“ขอโทษนะครับ คุณคนสวยชื่ออะไรครับ”ชานนิรนามถามขึ้น ช็อคชิพที่กำลังตักอาหารเลยต้องหยุดตักแล้วมองหน้าผู้ชายคนนี้ ผู้ชายคนนี้หน้าคม ดวงตาสีดำสนิท จมูกโด่งรับกับรูปหน้า หน้าเรียวบางสวยได้รูป
“คือ…ชื่อช็อคชิพครับ”ช็อคชิพที่เอาแต่งมองหน้าผู้ชายคนนี้ พึ่งนึกได้ว่าต้องตอบ
“ชื่อเพราะจังเลย ผมชื่อ เจฟนะครับ เป็เพื่อนของคาปูชิโน่ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”เจฟยื่นมืออกมาทำความรู้จัก และหวังว่าคนตรงหน้าจะยื่นมือออกมารับเช่นกัน
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ”ช็อคชิพตอบกลับ แต่ก็ต้องใเพราะเจฟยกมือของช็อคชิพขึ้นไปจูบเบาๆ
“ครับ ผลหวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะครับ”เจฟกล่าวแบบนั้นแล้วก็เดินออกไป ปล่อยให้ช็อคชิพยืนอึ้งๆอยู่ ไม่นานก็ได้สติกับมาเพราะได้ยินเสียงของคาเฟ่เรียก
“ช็อคชิพ นี่แกเป็ไรป่ะเนี่ย ชั้นเรียกแกเป็ร้อยครั้งแล้วเนี่ย แล้วเมื่อกี้พี่เจฟมาคุยอะไรกับแกหรอ”คาเฟ่ได้โอกาสก็รีบถามเลย
“อ๋อ ไม่มีไรหลอกเค้าแค่มาแนะนำตัวเฉยๆอ่ะ แล้วก็เดินไปเลย เรายังงงอยู่เลย”ช็อคชิพตอบกลับ ทั้งๆที่ยังไม่หายงงเลย
“แกรู้เปล่าว่าพี่เจฟเค้าเป็คาสโนว่าแห่งวงการบันเทิงเลยนะ เ้าชู้พอๆกับพี่คาปูเลย ไม่นานถึงเป็เพื่อนกันได้
“ปล่อยเค้าไปเถอะ คาเฟ่หิวเปล่า”ช็อคชิพเปลี่ยนเื่คุย
“หิวๆ เดี๋ยวคาเฟ่หยิบจานแป๊ป”ว่าแล้วคาเฟ่กับช็อคชิพก็พากันตักอาหารแล้วไปนั่งที่โต๊ะกับมอคค่าแล้วคนอื่นๆ พอมาถึงโต๊ะทั้งคู่ก็ตั้งพากันทานอาหารอย่างไม่สนใจใคร
“นี่ช็อคชิพ ซอสติดปากหนะ”คาปูชิโน่เอ๋ยขึ้นพร้อมกับกำลังทำท่าจะเช็ดปากให้ แต่จู่ๆช็อคชิพก็รีบยกมือขึ้นเช็ดของตัวเองทันที พอเช็ดเสร็จก็หน้าแดงขึ้นมาเฉยเลย
“เออ….คือ ผมเช็ดแล้วขอบคุณครับที่บอก”ช็อคชิพพูดขอบคุณคาปูชิโน่แต่ตาก็ดันหันไปสบเข้ากับมอคค่าพอดี แล้วคุณมอคค่าก็กำลังยิ้มอยู่ด้วย ช็อคชิพยิ่งหน้าแดงเข้าไปใหญ่
“นี่ช็อคชิพแกหน้าแดงทำไมเนี่ย”คาเฟ่ถามอย่างงง
“ไม่มีอะไรหลอก คาเฟ่อยากกินน้ำอะไรเดี๋ยวชิพไปหยิบมาให้”ช็อคชิพพูดเพื่อแก้เขิน
“เราเอาน้ำพั้นซ์นะ”คาเฟ่บอกทั้งที่ปากยังทานอยู่เลย
“โอเคร งั้นเราไปหยิบก่อนนะ”ช็อคชิพเดินออกมาตรงแผนกน้ำก็พยายามมองหาว่าอันไหนน้ำพั้นซ์ แต่ก็มีมือของใครไม่รู้หยิบน้ำสีฟ้าๆมาให้
“อันนี้น้ำพั้นซ์ที่ยัยคาเฟ่ชอบกิน”มอคค่าพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
