้าสดับจันทราแห่งนี้ แต่เขาก็หน้าคิ้วขมวดทันที... ! พร้อมกับอาการโซเซเหมือนคนอ่อนแรง เย่หลันเห็นลั่วเทียนแสดงอาการแบบนี้ออกมานางเองก็ตกใจ พร้อมกับรีบเข้ามาประคองตัวลั่วเทียนทันที ปกติแล้วผู้บ่มเพาะพลังงานระดับสูงจะไม่ค่อยมีอาการแบบนี้
    ลั่วเทียนเริ่มตรวจสอบอาการของตัวเอง และพิจารณาเกี่ยวกับสาเหตุที่เกิดขึ้น และตัวเขาเองก็พบว่าถ้านำสิ่งของจากภายในออกมาใช้เรื่อย ๆ ทั้งระดับการบ่มเพาะพลังงานและสิ่งต่าง ๆ ที่มีอยู่ หากพลังงานของมหาสมบัติเทพหมดลงเนื่องจากการใช้สิ่งของภายในมากเกินไปและไม่มีการเติมเต็ม ตัวเขาที่เชื่อมต่อจิตวิญญาณหลอมรวมกับมหาสมบัติเทพ เมื่อพลังงานหมดลงร่างกายของเขาที่ถูกสร้างขึ้นก็จะแตกสลายตามไปด้วย
    ลั่วเทียนเข้าใจได้ทันทีหลังจากที่เขานึกถึงเหตุการณ์ตอนที่เขาสร้างม่านอักขระกาลเวลาและดึงแจกันโบราณออกมาเขาเองยังต้องพึ่งพลังงานของสมบัติที่เขาหลอมรวมอยู่
    ลั่วเทียนจึงตัดสินใจที่จะใช้พลังของตัวเองในการเริ่มต้นใหม่อีกครั้งนึง เมื่อตัดสินใจได้แล้วตัวของเขาก็เริ่มกลับมาสงบนิ่งตามเดิม
    เย่หลันกล่าวถามลั่วเทียนด้วยความเป็นห่วง "นายน้อยท่านเป็นอย่างไรบ้าง ? "
    "ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว แค่รู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย เจ้าช่วยพาข้าไปยังห้องรับแขกที่เราพึ่งออกมาที" ลั่วเทียนกล่าวกับเย่หลัน
    เย่หลันพาลั่วเทียนไปพักผ่อนยังห้องรับแขกของหอการสดับจันทราทันที
    หลังจากมาถึงห้องรับแขกแล้วเสี่ยวเหมยก็ถามลั่วเทียนทันที "นายน้อยท่านต้องการเม็ดยาโอสถพื้นคืนพลังหรือไม่ มันอาจจะทำให้อาการของท่านดีขึ้น"
    "ข้าขอบใจเจ้ามากเสี่ยวเหมย ข้าสบายดีแล้ว ตอนนี้ข้าต้องการจะคุยธุระกับเย่หลันในการตัดสินใจบางอย่าง เจ้าออกไปก่อนไว้ค่อยให้ข้าเรียกเจ้าอีกที"
    เสี่ยวเหมยตอบกลับทันที "ได้ค่ะนายน้อย ข้าจะรอท่านอยู่ด้านนอกห้องไปก่อน หากท่านมีอะไรเรียกใช้ ท่านสามารถเรียกข้าได้ทันที เพราะข้าเองก็ขัดคำสั่งของผู้ดูแลไม่ได้"
    หลังจากที่เสี่ยวเหมยจากไป ลั่วเทียนก็กลับมามีสีหน้าเคร่งเคลียดอีกครั้งทันทีพร้อมมองไปยังเย่หลัน
    เย่หลันเห็นลั่วเทียนมีลักษณะสีหน้าเปลี่ยนแปลง ก็คิดว่าอาการกำเริบอีก แต่ยังไม่ทันที่นางจะได้กล่าวอะไร ลั่วเทียนก็กล่าวกับเย่หลันด้วยสีหน้าจริงจัง
    "ข้าต้องการให้เจ้าช่วยบางอย่าง ข้าจะบอกกับเจ้าตามตรงตอนนี้ข้ามีปัญหาบางอย่าง การบ่มเพาะพลังงานของข้าตอนนี้กลับมาอยู่ที่ขอบเขตดาราประสานขั้นกลาง และมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ข้าไม่สามารถนำออกมาใช้ได้จากสิ่งของมิติของข้า"
    "แต่ข้ารับประกันได้เลยว่าหากเจ้าให้ความช่วยเหลือข้าในตอนนี้ อนาคตของเจ้าจะได้ค่าตอบแทนอย่างมหาศาลอยอย่งแน่นอน เจ้าลองตัดสินใจดู"
    เย่หลันลองตรวจสอบก็พบว่าตอนนี้ลั่วเทียนมีการบ่มเพาะพลังงานอยู่ขอบเขตดาราประสานขั้นกลางจริง ๆ
    นางวิเคราะห์การมีส่วนได้ส่วนเสียเกี่ยวกับลั่วเทียนและความรู้สึกของนาง หากมองดูแล้วลั่วเทียนเองก็ยังมีมังกรเฒ่าอยู่เคียงข้าง เย่หลันจึงกล่าวกับลั่วเทียนด้วยรอยยิ้ม "นายน้อยท่านสามารถบอกข้ามาได้เลย ข้ายินดีที่จะช่วยเหลือท่านอย่างเต็มที่"