ตอน 1 ปฐมบทตี้จวินแดน์
หลังจากศึกระหว่าง์กับเผ่าปีศาจเมื่อ 5 แสนปีก่อน องค์เทพต้วนหลุน ถูกยินยอมให้เป็ต้วนหลุนตี้จวินแต่งตัวเป็มหาเทพาุโผู้สร้างเขตอาคม์ 10 ทิศ 32ประภาคาร เพื่อปกครองทหาร เพื่อคอยคุ้มกันซ่อมเขตอาคมเพื่อระวังภัยจากทั่วทิศที่พุ่งเป้ามายังแดนเซียน
ทุก 1 แสนปีมหาเทพต้วนหลุนตี้จวินต้องลงไปบำเพ็ญเพียรตะบะที่โลกมนุษย์เมื่อลงไปที่โลกมนุษย์จะตระหนักรู้สถานะเทพ หยั่งรู้ต่อฟ้าดิน 3 พิภพ เพียงแต่จะไม่สามารถใช้พลังเทพได้ จะมีชีวิตเฉกเช่นมนุษย์ทั่วไปมีรักโลภโกรธหลง แตกต่างกับร่างมหาเทพที่อยู่บนแดนเซียนฝึกวิชาข่มใจเป็ท่านมหาเทพต้วนหลุนตี้จวินผู้ไร้ใจไร้รัก....
ทุกชะตาภพแห่งโลกมนุษย์ที่มหาเทพลงมาจุติเพื่อบำเพ็ญเพียรใน 1 แสนปี บุตรสาวของเผ่ามาร (เจี้ยนฟ่านเสิ่น) อายุ6 แสนปี นางหลงรักมหาเทพ...รูปโฉมของท่านมหาเทพต้วนหลุนตี้จวินเป็ที่เลื่องลือทั่วแดนเซียน 10 ทิศ 32 ประภาคาร 3 พิภพ ไม่ใช่เื่แปลกใหม่ที่บุตรตรีของเผ่าปีศาจจะใคร่รักท่านมหาเทพแต่ทะว่า มหาเทพบนแดน์เ็าไร้หัวใจ แม้ผ่านตายังไม่เหลียวมอง...
นางได้เพียงแต่คอยติดตามเข้าใกล้มหาเทพยามที่ลงมาบำเพ็ญเพียรที่โลกมนุษย์เท่านั้นเพราะจะสามารถแปลงกายเข้าใกล้มหาเทพได้โดยที่ไม่ถูกจับได้ว่าตนคือปีมารนางยังแปลงกายเป็กวางเผือกเพื่อคอยคุ้มกันองค์มหาเทพในร่างมนุษย์ด้วยใจบริสุทธิ์
เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นขณะที่มหาเทพต้วนหลุนตี้จวินลงไปบำเพ็ญเพียรที่โลกมนุษย์พญาวานรที่รู้จักกันดีในนาม(ไซอิ๋ว) ปีศาจที่ได้รับความเมตตาจากพระโพธิสัตว์กวนอิมบุกม่านอาคม์ขึ้นมาอาละวาด ทหารหลายนายมาปราบแต่ไม่สามารถต้านฤทธิ์ได้ พลังพญาวานรทำลายล้าง 1 ส่วน์ทำลูกแก้วเอกา์บนแท่นแก่นแดนเซียนร่วงลง สู่เส้นทางไปแดนมนุษย์
เมื่อ 1 ส่วน์ถูกทำลายลง เกิดแรงสั่นะเืครั้งใหญ่ที่โลกมนุษย์เกิดเป็ฟ้าสีดำแปรปรวนแรงสั่นะเืนั้นปลุกให้องค์เทพบน์ที่บำเพ็ญเพียรอยู่ตื่นขึ้นมารวมองค์ประชุมกันหลายองค์เพื่อหารือลงโทษแก่ไซอิ๋วพญาวานรคลั่งถูกลงโทษให้ขังบนเตาหลอมปราณเซียน ไซอิ๋วมีอิทธิฤทธิ์มาก ถล่มเตาหลอมปราณเซียนออกมาหนีไปจากแดน์ ถูกพระแม่โพธิสัตว์กวนอิมอบรมก่อนจะลงโทษจับกลับ์แต่ไซอิ่วเกิดท่าทีสำนึกผิดพระแม่กวนอิมได้ให้โอกาสสำนึกแก้ไขลงโทษให้ติดตามพระถังไปอัญเชิญพระไตรปิฎกสวมสังวานทองบนหัวของไซอิ๋วเพื่อควบคุมเมื่อคิดจะหนี ทันทีที่ผิดคำพูดสังวานจะบีบรัดหัวจนทนไม่ไหว