“ขอบคุณครับ”ช็อคชิพกล่าวขอบคุณทั้งที่หัวใจเต้นแรงเวอร์ เวลาเข้าใกล้ผู้ชายคนนี้ทีไรหัวใจทำงานหนักทุกทีเลยช็อคชิพมองมอคค่าเดินจากไป แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคุณมอคค่าเดินมาตรงนี้เพื่อมาหยิบน้ำแค่นี้อ่ะนะ และแล้วช็อคชิพก็เดินกลับมาที่โต๊ะ แล้วก็นั่งคุยกับคนอื่นๆไปเรื่อยๆ จนเวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงคืนนิดๆ
“นี่คาเฟ่ กินในมันน้อยๆหน่อยเดี๋ยวก็เมาหลอก พี่ไม่แบกนะเว้ย หนักขนานนี้แต่ถ้าเป็น้องช็อคชิพพี่คาปูชิโน่คนนี้จะอุ้มไปส่งถึงที่ห้องเลยครับ”คาปูชิโน่พูดแขวะคาเฟ่เสร็จ ก็หันมาหยอดช็อคชิพต่อ ช็อคชิพไม่ได้พูดอะไรตอบได้แต่ยิ้มให้เฉยๆ ตอนนี้ทั้งช็อคชิพและคาเฟ่ก็เริ่มจะมึนๆอยู่นิดหน่อย ตอนนี้งานใกล้จะเลิกแล้วแขกที่มางานก็เริ่มกลับใกล้หมดแล้ว ตอนนี้คาเฟ่กับช็อคชิพเดินเข้ามาในห้องรับแขกของบ้าน
“นี่คาเฟ่แกแต่งชุดอะไรเนี่ย”คาปู่ถามขึ้น เพราะตอนนี้ทุกคนย้ายมากินต่อในห้องรับแขกแทน
“ชุดคอสเพลย์ค่ะ บอกได้คำเดียวว่าถ้าพี่ๆเห็นแล้วต้องบอกว่า เซ็กซี่เว่อร์ คิคิ”คาเฟ่พูดอย่าง ภูมิใจ แต่ไม่หันมาหาเพื่อนของตนเลย ที่ตอนนี้นั่งหน้าแดงอยู่ไม่รู้ว่าแดงเพราะอะไรเมาหรือว่าอายก็ไม่รู้
“งั้นเดี๋ยวคาเฟ่จะถอดให้ดูละกัน ช็อคชิพมาโชว์ชุดให้พี่ดูก่อนเร็ว”คาเฟ่เดินไปดึงช็อคชิพให้ลุกขึ้น ช็อคชิพตอนนี้ไม่ใช่แค่เริ่มมึนๆแล้วแหละ ดูจากถ้าเมาแล้วมากกว่า
คนอื่นๆก็นั่งดื่มกันแบบปกติ เพื่อรอดูว่าน้องสาวจะทำอะไรต่อ ชุดที่ใส่คงไม่ใช่ชุดอะไรแปลกๆนะ คงไม่ใช่ชุดซอมบี้หรือว่าชุดศพอะไรแบบนั้นนะ คาเฟ่ถอดชุดคุมของขอตัวเองออกก่อน แล้วค่อยไปถอดชุดคุมขอช็อคชิพ คาเฟ่ไม่ได้สนใจว่าสายตาของพี่ๆเธอนั้นจะเป็ยังไง แต่พอคาเฟ่ถอดชุดคุมของช็อคชิพออกเท่านั้นแหละ
พรวดพรวดพรวด (
3 พรวดเลยทีเดียว)
“อุ๊ย!! พี่ๆเป็ไรค่ะ ชุดของคาเฟ่กับช็อคชิพ สวยป่ะ”คาเฟ่ถามออกไปอย่างภูมิใจ แต่ไม่ได้สังเกตหน้าตาของพี่ๆเธอเลย
“เออ…..คือ เดี๋ยวพี่หยิบโทรศัพท์แป๊ป”คาปูชิโน่รีบควานหาโทรศัพท์ของตนเองทันที พ่อจะถ่ายเป็ไว้เป็อัลบั้มเลย ช็อคชิพในลุกนี้แม่งโครตเอ็กซ์อ่ะ
“นี่ไอ้คาปู แกก็เบาๆเื่หื่นไว้บ้างเดี๋ยวน้องมันจะไม่เคารบเอา”มอคค่ารีบห้ามไว้ ทั้งๆพี่ตนเองอยากจะถ่ายก็ตามเถอะ เดี๋ยวต้องหาวิธีให้ได้
“โห พี่ผมขอนิดนึงไม่ได้หรอ ตอนนี้น้องกำลังเมาอยู่ด้วยขอหอมซักทีเถอะ”คาปูชิโน่กำลังจะเดินเข้าไปหอมแก้มช็อคชิพ แต่ก็ต้องเจอกับก้างชิ้นใหญ่ นั้นก็คือน้องสาวของตนนั้นเอง
“พี่คาปูโรคจิต อย่าเข้าใกล้ช็อคชิพนะ เป็ไงบ้างชุดนี้ให้กี่คะแนนว่ามาเลย”คาเฟ่พูดอย่างสนุก
“พี่ให้ 10 พี่ก็ให้ 10 พี่ให้ 100 เลย”พี่มอคค่ากล่าวคนแรกตามด้วยเอสเพรสโซ่ปิดท้ายด้วยคาปูชิโน่ที่ให้คะแนนโอเว่อร์กว่าคนอื่นเลย หลังจากที่ให้คะแนนกันเสร็จแล้วทุกคนก็นั่งดื่มกันต่อ จนตอนนี้ก็เสียแต่มอคค่า เอสเพรสโน่ และก็ช็อคชิพ ไม่ใช่ว่าช็อคชิพคอแข็งหลอกนะแต่เพราะว่าโดนมอคค่าดุเลยหยุดกิน ส่วนคาเฟ่กับคาปูชิโน่ดวลเหล้ากันจนเมาพับไปเรียบร้อยแล้ว
“นี่พี่ผมขอตัวก่อนนะ ไม่ไหวแหละยังไงพี่ก็พายัยคาเฟ่กับช็อคชิพไปส่งข้างล่างด้วยนะ ส่วนไอ้คาปูปล่อยมันนอนตรงนี้แหละ ทำเก่งเกินกินไม่ดูตัวเอง”เอสเพรสโซ่พูดขึ้น
“แกจะบ้าไง แกนั้นแหละพามันขึ้นไปนอนข้างบนเดี๋ยวพี่จะบอกให้คนรับใช้มาเก็บของ ไปแยกๆ”มอคค่าพูดจบก็อุ้มคาเฟ่ขึ้นไปไว้บนห้อง แล้วก็รีบเดินลงมาหาช็อคชิพที่ห้องรับแขก วันนี้แหละจะจัดการให้ซะหายอยากเลย ยิ่งใส่ชุดนี้นะอารมณ์ยิ่งพุ้งขึ้นได้ง่าย แต่พอลงมาก็ต้องหยุดชะงักเพราะในห้องรับแขกไม่มีร่างของเด็กน้อยที่เค้าหมายปอง มอคค่าเดินหาไปทั่วแต่สุดท้ายก็มาเจอช็อคชิพยืนดื่มน้ำอยู่ที่ห้องครัว
“ช็อคชิพ”มอคค่าเอ๋ยเรียก พยายามคุมเสียงให้เป็ปกติ
“คร้าบบบ มีอารายยยย คร้าบบบ”ช็อคชิพตอบมอคค่าด้วยเสียงที่ยานๆ
“เมาขนานนี้ยังลุกขึ้นเดินอีกหรอ ถ้าล้มมาจะทำไง”มอคค่าถามอย่างเป็ห่วง
“คายบอกว่าชิพมาว ม่ายยยจริ๊งงงง”ช็อคชิพตอบกลับด้วยเสียงที่ยานๆ ขนานยืนยังจะทรงตัวไม่อยู่เลย
“มาๆเดี๋ยวชั้นพาขึ้นไปบนห้อง”มอคค่าเดินเข้าไปโอบไหล่ช็อคชิพ แต่พอได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวของช็อคชิพแค่นั้นก็ทำให้ลูกชายที่อยู่ในกางเกงราคาแพงตื่นตัวขึ้น
“วันนี้ไม่จูบแล้วหรอ”ช็อคชิพถามอย่างไม่จริงจังเท่าไหร่ ไม่รู้เลยว่าที่ถามออกไปแบบนั้นมันเป็ผลร้ายต่อตัวเองเป็อย่างมาก
“นายอยากให้ชั้นจูบหรอ แล้วถ้าชั้นอยากทำมากกว่าจูบนายจะให้ชั้นได้หรือเปล่า”มอคค่าถามช็อคชิพไปด้วยเสน่หา ใจจริงอยากจะจับเอาตรงนี้เสียด้วยซ้ำ แต่กลัวคนจะมาเห็น
ช็อคชิพไม่ได้ตอบกลับเพียงแต่ยิ้มหวานให้กลับแทน นั้นก็ทำให้มอคค่าอดใจไม่ไหว ผลักช็อคชิพติดกับตู่เย็นแล้วประกบปากอย่างหิวโหย ด้วยความที่มอคค่าช่ำนานเื่นี้มากกว่าเลยใช้ลิ้นไร่ชิมความหวานจากปากของช็อคชิพได้อย่างสบาย แต่สำหรับมอคค่าแล้วแค่จูบมันไม่พอ มอคค่าถอดจูบออกแล้วอุ้มช็อคชิพขึ้นมาบนห้องของตนเอง