ลูกแก้วเอกา์ตกลงมาด้วยความเร็ว ก่อนจะกระทบพื้นดินเกิดอนุภาคแสงรุนแรงผนึกแก้วคลายตัวออก(เป็อาคมปกป้องเอกา์เนื้อในแท้ให้กำเนิดอย่างสมบูรณ์เมื่อมีภัย)เพื่อที่จะได้มีทายาท์ ยิ่งมีภัยมากเท่าไหร่ยิ่งเป็ตัวเร่งให้ผนึกแก้วคลายออกเร็วเท่านั้นเพียงแค่ชั่วพริบตาได้กำเนิดสาวน้อยร่างเทพงดงามผิวขาวผ่องราวเทพ์ชั้นสูงตกลงบนยอดเขาเซียนถิง เป็ยอดเขาที่ต้วนหลุนตี้จวินบำเพ็ญเพียรอยู่บนโลกมนุษย์
ต้วนหลุนตี้จวิน รับรู้ถึงแรงสั่นะเื เห็นแสงวูบวาบแสงเทพจุติหรือแสง7ประการ สว่างไสวขึ้น ก่อนดับไป มีเสียงเด็กร้องเดินไปดู เป็เด็กสาวตัวน้อย ต้วนหลุนมีใจเมตตา นำเด็กน้อยมาชุบเลี้ยงไว้
"งั้นเ้าชื่อ หลุนเสี่ยวเซียนที่มีความหมายแอบแฝงว่า ... หลุน(คือหนึ่งในนามของมหาเทพต้วนหลุนเสี่ยวคือเด็กน้อย เ้าตัวน้อย เซียน หมายถึง คำอวยพรว่า ต่อไปเ้าจะเติบใหญ่เป็ดุจเซียน"
ป้อนน้ำนมจากน้ำข้าวสาลีบดแทนอาหารจนสาวน้อยค่อยๆเติบใหญ่เข้าสู่วัยเรียนรู้หนุ่มสาว...นางเป็สาวงามที่คอยปรนิบัติต้วนหลุนตี้จวินขณะบำเพ็ญเพียร...(นามแฝงของมหาเทพต้วนหลุนบนโลกมนุษย์คือ)หลุนเซ่าิสาวน้อยได้รับการฝึกบำเพ็ญเพียรกับหลุนเซ่าิทำให้พลังเทพในกายที่ถูกซ่อนเร้นค่อยๆถูกกระตุ้น...
ั้แ่เล็กจนโตหลุนเซ่าิมักจะเก็บตัวฝึกบำเพ็ญตนอยู่ในถ้ำบนยอดเขา ไม่ค่อยออกมา..
หลุนเสี่ยวเซียนวันแล้ววันเล่า ได้แอบเฝ้ามองหลุนเซ่าิอาจารย์ผู้ชุบเลี้ยงมา ด้วยนิสัยเทพเซียนทำให้นางมีสติหยั่งรู้ั้แ่เกิดมาเมื่อก่อตัวเป็ร่างทารกก็ตระหนักรู้ว่านี่คือผู้ที่จะเข้ามานำตนไปชุบเลี้ยงนางจึงไม่เคยคิดว่าหลุนเซ่าิคือพ่อบุญธรรม วันแล้ววันเล่าเฝ้ามองรูปโฉมอันแสนงามของหลุนเซ่าิทำให้นางเกิดจิตผูกพันลึกซึ้งฝังรากลึกลงไปก้นบึ้งหัวใจ.... นางเฝ้ามองหลุนเซ่าิรอวันที่จะออกจะสมาธิญาณมาพูดคุย นั่งเดินนอน เหมือนมนุษย์ทั่วไป...
ระหว่างนั้นนางช่างไร้มิตร แต่โชคดีที่นางเติบโตมาโดยมีกวางเผือกเป็เพื่อน
(เจี้ยนฟ่านเสิ่น)บุตรตรีจอมมารที่เฝ้ามองมหาเทพอย่างใกล้ชิดเห็นหลุนเสี่ยวเซียน เกิดเอ็นดูนาง...
"เด็กน้อยเอ๋ย เ้าน่ารัก น่าเอ็นดูแต่เสียดายที่เ้าต้องมาอยู่กลางป่าแห่งนี้ ไร้เพื่อนชีวิตไร้รสชาติ...เพื่อตอบแทนที่เ้าช่วยข้าดูแลมหาเทพต้วนหลุนข้าจะยอมเป็เพื่อนเล่น อยู่เป็เพื่อนเ้า..จนบัดนี้เ้าค่อยๆเติบใหญ่ .."