“ช็อคชิพ พี่ขอทำมากกว่าจูบแบบเมื่อกี้ได้มั๊ย”มอคค่าถามด้วยน้ำเสียงพร่ามัว เพราะด้วยอารมณ์อยากมันมีมากขึ้นเรื่อยๆ
“พูดอาราย ฟังม่ายรู้เลยยย”ช็อคชิพก็ยังไม่หายจากอาการเมา เลยพูดยานๆออกมา
“ช็อคชิพพี่ไม่ไหวแล้ว ขอเลยล่ะกันนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ให้ตังกินขนม”ว่าแล้วมอคค่าก็เริ่มถอดชุดคอสเพลย์สุดเอ็กซ์นี่ออกอย่างช้าๆ ถ้าเป็คนอื่นนะมอคค่ากระชากชุดออกไปแล้วแต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงอยากอ่อนโอนกับเด็กคนนี้จัง มอคค่าค่อยใช้ลิ้นเลียไปที่หน้าท้องอันแบนราบอย่างบรรจง มืออีกข้างนึงก็บีบก้นของช็อคชิพไปอย่างรู้งาน แล้วค่อยเลื่อนขึ้นมาชิมความหวานตรงยอดอกสีชมพู
“อ่าห์ อ่าห์”ช็อคชิพครางออกมาเมื่อมอคค่าััตรงยอดอกของตน
มอคค่าได้แค่ยิ้มอย่างพอใจที่เค้าสามารถทำให้เด็กคนนี้ครางออกมาได้ มอคค่ายังคงเล้าโลมช็อคชิพต่อไป จนสุดท้ายก็มาตรงแก่นกลางสีชมพูนี้ตอนนี้มันตื่นตัวเต็มที่แล้ว ขนานก็พอเหมาะกับช็อคชิพดี มอคค่าใช้ปลายลิ้นสัมผัวตรงส่วนหัวสีชมพูที่มีน้ำไหลออกมานิดๆ
“อ่าห์ อ่าห์ เสียวว”ช็อคชิพที่กึ่งหลับกึ่งตื่นครางออกมาอย่างไม่รู้ตัว ตอนนี้ชิพครางได้แต่พอเจอของจริงมาคงจะครางไม่ออกแน่เลย
มอคค่ายังเลียจนไปรอบๆ เป็การปลุกอารมณ์ของช็อคชิพให้ถึงที่สุดแล้วค่อยจัดหนักเลยทีเดียว มอคค่าใช้มือรูดขึ้นรูดลงอย่างช้าๆ จนช็อคชิพเริ่มหายใจแรงขึ้นตามลำดับนั้นก็แปลว่าใกล้เสร็จแล้วนั้นเอง มอคค่าเห็นว่าช็อคชิพใกล้จะเสร็จก็รีบจัดท่าให้ถูกเพื่อที่ตนเองจะใช้จังหวะตอนที่ช็อคชิพใกล้เสร็จจะได้เอาัเข้าถ้ำซะที จะรอแทบไม่ไหวแล้วเนี่ย
“อ่าห์ อ่าห์ อ่าห์”ช็อคชิพครางออกมาทั้งที่หายใจแรง มือทั้งสองข้างจักผ้าปูที่นอนจนยับ ปากก็กัดจนจะเือยู่แล้วอะไรจะเสียวขนานนั้น มอคค่าที่มองช็อคชิพนอนบิดอยู่บนที่นอนได้แต่เลียปากอย่างกระหาย มอคค่าเร่งมือชักขึ้นชักลงอย่างรวดเร็วไม่นานช็อคชิพก็ปล่อยเต็มหน้าท้องของตนเอง มอคค่ายิ้มออกมาอย่างพอใจเพราะต่อไปก็จะถึงตาที่ตนเองจะได้มีความสุขบ้างแล้ว มอคค่าใช้นิ้วค่อยยัดเข้าไปทีล่ะนิ้ว ค่อยชักเข้าออกอย่างเบาๆ นี้ขนานนิ้วยังรัดขนานนี้ถ้าเป็ไอ้นั้นของเค้าจะรัดขนานไหนกันนะ
“อ่าห์ เจ็บ อ่ะ เจ็บ”ช็อคชิพรู้สึกเจ็บนิดเหมือนมาอะไรเข้าๆออกๆจากทางหลังของตน เลยทำให้ช็อคชิพต้องยกหัวขึ้นมาดูจะว่าไปก็ส่างเมานิดๆแล้วด้วย พอมองมาก็ต้องใอย่างมาก คุณมอคค่ากำลังขยับนิ้วเข้าออกอย่างสบายใจเฉยเลย มอคค่าที่เห็นช็อคชิพมองมาก็เลยเพิ่มจากหนึ่งนิ้วเป็สองนิ้ว ช็อคชิพได้แต่นิ่วหน้ากับความเ็ปเจ็บจนพูดไม่ออกเลย
“อ่าห์ เจ็บ คุณมอคค่าพอเถอะครับ ผมเจ็บ”ช็อคชิพบอกมอคค่าด้วยเสียงที่สั่นเครือ เหมือคนจะร้องไห้
มอคค่าไม่ได้ตอบอะไรกลับเพาะตอนนี้เขาสนใจรูสีพีชนี้มากกว่า ต่อให้ช็อคชิพร้องไห้ออกมายังไงเขาก็ไม่มีวันหยุดหลอกมาถึงขนานนี้แล้วมอคค่าหยิบถุงยางออกมาจากกระเป๋ากางเกงของตนแล้วสวมอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้คนตัวเล็กเริ่มจะต่อต้านแล้ว มอคค่าจับแก่นกลางของตนจ่อไปที่รูสีพีชแล้วค่อยๆดันเข้าไป ใจก็อยากจะดันเข้าไปให้หมดเลย แต่ข้างในมันแคบมากเลยนี่ขนานเข้าไปแค่ มอคค่ารอให้คนตัวเล็กปรับตัวได้ก่อน มอคค่าก้มลงไปจูบซับน้ำตาของช็อคชิพ เพราะตอนนี้ร้องไห้ใหญ่เลย
“อย่าร้องนะครับคนดีของพี่ อย่าเกร็งนะครับ”มอคค่าพูดด้วยเสียงที่อ่อนโอน มอคค่าค่อยๆเริ่มขยับจากช้าๆแล้วค่อยเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วห้องปะปนกับเสียงครางของช็อคชิพและตัวของเค้าเองด้วย
“อ่าห์ อ่าห์ อ่าห์ อ่าห์ คุณมอค อ่ะ ค่า ช้า อ่าห์ หน่อย”ช็อคชิพครางออกมาอย่างติดๆขัดๆ เพราะไหนจะแรงกระแทกไหนจะเสียวอีก เสียวจนใจจะขาดแล้วเนี่ย
พั่บบบบ พั่บบบบ พั่บบบบ
“เรียกชื่อพี่ช็อคชิพ อ่าห์ เรียกพี่มอคค่า อ่าห์”มอคค่าพูดไปครางไป มอคค่าเร่งสะโพกเพราะว่าช็อคชิพจะเสร็จอีกแล้ว
“อ่าห์ อ่าห์ ชิพจะออกแล้ว อ่าห์ พี่มอค อ่าห์ พี่มอค พี่มอค”ช็อคชิพครางเรียกชื่อมอค่าอย่างไม่ขาดปาก ส่วนมอคค่าขยับสะโพกอย่างเร็วไม่นานทั้งคู่ก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน บทรักของทั้งคู่ไม่ได้จบแค่ครั้งเดียว มอคค่าถอดถุงยางออกแล้วก็จัดต่อทันที กว่าจะปล่อยให้ช็อคชิพนอนก็ปาเข้าไปเกือบเช้านั้นแหละ ที่มอคค่าใส่ถุงยางตอนแรกก็เพราะว่าตนไม่ได้เตรียมเควายมานั้นเอง ใจจริงอยากจะจัดสดั้แ่ครั้งแรกด้วยซ้ำ
..................................................................................................................................................................
(วันนี้มาแบบงงนะค่ะ นี่คือครั้งแรกที่แต่งอาจไม่ดีเท่าที่ควร ยังไงก็ติชมกันเข้ามาได้นะค่ะ ไรท์รับฟังทุกคำติชมค่ะ อย่าลืมคอมเม้นมาเป็กำลังใจด้วยนะค่ะ ไรท์กระหายคอมเม้น 555 *-*)
169
![[Fanfic Harry Potter รุ่นลูก] เด็กหญิงผู้รอดชีวิต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688215414_30233665.webp)
